Garip ve Korkunç Hikayeleriniz-Anılarınız

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

Evet arkadaşlar burda korktuğnuz sıra dışı inli cinli hikayalerinizi paylaşabilrsiniz neyse ilk ben anlatıyorum.

Babannem mahallenin şifacısı gibi birşeymiş komşular doktor yerine ilk babanneme gelirmiş neyse ben bi ara uyandım kapı çalıyordu aç ben teyzen hatice bende açmaya gidiyordum sonra babannem bağırdı açma beni tutu odaya götürdü sonra annem ile babamadı yanıma getirdi bir sürü dua okumaya başladı ben neyse kapı çalması geçti ve uyuduk aradan 1 hafta geçti ben gene uyandım babannemin yanına gittim çünkü çatı katından ses geliyordu sanki kadeh çarpıştırıyorlardı kahkaha sesleri geliyordu babannem gene dua okudu ve sesler kesildi.

Aradan günler geçti babannem vefat etti gözümün önünde nedense ağlamadım üzülmüştüm ama ben o gün tek başıma bisiklet sürüyordum ve birşey beni arkadan itti başım yarılmıştı korkudan hiçbirşey diyemiyordum daha başıma birçok olay gelmişti ama devamını saklıyorum sizde paylaşın arkadaşlar.

Alt tarafta paylaştığım hikayeler 'CreepyPasta Türkiye' facebook sayfasından alıntıdır.

Oğlumu gördünüz mü?” diye sordu kadın karşısından geçen yaşlı bayana.
“Hayır, üzgünüm canım” diye cevapladı yaşlı bayan.
“Oğlumu gördünüz mü?” diye sordu kadın yerel polis çalışanına, bu sefer daha da korkulu bir şekilde.
“Hayır, üzgünüm hanımefendi, ama hemen arayacağız” diye karşılık verdi polis çalışanı, aynı anda telsizini çıkarıp kadının keder dolu gözlerine bakmaktan kaçınarak.
“Lütfen… lütfen bana oğlumun orda olduğunu söyleyin” diye sordu kadın hemen yanındaki evde oturan komşusuna.
“Gerçekten üzgünüm Clarice, onu görmedik” diye cevapladı anne.
Kadın her yeri aradı, sokağın her yerine koştu çığlıklar atarak. “Oğlum nerde?”. Kadın ağlıyordu, umutsuzluk içinde saççlarını yoluyordu. Komşuları, acıyarak onun aramasına destek oluyorlardı.”
“JIMMY, JIMMY! NERDESİN? LÜTFEN ORTAYA ÇIK”
O günden itibaren, sabahın 10’undan akşam saat 8’e kadar, kadın evinden ayrılırdı ve çöp gibi görünürdü. Bir ceset gibi görünüyordu, rengi atmış ten, elektriklenmiş saç, ve bedeni önceki halinden bile zayıftı. Kasabanın her yerinde çığlık attı, “OĞLUMU GÖRDÜNÜZ MÜ?”
Aramasının ikinci haftasında, herkes kadının çıldırdığından emindi.
Yerel polis departmanına tekrar gitti…
“Oğlumu gördünüz mü?"
Çalışan, derin bir iç çekişle “Üzgünüm hanımefendi.” Dedi.
Anne evine yürüdü, değsen parçalanacakmış gibi duruyordu. Ama ön kapıyı kapatır kapatmaz yüzünü bir gülümseme kapladı.
Sırıtarak fısıldadı kadın kendisine. “Sanırım bedeni iyi saklamışım'

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Garip ve Korkunç Hikayeleriniz-Anılarınız

Çevirisi;
"Satılık taş bebek - Teklifte bulun -
Kızım artık onu istemiyor. Köpeğimiz ona havlamadan duramıyor ve asla onu bıraktığımız yerde bulamıyoruz.
Bebeğin gerçekten tatlı bir gülüşü var. Pil gerekmiyor. Tamamen zararsız.
Sadece elden verilir - Tekrardan, teklifte bulun."

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Cow Head-
Hikayenin gelişi 17.yüzyıla kadar uzanmaktadır. Hikayenin eski olması sebebiyle bazı ayrıntıları kaybolmuştur.
Hikayeye göre Cow Head'ın nasıl geldiği bilinmemektedir. Cow Head herhangi bir zaman veya yerde karşınıza çıkabilir.
Eğer onu görürseniz size gün boyunca piskolojik baskılar uygulayacaktır ta ki korkudan ölene kadar.
Bunun bir piskolojik rahatsızlık veya uyuşturucu,sarhoşluk etkisi gibi görenlerde var fakat bu etkiden sağ çıkan olmamış.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Toire no Hanako-san-
Japon ilköğretim okulu ile ilgili ünlü bir efsanedir. Bu efsanede aslında tuvaletler yer alır. Hanako davet edilmediği sürece gelmez fakat davet edilirse kaçmak
gibi bir şansınız yoktur.
Hanako'yu çağırmak için, kibar bir şey yapmalısınız ve kapısına 3 kez tıklatmanız gerekir. Bu genellikle ''Hanako orada mısın?'' diye söyleyerek eşlik edilir.
Eğer bir cevap ile karşılaşırsanız o cevap ''Evet, ben buradayım'' olur. Eğer kapıyı açarsanız Hanako'yu görürsünüz . Söylenenlere göre Hanako'nun kısa kesilmiş saçları
ve kırmızı bir eteği vardır. Onu gördükten sonra kaçmak isterseniz sizi tuvalete çekip öldürecektir

