2026 Yılında Bitirdiğiniz ve Oynadığınız Oyunlar - Sohbet/İnceleme/Görüş (3. sayfa)

Nier Automata

2021 yılında sadece ana sonlarını anlamadan bitirip çok sevdiğim oyunu türkçe yamayla bütün başarımlarını satıcıdan almadan %100 yaparak bütün sonlarıyla bütün başarımlarıyla bitirdim .gerçekten ilk baş bitirdiğim oyunları tekrar oynamaktan zevk almadığım için biraz sarmadı anlayarak bitirmenin verdiği keyifle devam ettim .bütün başarımları almakta öyle zor değil biraz uğraşmak gerekiyor sadece .genel anlamda da karakterleriyle hikayesiyle oynanışıyla efsane bir oyundu .9/10

Wolcen: Lords of Mayhem ve Children of Morta bitirdim. Deck sağolsun koltukta yayıla yayıla, TV karşısında pineklerken bitirdim.  

God of War Ragnarök’e devam ediyorum. Seyahatler ve iş temposu yüzünden çok ilerleyemedim.

Mafia: The Old Country’yi bitirdim. Cuma gecesi başladım, cumartesi akşamı bitti. Hem hikayesi hem atmosferi çok başarılı olmuş. Lineer hikayeli oyun oynamayı sevenler kaçırmasın.

Clair Obsur Expedition 33 - Ana hikayeyi bitirdim ve ne diyebilirim ki. Tum ovguleri hakediyor. Muazzam bir oyun. Nereden baslasam neresini ovsem bilemedim. Hikaye konsepti cok ilginc elbette. Ama konseptin otesine gecilerek senaryo da cok iyi yazilmis ve anlatilmis. Diyaloglar vurucu, karakterler cok yonlu ve ozgun kisilik sahibi. Hepsi gunahiyla sevabiyla sevilesi. Kaybettiklerimizin arkasindan yasadigimiz yas temasi uzerinden iz birakan bir hikaye anlatiliyor. En basindan finaline kadar begendim. Oyunun ana hikayesinde surasi da bayik olmus dedigim bir tane yer yok.

Oynanis ayri bir guzel. JRPG seven bir insanim. Sandfall RPG dovus sistemleri uzerinden bir uste cikmis ve oyuncuyu daha aktif kilan bir sistem tasarlamis. Fikir yeni degil elbette daha once bunu kullanan oyunlar oldu. Ama uygulamada bu kadar iyi yapan olmamisti. Oyunun en basindan kendimi parry yapmaya alismaya zorladim. Dodge hic ugrasmadim. Basta biraz zordu ama bir "oturunca" gerisi geliyor. Bazi dusmanlarin 8-10 vurusluk kombolarini parry'lemek zevkten mest ediyor. Karakterlerin skill'leri ve ozellikleri de ozgun. Hepsi birbirinden zevkli. Hic kimseye agirlik vermeden hepsini dahil ettim ve donusumlu takimlar kurdum. Picto/Lumina sistemi derya deniz.

Sanat tasarimi muazzam. Yaratilan evrenin genel tonu zaten cok iyi ama farkli bolgelerin kendine has tasarimlari da cok guzel. Dusman ve boss tasarimlarina bayildim.

Muzikler ah o muzikler. Inanilmaz bir calisma. Elbette bircok oyunda harika muzikler var ama genelde gordugumuz 4-5 cok iyi eserin yaninda kalani filler niteliginde parcalar olur. Burada 150 parcalik bir album var ve bunlarin 50 tanesi falan acip acip dinlemelik. Bu nasil bir yetenektir. Adamin ilk profesyonel calismasi olmasina akil sir ermiyor. Kesfedilmeyi bekleyen ne yetenekler var dunyada onu bir kez daha gosteriyor aslinda.

