Üniversitede çok yalnızım okulu bırakmayı ya da intiharı düşünüyorum

Merhabalar forumda yeniyim.

Üniversite 3. sınıfa geçtim ve sınıfta herkes gruplaştı kampüste çok yalnızım ders aralarında ders bitimlerinde özellikle kendimi çok yalnız hissediyorum resmen göğsüm daralıyor hayatım çok çekilmez bir hal alıyor.

Yalnız olmamın sebebini de sıkıcı ve sessiz bir kişiliğe sahip olmaya kafa yoruyorum.Evet sıkıcı ve sessizim insanlarla konuşabiliyorum fakat yanlarına gittiğimde beni pek umursadıklarını düşünmüyorum.Örneğin matematik 2 den geçtiniz mi dediğimde arkadaş ortamında tek tük insanlar sorumu cevaplıyor ve bu durumda benim canımı çok sıkıyor okulu bırakmayı ya da intihar etmeyi düşünüyorum.

Her neyse içimi dökmek istedim konu mu yanıtlarsanız en azından bana bir yol gösterirseniz çok sevinirim.

Foruma hoş geldiniz hocam. Benim de üniversite zamanında yarım dönemim çok yalnız geçmişti tam tarif ettiğiniz gibiydim.

Sonra yurda geçtim kafadan 2 arkadaşım oldu onların yurdun içindeki arkadaşlarıyla ufak tefek muhabbetimiz derken

kampüste selam vermediğim adam, kız kalmıyordu.

Demek istediğim yurda çıkmak zorunda değilsin ama ne biliyim okulun fitness salonu olur,

part time iş olur. Bu tip şeyler bir anda sosyal çevreni genişletir anlayamazsın bile ne ara bir sabah bu kadar insan mesaj atmış.

2 kutu parol = karacegir yetmezligi = ☠️

Hocam kendi şehrimde okuyorum o yüzden yurda çıkmam zor fakat fitness salonu olabilir ama spor salonunda da arkadaş edinebilir miyim bilemiyorum.

Teşekkürler hocam

bende sıkıcı ve sessiz biriyim ve benim üni hayatım yapayalnız geçti. 2 sene hiç arkadaşım olmadı hep tek takıldım. Sonra 1 tane oldu oda benim zorlamam ile arayıp sordum falan sürekli iletişim halinde kalmaya çalıştım. Bütün üniversite hayatımı sadece 1 arkadaş ile geçirdim sonrasında. Sonuç pişmanım ve keşke klüplere falan katılsaydım daha çok arkadaş edinmeye çalışsaydım şimdi bu kadar yalnız olmazdım

Üzüldüm hocam.Desene kaderimiz aynı.

Açıkçası yerine göre yalnız kalmaktan hoşuma gidiyor fakat sessiz kendi halinde bir tip olunca da insanlar belki de beni egolu itici bir tip olarak, görüyordur

Üniversitede bulunan sosyal kulüpler ilgini çekmiyor mu? Bir çok üniversitede onlarca ilgi alanına hitap eden sosyal kulüpler var ve burada senin sevdiğin konularla ilgilenen kişilerle tanışabilirsin. Bu sayede ortak konu olacağından konu konuyu açacaktır.

Kulüplerin pek işe yaradığını düşünmüyorum.

.tihar hiç bir sorunun çözümü değil. kimsenin de umurunda olmazsın.en basit yolu ile psikiyatriste gidip basit yatıştırıcılarla rahatlaman.

girip biraz iş hayatı görmen lazım. Anca öyle açılırsın. Bence okulu bir sene dondur ve şok a101 gibi bir yerde 1 sene çalış

ya kardeşim şimdi kusura bakma da bu biraz hayat böyle. Sen insanları değiştiremezsin. Kendini değitireceksin. Çok ileri klinik anskiyeten olduğunu sanmıyorum. Sen dediklerimi uygula düzelme yoksa destek alırsın. Spor yapman lazım. Bir iş yerinde çalışman lazım.

Bunlar seni emin ol açacaktır

İleri klinik anksiyetemiz varsa ne yapacağız. Sosyal ortamlarda bedenim ve sesim titriyor. Ben de kızlar falan dalga geçer diye katılmıyorum topluluklara.

Şimdi bu tarz sıkıntı yaşayan insanların çoğu hayatta zorluk görmemiş olmak ve hayata karışmamaktan dolayı böyle. Klinik olarak sıkıntılı olanınız çok çok az. Eğer ileri seviye klinikseniz elbette profesyonel yardım almanız gerekiyor. Ancak kalitesiz psikologların çoğu size klasik şu şu deyip ilaç verirler. İlaçlar az dozlarda etkili olabiliyor ama bu sefer de başka yan etkileri var.

Ben hayatın içine karışan ekmek kavgası veren. Ailesinden uzakta yaşamayı göze alıp mücadele edebilen kimsede utangaçlık görmedim.

Çok özgüvenli olsan bile kızlarla iletişimde(Hoşlandığın kızlarla)bocalayabilirsin bu ayrı ama hayata karışabilmeli. Normal arkadaş kızlarla rahat iletişime geçebilmelisin.

Arkadaşlar kaygılı olabilirsiniz. Soğuk kanlı olmayabilirsiniz ama bu hiç arkadaş edinemeyecek boyutta olmamalı. Kaygı tamamen yok edilemez ama bastırılabilir. Özgüvenli insanlar da kaygı yaşıyorlar ama bunu bastırabiliyolar

SOSYALLİK BİSİKLETE BİNMEK GİBİDİR. BİNDİKÇE GELİŞİR