Saray Rejimi mi, Cumhuriyet mi? Bu Bir Siyasi Tercih Değil, Varoluş Meselesidir

Bir ülke düşünün: Kurumları değil sarayı konuşuyor, hukuku değil talimatları tartışıyor, liyakati değil sadakati ödüllendiriyor. Bu bir demokrasi değildir; bu bir saray rejimidir.

Türkiye’nin geldiği nokta budur.

Liyakat Yerine Sadakat Rejimi

Bugün birçok kritik görev, bilgi ve ehliyetle değil, “bizden mi?” sorusuyla belirleniyor. Bu, modern devletin ölüm fermanıdır. Kurumlar şahısların arka bahçesine dönüştüğünde devlet artık devlet olmaktan çıkar, bir güç şebekesine dönüşür. Liyakat yoksa, kriz yönetimi yoktur. Liyakat yoksa, hesap verebilirlik yoktur. Liyakat yoksa, çöküş kaçınılmazdır.

Yargı: Sarayın Gölgesindeki Terazi

Yargı bağımsız değilse, adalet bir tiyatro sahnesidir. Terazinin bir kefesinde hukuk, diğer kefesinde sarayın iradesi varsa, ağır gelen kefenin adı artık adalet değildir; güçtür.

Bir ülkede insanlar mahkemeye değil, iktidarın nabzına bakarak kaderlerini tahmin ediyorsa, o ülke fiilen hukuk devleti değildir. Bu kadar net.

Talimatla Yönetilen Devlet

Kanunla değil, kulisle. Mevzuatla değil, mesajla. Genelgeyle değil, fısıltıyla.

Bu düzenin adı bürokrasi değildir; itaat rejimidir.

“Emir aldım” diyen bürokrat, hukuku değil sarayı referans alıyorsa, kendini tarihin en savunmasız noktasına koymuştur. Çünkü saraylar yıkılır, ama arşivler kalır. Dijital kayıtlar kalır. İmzalar kalır.

Kanunsuz Emir ve Bürokratik Korku

“Ben sadece emri uyguladım” savunması hukukta masal niteliğindedir. Nürnberg’den Arjantin cuntalarına kadar dünya tarihi tek bir ilkeyi defalarca teyit etti: Kanunsuz emri veren de uygulayan da sorumludur.

Bugün siyasi baskıyla alınan kararlar, yapılan usulsüz işlemler, hukuka aykırı talimatlar; yarın bir iktidar değişiminde tek tek dosyalanabilir. Devlet arşivi unutmaz. Dijital çağda hiçbir şey gerçekten kaybolmaz.

Saray Rejimleri Nasıl Biter?

Tarih tekerrür etmez ama ders verir. Saray rejimleri genellikle üç şekilde biter:

1. Sessiz Çöküş: Ekonomi ve kurumlar içten içe çöker, sistem kendi ağırlığıyla dağılır.
2. Siyasi Devridaim: Sandıkla değişim gelir, eski düzenin aktörleri hukuki ve siyasi hesaplaşmayla yüzleşir.
3. Toplumsal Patlama: Adalet duygusu tamamen yok olursa sokak siyaseti devreye girer. Bu en tehlikeli senaryodur.

Hiçbiri saray elitleri için konforlu değildir.

İktidar Değiştiğinde

Saray rejiminin aktörleri en çok bu sorudan korkar: “Sonra ne olacak?”

• Dosyalar açılır.
• Arşivler taranır.
• Talimat zincirleri çözülür.
• “Ben bilmiyordum” savunması tarihin en zayıf savunması olarak kayda geçer.

Çünkü modern çağda hiçbir şey gerçekten silinmez. E-postalar, mesajlaşmalar, kayıtlar, tanıklar… Hepsi bir gün siyasi iklim değiştiğinde başka bir anlam kazanır.

Cumhuriyet mi, Saray mı?

Bu tartışma ideolojik değil, varoluşsaldır.

Cumhuriyet, kurumların şahıslardan büyük olduğu rejimdir.

Saray rejimi ise şahısların kurumları yuttuğu düzendir.

