Şimdi Ara

Bence bir göz atın...

Daha Fazla
Bu Konudaki Kullanıcılar: Daha Az
2 Misafir - 2 Masaüstü
5 sn
2
Cevap
0
Favori
438
Tıklama
Daha Fazla
İstatistik
  • Konu İstatistikleri Yükleniyor
Öne Çıkar
0 oy
Giriş
Mesaj
  • Eğer yeniden başlayabilseydim yaşama,
    İkincisinde daha çok hata yapardım.
    Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
    Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.
    Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
    Temizlik sorun olmazdı aslında,
    Daha çok riske girerdim,
    Daha fazla seyahat ederdim,
    Daha çok güneş doğuşunu izler,
    Daha çok dağa tırmanır daha çok nehirde yüzerdim.
    Görmediğim birçok yere giderdim,
    Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
    Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
    Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
    Yeniden başlayabilseydim eğer,
    Yalnız mutlu anlarım olurdu.

    Farkında mısınız bilmem, Yaşam budur zaten:
    Anlar, sadece anlar, sizde anı yaşayın.
    Hiçbir yere yanında termometre, su ,
    Şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardandım ben.
    Yeniden başlayabilseydim ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
    Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
    Bilinmeyen yollar keşfeder, güzelin tadına varır,
    Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı, eğer.
    Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...

    Ölüyorum...

    Jorge Luis Borges
    (1899-1986) Arjantin




    Nutuk falan atmak istemiyorum ancak genel olarak gözlemlediğim bir durum hakkında yorum yapmak istiyorum.Çok genç yaşta 80 yaşındaki insanlar gibi mutsuzuz.Neden mızmızlanıp dururuz anlamam.
    Günün birinde 80li yaşlara gelipte bir parkta bank üzerine oturup top oynayan çocukları, el ele dolaşan çiftleri ve akıp giden hayatı gördüğünüzde pişman olmak istemiyorsanız içinizde bulunduğunuz anın kymetini bilin ve anı yaşayın.O an binlerce adım atmak istersiniz ama bunu yapacak güç olmayacaktır bacaklarınızda.



    _____________________________

    Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, , Ernesto "Ç´e" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere-sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara ve tüm tadını bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz.Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik.Teşekkürler dünya.




  • Yapay Zeka’dan İlgili Konular
    Daha Fazla Göster
    
Sayfa: 1 sonraki
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.