Annem durduk yere tavır koyuyor.

quote:

Orijinalden alıntı: metastorm

annen gidince tavır koyucak birilerini arayacaksın.

quote:

Orijinalden alıntı: Amedra

Vardır elbet birşeyler. Hiç başbaşa "Annecim, bak ikimizde birbirimize hiç iyi davranmıyoruz, bende suçu kendimde arıyorum hep ama neden böyle yapıyorsun varsa birşey söyle gerçekten ne yaptıysam özür dilerim" diyip konuşmayı denedin mi? Belki kadın birşeye bozuldu veya sen ona karşı az ilgi göstermiş olduğundan ötürü sana karşı böyle yapıyor olabilir.

Eğer bunu yapmayacaksan şunu yapmanı öneririm;
Annen'in arası madem Ablan ile iyi, gidip ablan ile bu durumu paylaşıp annen ile olan arasındaki problemin ne olduğunu anlamaya çalışmalısın. Eğer ki aile içerisinde başka bir aile ferdine karşı da tavırlıysan; diyelim ablan ile aranda olan kötü bir ilişki olsun, bu yüzdende annen sana karşı biraz ciddiyetsiz bakıyor olabilir.

Bu konu derin konudur sana olabilecek hususlardan bahsedip neler yapmanı söyledim, senin mutlaka yaptığın birşey vardır ki ona göre annen bu tavrı koymuştur yoksa hiç bir anne oğluydu kızıydı veya ikinci çocuğuydu diye ayrım yapmaz, onun gözünde aynı kanından olan her bir kişi değerlidir, hiç bir şekilde ayrım yapacağını düşünmüyorum.

Umarım en kısa sürede bu sorunu kazasız belasız çözersin.

quote:

Orijinalden alıntı: Amedra

Şimdi sana kötü örnek olacağım ama ben Lise 4'ün son zamanlarına doğru kendi evime geçtim, ailemin zenginliği olsun bilmemneyi olsun beni sıkmalarından ötürü artık canıma tak etmişti, ki bununlada kalmayıp beni insan yerine koymamaları en sonunda bardağı taşıran nokta olmuştu şimdi Üniversitede henüz hazırlığı bitirdim ve rahat rahat tek başıma yaşayabilecek durumdayım, Aileden uzak kaldığım zamanlar bir süre sonra özlem çekip yalvara yakara muhabbet ettikleri oldu ancak iş işten geçtikten sonra anlıyor insan diyorum ben. Aileye terbiye vermek çok kötü birşeydir, hani suratına karşı şimdi sen babanın yanındayken "zamanında yanındayken konuşMak istemeyen insanla konuşmam" dersen insana biraz koyabilir.

Şöyle bir örnek vermek gerekirse bu gibi durumun aynısını ben yaşadım 1 hafta annem ile aram iyi değildi ve o zamanlar onunla birlikte yaşıyordum, herneyse, onun yanındayken okula gidecek param yok diye bilirdi ve 10 lira bırakırdı. Bende o gün zaten arkadaşımın yanına gideceğimden paraya da ihtiyacım olmadığından o 10 lirayı alıp 20 lira bırakmıştım sırf gıcıklık olsun diye. Akşama "yazıklar olsun" diye mesajı attıktan sonra 1 hafta konuşmadık en sonunda ipler çözüldü. Benim ailem çok iyidir ancak bazı konuda çocuğuna bağlı kalmayı da abartıyorlar artık alıştılar sağolsunlar onlarda farkına varabildi.

Merak ettiğim bir olay var Annen ile Baban benim gibi ayrılarmı? Eğer öyle ise sen sanırım okul dönemi boyunca daha çok Baban'da kaldın? Öyle olduğunu varsayarak devam ediyorum; Baban ile Annen'in arasında olan ilişkiler nefret boyutuna geldi ise ve sen Baban'ın yanında olup biraz da fink atabiliyor isen annen o konuya bozulmuş olabilir. Sonuçta senin olmadığın dönemler Ablan ile Annen zaten normal şekilde hayatlarını sürdürüyorlardı sende şimdi Baban'ın yanından ayrılıp Annen'i görmeye gelince yabancılık çekmişsindir ki onlar da sana az da olsa biraz nispet yapıyor olabilirler.