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Smurl Ailesi Olayı

1972 senesinde Jack ve Janet Smurl, Agnes Tayfunundan ve onun yaptığı yıkıntılar ve selden kaçmak için Wilkes – Barre Pensilvanyadan kaçıp gelmeleriyle bu olaylar da başladı.
1973 senesinde Dublex bir daireye taşındılar. Bunu onlara Jack’ın annesi ile babası almıştı ve hep beraber aynı evde oturuyorlardı. Ev 1896 yılında inşa edilmiş ve orta gelirli insanların oturduğu sakin bir mahaledeydi. Ev halkı aralarında çok mutlu bir şekilde yaşamaktaydı. Jack ve Janet Katolik inançlarla büyütülmüşlerdi ve gerek kendileri gerekse anne ve babaları inancı kuvvetli insanlardı. Bütün aile evi paylaşmaktan ve beraberce yaşamaktan mutluydular. Jack ve Janet birde aileye Shannon ve Carin adlı ikizleri ilave etmişlerdi .1974 Ocak ayında taşındıktan 1.5 yıl sonra evde bazı değişiklikler oluşmaya başladı.
Olanlar, ilk önce önemsiz ama can sıkıcı olaylarla başladı. Evin salonundaki halıda bir türlü çıkmayan bir leke belirdi. Ayrıca yeni yaptırdıkları banyolarının duvarında derin çizikler oluştu. Kanalizasyonda sık sık sebepsiz olarak tıkanmaktaydı. Bütün bunlara ilaveten yeni aldıkları televizyonları bir gece hiç sebepsiz yandı. Zaman geçtikçe bu gibi olaylar daha sık olmaya başladı ve daha da korkutucu bir hal almıştı.Jack ve Janet’in kızı Dawn kendi yatak odasında havada yüzen insanlar gördüğünü iddia etti. Daha sonra merdivenlerde insan ayak sesleri, kendiliğinden açılıp kapanan radyo, kendiliğinden boşalan klozetler.
Sebebi bilinmeyen bu olaylar gittikçe artış göstermeye başladı. Korkunç söylentiler ev üzerine söylenmeye başlanmıştı. Jack birçok kez bir şeyin ona fiziksel olarak dokunduğunu his etmişti. Zaman geçtikçe olanlar gittikçe daha baskılı bir şekilde artmaktaydı. 1977 senesi geldiğinde artık bu olanlar yaşanamayacak bir hale gelmişti.Bu olaylar sadece evin Jack ve Janetin yaşadığı bölgesine mahsus değildi. Jack’ın annesi Mary ve Babası John da böyle olaylara maruz kalıyorlardı. Ev birden buz gibi soğumakta ve Jack ile Jannetin yaşadığı kısımdan çok yüksek sesle kavga ve münakaşa sesleri geliyordu. Konuşulanların her biri açıkça anlaşıyor ve hakaret dolu sözler duyuluyordu.
Smurl ailesinin başına gelen bu olaylardan komşularda çok rahatsız olmaktaydı. İşin ilginç yönü evde kimse olmadığı zamanda bu kavga ve münakaşa sesleri bütün mahalleye yayılmaktaydı. Komşulardan bir kısmı onların başına gelen olaylardan dolayı üzülüyorlar ve yardım etmek istiyorlardı. Diğer bir kısmı ise Smurl ailesini sahtekarlıkla suçluyor ve bu olayları kendilerinin yaptıklarını düşünüyorlardı. Bunu etrafa tanınıp medya sayesinde meşhur ve zengin olmak için yaptıklarını söylüyorlardı.
Bir gün evin bodrumunda çamaşırlarını asarken birisi ismi ile kendisine seslenmiş, Janet’de buna cevap vermişti. Fakat sonra kimse olmadığını görünce birden evde yalnız olduğunu hatırladı. Bu hadiseden sonra evdeki ses ve diğer olaylar çok sıklaştı ve bir gün, duvarın içinden siyah, insana benzeyen bir varlık çıktı. Odada herkesin gözü önünde ilerledi ve evin diğer tarafındaki duvarda kayboldu. Evin öbür tarafında oturan John ve Mary de aynı siyah insana benzer formu evin kendi taraflarında gördüklerini söylediler.
Aileye karşı şiddet başladı ve gittikçe arttı. Evin köpeği olan Alman Shepherd ( Alman Çoban ) saldırıya uğradı. İkizlerden Shannon merdivende bir kaç basamak aşağı fırlatılmış ve tam yanı başında bodrumdaki fıçılardan bir tanesi yere atılarak patlamıştı. Aynı zamanda çok ağır hakaretler de söylenmişti. Janet havaya kaldırılıp yere bırakılmıştı. Duvarlarda devamlı sesler, çizikler ve çatlaklar meydana gelmekteydi.
Ed ve Lorraine Warren çifti, 1986 yılında yardım için Janet tarafından çağrıldı. Warrens’ler Amerikada çok tanınmış Parapsikoloji* araştırmacısı ve Şeytan kovuculardı. Long İsland ‘daki Amityville meselesinde çalışmış ve sonuçlandırmış olan gruptaydılar. Janet onların namını duyduğundan son bir ümit olarak onlara başvurmuş ve yardım istemişti.
