Şimdi Ara

Sosyal fobi ile geçen 2016-2017 eğitim öğrenim dönemi

Daha Fazla
Bu Konudaki Kullanıcılar: Daha Az
2 Misafir - 2 Masaüstü
5 sn
5
Cevap
0
Favori
300
Tıklama
Daha Fazla
İstatistik
  • Konu İstatistikleri Yükleniyor
Öne Çıkar
1 oy
Sayfa: 1
Giriş
Mesaj
  • Hazırlıktan sonra sinifların değişmesi ve kendi bölümüme geçmemle birlikte hazırlıkta edindiğim zoraki arkadaşlarımda artık sınıfta olmayacaktı. 60 kişilik sınıfta yalnızdım ki herkes yalnızdı ancak haftalar ilerledikçe herkes kaynaşmaya başlamıştı. Ben gene zoraki 1 2 arkadaş edinebildim. Ama ne derece samimiyiz bilmiyorum kafamdaki o iğrenç düşüncelerden dolayı bu 1 2 kişi ile bile çok samimi olamadım. Okulun ilk günü yanıma gelen biri benimle tanısmak istedi 5 10 dakikalık güzel bir sohbetimiz oldu. Ancak bu arkadaşlığı kafamdaki gene o iğrenç düşüncelerden dolayı sürdürememiştim. Dusunceler hep şöyleydi: " Sen onunla arkadaş olamassın şunun tipine bir bak, bununla samimi olursan kendinden taviz verirsin, zaten hiç samimi durmuyor". Evet gerçekten de pek anlaşamayacağim bir tipti ancak bu onunla samimi olmami engellerdi ancak ben arkadaş olmaya bile cesaret edemedim. Daha sonra bu arkadaşin siniftakilerle kaynaşması ve benim odun gibi herşeyi sadece izleyişim nedeniyle hayal kırıklığına üzüntüye uğramiş, ilkokulda geçen o 8 yalnız arkadaşsız günlerimi hatırlamış, sanki tekrar o günlerin içine sürüklendiğimi hissetmiştim. Ben her ne yaparsam yapayım beni hep eleştiren bir iç sesim vardı içimde. Koca bir sene boyunca bazı günler okula gitmek için sabah 7de kalkıp akşam eve aynı saatte hiçbir şey yemeden geliyordum. Çünkü içimdeki o ses eğer bir yere tek başıma bir şey yemeye gidersem çok ezik , yalnız duracağımı eğer 1 arkadaşla gidersem de " vay şu eziğe bak ilkokulda çıtı çıkmıyordu gelmiş burda ortamlara akıyor" diye beni eleştiriyordu. Ve bende çoğu zaman bu iç sesin etkisinde aç olarak eve dönüyordum ki zaten gün boyu yaşadığım stres halinden dolayı pekde acıkmıyordum. Okulun açılmasından 2 3 hafta sonra durumumun kötüye gittiğini farkederek okuldaki bir psikologtan randevu istedim ve randevular okulun son gününe kadar sürdü. Randevulara gitmeden önce içimdeki o ses gene beni eleştiriyordu : " bak ezik herife , psikolog kadın ya hemen her hafta nasıl da geliyor utanmadan". Randevular sayedinde okulda daha önce yapamadığım şeyleri yapmayı başarmıştım: kantine gitmek, geç kalınca derse girebilmek, kütüphaneden kitap alabilmek, hocaya soru sorabilmek gibi. Bunlar benim için önemli şeylerdi. Ancak farkettimki okulda hocaya soru sormadigi icin beni elestiren içimdeki o ses hocaya soru sorduktan sonrada beni eleştirmeye devam ediyordu:" ne berbat bir sesin var ,insan az güleryüzlü soru sorar, neden ilgi çekmek için soru soruyorsun". Daha yazilacak çok şey var tek demek istedigim şey sakın o içinizden sizi eleştiren sesin dediklerini yapmayın ona karşı gelin sakın ona uymayın

    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >







  • Hocam bendede böyle iç ses durumu var sizin gibi tek degilmişim demek ki

    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
  • Bende de o sesten var ancak bendeki sonradan konuşuyor.Mesela birkaç kızın yanından geçerken arkamdan kasıntı herif dediklerini işittim.Hiç umursamamıştım.Daha sonra içimdeki ses rezil herif seni dedi ve baya bir utandım.

    Okul bitti ve bir sene açıkta kaldıktan sonra yalnizliktan o kadar canım sıkıldı ki en sonunda bazı kızlara falan yürümeye başladım.Utanmazlik ve özgüven geldi.O ses sürekli git ona buna yaz, şununla dışarı çık,şu kıza yürü gibisinden mesajlar veriyor.Ses bende ters etki yaptı.Seni asosyalleştirirken beni sosyalleştiriyor.

    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
    112
  • Millet ne derse desin. Onlar için yaşamıyorsun. Kendine biraz güvensen bütün sıkıntı çözülecek. Üstüne git. Zamanla bunların böyle korkulacak şeyler olmadığını anlarsın.
    _____________________________
  • quote:

    Orijinalden alıntı: emreug

    Millet ne derse desin. Onlar için yaşamıyorsun. Kendine biraz güvensen bütün sıkıntı çözülecek. Üstüne git. Zamanla bunların böyle korkulacak şeyler olmadığını anlarsın.

    Mesajini aylar sonra gördüm. O kadar haklısın ki herşey ama herşey özgüvende bitiyor. Ve ben 1 ay önce spora ve havuza başladim. Kendime olan güvenim biraz arttı. Yarin daha detayli yazicam

    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
  • Yapay Zeka’dan İlgili Konular
    Daha Fazla Göster
    
Sayfa: 1
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.