Arkadaşıma borç verdim geri alamıyorum. (55 bin TL)

Yakın bir arkadaşıma verdim bu parayı ve parça parça verdim. İlk başta 25 bin kadar verdim. Başım belada diye istedi. Daha sonra hesabıma bloke konmuş şu kadar daha lazım dedi. Öyle öyle 55 bin oldu. Vermeyecek biri değildir ama söz verdiği tarihte vermedi. Olan arkadaşlığımıza oldu.

Biriyle dostluğunuz bozulsun istiyorsanız ona borç para verin. Bu söz ciddi anlamda hayatınız boyunca kulağınıza küpe olsun. Kimseye asla borç vermeyin.

Kural: Geri istemeye tenezzül etmeyeceğin miktarda borç ver.

Vermezse zararda değilsin, kârdasın. Ahırette bunun bedelini oder, sen de hakkını alırsın...

Yasal yollara başvur bence 55.000 TL az para değil parayı nasıl verdiğine göre hakların değişiyor banka yoluyla gönderdiysen şöyle bir link var ayrıntılı bilgi var :

https://ykavukatlik.com/eft-havale-ile-gonderilen-borc-paranin-iade-davasi/

ama elden verdiysen ispatı zor gibi

Hiçbir arkadaşım, ailem ya da akrabalarım benden borç istemedi ama işteki bir çocuk istemişti. Hem de öyle böyle bir miktar değil. O kadar param yok dememe rağmen kredi çeksen ben taksit taksit öderim dedi. Böyle bir pişkin birini görmedim hayatımda. Sonra öğrendim ki herkesten istemiş. Adı çıktı resmen. Sonra da çekip gitti.

hiç kimseye borç vermedim almadımda isterse en yakınım olsun

çok şekersiniz hocam ben istesem borç verir misiniz?

Yazık olmuş.

Adı lazım değil, bi çocukluk arkadaşım var dı(ismail yalçın, en son lc waikiki'de çalışıyordu). Namazında niyazında, efendi, düzgün biri olarak tanımıştım(!) Ben mahalleden taşındım ama iki üç ayda bir de olsa karşılıklı telefonlaşır hal hatır sorardık. Bundan 7 - 8 yıl kadar önce bir gün beni aradı, işyerinde bir senet olayının üzerine kaldığını -o zamanlar denizbank'ta çalışıyordu- paraya ihtiyacı olduğunu söyledi. Bende o zamanlar daha uzman yardımcısıyım, asgari ücretin bir tık üstünü alıyorum; hatta geçinemediğim için küçük çocuklara satranç dersi veriyorum. Neyse, X bir arkadaşım istese vermezdim ama çocuk sonuçta çocukluk arkadaşım dedim. Neyse buna üç ay boyunca toplam 600 lira mı 700 lira mı ne öyle büyük bir para gönderdim -Kaç yıl oldu unuttum ama o zamanlar o parayla 2 tane çeyrek altın alabiliyordun hatta bir miktarda para artıyordu- Sözde iki ay içinde tüm borcu kapatacaktı ama parayı gönderdikten sonra sürekli arayan soran çocuk hiç aramadı. Bende hiç kötü düşünmedim, birkaç kere ben aradım ama soğuk konuştu. Bende toz kondurmayacağım ya, kendimi avutuyorum vardır bir sıkıntısı falan diye. Aradan 8 - 9 ay kadar bir süre geçti, sosyal medyadan bi baktım, araba almış. "Alırım bi hayırlı olsun" mu ne o şekil bir şey yazmıştı. Bunu gördüğüm gibi kan beynime çıktı, aradım. Parayı gönder diyip IBANımı verdim. O da tamam göndereceğim dedi ama göndermedi tabii.

Aradan birkaç sene geçti; askere gittim. Asteğmenlik çıktı şükür ama eğitim alırken iki buçuk ay kadar askeri öğrenci statüsündesin, çok küçük bir miktar veriyorlar ama hiçbir şeyine yetmiyor. Az buçuk birikmişim vardı ama askere gitmeden önce bir ihtiyaç olunca aileye vermek zorunda kaldım. Lan askerdeyim, cepte beş kuruş para yok. Kimseden de isteyemiyorum utancımdan. Ne yapayım ne edeyim aradım bunu. İki üç kez aradım, mesaj attım; döndü bana. Dedim İsmail, durum böyleyken böyle paraya ihtiyacım var. Bana para gönderir misin? Vayy gardaşım bende de para yok, zor durumdayım vs. söylenince bende "Lan oğlum, ben senin zor zamanında yanında oldum. Ben buraya vatanı savunmak için geldim, sen orada arabanla keyif yapıyorsun. Yalan söyleme bari" gibilerinden bir şeyler dedim. Yok kanka ben arabayı sadece işe giderken kullanıyorum; inan bende zor durumdayım; ben sana parayı o zaman gönderdim ama iban numaran yanlış çıktı, banka bana iade etti(bankacı çocuk bunu diyor, yersen); geçen kaza yaptım onun borcu var vs.vs. diye sallayınca askerliğinde verdiği psikolojiyle iyice bir saydırmıştım. Kefen paran olur inş. dedim ama namussuz halen yaşıyor

Demem o ki kimseye ama kimseye para vermeyin. Ha diyorsanız ben inançlı birisiyim, bu parayı fitre olarak, zekat olarak vereceğim başüstüne. Ama sakın gidipte yok çocukluk arkadaşım, yok sevgilim-sözlüm-nişanlım, yok ebem girmeyin, vermeyin. İnsana parasının gitmesi bir dokunuyorsa keriz yerine konmak on dokunuyor. Yapmayın

O kadar parayı nereden çıkarttığınızı merak ediyorum

Bir akrabam parasını çok sonradan kendisini eken bir erkek arkadaşına kaptırmıştı. Zamanına göre de gayet iyi bir miktardı. Uyanık olmak, iki üç sayıklanmaya, ajitasyona kanmamak, bahane uydurup borç verme işinin içinden hemen çıkmak gerek. Yoksa insan fena manipüle ediliyor. Hoş olmuyor sonra.

Paraya sormuşlar, seni veriptemi kötü olayım,vermeyiptemi kötü olayım,para demişki vermede kötü ol.

Dedem çok kullanırdı o lafı o zamanlar anlamazdım niye böyle diyor derdim Param seni verimmi kötü olum vermimmi kötü olum derdi Üstat...