League of legends, Dota vb. her türlü rekabetçi oyunu bırakmalısınız (2023 güncel) (13. sayfa)

Hocam başladığımda lisedeydim şimdi üni bitecek nerdeyse askere gidecem eşşek kadar oldum bu yaştan sonra ufak bebelerden küfür yemek zoruna gidiyor insanın

Oyunlardaki "karakter", "şampiyon", "team" adı ne olursa olsun sizi temsil eder.CSGO'da adam vurduğunuzda aslında oyundaki karakter vurmaz "siz vurursunuz". Bu sebeple oyun olsun film olsun sizi olayın içine maksimum şekilde dahil etmeye çalışırlar. LoL'de penta attığınızda bu aslında Yasuo'nun değil sizin pentanızdır.

İnsanlar doğuştan aşağılık duygusuyla dünyaya geldikleri için (bkz. Alfred Adler) üstün olma çabasını hayatlarının sonuna dek sürdürürler. Araba sahibi olmak,son model telefonu istemek, sınavlarda derece yapmak, güzel/yakışıklı kızlarla/erkeklerle çıkmak, gruplara ait olmak, oyunlarda "çelincır", "global" olmak vs vs bu sebeple size haz verir ve asla sonu gelmez.Adler'e göre aşağılık duygusu asla sona ermez. Daha da fazlasını isteriz bu da stres yaratır çünkü stresin tanımında var bu : Bir olay/kişi ile kendi kaynaklarımızla baş edememek [ detayı da şu oluyor : bmw aldım maserati olsun çünkü yeni , çelincır oldum yeni sezon geldi geri kalmayayım tekrar kasayım, sevgilim çok güzel ama şu kız de fenaymış hee ...]

Konu sahibi arkadaşın bahsettiği psikolojideki karşılıkları bu gibi detaylar oluyor. Bağımlılık konusuna gelince her şey bağımlılık yapabilir algı eşiğini yükseltirsek. Aklıma gelirse eklerim. Fight Club güzel bir açı sunuyor aslında : " Sadece her şeyi kaybettikten sonra özgür olabiliriz" (bkz. Tyler'ın The Narrator'un elini kül suyu ile yakma sahnesi)

bir gün wow fişi çektiğin de ya da atıyorum gök taşı düşüp yıllarca elektrikler gelmediğin de nasıl boşluğa düştüğünüzü anlayacaksınız. bunca yıl boşa yaşamışsınız..

(bu dediğim 7/24 oyun oynayanlar için)

çünkü yaşadım. ben 6 yıl bu hayattan kopmuştum, ailemle bile sadece akşam yemeğinde karşılaşıyordum, sabah kahvaltı bile yapmıyor deli gibi oyun oynuyordum, ne oynadığımın da bir önemi yoktu. sadece oynuyordum, 6 yıl sonra ne oldu da bir anda oyunlara bağımlılığımı kestim inanın bilmiyorum sadece koca 6 yılımın kaybolduğunu hissediyorum. o kadar. (birikmişimden yiyordum o yüzden ailem pek fazla bir şey demedi) basit bir hesapla bu 6 yılda kaybettiğim kazanç 120 bin TL! asgari ücret ile hesapladım peki bu giden zaman ve paradan bana kalan ne oldu? hiçbir şey, sadece o an yaşadığım zevk ve ben bunların birçoğunu hatırlamıyorum bile..

oyunu bırakın demeyeceğim size, eğlenmek hepimizin hakkı. sadece kendinize süre koyun ve bu süreye uyun.

örnek: günde 2 saat oyun oynayın maksimum 1 saat bu süreyi uzatın. ya da oyun değil de eğlence deyin bu iki saatte dizi ya da oyun kararını siz verin.

hatta bunu bir amaç sonrasında kendinize ödül olarak koyun, ve buna alışınn, alıştırın.

inanın yıllar sonra bana teşekkür edeceksiniz. yapmayanlar da benim gibi pişman olacak, bir gün siz de gözünüzü açacaksınız. çok geç olmadan yapın bunu.

Daha Dogrusu , Sigara ve alkole'de deyim vursaydin keşke :))) Bahse varim. Sigara iciyorsundur..

bırakmak en iyisi ama oyunlar sizi uyuşturuyor diye bırakmak saçma zaten uyuştursun diye oynuyorsun

filmler oyunlar dizileri aşırı fazla izleyen oynayanlar zaten gerçek hayatta zevk alacak bir şeyler bulamayıp bile bile hiç bir anlamı olmayan şeylere bağımlı oluyor

ayrıca sinir, stresiyle de ömrünüzden, ömür götürüyor.

Türkiyede yaşıyosanız sonuna kadar devam edin.

