en büyük düşmanımız baba ve anne

İki yetişkin karşı cins, birlikteliklerinin meyvesi olarak dünyaya yavru getirir. Yavruyu getirdikleri dünya adlı yer, gördüğüm en pislik, en gaddar yer.

Siz hangi hakla böylesi kepaze bir yere, izni dahi olmadan içerisinde bir ömür geçireceği, ömrünün çoğunda birçok sıkıntı, üzüntü, acı göreceği yere, yeni bir bilinç getirebilirsiniz.

Burada belirtmek istediğim bir ayrıntı var. Çocuğuna bakabilecek bilgi birikim, fiziksel çevre, maddi durum, vb. donanımlara sahip ebeveynleri tenzih etmem gerekir.

Başlığa ithafen, en büyük düşman anne ile baba değildir. En büyük düşman yetersiz anne ile babadır olabilir.

Yaşam tüm acı,ızdırap,kötülük ve ölümlerin kaynağıdır.Tüm bunlar yaşamla başlamıştır.Toprak yaşam yeryüzünden kana bulanmış.Toprağın altı yaşam yüzünden ceset yığınlarıyla dolmuştur.Her doğumda ölüme yeni bir kurban daha verilir.Doğum acıyı,ızdırap,kötülüğü ve ölümü çoğaltır.Yaşam da,ölüm de bir dayatmadır.
Bize kutsal diye sunulan,övüp yüceltilen o anne ve baba sevgisi de acıyı,kötülüğü ve ölümü çoğaltır.Düşünün yani sizi o çok sevdiğini söyleyenler size gün sonunda ölümü dayatarak ölüme kurban olarak sunarlar.Anne ve baba sevgisi dediğiniz şey büyük bir bencillik ve kötülük içerir.
Ama zihinler,bedenler yaşam zehiri tarafından yaşam yanlısı olacak bir şekilde yapılandırıldığı için tüm acı,kötülük ve ölümlerin tek nedeni olan bu putun eleştirilmediğini,aksine kutsanıp,yüceltildiğini görürsünüz.
Yaşamı kutsayıp yücelten,yaşamın varlığını başlatan tanrıların övülmesini,yüceltilmesini isteyen dinler de yaşam adlı virüsün eserleridir.
Bir düşünün,bizlere sonsuz şefkat ve merhamet sahibi olarak sunulan o tanrılara tapanlar,bir yandan da yaşamı yüceltip,kutsarlar,yaşamı yaratttı dedikleri tanrılara övgüler sunarlar.Yaşamın sürmesini istemek,daha fazla acının,ızdırabın,kötülüğün ve ölümün yaşanmasını istemektir.Yaşamın sürmesini istemek merhametsizlik ve kötülükten başka bir şey değildir.