Bazi ufak tefek eksikleri var elbette. Oyunun en zayif yani bence level dizayni. Oyunun geri kalan unsurlarinin kalitesinin yaninda cok basit kalmis. Ancak studyonun olcegi ve oyunun butcesini dusununce bir seylerden kismak zorunda olacaklari barizmis elbette ve burada kurban level dizayni olmus. Oyunun AAA olmadigini dusununce affedilebilir. Diger husus yan quest/aktiviteler icin bir "takip" mekanizmasi olmamasi. Nerede ne kalmisti, bir bolgede yapilabilecek her seyi yaptik mi yoksa bir seyler kaldi mi vs bu devirde bu tarz "quality of life" ozelliklerini ariyor insan. Bir de Act 3'in biraz kisa olmasi ve son bolgenin underlevel kalmasi hususu var. Oyun boyunca yan islere minimum seviyede bulasmaya calistim bir tek Act 3 basinda tum companion questlerini bitirip iliskleri max'lamak istedim. Sadece bununla bile son bolge icin guclu kaldim. Level scaling olayini sevmem ve yapmadiklari icin de mutluyum ama en azindan son bolgenin bulundugumuz level'a gore olceklenmesi hayirli olabilirmis.

Ana hikaye ve az sayida yan icerikle 42 saatte bitirdim. Oyun bitince son boss'un hemen oncesine atiyor. Boylece tekrar donup tum opsiyonel bolgeler yapilabilir. Ben de oyle yapacagim cunku oyunun tadi damaginda kaliyor insanin. Yilin geri kalaninda ne olur bilmem ama benim icin %99 ihtimalle yilin oyunu Clair Obscur. Oyun uzun sure aklimda aktif olarak yer edecek gibi gorunuyor.

9.5/10.

Indika'yı 2024 yılının en iyi indie oyunları arasında bahsedilirken görmüştüm. Hatta incelemeleri de çok iyi. Alternatif bir steampunk Rusya evreninde geçen inanç, günah, din gibi konuların insanı nasıl etkileyebileceğine dair psikolojik bir adventure oyunu. Kafasında şeytanın sesini duyduğuna inanan İndika isimli rahibe bir kızla yolculuk yapıyoruz. Temelde bir walking simulator var ama çevresel bulmaca mekanikleri var. Şu mekanizmayı çalıştır şunu şuraya koy tarzı. Açıkçası overrated buldum. Atmosfer, tema, prodüksiyon kalitesi güzel ama en güçlü yanı olduğu iddia edilen hikaye yeterince gelişmiyor ve yüzeysel kalıyor. Beni tam anlamiyla icine alamadi. Belki kisin oynasam daha cok zevk alirdim :) 5.5/10.

Captain Toad Treasure Tracker - Nintendo Switch'de olan güzel bir puzzle oyunu. Captain Toad ile birbirinden özgün levellarda perspektifi değiştirerek bulmacalar çözüyoruz. Aslında oyun oldukça güzel ama umduğum kadar eğlenmedim nedense. 5 saat sonra biraz monoton gelmeye başladı. Perspektif değiştirme mekaniği baydı belki de biraz. Ama zaten uzun bir oyun değil. Switch'te iyi bir puzzle oyunu arayana önerebilirim. 6.5/10.

Cave Story - Zamanında Wii'ye çıkmış indie oyun rönesansını başlatan oyunlardan olduğu kabul edilen bir metroidvania oyunu. Switch'te ve Steam'de mevcut. Yaşını gösterse de hala keyifle oynanıyor. Metroidvania kısmı biraz basit, bölgeler genelde çizgisel. Silahlar, düşmanlar, bulmacalar oldukça hoşuma gitti. Bazı bulmacalar çok sezgisel değil, onu da söylemek lazım. Oyun 15 dakikada bir boss'la kapıştırıyor ki hepsi de özgün ve zorlayıcı. Oyunun en guclu yani da bence bu boss savaslari. Oynadığıma oldukca memnun oldum. 7.5/10.

Geçen günde yıllarca ertelemenin ardından Sekiro'yu bitirdim.

Souls türünü seven ve oynayan biri olarak oyuna baya büyük beklentiler ile başladım oyun başta baya farklı hissettirdi klasik FS oyunlarına göre deflect ve combat sistemine alışmak uzun vakit aldı öyle ki ilk ana boss Genichiroya kadar süreç oyunun yarısını oluşturdu ben de onu kestikten sonra oyun hızlandı daha rahat oynamaya başladım.

