Babamı özledim

Bana yıllarca baktı işe gitti hastalandı onu kaybedeli 5 yıl oldu rahmetle anıyorum mekanı cennet olsun

Allah rahmet eylesin. Ben de babamı kaybedeli 7 yıl oldu. 1 yıl önce de babannemi kaybettim. Şöyle düşünüyorum da onlar gidince eski yıllara dair anılarım da kayboluyor. Hiç yaşanmamış gibi, ben hiç o dönemleri görmemişim gibi.

Allah mekanlarını cennet etsin.

Yalan dünya işte biz zavallı canlılarız nefes gittimi hayat bitti

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun

Çok eleştirmiştim hatta sorumlu tutmuştum abimin ölümünden.

Sonuna dayanamadı, kahrından göçtü gitti 13 sene evvel...

Allah rahmet eylesin.

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun. Yarın bir gün bende sevdiklerimi kaybettiğimde ne yapacağım diye düşünüyorum sürekli. Allah herkesin ailesine sağlık sıhhat versin. Elbet bizlerde göçüp gideceğiz ama geri kaldığımızda onların yokluğunda ne yapacağız nasıl dayanacağız bunu hep merak etmişimdir. Hayattayken sevmediğim küfürler ettiğim babaannemi bile kaybedince arkasından ağlamıştım ki sevdiğim insalar gittiğinde çok daha kötü olacak. Yıllardır hep bunu düşünürüm. Gerçekten dayanma gücü veriyor mu allah yada o psikolojiyle nasıl yaşayacağız hep soru işaretidir kafamda.

Ben, babamı hiç beklemediğim bir anda kaybettim. Hiç düşünmemiştim bir gün kaybedersem ne olur diye.. Hayatımda kaybettiğim ilk yakınım da o oldu. Dondum kaldım. Defnedilirken gözümden yaş aktı, o ana kadar gerçek değil gibiydi.

Benim babam da ölecekti bir gün evet ama, durup dururken şimdi birden niye ölsün ki ? O günden sonra da eski ben hiç olmadı. Bir ben vardı çocuktu, annesi babası bir ailesi yaşadıkları vardı, sonra babam gitti o defter bitti. Benimle onun arasında fark var gibi, onun babası hiç ölmedi, onun hayatı videoydu, izlemeyi bıraktık orada kaldı gibi.

Benim babam ölmüş, ben yaşıyorum , gülüyorum-ağlıyorum. Ama onun babası ölmedi, onlar öyle bir video kaydında duruyorlar yine.

Allah sabır versin ne diyebilirimki. Sevdiklerimiz gittikten sonraki o sürece alışabilmek çok zor olsa gerek. Evet zamanla geçecek zamanla alışacağız ama her zaman aklımızın bir köşesinde olacak, ilk zamanlar sürekli aklımıza gelecek sürekli üzüleceğiz. Zamanla bunlar azalacak farkındayım ama o süreci sağlıklı bir şekilde atlatabilecek miyim onu merak ediyorum. Şu an belki onlar hayatta diye rahat bir şekilde yaşıyorum ama gittikleri zaman asıl o an büyümüş olacağız ve hayatın gerçek yüzüyle karşılaşacağız belkide.

Başın sağolsun ustat