şu saatlerde eskiden 500u aşkın aktif üye olurdu, dakika başı konu açılır, twitterdan daha aktif olurdu. vay be.

"16 kayıtlı üye" gece 4-5 saatlerinin sayıları olurdu...

Ensar vakfı mevzusuna da keşke bu kadar tepki gosterebilseydik.

10 konudan 8i iliski uzerine, napiyonuz olum eski bos yapma konulari nerde

Beyler, dün BİM'e gittim. Kasada çalışan bir kız var, beni benden alıyor. Adını bilmiyorum. Her seferinde "temassız mı" diye sorarken göz göze geliyoruz ve bana gülümsüyor. Ben de ona gülümseyerek "evet" diyorum. Bazen de elim eline değsin diye "hayır" diyip mahsusçuktan kartı uzatırken tenini parmaklarımda hissediyorum. Kalbim hızlı hızlı atmaya başlıyor, terliyorum, kekelemeye başlıyorum.

Ama ne yapmalıyım? Nasıl tanışabilirim? İlişkimiz "temassız mı"dan ileri gitsin istiyorum. Onunla parkta bi bankta oturup gülüşerek sohbet etmek, çay bahçelerinde çayımızı içerken onun o masmavi gözlerinde kaybolmak istiyorum.

Önerileriniz nelerdir? Kasada kart uzatmaktan başka bir şey yapmam lazım. Gönlümü nasıl açabilirim? Çiçek alıp gitsem olur mu köşedeki çiçekçiden? Yardımlarınızı bekliyorum beyler. Bu konuda tecrübeli olanlar el atsın lütfen.

türkiye adamda ne kafa ne motivasyon ne de moral bırakmadı.

ekonomi, mülteciler, cinayetler, intiharlar, akıl fakiri insanlar, hırsızlıklar, yolsuzluklar, ideoloji kavgaları...

eskiden kafa dağıtmak için kullandığımız sosyal medya artık intiharın kıyısında olan insanların intihar etmemek için sebep aradıkları, diğer anonim kişilerden medet umduğu bir yere dönüştü.

artık zaman geçirmek, hayattan uzaklaşmak ve kafa dağıtmak için açıp video izlediğinizde, "insanlar ne demiş acaba, ek bilgi var mı" diye yorumlara baktığınızda dahi son birkaç beyin hücresi de can çekişen insanlarla karşılaşıp sinir küplerine biniyorsunuz.

sosyal medyaya girmeyeyim, çıkıp hava alayım dediğinizde erkek kadın dinlemeden tecavüz eden, yankesicilik yapan, hatta öldüren bir güruhla karşı karşıyayız. istanbul'un en kalabalık yerinde dahi göz göre göre bok yoluna gitmeniz ve bu adamın iktidar yanlısı olduğu için salınması işten bile değil.

"oyun oynayayım bari" dediğinizde, okul harçlıkları biriktirilerek alınan ps1 devrinin geçtiğini ve asgari ücretin 6 katı olan oyun konsollarını görüyoruz. bilgisayar toplasan yine bu meblağları ödeyeceksin. konsol alsan zaten kurdan dolayı oyun aldığınızda o ay yiyip içmemeniz gerekiyor.

zaten morali ve yaşamaya dair isteği kalmamış bir türk gencinin dersine odaklanıp kimseye hayırlı olması beklenemez. diğerleri de zaten tuzu kuru elemanlar.

öyle bir zamanda yaşıyoruz ki, ülkedeki gençlerin %90'ı kaçıp gitmek istiyor.

ama bu gençlerin %95'i kaçıp gidemeyecekler.

çünkü kaçıp gidebilecekleri yerler sadece avrupa ve amerika. diğer ülkelerde hayatları çok değişmeyecek.

kaçıp gitmenin yollarından biri yüksek lisans, ama puanınız yetse bile şu anki döviz kurlarıyla orta halli bir aileden gelen bir gencin hayallerini kovalaması imkansız.

iş teklifi almanız diğer bir yol. kendinizi yıllarca geliştirip gençliğinizi bu çöp yığınında heba etmeniz gerekecek ama. 30-35 yaşlarından sonra belki.

yoruldum. az kaldı...