Warren’ler aile fertleriyle tek tek görüştüler ve evi iyice incelediler. Evde buldukları 4 olay sebebinin bir tanesi “ Şeytanla ilgiliydi “ . Şeytanın kendisini göstermesi için yapılan bütün çalışmalar neticesiz kalmıştır. Ancak buna karşın evdeki şiddet olaylarının artmasına sebep olmuştur. Yine yapılan araştırmalarda bu olaylarda en fazla azalm Kutsal Su ve Dualar sayesinde olmaktaydı.
Aileye karşı hücumlar devam etmekteydi. Jack ve Janet Ruhsal varlıktan seksüel tecavüzlere uğramaya başladılar. Kızları Dawn nerdeyse ruhsal varlık tarafından iğfal* ediliyordu. Ne olduğu anlaşılmayan bir hastalık Carin Smurl ve Ed Warren’i yatağa yatırdı. Janet ve Mary’nin ise kollarında yaralar peyda oldu.
En sonunda Smurl’lar Katolik kilisesinden yardım istediler. Ancak istedikleri neticeyi alamadılar. Bunun üzerine Warren’ler onlara Peder Mc. Kenna’yı getirdiler ve Kenna bir Şeytan Çıkarma ayini gerçekleştirdi. Ama bu sadece Ruhsal varlığın daha şiddetli saldırılarda bulunmasına sebep oldu. Peder Kenna ikinci bir Şeytan Çıkarma çalışmasına girişti ama yine olumsuz bir sonuçla bitti.
Ruhsal varlıktan uzaklaşarak kaçmayı denediler fakat aynı şekilde neticesiz kaldı. Jack çalıştığı iş yerinde de ruhsal varlığın tacizine uğradı. Son çare olarak aile Medya’ya haber vermeyi ve onlardan yardım istemeyi düşündü. Medyada bu haber çıkınca Smurl’ların evi Medyanın ve ziyaretçilerin akınına uğradı. Medyada yazılar birbirini takip etti. Evi ziyaret etmek için geziler tertip edildi. İnanmayanlar’ın akınına ve sorularına tabi kaldılar .
Katolik kilisesine yapılan ikinci başvuruda kilisenin bu olaya karışmak istemediği için red edilmesi üzerine, o bölgede bulunan Seranton Tarikatına mensup ilgililer, bir araştırma yapmak istediklerini, çıkan neticeye göre nasıl bir yardımda bulunabileceklerine karar vereceklerini bildirdiler. Bu da tam netice vermedi ancak bu arada Peder Kenna tarafından tatbik edilen üçüncü bir Şeytan Çıkarma çalışması olayların sonlanmasına sebep oldu.
Ancak olayların bitişinden üç ay sonra 1986 Aralığında bu sessizlik siyah renkteki varlığın Jack tarafından tekrar görünmesi ile tekrar başladı. Sonunda Smurl ailesi o evden ve şehirden başka bir eve ve şehre taşındılar. Tam bu sıradada başlarından geçen olayaları anlatan kitap yayınlandı. 1988 de Smurl’lar üzerine çevrilen filmin piyasaya çıkmasından üç sene evvel her şey tekrar sükunete kavuşmuştu. 1991 senesinde Kilise dördüncü defa bir Şeytan Çıkarma tatbik etti.
Bunun neticesinde aile “kara varlığın“ tacizlerinden kurtulmuş oldu. Eski zamanlarındaki serbest ve rahat hayatlarına kavuştular. Aradan geçen 14 sene ve 4 Şeytan Çıkarma çalışmasının sonunda aileye musallat olan “kara ruhsal varlık “ onları terk etmişti.
*Parapsikoloji: Duyular dışı algılama, psikokinezi, ölümden sonra yaşam gibi konularla ilişkin paranormal olayları deneysel yöntem yoluyla çözümleyen bilim.
*İğfal: Baştan çıkarmak/çıkartılmak.
Not: Fotoğrafta Janet, John, Mary, Jack ve ikizler Shannon ile Carin görülmektedir. Dawn ise fotoğrafı çeken kişidir.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kızıl Rapunzel

Bir efsaneye göre Rapunzel, aslında çok ürkütücü bir yüze ve çok uzun kızıl saçlara sahip olan bir cadıydı. Bunun yanında doğa üstü güçlere de sahipti. Rapunzelin babası, gözleri önünde genç bir adam tarafından öldürülmüştü. Bunun üzerine Rapunzel kendisine bir büyü yaptı ve bir prenses kadar güzel oldu. Sonrasında babasının katilini kendine aşık etmeyi başaran Rapunzel, adamı saçlarıyla boğarak öldürdü. O dönem o bölgede yaşayan çocukların Cadı Rapunzelden korkmamaları için de bugün bildiğimiz klasik Rapunzel masalı uyduruldu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Arkadaşım gece kocasıyla sinemaya gidecekti ve benden küçük kızına bakıcılık yapmamı istemişti. Bende kabul etmiştim.

