Bilgisayar oyunlarından neden nefret ederler?

Bazı insanlar var ki onların yanında bilgisayar oyunundan bahsettiğinizde, oyun oynamayı sevdiğinizi söylediğinizde sanki onlar küfretmişsiniz gibi tepki gösterirler.

Ne kadar saçma ve boş bir şeyle uğraştığınızı, yaşınızın büyük olduğunu vs vs. söyler dururlar.

Sizi küçümserler. Neden? diye sorarsınız oyun oynamayı sevmediklerini söylerler.

Sonra da sizi vazgeçirmeye çalışırlar. Binbir türlü laf ederler, kendiniz kötü hissedin diye.

Neden? Suç mu işliyorum? Birine bir zarar mı veriyorum? Hayır!

Kendi paramla aldığım bilgisayarda oyunumu oynuyorum.

Nedir bu adamların derdi?

İki tip oyun oynayan var. Sevilmeyen kesim ise oyunu sosyal ve profesyonel hayatı yerine koyan kesim.

onlar genelde işkolik insanlar oluyor sanırım. bir yerden sonra iş aile kendi sağlığın derken zaten başka şeye zamanı kalmıyor bazılarının. oyun falan da oynamıyorlar.

oyunu gereksiz zaman kaybı olarak görüyorlar ki haklılık payları da var. bazı alimler de çocuklar için oyun normal ama yetişkin insanın vaktini boş işlere harcaması doğru değildir hatta bazıları haramdır diyor.

ben de fırsat bulursam, iki üç haftada bir saat anca çünkü haftada bir kere bile düzenli yapamıyorum, oynarım biraz. gençken sabah bilgisayar başına geçip akşam kalktığımız olurdu maalesef. kendim oynasam da tavsiye edemem, doğru bir şey olduğunu düşünmüyorum. mesela o yüzden kitap okuyamıyorum. bir siyer kitabi aldım kaç senedir bitiremedim, belki yarısını ancak okudum. birkaç kitap aldım imam Gazaliden vs, duruyorlar öyle daha hiç açmadım bile önce siyeri bitireyim diye. yani oyuna bakabiliyorum ama faydalı olacak kitapları okuyamıyorum, faydali bir şeyler öğreneyim diyorum ama vakit bulamıyorum.

oyunu veya bir tavsiye film izlemeyi DİNLENMEK olarak gördüğüm için bırakmıyorum da.

benim anlamadığım bir şey var. oyun oynamak denilen şey; film-dizi-maç izlemek, arkadaşlar ile dışarı çıkıp gezmek ya da birlikte kahve içip sohbet etmek gibi boş vakitlerde insanın kendini eğleyeceği şeylerden biri. boş vakitlerde insanın kendini eğlemesi için neden aşırı üst düzey rafine aktiviteler bekleniyor? oyun oynamayı aşağılayan ya da yadırgayan tipler boş vakitlerinde atom mu parçalıyor? dizi film izlemek yadırganmazken bu insanların oyun oynamayla derdi ne? ki bu kişiler de genelde boş vakitlerinde max biraz önce söyleidiğim dizi film maç üçlüsü veya arkadaşlarla laklak yapan insanlar. bu aktiviteler oyun oynamaya kıyasla daha mı üst düzey aktiviteler? yoo. bu tipler sanki özel hayatlarında iki deney tüpüyle uranyum bombası ya da açık kalp ameliyatı yapıyorlar da oyun oynayanları küçük görüyorlar bir de. böyle tiplere genelde sen boş vakitlerinde neler yapıyorsun diye sorsanız pek dişe dokunur bir cevap da alamazsınız. bu tipler hayatları futboldan ibaret olan veya astrolojiyle ilgilenen tiplerdir. kendi hobilerine bakmazlar başkalarınınkilere laf ederler.

insanlar oyun sevmeyebilir ona hiç lafım yok da, oyunlara bu kadar nefret kusan ve başkasının oyun oynamasına bu kadar küçümseyici bakan insanlar düşük zekalıdır. ve aynı zamanda oyunların genel kültürü ve yabancı dili ne kadar çok yükselttiğinden bihaber cahillerdir. bu minvalde oyun oynamak, aslında bu tiplerin yaptığı aktivitelerden daha bile iyi olabiliyor.

Eskiden cok severdim ama simdi bayagı bir baydı, istesem de eskisi gibi oynayamıyorum bazen nadiren saran oyunlar oluyor ama AAA yapım flan olmazsa pek sarmıyor. 30 - 40 yaşında oyun oyanamkta kötü bir sey yoktur ( mobil oyun kerizlemesi değilse )

Seni x y z icin elestiren insanları cöp sayarak yoluna dvam edebilrisin. Benim hakkımda da cok sey söylüyorlar muhtemelen ve umursamıyrum. hakaret yoksa, küfür ve siddet de yok, en fazla kafam atarsa evdeyse kovarım, ykosa kalkıp giderim ve bir daha da görüsmem..