Oyunun combatı bence eşsiz o kılıçlarla dans ediliyor gerçekten ama işte ben bu oyunu bir souls oyunu gibi görüp sevemedim, DS2 de olan keşif hissi envanterler farklı buildler sınıflar yok bu oyunda. Oyunu tek kılıç ile oynamak ve hep Ashina kalesi ile kalenin eteklerinde oynamak bence büyük eksik. Üstelik bir bossun 3 4 tane fazı olması da saçmalık devamlı süre uzatılsın zaten boss sayısı az öl dur her fazını öğreninceye kadar gibi bir anlayış gözlemledim oyunda.

Oyunu oynarken bir yerden sonra FS sanki bütçe kısmış gibi hissettim aynı dövüş alanında 4 farklı boss ile kapışılıyor bu oyunda. Aynı mini hatta ana bosslar defalarca kestiriliyor farklı yerlerde. Bir yerden sonra labirente girdimde çıkmaya çalışıyorum gibi hissettim aynı mekan ve aynı düşmanlar yüzünden.

Oysa Dark Souls serisi öyle mi devamlı yeni ortamlar yeni düşmanlar ekipmanlar seviye atlama derken oyun hep kendini taze hissettiriyor.

Muazzam combatına rağmen saydığım durumlardan ötürü Sekiro benim için 8/10 bir oyun oldu. DS2 ve 3 e net 9 9.2 verdiğim ortamda bu düşük kalıyor benim için.

Sekiro'yu bir tur daha oynayacagim bu sene ben de. Cok severim ben. Ama gercekten bir Souls oyunu olarak dusunmemek lazim Sekiro'yu. Bir RPG'den cok bir aksiyon oyunu aslinda. Tabi bir aksiyon oyunu ama RPG oyunu uzunlugunda. O nedenle bir sure sonra baymasini da anlayabiliyorum.

Doğrudur hocam souls gibi hissettirmiyor oyun.

oyunun uzunluğu da değil mesele tüm oyunun bir Ashina kalesinde geçmesi aynı duvar dibinde 3 4 boss kesince oyunda bir ucuzluk hissettim ben. Yıllar önce ilk çıkan Lords of the Fallen da öyleydi mesela onda da bir kale ve avlusunda geçiyordu tüm oyun o gene kısaydı tabi 10 12 saatte bitiyordu.

Diablo 4

Süper bir oyundu .Normalde bu tarz üstten görünümlü hack and slashları pek sevmem .Hack and slash türü en sevdiğim tür olmasına rağmen .İlk diablo deneyimimdi bence süper bir deneyimdi aşırı keyif aldım .Oyun içi sahneler şahaneydi .ama final boss 2 fazlıydı ve ben geçemedim 2.fazzını zor yapmışlar hayır 2.faz niye koyarsın ki.büyük ihtimal o son yerlerini sahnelerinide youtebeden izleyerek bitiririm.

final bossunun 2.fazzının zor olması dışında süper bir oyundu .8/10

Bu arada demeyi unuttum iyiki türkçe olarak çıkmış yksa böyle bir oyunu oynayamazdım translate olsada yama yapılmazdı sanırım 3 gelirdi yoksa şimdiye

Mafia the Old Country - Clair Obscur, Doom, Ninja Gaiden gibi çok daha kaliteli ve yoğun oynanışlı oyunlar oynadığım bir dönemde adrenalin seviyemi düşürmek için araya böyle biraz daha anlatı ağırlıklı bir oyun atayım dedim ve The Old Country iyi bir seçenek gibi göründü. Ağırdan alarak 13 saatte bitirdim ben de.

Yani sevdim diyebilirim. Ama bayılmadım. Hikaye klişe ama güzel. Karakter portreleri fena değil. Atmosfer ve manzaralar göz okşuyor. Sicilya manzaralarinda araba at sürmesi zevkliydi. Silahlı çatışmalar biraz demode ama keyifli.

