Video oyunları oynamayı sağlığınız için bırakın

quote:

Orijinalden alıntı: VendettA

Valla diğer bi taraftan baktığında tüm gün facebookta tanımadığı kızları dürtmekten, twitterda kimsenin ipinde olmamasına rağmen, "yüzüme gülüp arkamdan konuşan insanlardan nefret ediyoruuuuuuum" tarzı boş beleş şeyler yazıp saatlerce beğenilmişmi retweet edilmişmi diye takip etmekten, günde üç öğün yediği içtiği her mokun resmini çekip instagramda paylaşmaktan çok daha yararlı bir boş zaman değerlendirme şeklidir oyun oynamak...

quote:

Orijinalden alıntı: StrafingBullet

İlginçtirki 5 yaşlarından beri oyun oynarım,gamewatch,atari,commodore,amiga,pc,konsollar hemen hemen her jenerasyonu oyun oynayarak geçirdim,zaman zaman abarttım işsiz olduğum bir dönemde sabah akşam hardcore WoW oynadım,memory kartım yok diye 12 saat bir oyunun başından kalkmadığımda olmuştur,PS1'de iki arkadaş Resident Evil,Silent Hill,Dino Crisis serisini sabahlara kadar içki sigara eşliğinde aralıksız oynadığımızda oldu.Bunlar işin zarar kısmı,bünyeye hasar verdik uykusuz aç kaldık vs vs..

Diğer yandan kendi yaş grubum ve çevremdeki oyuncu olmayan kişilere göre zaman geçtikçe daha hızlı düşünüp isabetli kararlar alan,hazır cevap,pratik ve hafızamın ortalama bir insana nazaran üst seviyelerde olduğunu,el göz koordinasyonumun arttığını hatta düzenli spor yaptığımda reflexlerimin bariz bir şekilde iyileştiğini fark ettim,işimde faydasını gördüm,sosyal hayatımda faydasını gördüm.

Yaşım 35'e yaklaştı 18'lerin 20'lerin dinamizmi azalmaya başladı,eskisi gibi sabahlara kadar istesemde oynayamıyorum,bir oyunda zorlandımmı aman yeter be diyip bir köşeye bırakıyorum,belli bir dönemden sonra zaten insan istesede eskisi gibi kendini oyuna veremiyor,hayatınızda olan biten çok şey,bir dünya sorumluluğunuz oluyor.

Uzun lafın kısası,dozunu ayarladağınız müddetçe oyun oynamak iyi bir aktivitedir,çocuğum oyunlara bulaşmasında gitsin sokakta kumara içkiye uyuşturucuya hayat kadınlarına kavgaya dövüşemi alışsın,ebeveyn olarak bu görev size düşer.Ha bizimkiler ne yaptılar ne ettiler beni oyundan uzak tutmayı başaramadılar ama ben bu alışkanlığı birinden kapmadım,ilk kara kutu Atari 2600'ü komşunun oğlunda gördüğümde 5 yaşındaydım,işte o dakika ben oyuncu olduğumu anladım,bu bir hayat tarzıdır asla değişmez ama dozu çoğalır ama azalır.İyi bir aile eğitimi gördüyseniz,düzgün bir dünya görüşünüz varsa elbet ortasını bulursunuz :)

quote:

Orijinalden alıntı: bugsymaloone

Sigara bırakmaya madde bırakmaya eyvallah fakat oyun oynamayı bırakmak nedir.. Sanki yüzde yüz zararlı faaliyet. Adı üzerinde zaten "oyun". Eğlentidir, haz verir, yeri gelir kafa dağıtır ama ben eminim kimseyi idiyot yapmaz. 33 olduk bir şekilde 7/24 oynadığımız dönemlerde oldu, bu aktiviteyi bırakmak istemedim hiç. Bence asıl sorun oyun oynamayı boş beleş iş sanan tiplerdedir. Hatta "Bundan şimdi ne anlıyorsun, ne faydası var Allah aşkına....." gibi cümleler kuran tiplerse tam kütüktür benim nezdimde. Oyun, vaktiyle candır. Oyun oynamak hayatı güzel kılan sosyal aktivitelerden biridir ayrıca.. hele ki toplu dost aile arkadaş ortamında tadından yenmez

quote:

Orijinalden alıntı: Kraven

Oyun oynamak bir zevktir, hobidir hatta kimi zaman amaçtır. Casual tipteki adamlar zaten bu hislere sahip olmadıkları için casuallar ve oyun onların hayatında önemli bir yer tutmaz. Ama hardcore tipler için en önemli şeylerden biridir oyun oynamak. Çünkü oyun oynamak bir zevktir, lezzettir, hobidir. Boş zaman geçirmek için yapılan birşey olmadığı için oyun oynamayın demek saçmalıktır.
Olay kitap okumaktan ibaret olsa şimdiye master yapıyor olurdum. Fazlasıyla kitap okurum hatta sırf kafayı taktığım için o konuda araştırma yapabilmek için 2 veya 3 gün uyumadan çabaladığım, okuduğum ve araştırdığım olmuştur defalarca. Fakat bu benim gamer olmama engel olmadığı gibi hardcore tarzımdan en ufak şey eksiltmedi. Mesela bugün sırf imparatorluğumu biraz daha büyütebilmek için muhtemelen bütün gün Europa Universalis 3 oynuyor olacağım hemde gayet zevk alarak.