Hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Bu durumda insan ne yapabilir?

Arkadaşlar hayatım bomboş geçiyor. Doğru düzgün bir hobim, işim, gücüm, ilgi alanım yok. Acayip bir isteksizlik, bıkkınlık var.

Anti psikotik ve anti depresan ilaçlar alıyorum 10 yıldır. Acaba bu ilaçlar mı isteğimi bastırıyor beni ayakta uyutuyor?

Zombi gibiyim resmen.

Gece vakti tost almaya çıktım. Sokakta ucuz bir mekanda 4 - 5 mülteci genç oturmuş muhabbet ediyordu. Hepsi de gülüyordu. Sonra fark ettim ki ortalama Türk gençleri yalnız. Pek arkadaşları yok. Çünkü ülkede kapitalizm geliştikçe gittikçe bireyselleşiyoruz. Normalde annelerimiz babalarımız bize göre daha kollektif kültürde büyüdüler. Annelerimiz hala çay buluşmalarına gidiyor, babalarımız hala kıraathaneye gidiyor ama onların çocukları o kadar sosyal değil. Bu yalnızlık da insanı mutsuz ediyor. Mesela mülteciler gitse, 1 lira 1 dolar olsa, Erdoğan gidip yerine aşırı seküler biri gelse yalnız olmaya devam edeceğiz. Belki asgari ücretle iPhone, ekran kartı, Paris bileti alabileceksiniz ama sizinle tatile giden kişi yine olmayacak.

suriler öyle alışmış, parayı kazanıp akşamına yiyeceksin. Ev alamayacam, Araba nasıl alacam... diye düşünmeyeceksin. sürekli parayı geleceği düşünürsen sahili suriler doldurur eğlenir sen de anca şikayet edersin.

Son kısımda beni anlattınız. Iphone alacak veya 3-4 günlüğüne Fransa'ya gidecek kadar vaktim ve annemin parası var ama istemiyorum. 2 sene önce klinikte yatarken babam refakatçim olarak kalıyordu. Siz sanal çocuklarsınız demişti bana. Aklıma hep o gelir.

Bir hobim yok demişsiniz. Hobi edinin. Bir yerden başlayın. Kendinizi zorlayın istemeseniz de . Zamanla alışacaksınız. Bir kursa yazılın vs.

Hocam ingilizce, tiyatro, dans, boks vs derken gitmediğim yer kalmadı yıllardır. Ben sanırım kendimi bulmaya çalışıyorum ama başaramıyorum. Evden çıkmadan hobisi olan insanlar var mesela.

Aramaya devam hocam. Bakın bir sürü şey denemişsiniz. Devam edin derim. En azından imkanınız var. Öyle düşünün. Elbet bulacaksınız.