Bu arada bu durumu Baban biliyor mu? Biliyor ise o bu konu hakkında ne diyor?

Düşüncelerimi ortaya koydum umarım bir sorun olmaz, aile tarafından empati yapmaya çalışıyorum ancak aklımdan bunlar geçiyor.

quote:

Orijinalden alıntı: AtillaHuN

annelik bi duygu değil hormondur güzel kardeşim. ablamı seviyo beni sevmiyo diye bi ayrım yapılamaz. vardır bi olayı yemişsindir bi halt

quote:

Orijinalden alıntı: Göktas

quote: Orijinalden alıntı: Amedra Şimdi sana kötü örnek olacağım ama ben Lise 4'ün son zamanlarına doğru kendi evime geçtim, ailemin zenginliği olsun bilmemneyi olsun beni sıkmalarından ötürü artık canıma tak etmişti, ki bununlada kalmayıp beni insan yerine koymamaları en sonunda bardağı taşıran nokta olmuştu şimdi Üniversitede henüz hazırlığı bitirdim ve rahat rahat tek başıma yaşayabilecek durumdayım, Aileden uzak kaldığım zamanlar bir süre sonra özlem çekip yalvara yakara muhabbet ettikleri oldu ancak iş işten geçtikten sonra anlıyor insan diyorum ben. Aileye terbiye vermek çok kötü birşeydir, hani suratına karşı şimdi sen babanın yanındayken "zamanında yanındayken konuşMak istemeyen insanla konuşmam" dersen insana biraz koyabilir. Şöyle bir örnek vermek gerekirse bu gibi durumun aynısını ben yaşadım 1 hafta annem ile aram iyi değildi ve o zamanlar onunla birlikte yaşıyordum, herneyse, onun yanındayken okula gidecek param yok diye bilirdi ve 10 lira bırakırdı. Bende o gün zaten arkadaşımın yanına gideceğimden paraya da ihtiyacım olmadığından o 10 lirayı alıp 20 lira bırakmıştım sırf gıcıklık olsun diye. Akşama "yazıklar olsun" diye mesajı attıktan sonra 1 hafta konuşmadık en sonunda ipler çözüldü. Benim ailem çok iyidir ancak bazı konuda çocuğuna bağlı kalmayı da abartıyorlar artık alıştılar sağolsunlar onlarda farkına varabildi. Merak ettiğim bir olay var Annen ile Baban benim gibi ayrılarmı? Eğer öyle ise sen sanırım okul dönemi boyunca daha çok Baban'da kaldın? Öyle olduğunu varsayarak devam ediyorum; Baban ile Annen'in arasında olan ilişkiler nefret boyutuna geldi ise ve sen Baban'ın yanında olup biraz da fink atabiliyor isen annen o konuya bozulmuş olabilir. Sonuçta senin olmadığın dönemler Ablan ile Annen zaten normal şekilde hayatlarını sürdürüyorlardı sende şimdi Baban'ın yanından ayrılıp Annen'i görmeye gelince yabancılık çekmişsindir ki onlar da sana az da olsa biraz nispet yapıyor olabilirler. Bu arada bu durumu Baban biliyor mu? Biliyor ise o bu konu hakkında ne diyor? Düşüncelerimi ortaya koydum umarım bir sorun olmaz, aile tarafından empati yapmaya çalışıyorum ancak aklımdan bunlar geçiyor.