Insanlara bu sekil yaklaşacaksın. Birileri şunu bunu diyor seklinde hayat gecmez. Diyebilirler ve buna karşı bir sey yapamazsın. Hakaret varsa farklı tabii ki, yoksa kalk ikiye tak yürü diyeceksin ve bitecek... Alternatif olarak eger yetenegin varsa dalga gecebilrsin. Insanları umursamak eziqliktir... Bir insandan önemli bir cikarin ya da ona benzer bir seyin yoksa ve o insan hosuna gitmeyen seyler söylüyorsa onunla bir daha grüsmene gerek yok...

Oyun oynamanın film izlemekten çok da bir farkı yok. Tek farkı oyunda başrol biziz. Bu yüzden oyunları filmlerden daha çok seviyorum. İzlemiyorsun, direkt yaşıyorsun. Oyunlara çok fazla vakit gömdüm ama pişman değilim. Rdr 2, Baldur's Gate 3, Mass Effect Üçlemesi, Dragon Age: Origins, Cyberpunk 2077, Clair Obscur: Expedition 33 ve daha niceleri... Bende iz bırakmış unutulmaz deneyimlerdi. Dünyaya bir daha gelsem yine oynarım. Salak saçma Türk dizisi izlemekten yine iyidir. En azından hayal dünyanız zenginleşir.

Bence burada asıl mesele oyun oynamaktan ziyade, insanların başkalarının boş zamanlarını nasıl değerlendirdiğine dair kendilerini gereksiz yere otorite ilan etmesi. Oyun oynamak da film izlemek, maç seyretmek, kitap okumak, arkadaşlarla kahve içmek veya dışarıda gezmek gibi bir boş zaman aktivitesidir. Hepsinin amacı aynı olmak zorunda değil; insan bazen sosyalleşmek, bazen kafa dağıtmak, bazen de tek başına keyifli vakit geçirmek ister. Her hobinin insana entelektüel bir şey katması, kişisel gelişimine katkıda bulunması veya dışarıdan bakıldığında son derece sofistike görünmesi gerekmiyor.

Üstelik oyun oynamayı küçümseyen insanların büyük çoğunluğunun boş zamanlarında yaptığı şeyler de bundan daha üstün veya daha nitelikli değil. Saatlerce dizi izlemek, futbol maçı takip etmek ya da arkadaşlarla oturup sohbet etmek gayet normal aktivitelerse oyun oynamak neden olmasın? Bir insanın maç izlerken eğlenmesi nasıl meşruysa oyun oynarken eğlenmesi de aynı şekilde meşrudur. Burada bir çifte standart var: Kendi zevklerini normal ve kabul edilebilir görürken başkasının zevkini sorguluyorlar.

Kaldı ki oyun dediğimiz şey de tek bir kategoriden ibaret değil. Strateji, simülasyon, bulmaca, hikâye odaklı yapımlar, rekabetçi oyunlar ve daha nice tür var. Kimi insan hikâye deneyimlemekten, kimi düşünmekten, kimi rekabet etmekten, kimi de arkadaşlarıyla vakit geçirmekten hoşlanıyor. Yani oyun oynamayı başlı başına çocukça veya boş bir uğraş olarak nitelendirmek, konu hakkında ne kadar yüzeysel düşünüldüğünü gösteriyor.

Elbette herkes her hobiyi sevmek zorunda değil. Bir insan oyunlardan hoşlanmayabilir, hatta oyunların kendisine hiçbir şey ifade etmediğini de söyleyebilir. Ancak kendi tercihinin farklı olması, başkasının tercihinden daha değerli olduğu anlamına gelmez. Boş zaman dediğimiz şey zaten insanın zorunluluklarından sıyrılıp kendi istediği şeyi yaptığı zaman dilimi değil mi? İnsan işinden, sorumluluklarından ve günlük hayatın stresinden arta kalan zamanda eğlenmek için de ayrıca kendini kanıtlamak zorunda kalıyorsa orada bir gariplik var demektir.

Kısacası kimse boş zamanında atom parçalamak, felsefe tartışmak veya dünyayı kurtarmak zorunda değil. İnsan oyun oynayarak da eğlenebilir, film izleyerek de, maç seyrederek de. Asıl mesele, başkasının neyle mutlu olduğuna burun kıvırmak yerine kendi hayatında ne yaptığına ve kendi mutluluğuna odaklanabilmek. Bir hobinin değeri, onu yapan kişinin başkalarının gözünde ne kadar entelektüel göründüğüyle değil, o kişiye ne ifade ettiğiyle ilgilidir.

Önyargı ve cehalet.

gamer olmak oyuncu olmak diye birşey var.. oyunları tanımak hangi oyun nasıl birşeydir nedir bu birazda kültürdür aslında..

japonyada oyun turnuvaları yapılıyor ancak şu da var teknolojiyi hep kullanan değil kullandıranda olmak lazım tıpkı abd gibi tıpkı japonya gibi..