Ancak oynanış döngüsü çok kısıtlı. Aynı gizlilik, aynı çatışma, aynı bıçak dövüşü sekansları dönüp duruyor bu da bayıyor biraz. Oyunun AAA fiyatında olmaması aslında veriyor ipucunu böyle olacağına dair. Çeşitlendirmek için araya 1-2 yarış bölümü koymuşlar ama oynanış onlarda da açmıyor. Çünkü tüm yarış scripted. Yani yarışın hangi aşamasında ne olacağı belli. Oyuncunun elinden tutulur da artık suyunu çıkarmaya başladı yapımcılar.

Mafia 1'den kesinlikle iyi değil. Mafia 2 kadar da sevmedim sanki. Ya da formül artık çok büyülemiyor belki beni. Bunu Mafia 2'den önce oynasaydım belki bunu daha çok sevecektim.

Serinin hayranıysanız üzmez yine de. Oynadığıma mutluyum ama platinmiş falan üstüne para verseler uğraşmam. Ne oyunlar çıkıyor bu ara bununla vakit mi kaybedilir :)

7/10.

Railway Empire - Bayadır strateji oynamadığımı fark edip kütüphaneyi kurcalarken gördüğüm bir oyun oldu temel olarak 1800lerde gelişen tren ve lojistik sektörünü tarihsel sayılacak bir şekilde oynuyoruz, ABD haritası oldukça detaylandırılmış senaryo modunda iç savaştan köleliğe kadar değinilen görevleri yapıyoruz ve bir yandan da şirketimizi Amerika'nın en büyük şirketi yapmaya çalışıyoruz. Raylarımızı şehirlere bağlıyoruz kırsaldaki çiftlikleri ve madenleri şehirlere bağlıyoruz ve şehirlerdeki fabrikalara ham madde taşıyoruz oyunda Anno serisine benzer bir ham madde taşımacılığı var ona ek olarak insan ve mektup taşıyoruz olayımız tamamen hız ve şehirleri büyütmek üzerine kurulu gelişmiş bir şehir için hayvan buğday şeker süt meyve sebze odun pamuk gibi temel maddeleri taşımalıyız şehirlerde de peynir et bira kıyafet mobilya vs vs fabrikaları açıp halkın isteğini karşılamalıyız tabii her şehir de her fabrika kurulamıyor bir şehir gelişince 3 fabrikaya izin verirken nüfusu artıkça istekleri artıyor New York'da bira fabrikası kuruyorsan yanındaki Baltimore şehrinde kıyafet fabrikası açıp kıyafeti trenle New Yorka taşıman lazım.

Oyunda inanılmaz zorlayıcı bir yapay zeka var bir sn durmadan büyüyorlar çiftlik fabrika ne varsa alıyorlar trenlerini geliştiriyorlar hatta ilerde bizi bile satın alıyorlar o yönden baya zorlayıcı borçlanarak büyüme ile anca işi kotarabiliyoruz o yüzden hem tren sim hem de kapitalizm havasını aldım oyundan ve sevdim 8/10

Night in the Woods - gene kütüphanemi gezerken bu neymiş diye bakınca görselleri hoşuma gitti Zooland gibi bir dünyada biz üniyi bırakıp şehrine dönen 20 yaşında bir kediyiz ailemiz arkadaşlarımız ile etkileşime geçip konuştuğumuz şehirde gezdiğimiz yürüme ve interaktif atmosferik zengin hikayeli bir oyun aslında hepsi bu, oyunda etkileşim yok sadece sabah uyanıyoruz şehire çıkıyoruz arkadaşlarımız ile konuşuyoruz sokakta herkes ile hasbihal ediyoruz akşam olunca da gene arkadaşlar ile aylaklık ediyoruz ilk 2 3 gün sardı ama her gün uyanıp aynı dükkana gir konuş akşam olsun geyik dönsün çok sıktı 20 yaşında olan karakterimizde çok boş yahu aptal saptal hareketler yapan bir kız amacı yok derdi yok evde yatıyor iş bulacan mı ne yapacan diyen anasına çemkiriyor  oyunun yarısına geldiğimde sıkıldım ve bıraktım o kadar rpg oynadım ettim bu oyundaki kadar boş muhabbet yapılan oyun görmedim bildiğin sudan havadan konuşma yav bu kadar da olmaz. Oyunları bitirme yönünde inatçı biriyim toplasan yılda 1 oyunu yarıda bırakırım oda bu oldu 4/10

