Arkamda kanser bir baba bırakıp askere gidiyorum

Geçen yaz aylarında 6 ay askerlik yapmak üzere tecili bozup başvuru yaptım, bu sırada babam akciğerinden ameliyat olup patoloji için parça alındı, ben sonuçların temiz geleceğini ümit ediyordum ki çıkan sonuçlarda kanser olduğunu öğrendim. Hızlı bir şekilde bedelli parasını kredi falan denkleştirip yatırdım. Maddi olarak ve manevi olarak yıpranmaya başladık, babam günden güne eriyordu ışın, kemoterapi derken hastaneyi biz açıp biz kapatıyorduk... cepte kuruş kalmıyordu taksiye para vermekten canımız çıkmıştı...

Gün geldi bedelli askerlik yapacağım tarih geldi, yaşlı ana babamı geride bıraktım ellerini öptüm evime geldim. Otobüs biletimi aldım yarın şehir dışına çıkacağım biraz işlerimiz var onları halledip oradan da bedelli askerlik yapacağım yere gideceğim. 26 gün gibi duruyor ama değil, babamın ve annemin elini öpüp kaçarcasına evden çıktık... Biliyorum biraz daha dursam ben de ağlardım onlar da ağlardı. 26 gün biliyorum ama kanser bir baba ve yaşlı bir anne geride bırakmak çok zor geliyor. Hastaneye götürdüğümde kucağıma alıp sedyeye koyardım, tekerlekli sandalyeyi kapıp polikinlikleri ben dolandırırdım. 26 gün değil 26 yıl gibi gelecek. Ben olmadan ne yapacaklar hiç bilmiyorum, bunları yazarken bile boğazım düğümlendi.

öyle hocam, babam çocuk gibi oldu. zamanında elini tuttuğumda bile kendimi güçlü ve güvende hissederdim. şimdilerde kucağıma alıp sedyeye koyuyorum... üstelik 1 ay yokum ve başlarına bir şey gelirse kimsemiz de yok.

Bu dünya böyle işte, herkesin bir derdi sıkıntısı var. Hele yaşlı anne babayı geride bırakıp askere gitmek de zor. Allah şifa versin. Allah yardımcıları olsun.

Sağolasın hocam, amin. Üstelik tek çocuğum.

26 gün ne ya, 450 gün yapanlar oldu.....

Geçmiş olsun, Allah şifa versin ve hayırlı teskereler inşallah.

:(

Harcarsam babamı kemoterapiye, kan nakline kim götürecek? Kardeşim olsaydı haklısın.

Yappacak bir sey yoktur muhtemelen boşa para harcamış olur maalesef

yav yemin ederim bu dünyanın adaletini...