Arkadaşım ve kocası gittikten sonra küçük kızıyla biraz oturmuştuk.

Saate baktığımda geç olduğunu gördüm ve ona yatma vaktinin geldiğini söyledim. Odasına gidene kadar bana direndi, fakat en sonunda onu yatağına soktuğumda bana "Neden uyumam gerekiyor?" Diye sordu. Bende "küçük kızların büyümesi için uyuması lazım" dedim. Oda bana parmağıyla boş koridoru gösterip "ordaki küçük kız neden uyumuyor?" Diye sordu.

Normalde böyle bir şeyi umursamaz, hayal gücünün bir ürünü olduğunu veya benimle dalga geçtiğini düşünürdüm fakat gözlerindeki o korku ve sesindeki masumiyet, Tanrım! Okadar gerçekçiydi ki. Kesinlikle doğru söylediğine eminim.!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3 kız akşam film izlemek için anlaşıyorlar. DVD'yi getirmekte sorumlu olan kız DVD'yi satın alıyor ve arkadaşlarına gidiyor. DVD'yi takıyorlar. DVD de bir palyaço ortada elinde iki balonla beraber duruyor. Sağ tarafında bir dolap, solunda ise bir yatak var. 2 kız bunun komik olduğunu düşünerek güldüler fakat DVD'yi getiren kız bembeyazdı. Nedenini sorduklarında kızın cevabı tüyler ürperticiydi. "Orası benim odam"

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mahluklardan alıntıdır.

Saat 6:06, alarmım çalıyor. Her şey yolunda yine 6 dakika geç kalktım. Sorun yok işime yetişebilirim. Merhaba ben Sta… ah üzgünüm. Ben ZoZo. Komik bir isim değil mi? Gülümsediğini hisseder gibiyim. Herkes genelde bu tepkiyi veriyor artık alıştım. Açıkçası insanların güldüğünü görmek hoşuma gidiyor. Hadi sende gül!
Çantamı alıyorum ve işe gitmek için arabama ilerliyorum. Sıkıcı bir yolculuğun ardından o kutsal mekâna varıyorum. Burası benim gerçek evim. Çantamı kapıp soyunma odasına ilerliyorum, gösteriye az bir vakit kaldı. Saçlarım, kıyafetim, ayakkabılarım, makyajım vee kırmızı burnum. Her şey tamam, gösteri zamanı!
Bu kadar çok çocuk şunların suratlarına bak. Bana bayılıyorlar. Beni seviyorlar. Ama hakkımda en ufak bir fikre sahip değiller. Ben onlar için sıradan bir palyaçoyum. Ufak tefek gösteriler, balondan hayvanlar. Kahkahaları tüm salonu dolduruyor. Çok lezzetli görünüyorlar. Saate göz atıyorum. Vakit yaklaşıyor…
Hava kararıyor ve arkadaşlarım gidiyor. Bir günün daha sonuna geldik. Ya da sen öyle düşünüyorsun. Benim için eğlence yeni başlıyor. Benim komik olduğumu düşünen herkes sağa sola kaçışıyor.
Palyaçolar komiktir bu doğru, ama gece yarısından sonra değil. Ben ZoZo, ya da gazetelerde yazdığı gibi söyleyecek olursam “Psikopat Katil”. Her sabah kahvemi yudumlarken yaptığım şaheserleri okuyorum. Bunun kadar zevk veren tek şey o şaheseri yaratmak.
Peki, o kim? Kahkahası çok güzel, acaba çığlıkları da öyle midir? Hadi öğrenelim! Hiçbir şeyden habersiz yürüyor.
Burası onunu yaşadığı yer mi? Ne güzel. Birazdan acı çekerek ölecek. Onun için üzülme, sen kendini düşün. “Neden?“ diye sorduğunu duyar gibiyim.
Ah sersem çocuk hiç fark etmedin değil mi? Git ve odanın camından dışarı bak, seni bekleyen kırmızı burunlu bir şeytan var. Evet, o benim. Kaçmaya başla çünkü işin zevkli kısmı burası…

