Temizlikçiye 35 k maaş veriliyormuş

Amacım kimseyi küçümsemek değil ama eğitim almanın ve kendini geliştirmenin değersizleştirildiği başka bir dönem yoktur heralde sınıf öğretmeni kpssden 93 almış arkadaşım bu ay 12.500 tl almış.

Hadi öğretmenleri geçtim diğer mesleklerde öyleki lisans mezunu düz memur 11 bakanlıkta uzman yardımcısı olsa 18 özel sektörde zaten deneyimsizsen çok yüksek ihtimalle asgari ücret nerde adalet belediyedeki çayçılar 20 bin alıyor

Geçen sene 10k alıyordum babam dalga geçiyordu o kadar ingilizcen var hukuk okudun iyi bi okulda master yapıyorsun temizlikçiler senden fazla alıyor diye.

İşte ülkenin hali gençlerin hali ortada belediyedeki çaycı ikramiyesiz 20 alıyormuş küçümsemiyorumda çay yapmanın ne zorluğu varki 20 bin alıyor

Sadece Türkiye'de değil, Avrupa ve Amerika'da da yaşanan bir durum. Z kuşağı işçilik gerektiren işlerde çalışmak istemiyor. Odakları tamamen dijital işlerde. Ben de Z kuşağı bireyiyim, etrafımda ne kadar arkadaşım varsa ya kuryelik yapıyor ya da uzaktan çalışıyor.

Hak edene, hak ettiği verilmiyor da ondan.

Her gün milyonlarca liralık iş yapıyoruz, işin %80'i de emekçilerin elinden geçerek yapılıyor. Onlara verilen asgari ücretin 1000 lira fazlası o kadar.

En az 2 asgari ücret bile verilse bu çalışanlara kimse bir şey kaybetmez ama bu şekilde düzen işliyor.

Okumayan az alsın demiyoruz ama okumayan kendini kendini geliştirmeyen 15 alıyorsa tam tersi olanda 18-19 almalı ben verdiğim emeklere yanıyorum şahsen

Bir Kamu İktisadi Teşebbüsünde çalışan bir temizlik görevlisi ve çaycı

asgari ücretin yüzde 50 fazlasını net olarak alıyor

13 k'ya yakın maaş alıyorlar temmuzda bu rakam daha da artacak...

lise mezunu özel güvenlik amirleri 20 k civarı alıyor

üniversite mezunu yüksek lisanslı ve doktoralı mühendisler 25 k civarı alıyor

en iyi kazanan aşçı başları 35 k civarı alıyorlar

güvenlik görevlisi, temizlik çay ve yemek hizmetleri taşeron üzerinden yürütülüyor...

Yazıklar olsun diyorum... 29 yıldır hep ulusal gazetelerde çalışan bir basın emekçisi olarak 15 bin TL almıyorum. O maaşı da düzenli alamıyorum. Ne denir ki; gerçek emekçilerin değil değnekçilerin tutulduğu, önünün açıldığı bir ülke haline geldik. O kadar insan var ki; paraya ulaşmak için tek yaptığı ATM'ye kart sokmak. Çoğu zaman o bile değil. Hesabında gördüğü parayı birkaç tıkla harcıyor. Ve bu insanlar da inanın rahat uyuyor, evlat yetiştiriyor. Allah biliyor, aylarca arabayı imkânsızlıktan tamir ettiremedim. Tam da 18 Mart günü tamir ettirebildik Accent Era'yı. Bunları tabii ki duygu sömürüsü, bir beklenti için yazmıyorum. Bunlar hakikat, -Allah biliyor- sadece insanlar bir düşünsün. Memlekette basın diye bir şey kalmadı. Hâlbuki basın çok canlı, etkin olmalıdır ki; insanları uyandırsın, idarecileri uyarsın. Bugün bakmayın tiraj diye önünüze gelen rakamlara; hepsi şişirme. Siz hiç kimsenin eskiden az da olsa olduğu gibi elinde gazete gördünüz mü? Hâlâ haberi, yorumu gazeteden okuyan o kadar insan var ki dünyada. Japonya’da günlük gazete satışı 70,4 milyon, ABD’de 48,3 milyon, Almanya’da bu rakam 22,1 milyon. Dünya Gazeteler Birliği (WAN) verilerine göre 1.000 kişi başına 600’den fazla net satışla en çok gazetenin satın alındığı ülke Norveç’tir. Bu ülkeyi Japonya, Finlandiya, İsveç, Danimarka, İsviçre, Avusturya. Singapur, Kanada… Dünyanın en mutlu ülkeleri her sene değişmez; Finlandiya, Norveç, İsveç, Danimarka hep en başlardadır. Çünkü basınları güçlü, millet okuyor. Halk adına basın denetleme vazifesini bihakkın yerine getiriyor. Bizde eleştiriye tahammül yok, suçlamayı geçin zaten. Basın tek ses haline gelmiş, manşetler kelimesine kadar aynı. Araştırma gazeteciliğinin ipi çekileli çok olmuş. Ajans gazeteciliği revaçta, önüne ne gelirse sıfır yorumla yayımlanıyorlar. Basın İlan Kurumu gibi bir kurumun reklam, ilan gelirleriyle ayakta birçok gazete; dünyanın hangi ülkesinde var bu? İktidarın işine gelmeyen bir haber yaparsan o musluk da kesiliyor. Yazık ülkeme… Medyasına sahip çıkmayan bir millet kendi ayağına sıkmıştır...