şuan neyle meşgulsun

spor yapmaya başladım, İngilizcemi geliştiriyorum ve python, js ile projeler yapmaya çalışıyorum. hatta oyunları bırakınca kendime yemekte yapmaya başladım, oyunlara aşırı bağımlıyken yemek sepetinden yemek söylerdim hep çünkü aşırı üşengeçtim. arada yine oyun oynuyorum ama online değil, europa universalis, euro truck ya da mb warband ya da bannerlord tarzı.. bf4 de girdiğim oluyor ama o oyun o kadar bağımlılık yapmıyor, hatta sıkıyor bir kaç saatten sonra. mmorpg ve moba senin hayatını resmen çalıyor, ha bağımlı olmadan bir iki saat ile kendimi sınırlayabilsem ve oyunda ki kişilere sinir stres olmasaydım bırakmazdım.

yukarıdaki oyunları dediğim oyun türleri olarak mmorpg ve moba

gezi vlogları ve asker videolarına sardım bu ara onlara da biraz fazla zaman ayırıyorum sebebi dünyayı gezme isteği ve yakında askere gidecek olmam  

Sigara içmiyorum. Fakat ne yazık ki bir aralar sosyal iciciydim. Arkadaş ortamında 2 saatte yarım paket ictigim gunler oldu. Ama hicbir zaman düzenli icisim olmadı.

Alkolü de evde tek basına icilecek bir sey olarak görmüyorum. Davetlerde, özel günlerde, balığın yanında iki kadeh şarap tüketirim. Yılda alkol alınan gün sayısı 4 ya da 5 oluyor bu sekilde. Daha fazlasının bağımlılığa kayacağı aşikar.

%100.000.000 katılıyorum. Lisedeyken ciddi şekilde dota oynamaya başladım. Keyifli olduğundan. Okulda, dershanede veya ders masasında olduğum zamanda bile aklıma gelirdi. Sorumluluklarıma yeterince odaklanamazdım. İşi sallama yapıp bir an önce dotaya kavuşmak isterdim.  Hayatımı mahvetmedi o kadar salak değilim ama geriye bakıyorum. Lise hayatım fok 🦭 gibi geçti.   Millet takılmaya giderdi. Ben dotaya. Millet kızlı erkekli grupta takılırdı. Ben nerd grubunda. Şişkoydum ve düzeltmek için vir şey yapamadım. Çünkü zamanım yoktu  sonra dotaya bi ton yeni güncellenme geldiği bir zaman kendimde o cesareti buldum. ve oyunu bıraktım.   uzun sürmedi geri oynadım çünkü oyuna bağımlıydım. Sonra en iyisini yaptım ve pcyi kaldırdım ders zamanı bir daha açmadım. 9 ay falan hiç girmedim   e tabi okadar girmeyip bir daha girince. Oyun uzaya çıkmıştı. Çok farklıydı ilgimi çekmedi. Bir daha kafa dağıtmak dışında beynimi ve zamanımı çok kullanmam gereken bağımlılık yapması muhtemel şeyler oynamadım. Ne oynuyorum oynarsam? Mount and blade, Minecraft, warframe. Çok aklımı yormadan keyifli zaman geçiriyorum  size de öneriyorum.

oyunun saçma yönleri: 40 dk ortalama oyun süresi o süre boyunca çişin gelse akmadığı sürece başından kalkamazsın. Kalkarsan geri kalırsın zor toparlarsın. Oyuna 5v5 başlıyorsunuz ama sadece 1 kişi çok kötü oynasa bile bazen kaybedilebiliyor. Aşırı sinirleniyordum. Gene team fightlar çok hızlı oluyor ve kazanmak için oyunda pratik yapmış olmak gerekiyordu ve hatta bazen bu bile yetmiyordu. Buda ayrı bir stress ve sinir edici bir durum. Hiç para harcamadım. Ama millet salak salak kozmetik itemlere baya sağlam para verdi. Görünce içim geçiyordu benimde. Vay be pelerinin güzelmiş keşke benimde olsa tarzı. Oyunun başından kalkamadığından. Yemek, uyku vb. Yapman gereken şeyleri aksatıyordum. Aile içi huzursuzlık ve hayat kalitemin düşmesine sebeb veriyordu. Durmadan gelişen nerf/buff olayı baya saçmaydı. Adam gibi dengele kardeşim. 200 vurması gereken şeyi 400 yapınca milletin keyfini kaçırıyorsun. Oyun bitince geride bakabileceğin mmorpglerde olan bir karakterin kalmıyor. Hiçbir geleceğe birikim yapabileceğin bir durum yok. Büyük güncellemelerde oyuna yabancı kalmana sebeb veriyor. Alışmak için biton oynuyorsun gene. Bide bunları başarıp iyi oynayıp pro player olunca sanki önemli vir şey gibi gururlanıyordum. Meğerse maldım. Son vuruşu yaptın diye para gelme olayı mekanik olsun diye uydurulmuş çok saçma bir şey. Bunu yazarken bile zamanım gitti baya.. olsun siz akıllı olun