sürünüyorum

ne adam akıllı bir arkadaş-dost, ne bir sosyal hayat, ne bir kız arkadaş ne bir gelecek ne bir umut

insanın yaşamında olması gereken temel şeylere sahip değilim

trenle 20 dk mesafede oturan arkadaşı dışarı çağırırım üşeniyorum der gelmez, bi kaç gün sonra sonra kuzeni çağırır atlar gelir direk(kuzeni bana yakın oturuyor). Bu benim sözde en yakın arkadaşımdı bide, aynı şeyi bir kaç kere daha yaptı

diğer başka bir arkadaşı çağırırım gelir, 1 saat takıldıktan sonra ben gideyim artık der, kendi arkadaş grubunun yanına gider gezip tozarlar bende sosyal medyadan görürüm onları kıskanırım, zaten ben arayıp çağırmasam o hiç aramaz. 6 aydır falan hiç konuşmadık, dibimde oturuyor adam

kız meselesine girmiyorum üniversitede son senem şu okul hayatım boyunca hiç bir kızdan ilgi görmedim

Sosyal hayatım yok, dışarı çıkabildiğim sadece 1 arkadaşım var onlada haftada 1-2 gider kahve içeriz o kadar başka bir aktivite yok

Hayatımı bilgisayar başında geçiririm, daha önce hiç bir arkadaşımla tatile gitmedim, uzun mesafeli bir yolculuğa çıkmadım. Hiç bir arkadaşım evi boş olsa bile gel kal takılırız demez bile. Kimseyle samimiyetim bu derecede değil.

üniden 1 arkadaşım var. Ara sıra yazışırız o kadar. Ne bir buluşma ne başka bişey

sonuç arkadaşım yok, dostum yok

kız arkadaşım yok

sosyal hayatım yok

yaş 23 e dayandı

ben bittim :D

Ben de 22 olcam şu an yaşadıklarının aynısını yaşıyorum birebir. Sadece geçmişlermiz farklı AMA ŞU AN DEDİKLERİNİN AYNISI BİREBİR. Nerde oturuyorsun ben arkadaş olurum xd.

yaş 20 tek farkımız ben üniyi de sevmiyorum tekrar sınava hazırlanıyorum

huku okuyorum 1 derste 150 kişi oluyor arkadaşım: 0

hahah yapma be arkadaşım. arkadaşların iyi değilse sil yenilerini bul. neden bu kadar sadakatlisin? onlar sana senin davrandığın gibi davranmamışlar. başka birini bulmak gayet kolay.

bir de iki yıl olacak evlere kapandık. kendini harcamana gerek yok. herkes aynı durumda inan. dışarı çıkamıyorsun veya bir kız arkadaşın yok. hepsi pandemi nedeniyle. pandemi bittiğinde istediğini yapar ve bu günlerin acısını çıkarırsın basitçe. bu kadar negatif olma. bu günleri biraz değerlendirmeye bak zaten geçecek.

Hocam, adamda "insanlarla konuşma isteği " yoksa ?  

Bu bende yok mesela, hiçbir arkadaşım olmamasının en temel sebebi bu ve ben pandemiden öncede böyleydim, şuanda böyleyim ve pandemi bittikten sonrada böyle olacağım.

Böyle gelmiş, böyle gider hesabı  

bir çok insan aynı durumda iş yok eş yok para yok yok oğlu yok anasını satım nereye varacak bu işin sonu ....

temel sebebi sıkıcı bir kişiliğe sahip olmam sanırım hocam

yani benle muhabbet sohbet edersin ama hani o konuşkan ve neşeli insanlar vardır ya durmadan bişey anlatır koyu koyu muhabbet edebileceğin falan

ben onlardan değilim işte. Konuşurum belli bir süreden sonra anlatacak konuşacak bir şeyim kalmaz susar dinlerim

ayrıca pek neşeli biri de değil bu yüzden insanlar benden sıkılıyor sanırım

evet evet bunu ben de biliyorum. fakat bir dönemeç oluyor. ya insanlarla az da olsa iyi vakit geçirmenin güzel olduğunu fark ediyorsun ya da tam batıyorsun. bu dönemeç size daha gelmemiş olabilir. küçük şeylerden, ne bileyim yeni tanıştığın bir insanı biraz olsun güldürmekten falan da zevk almak gerek. ya da arkadaş diğer arkadaşının 1 saat kalıp gitmesinden bahsetmiş. belki o gün havasında değildi? belki bu arkadaşın değiştirmesi gereken huyları var? belki yeni işler denemesi gerekiyor bu arkadaş ile? insanların davranışlarını da günlük hayatta çok büyütmemek lazım gözümüzde.

dostum saçmalama allasen. görmüyor muyuz her insanın arkadaş grubunda sizin türden birkaç arkadaş var. bu insanlar her şeye gülmez veya o diğerleri gibi "eğlenceli" değildirler ama sadıktırlar, güvenilirdirler veya espriye son noktayı onlar öyle bir koyarlar ki böyle insanlar asla unutulmaz. böyle şeyler olur işte. herkes birbiriyle ilelebet arkadaş olmak da zorunda değil. başka bir yerde sizin de harika olduğunuzu düşünecek insanlar çıkar elbet. ayrıca herkes de neşeli ve konuşkan olmak zorunda değil. şahsen onlardan midem bulanır ve onları fazla samimiyetsiz bulurum.

Ben de aynı durumdayım niye dert etmiyorum sizce (yaş 27)?

Arkadaşlarla takılmaktan keyif almıyorum,

sevgili edinmeyi bir külfet olarak görüyorum,

cinselliği, iki dakikalık zevk olarak görüyorum,

sosyal tiksintim var (ikiyüzlülüğü sevmiyorum),

sadece para kazanma konusunu dert ediyorum, ii bu normal mi ?

-Arkadaşım yokki takılayım da keyif almayayım

-Hayatımda 1 kızın bana ilgi gösterdiğini hissetmedim ki sevgili yapayımda bunu külfet olarak göreyim

-Cinsellik benim için ayrı bir dünya zaten hayatım boyunca edinemeyeceğim bir tecrübe gibi

-İki yüzlülüğü bende sevmem fakat bazen kimsesiz kalmaktan iyidir diye düşünmüyorumda değil

-Para kazandın diyelim, hiç arkadaşın yok eşin dostun yok tatile gidebileceğin eğlenebileceğin kimse yok ne anlamı var ki bir sürü para kazanmanın bunu paylaşamadıktan sonra

Hobilerim var bir sürü, hobi keyfini arkadaş da veremez, kız da.

Para varsa hobi var, mutlu aile tablosu var.