Şimdi Ara

Bu Kadar Acı Çektiğimiz Dünyaya Çocuk Getirmek

Daha Fazla
Bu Konudaki Kullanıcılar: Daha Az
1 Misafir - 1 Masaüstü
5 sn
15
Cevap
0
Favori
302
Tıklama
Daha Fazla
İstatistik
  • Konu İstatistikleri
  • Son Yorum geçen yıl
  • Cevaplayan Üyeler 6
  • Konu Sahibinin Yazdıkları 7
  • Ortalama Mesaj Aralığı 7 saat 17 dakika
  • Son 1 Saatteki Mesajlar 1
  • Haberdar Edildiklerim (Alıntılar) 3
  • Konuya En Çok Yazanlar
  • hamza5806 (7 mesaj) 01001101 (3 mesaj) limbesh (2 mesaj) kullanılmıyorr (1 mesaj) VolcanoPower (1 mesaj)
  • Konuya Yazanların Platform Dağılımı
  • Masaüstü (5 mesaj) Mini (9 mesaj) (1 mesaj)
  • @
1 oy
Öne Çıkar
Giriş
Mesaj
  • Çocuk isteyen arkadaşlar lafım size

    Ya bi halimize baksanıza gecim sıkıntısı gelecek kaygisi calisip calisip karsiliginda nanik almak arabasizlik parasizlik manevi acilar ask acilari bir çok sıkıntı ve dert

    Her gun kafayı yiyorum ya sorunlarimla cebellesirken biri bitse beşi geliyor

    Böyle bir ortama bir de cocuk getirmek nasil bir yanlistir ya çocuğunuzu multeciler taciz ederse ya okulda doverlerse ya basina bir sey gelirse ya sakat dogarsa ya sizden bile fakir olursa

    Bunlari hiç düşünmüyor musunuz? O kadar acı cektim ki cocugumun yuzde 1im kadar acı çekeceğini bilsem gene de getirmem dünyaya o yüzde 1 bile o kadar cok ki


    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >



    |
    |




  • eskiden köleler diğer köleler ile evlendirilir, doğan çocuk da doğduğu andan itibaren köle olurmuş.

    ben bunu ilk duyduğumda "köleler neden evlenip köle çocuk doğuruyorlar ki" diye düşünmüştüm.

    şimdi anlıyorum ki ben kendim bir köle çocuk olarak dünyaya gelmişim zaten. annemle babam lider gördükleri bazı figürlere tapınarak mutlu olan kişiler.
    annem beni evlendirip kendisine torun vermeye ikna etmeyi başaramadığı için son birkaç yıldır çocuk bakıcılığı yapmaya başladı. baktığı çocuklara adeta torunu gibi büyük bir sevgi ve ilgi ile bakıyor, emekli olan babam bile annem çocuğu parka çıkarttığı saatlerde parkta onlara eşlik ediyor, aile whatsapp grubumuz bakılan çocukların resimleri ile dolup taşıyor.

    annemin en son bakmaya başladığı çocuk ise, mongol olan, engelli bir bebek. bayramda memlekete gidince bu bebeğin çok tepkisiz olduğunu gördüm ve anneme söyledim, çocuk neredeyse hiç gülmüyor, kolay kolay asla ağlamıyor ve ağlayacağı zaman sadece suratını büzüp sonra tekrar normale dönüyo o kadar. göz teması kurmuyor, oyun bile pek oynamıyor. ki zaten bu normal yani, bu tarz genetik engelli kişiler zaten normal insanlara kıyasla robot gibi yaşarlar.

    annem zaten normalde de hemen her konuda zıt fikirli olduğumuzu bilir ve bu konuda da bana asla katılmadı, çocuğun çok tatlı olduğunu söyleyip durmaya devam etti, ve çocuğu sevip çocuğa oyun oynatmaya çabalamaya devam etti, bunu yaparken de büyük keyif alıyordu. hatta, zamanında anneye bu çocuğun engelli doğacağını söylemiş ve kürtaj ile alınmasının tercih edilebileceği söylemiş olan doktoru da lanetlemeyi es geçmedi.

    annemin din ile bezenmiş kafa yapısına göre herşey normal idi. tanrı insanlığa "çok tatlı" bir bebek daha hediye etmişti anneme göre.

    bayram sonrası evime döndüm. aradan bir haftadan fazla vakit geçti. bu süreçte annem başka bi tanıdığa misafirliğe gitmiş, onların yine bir sene kadarlık olan bebeklerini görmüş. bebek gülüyor, ağlıyor, oynuyor, göz teması kuruyormuş, tepki veriyormuş. annem bunları görünce bi anda diğer çocuğun donukluğu ve benim de bu garipliği dile getirişim gelmiş. iki çocuk arasındaki derin farkı görünce, annem ağlamış. yani bu engelli bebek için ağlamış. ve bunları telefonda bana söyledi annem. bir nevi "sen haklıymışsın" itirafı yaptı.