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Illınois'in kırsal kesimlerinde bir oyuncak şirketi bebek bekleyen anneler için "Gerçekçi" bebekler satmaya başladı. Ama görünüşe bakılırsa anne bebeği satın aldıktan sonra bebek hemen ağlamaya başlıyordu.
"Sallama hareketi" bir süre sonra çalışmamaya başlıyordu, ve bebeği sarsmadan susturamıyordunuz. Sonunda bebek ağlamaya başladığında ebeveyninin ona vurması gerekiyordu, vuruşlar ve darbeler bebeği susturmak için daha da şiddetlenmeye başlıyordu.
Bebeği kalıcı olarak susturmanın tek yolu kafasını duvara vurarak ağlamayı tetikleyen mekanizmayı parçalamaktı. Ancak birden fazla olayda, komşular çocuk istismarını ihbar etmek için polisi aradılar.
Polis olay yerine vardığında yere ve duvarlara sıçramış kanlı bebek kalıntıları buluyordu. Olayların neredeyse tamamında anne polisin neden orda olduğunu anlayamıyor ve bebek şekilli bir cismi kucağında sallarken "Aptal oyuncak bebekten" kurtulduğunu söylüyordu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Babasının Kızı-

Ayşim bunun yanlış olduğunu biliyordu fakat kendini durduramıyordu, kalbi makine gibi atıyordu. Babası ona kim bilir kaç kere yabancılarla konuşmamasını söylemişti. Ayşim de hikayeleri biliyordu; yabancıların kızları alıp evinden uzağa götürdüklerini. Fakat yasağın her zaman bir çekiciliği vardı, bir çocuğa birşeyi yapmaması söylendiğinde gelen cesaret Ayşim'in korkusundan üstün geldi. Zaten artık büyük bir kızdı, nerdeyse 7 yaşında!
Utangaçca kendini bir süredir çağıran adama yaklaştı. Adamın rengi atmış ve zayıf, çok endişeli gözüküyordu. Başından aşşağı akan ter parlıyor, güldükçe eksik olan dişlerin boşluğu belli oluyordu. Adam elini kıza doğru uzattı;
"Buraya gel küçük kız, sadece küçük bir yardıma ihtiyacım var."
Ayşim adamın saçlarından etkilenmişti. Iki üç adam daha yaklaştı.
Adam Ayşime doğru eğilirken adamın kokusu belli oldu. Çürük yemek ve okul tuvaletleri gibi kokuyordu. Ayşim çabucak geriye zıpladı, gelen cesaret onu terk ederken oradan uzaklaştı.
Adam arkasından deli gibi bağırdı ama ayakları duvara bağlı olduğundan kızı takip edemedi.
Ayşim korku ile evlerinin bodrumunu aydınlatan tek ışığı kapadı. Merdivenleri tırmanıp bodrumun kapağını kaparken adam çığlık atıyordu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Okullar tatil olmuştu ve artık yaza girmiştik. Güneşli bir temmuz sabahına uyandığımızda büyük annemin çığlıklarıyla karşılaştık. Sol gözü yerinde yoktu, ne olduğunu anlayamadan onu hastaneye götürdük ama gözü için yapılabilecek hiçbir şey yoktu. Polisler ve dedektifler her şeyi araştırdı ama en ufak bir ize rastlamadılar. Günler hızla ilerlerdi, herkes sarsılmış ve korkmuştu. Bense deli gibi para biriktiriyordum. Sonunda kumbaramı açma zamanı gelmişti. Çok istediğim o kaykayı alabilecektim. Tam 50 dolar biriktirdiğimden emindim, ama kumbarayı açınca 75 dolarım olduğunu gördüm. Aileme tek tek sordum, kimse kumbarama para atmamıştı. Sonra küçük kız kardeşim elinde bir resimle bana geldi. Çok garip ve ürkünç bir adam çizmişti ve adam elinde bir göz tutuyordu. Kağıdın sağ altına bir not düşülmüştü.
"bir göz = 25 dolar"
Kardeşim sırıttı ve konuştu:
"Umarım kaykayı alabilirsin."