Yok dostum birlikteler ayrı değiller , zaten ayrı olsalar bu kadar takmam. Aynı evin içinde yabancı gibi davranması can sıkıyor. Ayrıca annemin yine böyle bir konuda bana "Ablanı tabiki daha çok sevicem o çalışıp eve para getiriyor sen yatıyorsun" demişliği de vardır. Ayıca çok çok çok aşırı para takıntısı olan bir insandır annem. Yani babamın günlük verdiği harçlıktan hairç babamdan 50 kuruş daha istesem o gün babama da bana da surat yapar. Ama ablamın evde canı sıkır , gider butik bir yerden pantolon alır annemden para isteyip. Çalıştıgından değil yani , çalışmadıgı zamanda gitti LG'yi beğenmiyormuş dye Samsung Galaxy Wonder marka telefon aldı , benim telefonumu ise şuan size göstersem gülersiniz o derece kırık dökük. Ablama ilk telefonu 7.snıfta alındı. Bana ilk telefonum liseyi bitirince.

quote:

Orijinalden alıntı: Amedra

quote: Orijinalden alıntı: Göktas quote: Orijinalden alıntı: Amedra Şimdi sana kötü örnek olacağım ama ben Lise 4'ün son zamanlarına doğru kendi evime geçtim, ailemin zenginliği olsun bilmemneyi olsun beni sıkmalarından ötürü artık canıma tak etmişti, ki bununlada kalmayıp beni insan yerine koymamaları en sonunda bardağı taşıran nokta olmuştu şimdi Üniversitede henüz hazırlığı bitirdim ve rahat rahat tek başıma yaşayabilecek durumdayım, Aileden uzak kaldığım zamanlar bir süre sonra özlem çekip yalvara yakara muhabbet ettikleri oldu ancak iş işten geçtikten sonra anlıyor insan diyorum ben. Aileye terbiye vermek çok kötü birşeydir, hani suratına karşı şimdi sen babanın yanındayken "zamanında yanındayken konuşMak istemeyen insanla konuşmam" dersen insana biraz koyabilir. Şöyle bir örnek vermek gerekirse bu gibi durumun aynısını ben yaşadım 1 hafta annem ile aram iyi değildi ve o zamanlar onunla birlikte yaşıyordum, herneyse, onun yanındayken okula gidecek param yok diye bilirdi ve 10 lira bırakırdı. Bende o gün zaten arkadaşımın yanına gideceğimden paraya da ihtiyacım olmadığından o 10 lirayı alıp 20 lira bırakmıştım sırf gıcıklık olsun diye. Akşama "yazıklar olsun" diye mesajı attıktan sonra 1 hafta konuşmadık en sonunda ipler çözüldü. Benim ailem çok iyidir ancak bazı konuda çocuğuna bağlı kalmayı da abartıyorlar artık alıştılar sağolsunlar onlarda farkına varabildi. Merak ettiğim bir olay var Annen ile Baban benim gibi ayrılarmı? Eğer öyle ise sen sanırım okul dönemi boyunca daha çok Baban'da kaldın? Öyle olduğunu varsayarak devam ediyorum; Baban ile Annen'in arasında olan ilişkiler nefret boyutuna geldi ise ve sen Baban'ın yanında olup biraz da fink atabiliyor isen annen o konuya bozulmuş olabilir. Sonuçta senin olmadığın dönemler Ablan ile Annen zaten normal şekilde hayatlarını sürdürüyorlardı sende şimdi Baban'ın yanından ayrılıp Annen'i görmeye gelince yabancılık çekmişsindir ki onlar da sana az da olsa biraz nispet yapıyor olabilirler. Bu arada bu durumu Baban biliyor mu? Biliyor ise o bu konu hakkında ne diyor? Düşüncelerimi ortaya koydum umarım bir sorun olmaz, aile tarafından empati yapmaya çalışıyorum ancak aklımdan bunlar geçiyor. Yok dostum birlikteler ayrı değiller , zaten ayrı olsalar bu kadar takmam. Aynı evin içinde yabancı gibi davranması can sıkıyor. Ayrıca annemin yine böyle bir konuda bana "Ablanı tabiki daha çok sevicem o çalışıp eve para getiriyor sen yatıyorsun" demişliği de vardır. Ayıca çok çok çok aşırı para takıntısı olan bir insandır annem. Yani babamın günlük verdiği harçlıktan hairç babamdan 50 kuruş daha istesem o gün babama da bana da surat yapar. Ama ablamın evde canı sıkır , gider butik bir yerden pantolon alır annemden para isteyip. Çalıştıgından değil yani , çalışmadıgı zamanda gitti LG'yi beğenmiyormuş dye Samsung Galaxy Wonder marka telefon aldı , benim telefonumu ise şuan size göstersem gülersiniz o derece kırık dökük. Ablama ilk telefonu 7.snıfta alındı. Bana ilk telefonum liseyi bitirince.