    dahası, ben bayramda memlekete gittiğim sırada bu baktığı bebeğin ailesi de bize bayramlaşmaya geldiler (aynı köydeniz) böylece bebeğin anne-babası ile de tanışma şansım oldu. misafirlik esnasında bebeğin babası etraftaki diğer insanların bebeklerinin ne kadar yaramaz olduğundan, kendi bebeklerinin ise ne kadar uslu olduğundan bahsetti ve gülerek: "valla bebeğimizden çok memnunuz" dedi. gülümseyerek ve onaylayarak cevap verip geçtim tabi ama, içimden de adama da acıdım.

    bu arada, hem bu adam ve eşi, hem de benim kendi annem ve babam, olağan üstü dindar insanlar. onlara göre engelli doğacak bir çocuğu kürtaj ile aldırmak, şeytanlıkla eşdeğerdir. tabii ki bu çocuğun acı dolu bir yaşama sahip olacağı, ve fazla yaşayamadan vefat edecek olması, onların pek akıllarına getirmek istemedikleri gerçekler.

    bu durumda bile bebeği doğurmak isteyen, hatta doğurduktan sonra da: "çok memnunuz biz bu bebekten" diye kendilerinin dahi inanmadıkları bahaneler üreten bu kişiler, normal durumlarda nasıl çocuk sahibi olmak istemeyecekler? böyle bir şey mümkün mü? yaşayamayacağı ve acı çekeceği kesin olanı bile zorla doğuruyorlar.
  • çocuk enayilik hem sana yazık hem çocuğa yazık sanki yaşamak çok zevkliymiş gibi

  • quote:

    Orijinalden alıntı: HaydarHaydo

    çocuk enayilik hem sana yazık hem çocuğa yazık sanki yaşamak çok zevkliymiş gibi

    Aynen reis kendi hayatının da icine ediyorsun

    Benim kuzenler önceden ha bire antalyaya otele giderdi simdi 2 cocuklari var iki kuzenim de artık babalarinin dandik yazligindan cikamiyor sjbxjxkxoxdo

    Cocuk demek kendi hayatini bitirmek demektir

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
  • annem beni evlendirip kendisine torun vermeye ikna etmeyi başaramadığı için son birkaç yıldır çocuk bakıcılığı yapmaya başladı. baktığı çocuklara adeta torunu gibi büyük bir sevgi ve ilgi ile bakıyor, emekli olan babam bile annem çocuğu parka çıkarttığı saatlerde parkta onlara eşlik ediyor, aile whatsapp grubumuz bakılan çocukların resimleri ile dolup taşıyor.

    annemin en son bakmaya başladığı çocuk ise, mongol olan, engelli bir bebek. bayramda memlekete gidince bu bebeğin çok tepkisiz olduğunu gördüm ve anneme söyledim, çocuk neredeyse hiç gülmüyor, kolay kolay asla ağlamıyor ve ağlayacağı zaman sadece suratını büzüp sonra tekrar normale dönüyo o kadar. göz teması kurmuyor, oyun bile pek oynamıyor. ki zaten bu normal yani, bu tarz genetik engelli kişiler zaten normal insanlara kıyasla robot gibi yaşarlar.

    annem zaten normalde de hemen her konuda zıt fikirli olduğumuzu bilir ve bu konuda da bana asla katılmadı, çocuğun çok tatlı olduğunu söyleyip durmaya devam etti, ve çocuğu sevip çocuğa oyun oynatmaya çabalamaya devam etti, bunu yaparken de büyük keyif alıyordu. hatta, zamanında anneye bu çocuğun engelli doğacağını söylemiş ve kürtaj ile alınmasının tercih edilebileceği söylemiş olan doktoru da lanetlemeyi es geçmedi.

    annemin din ile bezenmiş kafa yapısına göre herşey normal idi. tanrı insanlığa "çok tatlı" bir bebek daha hediye etmişti anneme göre.

    bayram sonrası evime döndüm. aradan bir haftadan fazla vakit geçti. bu süreçte annem başka bi tanıdığa misafirliğe gitmiş, onların yine bir sene kadarlık olan bebeklerini görmüş. bebek gülüyor, ağlıyor, oynuyor, göz teması kuruyormuş, tepki veriyormuş. annem bunları görünce bi anda diğer çocuğun donukluğu ve benim de bu garipliği dile getirişim gelmiş. iki çocuk arasındaki derin farkı görünce, annem ağlamış. yani bu engelli bebek için ağlamış. ve bunları telefonda bana söyledi annem. bir nevi "sen haklıymışsın" itirafı yaptı.