Bugün Türkiye’de yaşanan tam olarak budur.

Manifestomuz:

• Liyakat geri gelmeden bu ülke ayağa kalkamaz.
• Yargı bağımsız olmadan bu ülke yatırım da güven de çekemez.
• Talimatla yönetilen devlet, ilk fırtınada çöker.

Bugün gücü elinde tutanlar şunu unutuyor:

Güç kalıcı değildir, ama hukuki kayıt kalıcıdır.

Bir savcı değişir, bir hakim değişir, bir iktidar gider; fakat imzalar kalır, dijital izler kalır, tanıklar kalır.

En akıllıca pozisyon, her koşulda hukuka uygun davranmaktır. Çünkü yarın kim iktidar olursa olsun, hukuk dışına çıkan herkes savunmasızdır.

Herkes bir oturup düşünmeli ve aklını başına almalı....

kendi adamına sahip çıkmayıp s*ktir çeken ve bundan ötürü alkışlanan bir muhalefet olduğu sürece 40 manifesto yayınlansın nafile..KK'da tuğla kadar manifesto yayınladı ne oldu 2023de? AKP'de ne kadar liyakatsizlik varsa CHP'de de tillahı var...Bu ülkede sağlam muhalefet olmadığı sürece Erdoğan 52yi kapar geçer..Özel aday olduğu zaman liyakat konusu bir kere daha konuşuruz...

Ne yani Özel aday olsa oy vermeyecekler mi sen şimdi algı kastın diye. Oy vermem diyenler gizli akplidir gözümde.

Erken seçim şart....Ülkemizin bekası için....

Hiçbirşey için çok geç değil ama insanlar artık şunu anlamalı hukuk olmayan ülke yıkılmaya mahkumdur. Artık bu takım tutar gibi parti sevdasından herkesin vazgeçmesi gerekiyor.

Adalet yarın bir gün herkese lazım olabilir. Bunu gerçekten sağlayacak kişi ve kurumlara ihtiyaç var. Liyakati gerçekten getirecek kişilere ihtiyaç var. Bunu kim yaparsa oyum ona

kim takar senin islamcı hükümetini. amerika icazet verdiği kadar baştalar işte. senin iç işleri bakanın mı ne hala "türkiye'de 10 trilyonluk rezerv" diye ağzını yayarak anlatıyor. açık açık işte malum yerlere mesaj gönderiyor.

senin ülkende altnı kim çıkarıyorsa ona çakıyor mesajı.

ender meden kaynaklarını , altın kaynaklarını... işte 100 yıl önce ortadan kaldırılan osmanlı kafası, diriltiip aynı kafa ile devlet yönetilince böyle oluyor :)))))))))))))))

aslında solcusunun da gerçek milliyetçi muhafazkarının da derin cevaplar bulacağı soru : "Ecevit'e vermediklerini, bu islamcılar neler yaptı neler verdi de bu askeri teknolojik lisanslarını / ender bileşenlerini Amerika bu islamcılara veriyor".

Bu yazılardan Anadolu'nun fakir halkının hiç haberi yok , haberi olsa da çok anlayacak eğitim yok o yüzden durmak yok ileri

Sonuna kadar katılıyorum Akp neyse Chp de onun farklı renkteki aynısı. Diğer partiler de aynısı, hiçbirisi birbirinden farklı değil. Yolsuzluk, adam kayırma, akrabayı zengin etme, rant kapıları vs. vs. hepsi birbirinin tıpkısı. Chp için mesela ortaya çıkmaya görsün Manavgat'taki eleman gibi, 3 maymunu oynamaya devam. Hep diyorum, bu ülkeden bir halt olmaz; halkından da olmaz, milletinden de. Olanı zaten kendisini kurtarıp gidiyor. Chp'de ihraç edilmesi gereken o kadar kişi vardı Kılıçdaroğlu döneminde ve öncesinde gelen, Özgür bey bir şey yaptı mı? Hayır. Baktık gördük ki birer birer saf değiştiriyorlar.

