Dost !. > Genç adamın biri, Dermiş babasına her gün; > 'Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi' > Baba, itiraz eder, > Olmaz öyle çok dost, hakikisi > Belki bir, belki iki, > Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki... > Devam eder durur konuşma... > Aralarında başlar bir tartışma, > Karar verirler bir sınava, > Dostun hakikisini anlamaya... > Bir akşam bir koyun keserler, > Ve koyarlar çuvala. > Baba der ki oğluna, > 'Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna'. > Çuvaldan kanlar damlamakta, > Sanki öldürmüşler de bir adamı, > Koymuşlar çuvala, > Dıştan böyle sanılmakta. > Delikanlı sırtlar çuvalı, > Gider en iyi bildiği dostuna, > çalar kapıyı. > O dost, bakar ki bir çuvala > hem de kanlı, > Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına, > Almaz içeri arkadaşını, > Böylece tek tek dolaşır delikanlı, > Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını. > Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır. > evlat geriye döner. > Ama içten yıkılır... > Babasına dönerek; 'haklıymışsın baba' der. > Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana. > Baba 'hayır Evlat' der, "benim bir dostum var bildiğim. > Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona." > Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar. > Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar... > Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir. > O dost, delikanlıyı alır hemen içeri. > Geçerler arka bahçeye. > Bir çukur kazarlar birlikte, > Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye, > Üzerine de serpiştirirler toprak. > Belli olmasın diye dikerler sarımsak... > > Genç adam gelir babasına; > 'Baba, işte dost buymuş' diye konuşunca, > > Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha > Sen yarın git O'na, çıkart bir kavga, > Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona, > işte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi. > Sonra gel olanları anlat bana...' > Genç adam, aynen yapar babasının dediğini, > Maksadı anlamaktır dostun hakikisini, > babasının dostuna istemeden basar iki tokadı! > Der ki tokadı yiyen DOST; > 'Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını > böyle iki tokada'! > Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile Seni Sevmeli... > Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile Sana Sarılmalı... > Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile Sana Dayanmalı... > Dost dediğin; > fanatik olmalı; > Bütün dünya seni üzdüğünde Sana moral vermeli. > Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli, > Ve ağladığında, seninle ağlamalı... > Ama hepsinden daha çok; > Dost matematiksel olmalı; > Sevinci çarpmalı... > Üzüntüyü bölmeli... > Geçmişi çıkarmalı... > Yarını toplamalı... > Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı... > Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı... > İşi bitince seni bir tarafa atmamalı... > Mevlâna