Hades

Roguelike türüne hep mesafeli dururdum ama önce Children of Morta, şimdi de Hades’le bu türe iyice ısındım diyebilirim. Sadece oynanış değil, atmosferi, müzikleri, anlatımı, karakter tasarımları gerçekten özenli. Her koşuda ilerleyişin bir şekilde anlamlı hissettirmesi, sürekli yeni bir şey açılması, tekrarı çok başarılı gizlemiş. Hikaye sonlanınca NG+ yapmak istemedim. İkinci oyunu da almıştım ama hemen başlamadım. Ekim'de tam sürümü çıkacak sanırım, onu bekleyeceğim.

Terminator: Resistance

2019 yılında çıkmış bir oyun .6 senelik yani .hala oynanabilir sıkmayan güzel bir oyun olmuş eskimemiş yani.son anlara doğru bitsin artık dedirttirdi ama yinede gayet keyif aldım dlcsini daha denemedim bir dahaki indirimde onuda deneyebilirim .zorluk ayarı kötü checkpoint sistemi rezalet zamanında 72 tlden satılıp şimdi en pahalı ülkelerden biriyiz bunlar dışında benim için eksisi yoktu .indirimlerde alınıp denenebilir.

7/10

Max Payne - Remedy'nin remake'ler gelmeden orijinal oyunları bir tur gideyim dedim. 2001 yılında çıkmış, zamanında büyük ses getirmiş bir oyun herkesin bildiği üzere. Hikaye anlatımı, soğuk melankolik atmosfer, bullet time zamanı için çok üst seviye tasarımlar. 24 yıllık oyun yaşını gösteriyor elbette ama hala keyifle oynanıyor. Ama tabii modern oyun kontrollerine, animasyonlarına alıştığımız için ister istemez kutuklugu hissediyorsun. Retro bir shooter tecrübesi yaşamak isteyenlere güzel vakit geçirebilir. 7/10.

Ninja Gaiden Ragebound - 2025 yılında Ninja Gaiden'in dönüşü muhteşem oldu gerçekten. Önceki NG2'nin remastered'i sonra Ragebound geldi. Sırada da NG4 var. Character action game seven bir insanın Ninja Gaiden sevmemesi zor ve 2025 yılı bu açıdan inanılmaz bir yıl oluyor. NG4'ü çıkınca elbette oynayacağım ama Blasphemous'un yapımcısı GameKitchen tarafından yapılmış daha kucuk olcekte olan Ragebound'u da kaçırmak istemedim. Steam Deck'te oynarım diye Steam'den aldım. Doğru karar olmuş çünkü oyun Steam Deck'te harika. Oyunun kendisi de çok iyi bu arada. Oyunun mantığı her düşmanı tek hamlede indirip, seviyeyi olabildiğince hızlı bitirmek. Tek hamlede inmeyen kalın abilere de hypercharge özelliğiyle tek atmaya çalışıyoruz. Amaç hamlelerimizi, level şemasını olabildiğince efektif kullanarak tüm düşmanları temizlemek. Oldukça keyif aldım. Herkesin Silksong'a kapıldığı bu dönem daha kısa, daha lineer bir 2D aksiyon oyunu arayanlara öneririm. Boss savaşları da çok iyi. Bazıları gerçekten oldukça zorladı. Hikaye meh, oyun süresi biraz kısa. Bir de gerek özellikler gerek silahlar bakımından karakterimiz fazla gelismiyor. Oyunun ilk çeyreğinde aldığımız tüm özellikler oyunun sonuna kadar bizle. Bir başyapıt değil belki ama çok iyi bir 2D action platformer. 8/10.