Sağlam muhalefet böyle bir ülkede hiçbir zaman var olmayacak çünkü her şey kafa yapısında bitiyor; bu halkın kabullenilmişlikleri, kabul ettiği şeyler var. Bu ülkedeki belli bir azınlık hariç herkes kendi akrabasını kayırmayı hak hukuk olarak görüyor gerisini siz düşünün, daha diğer kabullenilmişlikleri.

Hadi diyelim yarın öbür gün iktidar kanadı el değiştirdi, muhalefet partisi baskın geldi. Kim aday olursa olsun bu ülke aynı usül yönetilmeye devam edilecek. İster korkak Mansur gelsin yerine, ister cezaevinden çıkıp gözlüklü recep gelsin.

cumhuriyet tabiiki.

tek adam rejimden nefret ediyorum 

Peki bunun neden kaynaklandığını düşündük mü? Niçin hep akrabasını düşünüyor yandaşını koruyor? Bunu engelleyecek sistem kurulamaz mı? İmar rantının kontrolünü belediyelerden alamaz mıyız , ülkedeki madenlerin gelirlerini topluma kazandıramaz mıyız? Enflasyon yaratan karşılıksız paradan emtia karşılıklı paraya geçemez miyiz? Bankaların para çoğaltma hakkını kaldırıp para çoğaltma hakkını merkez bankasına ve onunda gelirini tüm topluma veremez miyiz?

Hep şikayet şikayet çözüm öneren yok yada desteklenmiyor . Anadolu halkı da bir insan topluluğu İsviçreliler gibi, burda da milli gelir fazla enflasyon çok düşük olsa tepkileri de normal olurdu

Mesela bankaların halkı sömürüp enfkasyonu körüklemesi konusu çokda önemsenmedi oysa enflasyon seviyesinde asgari ücret artışı olduğu zaman sayfalar dolusu mesaj atılıyordu

donanımhaber forum

Enflasyonu Patlatan Vatandaşı Soyan Şey Nedir? Videolu Anlatım | DonanımHaber Forum

https://forum.donanimhaber.com/enflasyonun-temel-nedeni-videolu-anlatim--162767386

Elbette yapılamaz, imkansız değil. Pekala yapılabilir fakat siz onu bırakın da o ülkede sizin dediğinizi yapacak adam var mı onu söyleyin. Kendi halkını cebinden daha fazla düşünen kim var o mecliste? Kimse yanaşmaz buna.

Biz bize benzeriz kardeşim. Biz de liderlik esastır . Cumhuriyet rejimine geçsek te Tek adam rejiminden vazgeçemeyiz. Tanzimat, Meclis, Meşrutiyet vs çok denedik ama olmadı. Mustafa Kemal Atatğrk'te denedi ama olmadı, Yetkiyi paylaştığın an her kurum kendi Cumhuriyetini ilan ediyor bizde. Parlementer Dönemi hatırlayalım, TSK ayrı, AYM ayrı, HSYK ayrı, Danıştayı başka , Başbakan, C.başkanı ile ayrı telden çok zaman kaybettik, siyasi krizler , faili meçhuller, terör ile geçen yıllar... Çok başlılık bize yaramaz.. Zorlamaya gerek yok..

Tek adam rejimi TBMM'yi bile işlevsiz hale getirdi. Daha üstü var mı.

Toplumun ekonomik gerçekliğine uygun bir yönetim hızı şart. Hızlı karar alabilen, bürokrasiyi aşabilen bir yapı diktatörlük değil. Dolayısıyla demokrasi aslında bir lükstür, bunu kabul etmek gerekir. Bürokrasi, meclis tartışmaları, komisyonlar, onay süreçleri; bunların hepsi karar almayı yavaşlatan mekanizmalar.

Refah seviyesi yüksek ülkeler bu yavaşlığı kaldırabilir çünkü acil hayatta kalma sorunu yok. Ama fakir veya gelişmekte olan ülkeler için her kaybedilen gün kriz demek. Altyapı, enerji, savunma, ekonomik dönüşüm gibi konularda hızlı karar alamayan devletlerin işi zor.