    dahası, ben bayramda memlekete gittiğim sırada bu baktığı bebeğin ailesi de bize bayramlaşmaya geldiler (aynı köydeniz) böylece bebeğin anne-babası ile de tanışma şansım oldu. misafirlik esnasında bebeğin babası etraftaki diğer insanların bebeklerinin ne kadar yaramaz olduğundan, kendi bebeklerinin ise ne kadar uslu olduğundan bahsetti ve gülerek: "valla bebeğimizden çok memnunuz" dedi. gülümseyerek ve onaylayarak cevap verip geçtim tabi ama, içimden de adama da acıdım.

    bu arada, hem bu adam ve eşi, hem de benim kendi annem ve babam, olağan üstü dindar insanlar. onlara göre engelli doğacak bir çocuğu kürtaj ile aldırmak, şeytanlıkla eşdeğerdir. tabii ki bu çocuğun acı dolu bir yaşama sahip olacağı, ve fazla yaşayamadan vefat edecek olması, onların pek akıllarına getirmek istemedikleri gerçekler.

    bu durumda bile bebeği doğurmak isteyen, hatta doğurduktan sonra da: "çok memnunuz biz bu bebekten" diye kendilerinin dahi inanmadıkları bahaneler üreten bu kişiler, normal durumlarda nasıl çocuk sahibi olmak istemeyecekler? böyle bir şey mümkün mü? yaşayamayacağı ve acı çekeceği kesin olanı bile zorla doğuruyorlar.



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi 01001101 -- 10 Ağustos 2021; 23:0:23 >
    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >




  • çevremde çok insan var daha bulunduğu semtten dışarı doğru dürüst çıkmamış, hani sahil kenarında çekirdek yemişliği bile yok, hayatını yaşayamamış, evlenip çocuk yapıyorlar direk birde.

    Ondan sonra evden kaçan mı dersin intihar eden mi yoksa aldatan mı? Bu konu dikkatimi çok çekmişti hiç bişi yaşamadan bide çocuk büyüten insanlar...

  • 01001101 kullanıcısına yanıt
    Reis cok haklısın daha neler var neler

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
  • quote:

    Orijinalden alıntı: VolcanoPower

    çevremde çok insan var daha bulunduğu semtten dışarı doğru dürüst çıkmamış, hani sahil kenarında çekirdek yemişliği bile yok, hayatını yaşayamamış, evlenip çocuk yapıyorlar direk birde.

    Ondan sonra evden kaçan mı dersin intihar eden mi yoksa aldatan mı? Bu konu dikkatimi çok çekmişti hiç bişi yaşamadan bide çocuk büyüten insanlar...

    Benim çevremde öyleleri ile dolu

    La olm bi hayati tadaydiniz

    Kimisi de cocuk yapar sonra hincini ondan alir senin yuzunden gezip tozamiyorum param yok diye

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
  • şu durumda çocuk yapmak aşırı saçma çocuk yapan kaç aile çocuğuna gerçekten her anlamda güzel bir gelecek vaad edebiliyor.



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi kullanılmıyorr -- 11 Ağustos 2021; 10:9:55 >
    < Bu ileti Android uygulamasından atıldı >
  • quote:

    Orijinalden alıntı: VolcanoPower

    çevremde çok insan var daha bulunduğu semtten dışarı doğru dürüst çıkmamış, hani sahil kenarında çekirdek yemişliği bile yok, hayatını yaşayamamış, evlenip çocuk yapıyorlar direk birde.

    Ondan sonra evden kaçan mı dersin intihar eden mi yoksa aldatan mı? Bu konu dikkatimi çok çekmişti hiç bişi yaşamadan bide çocuk büyüten insanlar...

    eskiden köleler diğer köleler ile evlendirilir, doğan çocuk da doğduğu andan itibaren köle olurmuş.

    ben bunu ilk duyduğumda "köleler neden evlenip köle çocuk doğuruyorlar ki" diye düşünmüştüm.

    şimdi anlıyorum ki ben kendim bir köle çocuk olarak dünyaya gelmişim zaten. annemle babam lider gördükleri bazı figürlere tapınarak mutlu olan kişiler.

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >




  • quote:

    Orijinalden alıntı: 01001101

    eskiden köleler diğer köleler ile evlendirilir, doğan çocuk da doğduğu andan itibaren köle olurmuş.

    ben bunu ilk duyduğumda "köleler neden evlenip köle çocuk doğuruyorlar ki" diye düşünmüştüm.

