otomobil defterini kapattım.(kapatanlar ve kapatmak isteyenler sohbet ve paylaşım başlığı)

bende istanbulda yaşıyorum burada araba sahibi olmak demek,bol bol trafik park yeri yok daracık sokaklar yıl içerisindeki bindiğin gün sayısını sana vergiler ve ilave vergilerle ödettirip canından bezdirdikleri bir coğrafya..

daha güzel ortamlarda keyif veriyordur katılıyorum istanbul için dert başka birşey değil.

-tehlikeli

-gürültülü

-yağmurda sıkıntılı

-bagaj yok, kaskını bile yanına alcan ki çalmasınlar

-yolcu sayısı sınırlı

-konforsuz

ben mesela evden çalışıyorum hep, günlük araba lazım değil ama ailece dolaşıyoruz ve 4 kişli anca sığıyoruz. bagajda hep bişeyler var.

motora ya zevk için ya da ekonomik sebeplerle binilir. öbür türlü benim için seçenek değil. ben bisikleti severim ama motoru sevmem. ekonomik olarak da motora kadar düşsem otobüsü tercih ederim malesef. eksileri çok fazla benim için.

Genel olarak haklısınız. Fakat ovp süreci var sıkılaşma süreci yani ve araba pazarını ciddi olarak etkiliyor. Ayrıca bir kaç markanın 800 bin tl'ye satılabilecek 0 araçları çıkacak. Ayrıca merkez banaksı dün kredi'lerinde dahada sıkılaştırılması yönünde bankalara uyarı geçti. Emin olun 7-8 ay sonra çok çok daha gerileyecek 2.el araç piyasası keza şişirilmiş ev fiyatlarıda öyle. Dediğim gibi benim cebime 300 bintl koyun araba al deyin 1 çocuğum var gene almam. hurdalara 300 bin tl vermem. Bu yazım burada kalsın 7-8 ay sonra tekrar görüşelim. Seçimden sonra nasıl milletin beli bükülecek izlicez.

Sizi hatırlıyorum.

Ben de otomobil meselesini kapatanlardanım ama arabayı satarak değil de gözümde değerinden dolayı böyle diyorum. Son 5 yılda hızlı şekilde bana göre lüks araçlara sahip olma fırsatı elime geçti. Ama hiç hevesim kalmadı. Sanırım yaş ilerleyince mi böyle oluyor bilmiyorum. 2004 Golf FSI benim foto modelimdi, ABS'si bile olmayan Corsa bebeğimdi; köpürte köpürte keyifle yıkardım, Mitsubishi Colt'uma ise 2 ayda bir pasta cila atardım. Grand Picasso (11 yıldır hala bende) için bu forumda ne paragraflar yazdım ne tartışmalara girdim. Ama artık daha yeni ve donanımlı bile olsa aracın camına gelen kuş pisliğini bile silesim gelmiyor. Araçla ilgili paylaşım yapmak bile içimden gelmiyor.

Bu sabah yaya geçidindeki biri için durunca arkamdaki araç tampondan dokundu. Kadın şoför araçtan indiğim için tartışma falan çıkacak diye korktu sanırım. Özür diliyor ama nasıl mahcup. O durumda asıl ben mahcup oldum, şöyle baktım kırık yok dedim devam edin olur öyle. Akşam baktım iz kalmış, umrumda bile olmadı. Şımarıklık olarak değil, yani araçla bağım oluşmamış. Ben 2004de ilk maaşımla aldığım pek çok eşyamı bile hala saklayan biriyim. Mach3 turbo, saç kurutma makinesi, içine sığmadığım takım elbisem vs. Malım kıymetlidir aslında. Ama ülke olarak sanki yaşama sevincimiz elimizden alınmış gibi ve bunu insanların suratlarından okuyunca size de tesir ediyor.

bu bir tercih meselesi ve görece ve kişiden kişiye değişir.

şartlar ve yaşam şartları durum ve gelinen noktayı kimse kestiremez.

saygı duyulur

burada yaş vs kriter değil.

sizin seçenekleriniz olayın akışını değiştirir.

örneğin siz kendi değer yargılarınızdan gitmişsiniz size göre gayet mantıklı bence.

benim kararlarımda benim cephemden gayet açık.