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hey, biraz korkuyorum. Çünkü az önce yapmamam gereken bir şey yaptım. Babamın çok gizli güncesini çaldım ve onu okudum. Gerçekten ürperdim, çünkü yazılmış olanlar çok korkutucuydu.
"1 Ağustos 1998, Sevgili günlük,
Çok korkuyorum çünkü az önce babam elinde bir kasetle bana doğru geldi. Kasedi elime tutuşturdu, kahverengi değildi gözleri, koyu siyaha bürünmüştü. Bana baktı uzun, ve derince. Gitti."
"4 Ağustos 1998, Sevgili günlük,
Kasedi açmama yarayacak bir alet bulabildim. Sanırım birazdan onu izleyeceğim."
Bu sayfayı okumak gerçekten çok zor çünkü berbat yazılmışlar, neden bilmiyorum.
"8 Ağustos 1998, Lanet olsun,
Lanet olsun çünkü korkuyorum. Kasedi izledim ve 4 gündür tekrar tekrar izliyorum. Babam canını çıkartıyor, bir bıçağı defalarca yüreğine saplıyor... Kendini öldürüyor, ruhunu kendi alıyor... Ama çok korkuyorum, eğer babam kendini öldürmüşse kasedi bana nasıl getiriyor? ölmek istiyorum..."
Bense, şimdi çok daha fazla korkuyorum. Eğer gözlerim hata yapmıyorsa, şu anda dış kapıdan içeri giren ve elinde minik bir kaset olan benim babam.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Corona, Kaliforniya'da bir çok eşraf tarafından "sonsuz yol" olarak anılan bir yol vardı, gerçek adı ise "Lester Yolu"'ydu. Şimdi 20 yıl sonra, Corona manzarası değişti ve Sonsuz Yol yok oldu. Ancak, yıllar önce, Lester yolu ışıksız ve insanların iddialarına göre geceleri sürüldüğünde hiç bitmeyen bir yoldu. Buradan geçen sürücüler bir daha ne duyuluyormuş ne de görülüyormuş.
Efsane o denli bilinir bir hal almış ki insanlar sabahları bile araba sürmeye karşı çıkıyorlardı. Bir gece, yaşıtım bir çok genç gibi, Lester Yolu'nda arabamı sürüyordum, ama sadece kısa bir mesafede, ve sonra farlarım söndü. Korktum ve aracın yönünü değiştirdim, çünkü biraz daha gitseydim bir daha geri dönemeyeceğime inanıyordum.
Efsanenin devamı yerel polisi soruşturmaya ikna etti. Lester yolunun sonunda keskin bir sola dönüş vardı, ve orada hiç şarampol yoktu. O kıvrımın ilerisinde bir kanyon vardı ve kanyonun diğer tarafında ise Lester yoluna doğru açıdan bakıldığında, özellikle geceleri, kanyonun görünürden kaybolup yolun tepenin üstüne ve kanyonun diğer tarafına devam ediyor gibi görünecek kadar iyi hizalanan başka bir yolvardı. Kanyonun araştırılmasıyla onlarca araba düştükleri yerde bulundu, çürümekte olan çoğu ceset halen koltuklarındaydılar.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-The Windman-

Korkuyorum ve yardıma ihtiyacım var. Ne olduğunu bilmiyorum, ama öğrenme arzum giderek büyüyor.
Buradan, evimden dışarı çıkmak zorundaydım. Bir daha içeriye dönemem, çünkü, biliyorum hala orada bekliyor, bir şeyler yapıyor.
Beni kurbanlarından biri yapmasına izin veremem.
Geçen gece saat 1:20, telefonumda video izlerken video aniden durdu. İnternetimin kesildiğini farkettim ve merdivenlerden aşağı inip sorunu düzeltmeliydim.
O gece uyumadım, ve sorunu çözmeye karar verdim. İki erkek kardeşim de aşağıda uyuyordu ve sessiz olmaya çalışıyordum.
Merdivenlerden aşağı inmeye başladım, ama basamakların yarısına geldiğimde arkamda, ensemde bir ürperti hissettim.Derin bir nefes alarak devam ettim.
Nihayet son basamağa geldim, kardeşlerimin burada olması gerekiyordu. Ama burada değillerdi. Olmaları gerektiği yerde iki tane figür duruyordu.
Bu figürler şeffafa yakın ve hafif mavi renkte idi. Bir duman gibi hareket ettiler ve dönüp bana baktılar. Geriye doğru bir adım attım, korkuyordum, ve beni görüyorlardı.
İnsan ve yaratık karışımı gibiydiler. Kolları yoktu, bacakları kuyruğuna doğru bükülmüştü.
Arkamı döndüm ve koşmaya başladım. Bir ses duydum ve geriye doğru baktım. O sırada kardeşlerim geri dönmüştü. Gözlerimi ovuşturdum, gözlerim hala korkudan titriyor gibiydi.
Kendime bunun bir hayal olduğunu söyledim ve güldüm.
Geriye tırmanmak için arkamı döndüm, ve tekrar onu gördüm, fakat bu sefer çok yakındı. Soğuk görünüyordu. Üst kata hızlı adımlarla koştum. Hala çok yakın ve hala soğuktu.
Dışarıya koştum ve ağlamaya başladım.
Saatlerce dışarıdaydım.
O da uzun süredir içerideydi.
Bunu telefonumdan yazıyorum.
Ve şimdi, ensemde bir rüzgar hissediyorum.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Eski Ev