Yaşın kaç ve ne eğitimi alıyorsun? Üniversiteye mi gidiyorsun?

Hani bazı konularda daha yardımcı olmak istiyorum eğer gizli kalmasını istiyorsan paylaşmayabilirsin.

Burada ben sana bir kaç fikir sundum bunun dışında senin üzerine düşen görev o yuvadan bir süre uzaklaşmandır, onlara karşı ne kadar iyi/kötü olduğun umurlarında değil ise onların gözünde ne kadar değerli biri olduğunu anlamak için en iyi fırsat bu derim. Hani git kendi yaşamını kur da demiyorum. Bundan sonra kimseye karşı iyi olmayıp kendi kendine çekilip herşeyi kendi başına halletmenden bahsediyorum. Eğer ki bunları dediğim yaşa gelip kendi başına düşünüp kendi kararlarını verecek boyutta mantıklı şekilde plan yaparsan onları biraz olsun şaşırtabilirsin. Sen onların el emeğisin göz nurusun halbuki, onlar senin neden eve ekmek getir demeni anlamış değilim sonuçta her insan evladı para kazanacak bunda hemfikirim ancak eğitim gören birinden de bu beklenmez, Üniversite olsa hadi neyse buna sesimi çıkartmam ama gene de bir çok Üniversiteli aile yardımı ile geçinip geri kalan şeylerinde boş boş takılacağına vakitlerini eğitimlerine harcıyorlar, sonuçta Üniversite ortamı da bir süre sonra eğitimden çok hayat yaşamaya bakar gençliğini bir kere yaşıyorsun doğru değil mi? Aileni sömür de demiyorum ama iş bu kadar ciddi ve kimseye karşıda böyle bir şekilde laf söylenemiyorsa o aileden yarardan çok zarar gelir.

Bence bu dediklerimi bir kenara koyup yarın bu konuyu ciddi şekilde baban ile konuş, yoksa senin için bu sorun psikolojik bir boyuta dönüşecek. Aile açısından kanından olan birisinin böyle yapması hiç etik değil. Baban ile bazı hususlardan bahsedip neden böyle olduğunu sor ve aranızdaki bağlantıları nasıl tekrardan düzeltebileceğinizi tartışın. Eğer umduğun şeyler ondan da gelmezse başka birşey diyemiyeceğim.

quote:

Orijinalden alıntı: Göktas

Mesela bir gün çok iyi muhabbet falan ediyor diyelim arkadaşlar , nasılsın falan diyor. Ertesi gün geliyor ablamla babamla konuşuyor gülüp söylüyor , benimle tek kelime etmiyor. Bana bakınca somurtuyor. Birşey sorsam ceap vermiyor duymamış gibi. En sonunda neyin var hiçkonuşmuyorsun benimle diye soruyorum yok birşey diyor suratıma bakmadan.

