aile yaşamına 180 derece yaşam tarzı benimsemek

ailem dinci köklerine çok sağlam bağlanmış insanlar ben tam tersi alkol gece clübü karı kız herşey var daha sayamadığım herşey çevrem tarafımdan normal eski arkadaşlarım tarafından bile şeytan lakabıyla anılıyorum izmirdeyim ailemin yanına gittiğimde hiçbirşey belli etmiyorum alkolü 1 hafta önceden bırakıyorum kendime çeki düzen veriyorum fikirlerimi zaten belli ediyordum ve sert tepkiler alıyordum inancım bile yok aslında bunu söylesem muhtemelen atılırım silinirim bu yaşam tarzı sürdürülebilir değil gibi ve bazen kendimden nefret ediyorum ailem bunu hak etmiyor yumruklu kavgadan tut cinnete kadar herşeyi yaşadık ve evlenip ailemin yanında yaşayıp onlarla vakit geçirmek istiyorum 19 yaşındayım her türlü sektöre girdim ypmadığım işkalmadı bin km ötede tek başıma kaldım çünkü bu yaşam tarzını ben seçtim çok para kazandım dağıttım yok ettim bilmiyorum hedefim yurt dışına çıkıp yaşam tarzımı devam ettirip hayatımı devam ettirmekte ama babamı annemi görünce diyorum ki salla her şeyi la famila es to do kız bul bas nikahı mutlu olsunlar yanlarında yaşa neden yaşa diyorum çünkü uyum sağlıyorum aslında ben varya hiç bir yere uygun değilim kendimi öyle kamufile ettim ki kimse bilmiyor içimdeki harabeyi rolümü çok iyi oynuyorum hiçbirşeyi bilmiyorum üzmüyorum eğlendiriyorum anlatıyorum anı kazanıp süslüyorum ama kendi kendime ben burda ne yapıyorum benim seçimlerim değil biliyorum ama bazen tek kişilik düşünemezsin :(

hayatı ne için yaşaman gerektiğini öğren.

ne anne baba için ne de aile için yaşanır hayat, onlar sadece bir parçası hayatın: tıpkı diğer insanlar gibi ama onlardan biraz daha değerli olarak tabi.

hayatta en önemli şey iyi olmaktır, bu da kötülükten uzak durmakla başlar. hiç hata yapma demiyorum ama hataları giderek azaltıp iyilikleri arttırmak lazım.

dindar olmakla hayatına bir amaç katabilirsin ilk başta. inanç yoksa boş boş sürüklenen çer çöpten farkı kalmıyor ruhun.