Erkek arkadaşımla eski bir ev satın aldık. Ben eski duvar kağıtlarını kaldırma görevindeyken o da eski mutfağı, yapabileceği en iyi yatak odasına çevirmek için yeni inşaat sorumlusuydu. Bu evin önceki sahibi bütün duvar ve tavanları duvar kağıtları ile kaplamıştı! Tanrım.. Her ne kadar eski olsalar da.. Onlar kesinlikle bir duvar kağıdına göre berbat kokuyorlardı. Onları çıkarmak oldukça acımasız ama garip bir şekilde tatmin ediciydi! Bu, cildimizde fazla güneş ışınlarından oluşan güneş yanıklarını soymak gibi çok iyi hissettiriyordu. Sizi bilmem ama ben deri soymak ile ilgili bir oyun bile yapmıştım, yara yırtılmadan alabileceğin en büyük parçayı almak! Bu gerçekten çok zevkli.
Her odada duvar kağıdının köşe kısmında birinin adı ve bir tarih yazıyordu. Merakım bir gece bu isimleri aratmamı, bu insanların aslında kaybolduğunu ve kaybolma tarihlerinin de duvar kağıdında yazan tarihle aynı olduğunu anlamamı sağladı. Bu isimler tuhaf bir şekilde tanıdık geliyordu. Ertesi gün isimlerin ve tarihlerin bir listesini yaptım. Her ismin bir kayıp insana ait olduğuna ve tarihlerin kaybolma tarihleriyle aynı olduğuna kesinlikle emindim. Odayı tekrar incelemeye karar verdim ve bir anda şoktan hareket edemedim. Beynim durmuş, bütün hislerimi kaybetmiş gibiydim. Burada erkek arkadaşımın ismi ve bugünün tarihi yazıyordu. Bu doğru olamaz. Hemen gidip erkek arkadaşıma sıkıca sarıldım. Onu kaybetmeyi istemiyordum. Ben.. onu çok seviyordum. Olayı hemen polise bildirdik ve onlar buraya bir olay yeri inceleme ekibi gönderdi. Kapı zili çaldı, onlar gelmişlerdi. Erkek arkadaşımla beraber onları selamlayıp içeri davet ettik. Polis memuru kıyafetlerimin neden kanlı olduğunu sordu. Buna bir anlam veremedim. Ne demek istediğini anlamadığımdan cevap da veremedim.. Ne kanından bahsediyordu? Tamamen temizdim! Olay yerini incelerken konuşuyorlardı. Ben de bu sırada erkek arkadaşımın elini sıkıca tutmuş bekliyordum. Konuşmalarını dinlemeye başladım. Birden çalışanlardan biri yüksek sesle konuşmaya başladı.
"Evet, bunlar insan. Hepsinin derisi acımasızca soyulmuş! Bu kokuya dayanamayacağım." İnsan? Ne insanı?
"Bayan! Duvardan çıkardığınız duvar kağıtları nerede? Çıkardığınız şeyler kesinlikle duvar kağıdı değil! V-ve.. bana yalnız olmadığınızı söylemiştiniz. Telefonda bahsettiğiniz erkek arkadaşınız.. Onu hiç görmedim!"
Merhaba, eskilerden hatırlayan bir iki kişi vardır sanırım buralarda. Uzun bir süre yoktum. Bundan sonra devam edeceğim paylaşımlara, bilginize.

< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Zafer Çetin -- 27 Temmuz 2015; 14:37:38 >
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

j&j

Yüzbaşı

858 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Zaman46

Yüzbaşı

262 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

İmzanız kural dışıdır! || Uymanız gereken imza kurallarını okumak için tıklayınız.

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

Tesla Hayranı

Yüzbaşı

668 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

"Omnia in numeris sita sunt."

(Her şey sayılarda gizlidir.)

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

_____________________________

CEMİYYET-İ OSMÂNİYYE
Nefs ü mâl ile n’ola kılsam cihânda ictihâd
Hamdülillah var gazâya sad hezârân ragbetüm

Ey Mehemmed mu’cizât-ı Ahmed-i Muhtâr ile
Umaram gâlib ola a’dâ-yı dîne devletüm

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

Lokomatif Portakal

Yarbay

3302 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Lokomatif Portakal

Yarbay

3302 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

Leo Messi

Yüzbaşı

522 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

aylardır içimde sakladığım, kimseye anlatamadığım öyle bir olay var ki...

artık bunu daha fazla içimde tutamayacağım ne de olsa anlatsam da anlatmasam da artık hayatımda hiçbirşey eskisi gibi olamayacak.

aslında bu korkunç olaylar çoğu zaman hepimizin evinde olabilir. genelde bunların çoğunun sebebi sonradan anlaşılır, eğer ki anlaşılmazsa zaten o evde yaşamak biraz ıstıraba, biraz indiana jones kimliğine dönüşebilir.

iş sebebiyle mütemadiyen kıbrıs yada belarus'taki casinolara gidip geliyorum. o zamanlar istanbul'da yaşadığım yer ortaköy'de eski bir ermeni eviydi. istanbul'daki ilk aylarım olduğu için ev eşyalıydı. ortodoks olan ev sahibimin eski eşyalarıyla oluşan evin atmosferi bana hep biraz soğuk, yabancı fakat etkileyici gelirdi.

neyse yine bir gün iş seyahatimden dönmüştüm. yorgun argın kapımı açıp girdim. genelde kapıyı kilitleme huyum olmadığı için kapının bi klikle açılması dikkatimi çekmemişti. valizimi boşaltınca hiç vakit kaybetmeden çamaşırlarımı makineye attım ve banyoya girdim. duşakabinden müzik açıp keyif yaparken ilginç sesler duydum. önce müziğin sesini kapatıp 'umarım birşey yoktur' ümidiyle bekledim. sesler devam edince üstüme havlu atıp duştan çıktım. birazda korkununda etkisiyle buz gibi olmuş, titriyordum.

