BU YAZDIKLARIMI SADECE YALNIZ VE ASOSYALLER ANLAR

Bu nasıl asosyallik, tüm gün dışarda geziyorsun. Benim haftalarca güneş görmediğim zamanlarım oluyor.

o kadar asosyalim ki avm ve kafe kısımlarını anlamadım :( gerisi ok

Geçen AVM ye elbise almaya gitmiştim herkes birileri ile gelmişti tek tük yaşlılar vardı tek.genclerin çoğu kalabalık gelmişti.ben tektim. Bir elbiseyi deniyordum. sonra birden ak saçlı sakallı bir dayı heybetli sesiyle yeğenim bence biraz kısa dedi.ve yoluna devam etti.



Buda böyle bir animdir

Ben bazen 1 hafta kimseyle konuşmuyorum bende çatallaşma değilde cümle kurarken hatalar oluyor size de oluyormu? Yani söylemek istediğimi akıcı şekilde toparlayamıyorum :(

Boşuna üzüyorsun kendini kimse niye yanlız elbise almaya gelmiş demez diyen zaten karaktersizdir unutma evren o kadar büyük ki insanların egoları hiç bir anlam ifade etmez benim için yaptıkları ego kadar küçüktürler küçülürler koskoca bu kâinatın yaratıcısı varken insanların yaptıkları o kadar anlamsız oluyor ki unutma yukarıda seni izleyen bir yaratıcı Allah var

hemen hemen senin yazdıklarını okudum.Bu durumdayken bu forumda değil dünya da seni anlayacak insanı bulmak zor.
Neyse aynı durumdayız tek farkı benim yaşım 21.
Burda bir çok insan bir çok sebep yazmış çizmiş ama bu işler öyle olmuyor değil mi?(Olmuyor)
Neden böyle diye düşünüyorsun dimi? Ama cevap bulamıyosundur.Bende bulamıyorum.
Bu hayatın yanlış olduğunu yanlış şekilde yani böyle olmaması gerektiğini düşünüyorum ama bu farklı bi durum.
Biraz çevresel belki de daha fazla cevreseldir. Oturduğun yer,ailen,akrabaların bu durumun sebebi olabilir.
Mesela ilkokul okudum,okuduk.
8.sınıfa kadar hayatım ev ve okuldu 1km mesafe yürürdüm bu kadardı hayatım.Dışarı da bi hayatım yoktu. Oturduğum semtte sosyallesecek bir yer yoktu ama herhangi bi yer Kadıköy diyelim orda ilkokul okuyan birisi daha farklı durumları gördü yaşadı.Sosyallik vardı ve sosyal bir şekilde büyüdüler. Zaten ne olursa çocuklukta olur kendini pekte değiştiremezsin. Zamanında bir ortamda bulunduğum çocuk şunu demişti "Ben çok utangaçtım, Lise 1 de bi sevgilim oldu beni açtı özgüvenimi getirdi" demişti. Ben buna inanıyorum mesela bu durumu bulabilsem yani bi sevgilim beni seven bana yakın olan birisi olsa hayat farklı olur ya kırılır ozguvensizlik cekingenlik.
Bu arada bak şey dedim "bir zamanlar aynı ortamda bulunduğum çocuk" dedim. Çünkü o an oradayken sadece o sınıfa girdiğimdr sohbetimiz olurdu çünkü dahası yoktu. Çünkü o sınıf dışında onun bir hayatı vardı.Onun o hayatı benim hayatımla hiç-bir şekilde uyuşmuyordu gerçekten bunlar farklı durumlar kimse SENI ANLAMAYACAK.
Değişir diyen arkadaşlar olmuş INANMA ÇÜNKÜ DEĞİŞMEYECEK.
18 ken 19 da düzelir demistim bak 21im şuan.
Mesela 2 sene de 2 üniversite değiştirdim şuan 2.yi bıraktım öyle oturuyorum.
Bu sene 24 Eylül de okulum başlamıştı ilk gün bir kızla sınıf aradik tesadüfen. Kız sınıfı bulmuş yanina gittim neresi dedim eliyle gösterdi. Tamamdir dedim o an orada sohbet baslatamadim mesela adını sorabilirdim ama bunu yapmadım, yapamadım. Ys o gün onunla konuşabilsem hayatım bambaska olacaktı. Derslerimde dahi başarılı olacaktım malum üniversite ve notlar. Ve bir kız bu diğer kızlara acılan kapıdır hayata da açılır. Hatta bu kızdan ilerleyen zamanlarda hoşlanmaya başladım da olmadı. Konuşamadım. Zaten bi kızla en son yüzyüze Mayıs 2016 da konuşmuştum öyle bir şeyler. Fazla üzülme diyeceğim, ağla sızla bir gün öleceğiz. Şunu demesi bile çok acı. Birisi doya doya yaşayıp büyüyüp ölürken; sen yaşayamadan mutlu olamadan bu mutsuzluğun yüzünden ailene bile bazen gereksiz tepkiler vererek onları üzerek bir hayat süreceksin bu acı

