|
Yaş 21. Hayalim bilgisayar mühendisi olup kendi şirketimi açmak. Lisede tanıştığım bir kız yabancı uyrukluydu yösle mühendislik kazandı ben hala DGS'den girmeye çalışıyorum 3. senem kız okulu bitirdi sektöre atılacak ben hala uğraşıp duruyorum. İş desen yok. Ülke gündemi desen cinayet, doğa katliamı, terör haberleri... Aile baskısı... Bazen sigara içen insanları anlıyorum neden günde 4 pakete yakın içtiklerini. Millet kafayı yemiş abi ben burada şansa yaşıyorum gerçekten sokağa çıkıp saçma sapan bir kavganın ortasında kalıp kurşun yeme ihtimalim yüksek yada saçma sapan cahilin teki tarafından havaya ateş açılıp yorgun mermi yüzünden ölme ihtimalim yüksek. Fakat bizden daha iyi şartlara sahip norveçli, danimarkalı, isveçli, Alman ve diğer batı ülkeleri sadece Covid yüzünden depresyona girmiş. Valla ne desem bilemedim. Ülkede resmen gerçek bir survival deneyimi yaşıyoruz. Ed stafford , bear grylls felan halt yemiş. Torpil yoksa iş bulamıyorsun. Şirket açayım diyorsun bilmem ne kadar vergi... Bazen diyorum neden bunları yaşıyorum. Hayatımı boşuna yaşıyorum lan ben harbi diyorum. Ayakta duracak keyfim yok. Hayattan alacak zevkim yok. Yaşamak için bir nedenim var mı onu bile unuttum lan. Hiç bir şeyden tat alamıyor, zevk alamıyorum. Binlerce kişinin gireceği ÖSYM sınavlarına gireceğim ve bu ÖSYM sınavlarının milli piyangodan farkı yok her şey şansa dayalı... 1 seneni çöp ediyorsun ben şu ana yazılımda gelişmiştim çoktan şu sınav olmasa... bol bol pratik yapardım... Valla bıktım hayat, zaten bu senede tutmazsa muhtemelen intihar felan edeceğim en azından toprak altında rahatlarım... < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Guest-E9F644F03 -- 12 Şubat 2021; 0:10:45 > |
|
_____________________________
|




Yeni Kayıt

Konudaki Resimler

kullanıcısına yanıt