çıplak ayaklar ve ıslak adımlarla koridoru yürürken ayak izlerim kalıyordu parkelerde. her seferinde bir odanın önünden geçerken kalbim ağzıma geliyordu.

derken koridor bitti ve evin çıkış kapısı, mutfak ve salonun girişinin olduğu antreye geldim. içgüdüm evin dış kapısına dönmeme sebep oldu nedensizce. yavaşça kapıya döndüm. bakarken bir anda arkamdan,mutfaktan gümbür gümbür seslerin gelmesiyle kasılıp kaldım. o an öleceğimi sandım. resmen üstüme koşuyordu bir şey. böbreğimde bir bıçak acısını o andan hissetmiştim korkudan, kasılmamla. o bir nanosaniye içinde düşünceler ve korku beni felç etmişti. gelen seslerden anladığım kadarıyla devasa bir şeydi. kitlenen bedenime inat kalan son gücümle boynumu çevirebildim... işte o an gördüm ki transformator misali eski çamaşır makinesi gemi azıya almış resmen mutfağın içinde koşuşturuyordu külüstür... anladım ki korku herşeyi unutturuyor...
çamaşır makinesini de, mutfaktaki bulaşık makinesi yerine bağlayan ev sahibini de takdir ettim tabi..

_____________________________

Diego Maradona : Benim yerimi alan bir futbolcu var. Hangi oyuncu olduğunu biliyorum Messi. Onu farklı kılan başka bir şey var. O bir lider.

_____________________________

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

Leo Messi

Yüzbaşı

522 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

Ben Cinlerle İlgili Araştırma Yapıyordum Şöyle Bir Başlık Gördüm "Müslüman Bir Cinle Yapılan Röportaj" Meraktandır Herhalde Girdim Gece Saat 2:30 Sularında Okudum Baya Bi Etkilendim İşte Cinler Buna Benzer Cinlerinde Müslümanı Hristiyanı Yahudisi Ateisti Olur İşte Kulaklarımız Kedininki Gibi ve Kıllı Olur Falan Yazıyodu Ten Rengimiz Esmer Kimimiz Mavi Kimimiz Kırmızı Olur Genelde Diyodu Ben Bu Uzun Yazıyı Sonuna Kadar Okudum Bide Bazılarımız 2 metre falan bazılarımız 2:30 Falan Diyordu Yorumlara Geldim Bir Kullanıcı Şöyle Yorum Yapmış....

!!!"Buna İnanmayınız Ben Gerçek Bir Cinim Yalandır Boyumuz 2-2:30 m değil 30-40 Cm dir En Uzunumuz 50 Cm dir İnsanların olduğu Yerde Yaşayamayız Yasaktır.Issız Yerlerde Ormanlarda Eski Evlerde Yaşarız Hayvanları Korkutup Eğleniriz İnsanların Karşısına Çıkmak Çok Tehlikeli Ve Yasaktır Büyük Büyük Aklınızın Alamayacağı Cezaları Vardır.Hayvanları Korkuttuğumuz için Hayvanlar Ürkek Olur Özellikle Kediler Yukarıdaki yazının sadece şu kısmı doğrudur Bizim kulaklarımız kedi kulağı gibidir bu yüzden çoğunlukla kedi kılığına gireriz"!!!

Bende Bu Yorumu Görünce Güldüm Adama Bak Dalga Geçmiş Dedim Biraz Daha İnternette Dolanıp Uyudum Rüyam Aynen Şu Şekildeydi...

Yatakta 3D Ses Dinliyordum Kapı Birden Açıldı İçeri 35-40 cm Bi Adam Girdi Bana Bağırdı Demek İnanmadın Bana O Yorumu Görünce Dedi bende Abi Bi Git Çocuk Mu Kandırıyorsun Dedim Hala İşin Dalgasındaydım İçeri 15-20 tane Öyle Adam Doluştu Uyandım soluk Soluğa Yataktan Kalktım O Sırada Kapı Açıldı İçeri Bişey Fırladı 20-30 Cm Bi Panikledim Balkona Çıktım Balkondan İçeri Baktım Acaba o şey ne Yapıyordu Orda Öyle Duruyordu Ben Korktum Renginin Mavi Olduğunu Anladım Işık Açıldı Annem Geldi O İçeri Fırlayan Şey Benim Küçükken Oynadığım Mavi Ayıcıkmış Çok Korkmuştum Ama Hergece Bi Bu Rüyayı Bide O Forum Sitesi Aklıma Giriyor Çok Korkuyorum Tuvalete Gidemiyorum Korka korka zorla gidiyorum

_____________________________

Diego Maradona : Benim yerimi alan bir futbolcu var. Hangi oyuncu olduğunu biliyorum Messi. Onu farklı kılan başka bir şey var. O bir lider.

Tesla Hayranı

Yüzbaşı

668 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Leo Messi

Yüzbaşı

522 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Diego Maradona : Benim yerimi alan bir futbolcu var. Hangi oyuncu olduğunu biliyorum Messi. Onu farklı kılan başka bir şey var. O bir lider.

Zafer Çetin

Yüzbaşı

395 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

ROBVEL OTOMASYON

burakko9

Binbaşı

1109 Mesaj

Tüm Başarılarını Gör

_____________________________

Oldukça Renksiz

Garip ve Korkunç Hikayeleriniz-Anılarınız

Benzer içerikler