Bunu sürekli yapıyor. 1 gün normalsa 2 gün böyle tavır alıyor. Tamam biliyorum beni sevmediğini ablam kadar , ama bu kadar istememezlik olmaz ki. Zatne gidiyorum eylül ayında okula , zaten rahat olacaklar. Neyin tavrı bu ? Hiiçbir sebep yok ya hani olsa bir sebep tamam diyeceğim .

Ama doğru ya , bana "3 kişi daha mutluyuz biz" demiş bir insanın bunları yapması garip değil.

Ama okullar açılınca göstereceğim , kendimi tutuyorum. Okula gittiğim andan itibaren babamla falan konuşurken anneni veriyim o da konuşsun falan dediğinde "Hayır zamanında yanındayken konuşmak istemeyen insanla konuşmam" diyicem. O kadar doluyum ki , 4 sene boyunca muhattap olacağımı sanmıyorum annemle artık.

quote:

Orijinalden alıntı: Orbisnon

Benim annem bana 7.sınıfta okula koyduğu yemekleri beğenmiyorum diye bıçak çekti.
Bu sene babam evden atmaya kalktı(Lise 1'dim).Eşyalarımı aldım çıkıcam annem bi şekilde ikna etti falan filan evde kaldım.
Olaydan 1-2 ay sonra yine tartıştık.Bu sefer annem 'Öyleyse kalma' tarzında bi cümle söyledi.Eşyalarımı topladım çıkıcam.Eşyaları alamazsın dedi.Bende 5 parasız sokağa çıktım.Bunlar daha hiç bir şey.Zilyon tane şey yaşadık.Sever miyim?Hayır.Ama dereyi geçene kadar...

quote:

Orijinalden alıntı: Göktas

quote: Orijinalden alıntı: Orbisnon Benim annem bana 7.sınıfta okula koyduğu yemekleri beğenmiyorum diye bıçak çekti. Bu sene babam evden atmaya kalktı(Lise 1'dim).Eşyalarımı aldım çıkıcam annem bi şekilde ikna etti falan filan evde kaldım. Olaydan 1-2 ay sonra yine tartıştık.Bu sefer annem 'Öyleyse kalma' tarzında bi cümle söyledi.Eşyalarımı topladım çıkıcam.Eşyaları alamazsın dedi.Bende 5 parasız sokağa çıktım.Bunlar daha hiç bir şey.Zilyon tane şey yaşadık.Sever miyim?Hayır.Ama dereyi geçene kadar...

Aynı durum dostum benim de. Yani çektiğimiz zorluklar bakımından.

Mesela annem teyzemler ne zaman gelse annem iyice cesaretlenir babama da bana da postayı koyar. Ben küçüklüğümden beri 3 teyzemden birisi mutlaka yazları bize gelir kalmaya denize falan girmek için , ve abartmıyorum mutlaka her teyzemlerin gelişinde annemden dayak yemişliğim vardır. Sebebe gerek yok annem için yani , teyzemin yanında kuzenlerimin yanında olmadık şekilde azarlar beni , ben de karşılık verince tokatı ağzıma yerdim. 18 yaşındayken yani geçen yıl , 12 yaşındaki kuzenimin önünde annemden tokat yedim. Evden çıktım utancımdan , gecenin 12si. Babam çıktı arkamdan , şehrin diğer ucuna kadar yürüdük ben o eve dönmem dedim , babam annemi aradı bak bir daha olursa bu çocugu tutamayız bu evde gururunu kırıdn ufacık cocukların önünde dedi , annem de "Dönmüyorsa dönmesin lazım mı" dedi. Ama el mecbur döndüm.

Küçükken babannemlerle kkava ederdi annem , gelirdi evde beni döverdi. Hatta köydeki sağlıkçı ebe annemi uyarmıştı pskologa gitmesi için , durduk yere çocugu dövüyorsun öldüreceksin bir gün o cocugun canı ne kadar gücü ne kadar demişti benim yanımda.

Sana da üzüldüm dostum, çok zor durum.

@AMEDRA teşekkürler hocam desteğin için.