Far Cry 5- yaklaşık 7 8 yıl sonra ilk Far Cry oyunumu oynadım belki o yüzdendir ben oyunu sevdim, Far Cry gibi doğaya sal istediğini yap tarzında bir fps oyun yok, doğası diğer Far Cry oyunlarından daha iyi geldi bana dereler tepeler ormanlar vadiler güzelim Amerika ortamları gayet güzeldi araç çeşitliliği de hoşuma gitti traktörden atvye helikoptere uçağa cipe kadar her şey var biraz silah çeşidini az buldum sadece. Görevler tırt olsa da görevlere serbest yaklaşımı sevdim istersek yoldaşlar ile istersek tek dağıtarak ya da sessiz ya da uçak helikopter ile ya da terörist kasa pickup ile dağıtabiliyoruz ortamı o yönde bir eksiklik yok hayvan çeşidi eski oyunlara göre az olsa da balık tutma mekaniği de iyi gelmiş oyuna senaryo ise bence kötü ABD ortasında binlerce milyonlarca insan birbirini katlediyor uçak uçuruyor patlatıyor her yeri ama federal devlet ortada yok.

Senaryo dışında görev mantığı da kötü zaten oyunda ana görev diyeceğimiz tarzda görevler toplasak 8 9 tanedir kalanı orayı patlat bunu kurtar şunu yak tarzında görevler. fast travel kullanmama rağmen oyunda yapılacak her şeyi yaparak 22 21 saatte komple bitirdim o kadar büyük haritayı tam dolduramamışlar. Genel olarak beklentilerimin de ortalama olması ile oyuna 8/10 veririm.

Bu serinin ara oyunlarına girmiyorum pek 1 yıl sonra falanda 7 oynar geçer giderim gibi.  

Cyberpunk 2077

Açık dünyaları eskisi kadar sevmiyorum.Cyberpunk 2077 günümüz için daha oynanabilir olsada sevmediğimden dolayı öve öve bitiremeyenler kadar keyif alamadım.yinede ilk çıktığı dönemde oynamamak iyi oldu o dönem oynayamazdım bu kadar keyifle.zaten o dönem oynayanlar herşeyini gördüğü için tam haliyle bir daha oynayamıyor. karakterler güzeldi hatta ölenlere baya üzüldüm.hikaye klişeydi ama cyberpunk evrenlerde böyle sonlar böyle hikayeler normal geliyor.yinede johnnynin hikayede bu kadar önemli rol almasını kabul edemiyorum v benim için daha özeldi .

ana hikayeyi aşırı sevemediğim için dlcyi almayı düşünmüyorum zaten başarımlar olmasa yan görevde yapmayacaktım .konuşan tabanca görevini yapmadım mesela .acısıyla tatlısıyla bitti artık tek pişmanlığım ilk dönemde ön yargım yüzünden 150 tlyken almamış olmamdı 150 tlye değebilirdi ama 15 dolara kesinlikle değmedi .

benim için 7/10

Oyun #39 MGS Delta Snake Eater - Bir remake ile bile olsa MGS'nin donusunu görmek güzel. Anlatmaya gerek, oyun tarihinin en önemli serilerinden. Birçok kişi ve benim için de Snake Eater serisinin en iyi oyunu. Soğuk savaş döneminde geçen casusluk konusu hikayesi, unutulmayan karakterleri, tasarımı, oynanışı, detayları her şeyiyle ikonik bir oyun. Bir efsane. 10/10 verdiğim nadir oyunlardan. Ama birçok kişinin dile getirdiği ne kadar remake olduğunun tartışılacağı hususuna katılıyorum. Oyunun görsellerini 2025 yılına modernize etmişler, aynı oyunu çıkarmışlar. Oynanışta da üçüncü şahıs nişan alma ve çömelerek hareket etme gibi 1-2 QoL güncellemesi ve yakın dövüşte 1-2 animasyon dışında hiçbir yenilik yok. Ya ne bileyim şu yüzme mekaniklerine bir el atsaydınız bari. Orijinalliği koruma tercihlerine yine de saygı duyuyorum. Bir şeyler değiştirseler daha çok tepki olabilirdi. MGS Twin Snakes'de olduğu gibi. Ama kardeşim bu oyun niye 70 dolar/euro o zaman? Konami'nin hiçbir emeği yok ki oyunda, doğru dürüst görselleri yenilemek dışında. 1-2 milyon satmış herhalde, fiyatına ve o kadar az emeğe rağmen iyi bile satmış. Oyun 10/10 ama remake 7/10 eder en fazla.

