007 First Light[PC Ana Konu][2026][Türkçe] (34. sayfa)

Burada daha çok türe ilgi duyup duymama veya oynanış ve görevlerdeki yüzeysellik, tekrar ediş, sinematik yürüme ve basit bulmaca sekanslarının uzunluğu üzerinden eleştiriler yapılmış ama ilaveten Steam'de dikkatimi çeken 007 First Light'ın aynı yapımcının Hitman serisiyle kıyaslandığı ve Hitman ile kıyaslayanların genel anlamda daha kısıtlı bir Hitman olarak yorumlayıp oyunu beğenmediği. Müstakil ve tek seferlik sinematik deneyim olarak değerlendirenler ise beğenme eğiliminde ama garanti değil. Hikayeyi ve genel akışı gömen de var. Çok steril ve risksiz 6-7/10 seviyesinde bir sinematik aksiyon yapımı olduğu izlenimi edindim.

Hype'a göre şöyle neymiş diye bir bakma ihtiyacı duydum - esasında spy flick benliktir - ama sanırım es geçebilirim. 007 skinli Uncharted esinli kısıtlı bir Hitman oynamak en azından şimdilik cazip gelmedi. İndirimde deneyebilirim.

Hoşgeldin  

Evet bence de 6-7 arası bir oyun.

Kesinlikle. Oyunculuk gibi pahalı bir hobiyle uğraşanın biraz psikolojide maliyetli sinyal teorisinde açıklandığı şekilde maliyetin altından kalkabileceği hissiyatıyla yetinebilmeye yatkın olması ve sırf para ödediği için manen yıkılmaması veya yıkılmamak için kendini bir şeylere zorlamaması gerekir. Oyun kötüyse veya bir noktadan sonra zevk vermiyorsa ne kadar para ödediğin fark etmeksizin bırakacaksın. Bu maliyeti ve zararı karşılayabilirim duygusu pahalı ve riskli hobilerde çok önemli. Onun için tebrikler. Birkaç tane yapımı bıraktım ben de böyle, sonra kendi kedime zamanında niye bunlara bu kadar para harcadığımı sorunca zevkü sefam veya paşa keyfim olsun dedim. :D

Hitman'lere karşı biraz önyargılı olmasam bu oyunu da aynısını yapacaktım ama trailer'ındaki oynanışını gerçekten beğenmemiştim. Hatta Steam'de 86 meta puanı görünce şaşırdığımı söyleyeyim çünkü insanlar bu oyunu ortalama olarak değerlendirir diye düşünmüştüm.

Nedense son dönemde sosyal medya influencer etkisi midir bilmiyorum bazı oyunlar fazla şişiriliyor. Önce RE Requiem 1, bu da anladığım kadarıyla 2. Onun için her zaman Steam'deki Negative kısmını açıp olumsuz yorumları okuyorum olumsuz yazanlar ne demişler diye.

Olumlu yorumlar bu devirde gerçekten şaşırtabiliyor; özellikle sadece ve sadece sevgi bombardımanı övgü (love bombing praising) şeklinde ise, dengeli bir tahlil, yapıcı yorumlar veya negatifler (cons) kısmı barındırmıyorsa o yoruma şüpheyle yaklaşmak lazım.

Beğeniyi veya beğenmemeyi kişiliğinin parçası, farklı görüşü saldırı addetmek ciddi sıkıntı, bir de tabii kişisel bağlılık geliştirme üzerinden kötü şöhretli klanlaşma durumu var. O zaman iş istediğin kadar kendi bağımsız görüşünle müstakil söylemini kur, gruplar/kamplar arası kavgaya, linç veyahut aforoz seanslarına dönüyor. :d

Para kısmını geçtim. Zaman daha da önemli. Hayat kısa. Oyunlar film gibi değil. Film 2-3 saat. Başına oturuyorsun izliyorsun bitiyor. Bir oyun 20-30 saat. Çok ciddi bir vakit bu. Para verdim diye keyif almadığım bir şeye bu kadar saat harcayamam. Giden zaman geri gelmiyor. Keyif alacağın bir şeye harcamak lazım. Yapacak bir şey yok sinemaya şuna buna da para veriyorsun ama sevmiyorsun bazen. Keyif alacağın şeyi aramak lazım ne olduğu önemli değil. O yüzden bana oyunun fiyatının makul oluşunu süresi ile değerlendirmek yanlış geliyor. İşte Crimson Desert 70 dolar ama 300 saat sürüyor. 300 saat sürüyor da bir sürü bomboş ve tekrar eden şeylerle. Yarısı kadar sürsün bunları azaltsın. Benim için oyunun 15-20 saat olması ama daha dolu ve daha da önemlisi keyif vermesi, iş gibi gelmemesi önemli. Pragmata mesela yakın zamanda çıkanlardan. Bu oyunun süresini x2 yaparsan oyunun kalitesi ve keyfi yarıya belki daha altına düşer. He ben beceririm BG 3 gibi yüzlerce saat oynatırım hem de hiç sıkmam sürekli şaşırtırım diyorsan buyur yap. Veya "öyle bir açık dünya yapıcam ki 200 saat su gibi geçecek" diyorsan buyur yap sen de bir Tears Of The Kingdom. Ama yapamazsın.

