Yalnızlık güzellenecek bir şey değil.

Bugüne kadar yalnızlığı en çok savunan insanlardan biriydim. Yalnızken hep daha mutlu olduğumu düşünürdüm. İnsanların kuru gürültü ve can sıkıntısından ibaret olduğunu, sevgililiğin ve aşk meşk işlerinin baş ağrısı olduğunu düşünürdüm. Ta ki geçenlerde kafa dinlemek amacıyla yazlığa tek başıma gidene kadar. Canım o kadar sıkıldı ve içim o kadar daraldı ki, boğuluyorum zannettim. Evde durum böyleyken dışarıda sahilde dolaşayım dedim, koskoca muhitte dışarıda tek başına dolaşan bendim sanki.Herkes ailesiyle çocuğuyla çocuğuyla sevgilisiyle arkadaşıyla geziyordu. O an anladım ki geçirilen güzel vakitlerin , yanında biri olmadan ve biriyle paylaşmadan bir anlamı olmuyormuş. Yaşadığım bu durum bazı şeylerin kafama dank etmesini sağladı . Ha tabii yalnızlık güzel değil ama evlilik kurumunun da günümüzde geldiği nokta ortada. Ama yine de yalnızlık güzellenecek bir şey değil.

kesinlikle. bir de eş dost arkadaş ortamında 2. sınıf insan muamelesi görüyorsun. bekardır bir sorumluluğu yoktur vakti boldur gibi saçma sapan düşüncelerle herkes kendi sorumluluklarını sana itelemeye çalışıyor.

Hayat, anılar, tecrübeler... Yediğimiz yemek bile... Hepsi paylaşınca güzel.

İnsana insan lazım derler..

Aglak topic'e cevap yazmışsın y0ldaş

Ağlak olarak gormedim adam derdini anlatmış gibi geldi

Ya sonucta biri para için ağlıyor, öbürü karı için ağlıyor, birr dipğei de, yalnız takılıyorum diye ağlıyor.

Bir de hacım dert anlatmanın dert anlatana ne faydsı oldugunu hiç anlayamıyorum. Yani kendimle ilgili bir problemi başksına anlatmanın bana bir faydsı oldugunu hiç düşünmedim gerçekten

Memur olmadan mı evlendi?

Yalnızlık iyi değil ama doğru kişiyi seçemezsen bir ömür yalnız kaldığın anları özlersin. Doğru insanı seçmek zor ise, aynı çatı altına girmeden anlayamıyorsun.