Oyun #40 Hollow Knight - Yok Silksong değil, ilk Hollow Knight :D Evet, herkes Silksong'a kaptırmışken ben 6 senedir oynadığım ve Silksong oynamadan önce tekrar etmek istediğim Hollow Knight'a daldım tekrar. Adamların oyunu 2 hafta sonra çıkıyor şeklinde duyurması, herkes Silksong oynarken benim Hollow Knight oynadığım bir durum yarattı. Neyse, önemli değil, onu da 6 ay sonra oynarız, kaçmıyor ya.

Hollow Knight'a diyecek bir şey yok. Tarihinin en iyi metroidvanialarından biri. Hala Ori and the Will of Wisp'i zirve olarak görüyor gibiyim. Hollow Knight'ı ise anlat, anlat, bitmez. Muazzam atmosferi, tasarımı, oyun dizaynı, bölge ve harita dizaynı, tatlı seslendirmeleri, karakterin aşama aşama güçlenmesi, harika boss savaşları, derya deniz düşman çeşitliliği yaz babam yaz, sonu gelmez. İki eleştirim var. Birincisi, kriptik hikaye anlatımını sevmiyorum. Souls oyunlarında da sevmiyorum, burada sevmedim. Oyun bittikten sonra ne oluyor bu evrende diye anlamak için 20-30 dakikalık lore videosu izlemek istemiyorum. İkinci eleştirim de karakterin hareket kabiliyetleri inanılmaz çeşitlense de combat o kadar çeşitlenmiyor. Nail Art'lar falan buluyoruz ama kullanmaya hiç teşvik etmiyor oyun. Gerek de kalmıyor. Klasik nailimizle arka arkaya vuruş yapıyoruz her daim. Ori'de mesela her silahın kullanımı çok tatmin ediciydi. Kullanmaya itiyordu, bu da combatta çeşitlilik sağlıyordu. Bu hususlar dışında muazzam bir eser. 9.5/10.

Oyun #41 Uncharted Drake's Deception - 2, 3, 4, Golden Abyss, Lost Legacy hepsini oynadığım seride oynamadığım tek oyundu. İçimde yaradı, bir süredir aradan çıksın diye oynayayım dedim. Uncharted serisini severim ama hiçbir oyununu başyapıt olarak görmem. Standart bir formülü izleyen ve bunu çok iyi yapan aksiyon/macera oyunlarıdır. O yüzden her oyunu başına oturunca kendini sonuna kadar oynatır. O yüzden seriyi komple tamamladığım için mutluyum.

Drake's Deception için söyleyeceğim şey ise çok ham olması. 2007 oyunu yaşını gösteriyor haliyle. Grafikler ham, oynanış ham, hikaye, diyaloglar, level dizaynı her şey ham. Hikayeyi takip et, karşına çıkan 10-15 adamı öldür, devam et. Arada 1-2 tırman. Yalandan 1-2 bulmaca var, çok vasatlar. Denge sağlanamamış pek. 2 sene sonra çıtayı yukarı çıktıkları 2. oyun için bir temel görevi görüyor sadece. Çıraklık eseri gibi. Ama üzerine inşa ettikleri mekaniklerin temelleri hep burada. Dünyayı, karakterleri burada tanıyoruz. Yine de kalite olarak daha üst düzey devam oyunlarından sonra buna dönmek biraz baydı. Benim yaptığımı çok tavsiye etmem o yüzden :) Puanım 6.5/10.