Yalnizlik sultanliktir arkadasim git sosyal ol ondan sonra bugunlerini mumla ararsin gelir biri arkadasim der dolandirir biri gelir malini calar biri gelir kiskannir arkandan dedikodibyapar

dostum öncelikle bir insanın hiç arkadaşı yoksa sorun kendisindedir. ilgilendiğin konular hakkında benimde bilgim ve ilgim yok. ve benimde yanımda hep bu tarz konulardan konuşan birisi olsa bende ortamlara çağırmazdım. çünkü ortamda bana ayak uyduramayacağını bilirim. insanlar bu konulardan konuşmaz. mesela benimde hobi olarak araştırdığım totalitarizm , ittihatçılık , devrimcilik gibi siyasi terimler var. ama ortamlarda konuşmam. çünkü kimse anlamaz. dolayısıyla ortamlarda konuşmak gereksiz. bu işlerin üstatları bile ortamlarda bunu konuşmaz. kendini kasma eğlenceli ol.

bak şimdi insanlar basittir. onlarla konuşmak istiyorsan basit olman gerek. basit olursan sıkıcı olmazsın. ortam adamı olursun. ama sürünün bir elemanı olursun. eğer gözde olmak istiyorsan eğlenceli olacaksın.

ağzının laf yapması lazım. tabi şuanda yapamıyor olabilirsin normal. çünkü kullanmadın. kullanmadığın organ körelir. kullanmaya başladıkça gelişir. hiç hayatın boyunca tanıdığın birisine "gel kardeşim , bir çay ısmarlayayım." dediğin oldu mu? olmadıysa bir yap. konuş. eve gitme. çantana koy bir ekmek arası git takıl. kantine in çay iç. çimlerde otur. yani dışarı da ol.

evde oturursan kimseyle konuşamazsın. e-yaygından kurs bul git. gitar olur , keman olur git. gitar çalmayı öğrenirsin , sesinde iyiyse kafelere çıkarsın. ortamın alasını kurarsın. kızlarla da tabi

üniversitedeki kulüplere gir. bak ben gittim birçok arkadaş edindim. kız arkadaş edindim. birçok şeyi tecrübe ettim. üniversiteye gittiğimde 1 arkadaşım bile yoktu. ama şimdi...

göz önünde olursan kazanırsın dostum. bu hayatı hak etmedim diyorsun ama hak ettin. çünkü sen kimsenin ilgilenmediği konulardan konuştun. bu konuları konuşmanın sebebi yalnızlık. insanları yücelttiğinin bir göstergesi bu. halbuki insanlar basit. yav bak avmlerde herkesin oturduğu yemek masaları oluyor. iki tane erkeğin oturduğu masaya geç otur , konuşmaya başla. sana kimse kalk demez. arkadaş edinmek çok basit. sadece istemen ve harekete geçmen gerek.

kendini diğerlerinden üstün görme. bak sadece şunu yapman yeterli. gideceksin , bir erkeğe "gel kardeşim , bir çay ısmarlayayım." diyeceksin. kabul mü etmedi? başkasına diyeceksin. kızlara da söyleyebilirsin. bazen kızların arkadaşlığı daha samimi olabiliyor.

22 yaşındayım üniversite öğrencisiyim. değiştirmek için uğraştım ama artık geç kaldım sanıyorum çünkü insanların konuşmak istediği konularla uyuşmuyorum ben tesla, boston dynamics vb bilim konuşmaktan keyif alırım ama insanlar bilimden teknolojiden hoşlanmıyor onlara göre çok sıkıcıyım konuşmaya değmeyecek bir insanım. hiç bir yere çağrılmam sorsam zaten gelmem dersin diye bahane bulurlar halbuki gelmiyorum demem ki ben. kimseye bir kötülük yapmadım kimsenin kalbini kırmadım kimseyi incitmedim yeri geldi kendimden fedakarlık ettim çevreme yardım etmek için ama bu hayatı hak etmedim