|
Merhaba, Burada ilk defa soru soruyorum ve kendimi kötü hissettiğim için insanların fikirlerini merak ediyorum. Ben 27, sevgilim ise 24 yaşında. Aynı üniversitedeydik ve bir gece kulübünde tanıştık. Yaklaşık 1,5 yıl aynı evde yaşadık. Sonrasında o iş bulamadığı için kendi şehrine döndü. Başlarda biraz tereddüt etsem de ilişkimizi uzun mesafeye taşıdık ve ortalama ayda bir-iki kez birbirimizi ziyaret ediyorduk. Ten uyumumuz da gayet iyiydi. Üniversite bitince ben kendime güzel bir yazılım kariyeri inşa ettim. Şu anda kariyerimde iyi bir noktadayım, Trendyol'da çalışıyorum. Yani açıkçası çok bir maddi sıkıntım ya da gelecek kaygım yok. Ailelerimiz tanıştı ve arada bir nişan ya da düğün için ailelerin tanışması muhabbeti geçiyordu. Ancak o KPSS'ye hazırlandığı için bu konuda çok aceleci davranmadım. O da zaten hep "düzgün bir işim olsun, öyle evlenelim" diyordu. Çocuk beklentimiz de yoktu, bu yüzden ikimiz de çalışıp güzelce geçinirdik. İkimizin de babasından ev kalıyordu zaten. Geçen senenin başı gibi, bir tartışmamızdan sonra ağlayarak "Acaba biz anlaşamıyor muyuz?" diye düşündüğünü söyledi. Tartışmalarımızda bazen ben sebep oluyordum, bazen o. Ancak ben hatalarımı kabul eden biri olduğum için hızlıca kabul edip özür dilemesini biliyorum. O da hatalıysa bazen geç de olsa özür diliyor. Tartışma dediğim küfürlü tartışmalar değil, ama bazen sert geçen tartışmalar da oluyordu. Sonra tekrar onu ziyaret etmek için şehrine gittiğimde telefonunda benimle ayrılmaya yönelik mesajlar gördüm. Bunu açıklamasını istediğimde yine tartışmamızdan bahsetti. Ben kendimce tartışmalarımız için bir şeyler deniyordum ki bana göre çok sorun değildi, anlaşıyorduk ama arada tartıştığımızda oluyordu. Sonrasında ben de ona "Sen bizim tartışmamız için ne yapıyorsun?" diye sorduğumda bir cevap veremedi. Son zamanlarda biraz sosyalleşmeye başlamıştı (normalde cok arkadaşı yoktu) koşu kulübüne falan katıldı ve bir kaç sevgilisi olmayan erkekte vardı maddi olarak olmasa bile benden az daha yakışıklı bir iki çocuk vardı, bir tane ortamcı sürekli gece takılan bir kız vardı, ama bizim aramızda sözümüz olduğu için o gece kulübüne gitmiyorduk ikimizde. Daha sonra büyük bir tartışma daha yaşadık ve ilişkiyi bitirmek istediğini söyledi. Ben yüz yüze görüşmek için ilk uçakla onun şehrine gittim. Yüz yüze çok iyiydik. Sonra iki hafta bir şeyler denedim ve ondan bir çaba bekledim. O çaba göstermeyince ben "Bitirelim." dedim ama o kabul etmedi ve bir şeyler denemeyi kabul etti. Onun benim şehrime gelmesini istedim, yüz yüze olalım diye. Önce gelmeyi kabul etti ancak sonunda "Seni seviyorum ama içim soğudu, o yüzden devam etmeyeceğim." diyerek benden ayrıldı. İki ay sonra da doğum günü. Sizce doğum gününü kutlamam mantıklı mı, yoksa bu durum asla düzelmez mi? Takıntılı biri değilim ama sizce döner mi, yoksa kendi hayatıma devam etmek en mantıklı şey mi (şu anda bir nebze onu yapıyorum) ? < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Pakhaus -- 9 Haziran 2025; 19:34:34 > |
|
_____________________________
|




Yeni Kayıt

1 Mobil
Konudaki Resimler








