İnsanın Tanrı'ya değil, cennete ihtiyacı vardır.

quote:

Allahü teâlâyı müminler Cennette, cihetsiz olarak ve karşısında bulunmayarak ve nasıl olduğu anlaşılmayarak ve ihatasız, yani bir şekilde olmayarak görecektir. Allahü teâlâyı ahirette görmeye inanırız. Nasıl görüleceğini düşünmeyiz. Çünkü, Onu görmeyi akıl anlayamaz. İnanmaktan başka çare yoktur. Felsefecilere ve Mutezile’ye ve Ehl-i sünnetten başka bütün fırkalara yazıklar olsun ki, kör olduklarından, buna inanmaktan mahrum kaldılar. Görmedikleri, bilmedikleri şeyi gördükleri şeylere benzetmeye kalkarak iman şerefine kavuşamadılar. (Mektubat-ı Rabbani 2/67)

Allahü teâlâyı müminler Cennette görecektir. Fakat, nasıl olduğu bilinmeyen bir görmekle göreceklerdir. Nasıl olduğu bilinmeyeni, anlaşılmayanı görmek de, nasıl olduğu anlaşılmayan bir görmek olur. (Mektubat-ı Rabbani 3/17)

Allahü teâlâ, Cennette mümin kullarına (Kullarım, Benden daha ne istersiniz ki vereyim) buyuracak, Cennette, mekândan münezzeh olduğu halde cemalini gösterecektir. (Miftah-ül cenne)

Kıyamette, mahşer yerinde, kâfirlere, kahr ve celal ile; salih müminlere ise, lütuf ve cemal ile görünecektir. Müminler, Cennette, cemal sıfatı ile görecektir. (İtikadname - Mevlana Halid-i Bağdadi)

(Gökteki şu Ay’ı nasıl net görüyorsanız, [Cennette] Rabbinizi, böyle açıkça göreceksiniz.) [Buhari, Müslim, İbni Mace, Tirmizi, Ebu Davud, Nesai, İ. Ahmed, İbni Huzeyme, İbni Hibban]

quote:

Açık konuşalım, inancın ön koşulu umut, umudun ise istektir. İsteğin ise eksiklik. İnsan beklentilerini karşılayamıyor ise hayallerinde beklentilerini karşılayacak bir dünya yaratır ve bu hayale inanır. Yani kişi, beklentilerinin dünyada gerçekleşmediğini görerek bir ötedünya inancı ile kendini uyuşturur.

quote:

Orijinalden alıntı: Liberte von Skepticus

Doğrudur. Gerçekliği sevmeyen bir kişi hayal kurmaya meyillidir. Bir insan neden gerçekliği sevmez? Neden dünyayı sevmez? Çünkü beklentilerini karşılamıyordur. Dolayısıyla dünyayı sevmeyen kişi kendi hayallerinde beklentilerini karşılar.

Açık konuşalım, inancın ön koşulu umut, umudun ise istektir. İsteğin ise eksiklik. İnsan beklentilerini karşılayamıyor ise hayallerinde beklentilerini karşılayacak bir dünya yaratır ve bu hayale inanır. Bu gayet normal bir şey. Ancak problem şurada: eğer ki kafasında ki dünyayı bu dünya ile bir görür ise hayalleri ile gerçekliğin çatıştığını görür. Dolayısıyla kafasında ki dünyayı bu hayatın içine değil, hayattan sonrasına, ölümden sonrasına konumlandırır. Bu şekilde hayal-gerçek çatışmasını ortadan kaldırır. Varolmasını umut edip inandığı ötedünya ile bu dünyayı katlanılabilir kılar.

Yani kişi, beklentilerinin dünyada gerçekleşmediğini görerek bir ötedünya inancı ile kendini uyuşturur. Bı psikolojik bir savunma mekanizmasıdor. Dünyaya karşı kendini pasif kılar. Bu çok açık bir gerçektir. Ötedünya inancına sahip kişi canlının en temel güdüsü olan ölüm korkusuna dahi karşı koyar. Çünkü ötedünya inancına sahip kişi için ölüm bir son değil, beklentilerinin karşılanacağı ötedünyaya açılan bir kapıdır.

Ötedünya inancını temellendirmek için birde tanrıya ihtiyaç duyar. Kendisini ödüllendirecek üstün bir iradeye ihtiyaç duyar çünkü.

Nietzschenin de söylediği gibi bu dünyayı seven bir kişinin bir ötedünyaya inanması gereksizdir. Ancak bu dünyayı gereksiz gören, değersiz ve anlamsız gören bir kişi ötedünya varsayar.

Zaten tarihte bakılırsa ötedünya inancı toplumda ki aşağı sınıflar tarafından kabul görmüştür. İnsanların bu manevi-bugını farkeden rahiplerde güçlerini arttırmak için bu inancı kullanmışlardır. Rahipler kendi istek ve ihtiyaçlarını tanrının emir ve istekleri gibi göstermesini bilmişlerdir. Aristokrat sınıf iktidarı güçleri ve yetenekleri ile ele geçirmişken rahip tayfası iktidarı aşağı sınıflara yapılan duygusal manipülasyon ile ele geçirmişlerdir. Nietzsche buna demokrasi der.

quote:

Orijinalden alıntı: Liberte von Skepticus

Toplumda ekonomik ve sosyal manada aşağıda kalan insanları kastettim.



Nietzsche de toplumlarda ki iyi ve kötü konseptlerinin izini sürdüğü ahlakın soykütüğü kitabında aşağı yukarı bu anlamı kullanmıştı diye hatırlıyorum.

quote:

İyi olan şeyleri kendine kötü olan şeyleri başkalarına yamar. Ben şuana kadar "ben cehenneme gideceğim" diyen insan görmedim. Neden? Çünkü o "iyi" ve tanrı babası onu cennetine alacak.

quote:

Ayrıca insan sevmediği hatta nefret ettiği kişilerin cehennemde acı çekeceğini düşünerek yine mutlu olur.

quote:

Rahatlıkla söyleyebilirim ki doğadışı bir tanrı figürü ve onun emir ve istekleri kadar insanı insan olmamaya zorlayan ve uygulanamaz başka bir şey yoktur.