Sizden sadece beni sevmenizi istiyorum.Ne Olursunuz.

Artık gerçekten son raddeye geldim.İçimde taşıdığım yük o kadar ağırlaştı ki nefes almak bile bazen mücadele gibi geliyor. Günlerdir aylardır belki yıllardır güçlü görünmeye çalıştım. Geçer.dedim. Dayan. dedim. Ama insanın dayanabileceği bir sınır varmış.Ben o sınıra dayandım.Kimse fark etmedi. Herkes kendi hayatına devam etti. Ben ise her gün biraz daha içime çöktüm. Gülümsemelerimin arkasında sessizce dağıldım. Bir kez olsun gerçekten görülmeyi bekledim.Çok şey istemedim.Sadece sevilmek istedim.Birinin beni gerçekten önemsemesini, sesimi duymasını, yokluğumla değil varlığımla ilgilenmesini istedim. Meğer en zor şey buymuş.

Artık güçlüymüş gibi davranacak hâlim kalmadı. Yoruldum. Tükendim. İçimdeki sessiz çığlık her geçen gün büyüyor.Bu başlığı acındırmak için açmadım. Çünkü acınmaya değil, anlaşılmaya ihtiyacım var.

Eğer bu satırları okuyorsanız, sizden tek bir isteğim var:Beni yargılamadan görün.Çünkü insan bazen hiçbir şeye değil, sadece sevildiğini hissetmeye tutunuyor.Ben de tutunacak o küçücük hissi arıyorum.

Sizden sadece beni sevmenizi istiyorum.Ne Olursunuz.

Hocamızı sevmeyene kaygerya ile birlikte demon summonlayıp musallat ederiz