Requiem konusuna katılıyorum. Başlıkta da yazmıştım ilk yarısı ne kadar başarılıysa ikinci yarısı o kadar hayal kırıklığı bir oyun. Bu sene daha "of be işte budur" denecek bir oyun göremedim daha. Saros, Requiem, 007 vs. hepsi ortalama oyunlar. Pragmata bunlardan daha iyi olsa da bahsettiğim seviyede değil. Sırada Gothic ve Elliot var bakalım. 007 bana sinemada izlenen "izle geç" tarzı popcorn filmi havası verdi. Ortalama bir Marvel filmi vs. gibi. Bu arada oyunlara ortalama deyince kötü denmiş, çöp denmiş gibi algılayanlar var onları anlamıyorum. Oyunlar iyi ya da kötü olmuyor her zaman. Arada da kalabiliyorlar.

Kesinlikle zaman daha önemli ve oyunlarda - hele ilgili oyun böyle içerik yoğun veya açık dünya ise - zaman ciddi sıkıntı.

Oyun zaman kullanımı ilişkisinde zamanla ilgili şu durum da var: Esasında sadece bir veya birkaç oyunu da oturup sürekli olarak boş vakitlerinde oynayabilirsin ama insan başka şeyler de yapmak istiyor. Birçok oyun sadece bana odaklan diyor dediğin süreler boyunca ama ben belki kitap da okumak istiyorum, sinemaya gitmek de istiyorum, internette gezinip oyun camiası dahil dünyada olan biteni görmek de vs vs.

Gerçekten geçen zamanın yeri doldurulamıyor.

Bu bayramı birçok şey yaparak güzel geçirdim ama sadece tek bir oyun oynayarak geçirseydim bayramı ziyan ettim derdim ve birçok oyun senden bunu talep ediyor. Hiç benlik değil. Oyun dediğin ikinci mesai değildir. Rahat kafayla zevk alarak oynayacaksın.

Bir oyunu bitirmek için oynuyorsam o oyun benim için oyun değildir. Hemen kapatırım.

Eğer 200-300 saat süresi olan oyun sırf ona odaklanmamı istiyorsa o zaman işini çok çok iyi yapmalı. Ortalama ve ortalama altı olan 20-30 saat bir oyunu oynayabilirim ama 150 saat sürüyorsa bırakırım. Kaç tane başka oyun deneyimlerim derim o sürede. Misal Totk oynarken hiç başka oyunda kalmadı aklım. Çünkü işini en üst seviyede yapıyor. Ama işini ortalama seviyede bile zor yapan yüzlerce saat sürecek bir oyunu ben oturup aralıksız oynayamam. Çünkü o arada başka oyunlar geliyor, gelmese de zaten elde oyunlar var. Ki sırf oyun dedim. Kitap, müzik, sinema şu bu bir sürü şey var. Single player için konuşuyorum tabii. Online seven biri için zaten böyle durumlar yok. Konsept yüzlerce saat aynı şeyi oynamak üstüne kurulu. Ama sözde single player oyun yaptım deyip online zihniyeti ile iş yapanlardan haz etmiyorum artık. Değil 70, 150 dolar versem yine uğraşamam.

Son cümlen için şöyle bir şey diyeyim. Sony, Steam vs. hepsinde achievement sistemi var malum. Nintendo'da bu yok. Geleceğine dair haber de yok. Beceremediklerinden mi? Hayır. "Oyunların görev ve iş listesi haline gelmesini istemiyoruz" şeklinde bir açıklama yapmışlardı. Oyun yapma zihniyeti hep "oynanış ve keyif" üstüne olan bir firma için normal bir bakış açısı. Dediğinle örtüşüyor diye belirtmek istedim.

Kesinlikle.  

Oyunu bitirdim ama sırf başladım bir kere diye oynadım. Oyunun ilk 1-2 saati çok güzeldi. Büyük ihtimal insanlara sadece buraları gösterip, oynatıp okey aldıktan sonra gerisini öyle ya da böyle doldurmuşlar. Oynama süresi daha fazla olsun diye çok fazla gereksiz bir şekilde uzatılmış oyun.

İlk görevlerden sonra çok fazla tekrara düşüyor, yeni bölüme başladığınızda neler olup bitecek hemen belli ediyor. Silahlı çatışmalar oyunun ana odağı olmadığı için aksiyon zayıf kalmış bir de yapay zeka sağ olsun hiç zevki yok. Damien ile olan sahnelerden bahsetmek bile istemiyorum, rezaletti. İnanılmaz baydı.

...

x (formerly twitter)

Deepp_69 (@Big_Rollie99) on X

https://x.com/Big_Rollie99/status/2060779118602420561

 he heee... hı hı.........YERSEN -> “1,5 milyon kopya satıldı ama yine de ruhen başarısız oldu 😎🎮”