    şimdi anlıyorum ki ben kendim bir köle çocuk olarak dünyaya gelmişim zaten. annemle babam lider gördükleri bazı figürlere tapınarak mutlu olan kişiler.

    Alıntıları Göster

    net varlığı 1 milyon dolar altı olan kendi işini kuramayacak yada çok kaliteli okul okuyamayacak kişiler net köle


    new york barosunda seçkin bir avukat bile olsan alacağın bir bahçeli ev bir ferrari bir jip





  • quote:

    Orijinalden alıntı: hamza5806

    net varlığı 1 milyon dolar altı olan kendi işini kuramayacak yada çok kaliteli okul okuyamayacak kişiler net köle


    new york barosunda seçkin bir avukat bile olsan alacağın bir bahçeli ev bir ferrari bir jip



    Alıntıları Göster
    benim gördüğüm kadarıyla kölelik bir kafa yapısı olmuş. anne babama köle dememin nedeni onların doğrudan aç-açıkta olmaları değil. aslında dedem babama bir hayli miras bırakmıştı.

    ama babam onları satıp satıp annemle inanç turizmi adı altında lanet olsasına Arap'ların oraya gitti. sonra gene satıp gene gitti. geri kalanı da satıp yedi.

    kendi çocuklarına hiç para vermedi ama ömür boyu hep: "çocuk rızkıyla doğar" lafını söyleyip durdular, evde doğru düzgün yemek pişmiyo ama bunlar hiç rahatsız olmuyolar çünkü beyinleri yıkanmış, annem de aynı kafa.

    bak bu bir beyin yapısı, bunların ellerine ne kadar mal mülk verirsen ver gene köle olacaklar ve çocuklarını gene düşünmeyecekler.

    babam "normal" biri olsaydı, 1 hadi bilemedin 2 çocuk yapardı, gidip bi işte çalışırdı, çocuğuna bakardı. ama babam tüm ömrünü "öldükten sonrası" için harcayan biri. hem annem hem de babam kendi inandıkları dinin kutsal kitabını ezbere biliyolar ama ezberledikleri "dili" bilmedikleri için kitapta ne yazdığını bilmiyolar, hiç anlamadıkları satırları yıllardır okuyup duruyolar, bize de küçükken yıllarca ezber yaptırdılar, her yaz tatilinde her sabah 9'da babam ezber yaptırırdı bir-iki saat. ve bu yaptıkları ile büyük bi iş başardıklarını, öldükten sonra keyif çatacaklarını zannediyolar.

    eskiden insanlar köle doğdukları için mecburiyetten köle oluyolarmış. şimdi insanlar kendi rızaları ile köle olup, çocuklarına da köle olmayı tembihliyolar.

    atalarımı düşünüyorum, o kadar çalışmış etmişler, birsürü toprak edinmişler, yüzyıllarca birbirlerine aktarmışlar nesilden nesile. en son babam olacak kişi gelip hepsini satıp yiyo ve Araplara yediriyo, ilk kez bu soyun evlatlarını mülksüz bırakıyo. olacak iş mi? oluyo işte, köle zihniyetine kanacak kadar zır cahil olursan, seni inek gibi sağarlar.

    geçen bayram gene eve gittim, annem hâlâ "keşke biraz daha paramız olsa da bi kez daha kutsal topraklara gidebilsek" diye sayıklıyo kendi kendine. yemin ederim sokakta görsek suratına bakmayacağım insanlara katlanmak zorunda kalıyorum.

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >




  • 01001101 kullanıcısına yanıt
    Üzüldüm hocam durumuna gerçekten çok kötüymüş

    Benim de dedem her sene araplara para yediriyor ama umrumda değil zaten bize bir hayri olabilecek adam değil cocukken 20 milyon harclik vermekten cekinirdi koca alamancı

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
  • Çalışma karşılığında nanik almak değil de

    insan gibi şartlarda çalışılacak iş yok,

    işverenler ortamlarına hiç çeki düzen vermiyor,

    uzun çalışma saatleri, rezil çalışma şartları, kıro iş arkadaşları.

  • quote:

    Orijinalden alıntı: limbesh

    Çalışma karşılığında nanik almak değil de

    insan gibi şartlarda çalışılacak iş yok,

    işverenler ortamlarına hiç çeki düzen vermiyor,

    uzun çalışma saatleri, rezil çalışma şartları, kıro iş arkadaşları.

    Maaslar az değil mi hocam sizin maas iyi herhalde ?

    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
  • hamza5806 kullanıcısına yanıt

    Maaşlar az ama ben o saydıklarıma çok daha fazla öncelik veriyorum.

- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.