Düşünüp Taşınıp Duruyorum

İşler bitti, bir süre düşüneyim diyorum 1-2 saattir düşünüp taşınıp duruyorum. Geçmişi, geleceği, şimdiyi. Kafam çok karışık.

Böyle durumlarda beyninin çıfıt çarşısı gibi karman çorban olması normaldir...

beyin fırtınası 

Bu neredeyse her gün olur. Sabah kalkarken, uyumaya çalışırken, yüzerken. İşten ayrıldım yine rahat değilim. Bir yandan her şeye öfkeliyim.

Bazen hiçbir şeyin anlamı yok diye düşünüyorum. Ne hayatımda olan insanların ne de giden insanların, ne de o anın...

Dünyanın leş gibi bir yer olması ve insanların ikiyüzlü olması beni tiksindiriyor.

5 Yıllık hedefler, tamamlanan hedefler, 10 yıllık hedefler. Geçmişte neredeydim, şu an neredeyim, nereye gidiyorum, bu rezil Dünya üzerinde yalnız ilerliyorum.

Bu kafayla ben nasıl 1km+ yüzüp duruyorum anlam veremiyorum zaten.

İşten ayrılınca rahatlarım diye düşündüm ama pek rahatlayamadım. Bedenen rahatım ama zihnen rahat değilim hala.

Biraz rahatladım denebilir sadece.

Hiçbirşey seni mutlu edemiyor; uzun vadede mutluluk bir alkol gibi çabucak buharlaşıp giderken, zihnine adeta kazık çakmış rahatsız edici endişe ve düşünceler varlığını sürdürmeye devam edecek gibi görünüyorlar...

Beni keyiflendirecek bir şey var aslında. O huzursuzluğumu bitirecek şeyin ne olduğunu biliyorum. Kafamda olan çılgınca şeyi gerçekleştirmek ama bunun çok ağır bedelleri olabilir.

Fakat bu çok kolay değil.

Zinaya düşme hocam düzgün birine benziyon boş ver o işleri nasıl olsa bi gün uygun birini bulursun