Kendimi değersiz hissetme sendromu

quote:

Orijinalden alıntı: Pargalı1905

şimdi ; ilk önce insan kendi değerini bilir evet , ve bu ''bilirlilik'' neticesinde kimi zaman bir an, kimi zaman uzun süreler boyunca karşı tarafın kişiye hissettirdiği ve hissedenin de kendisini kötü hissettiği bir vaziyettir bu.

kimse, bizim başımıza zorla silah dayayıp bizi kendimize ''değersiz'' hissettirmiyor esasen. biz izin veriyoruz buna, biz müdahale etmiyoruz '' aman noolcak'' diye, biz bizi '' görmezden'' gelen kişiye tölerans gösteriyoruz. değilse inanın kimse kimseye bu ''hak'' edilmeyen davranışı yap(a)maz; bazı istisnalar hariç elbette.

kendini değersiz hissetmekten kurtulmak basit aslında ; o kişiyle görüşmemek. bunu yapmak belki zor gibi görünebilir ama ruh sağlığı açısından bu davranışı yapmak zorunlu bir süreçtir.

bize kendimizi değersiz hissettirenler , hep bizim aslında ''onlar'' için güzel düşüncelere sahip olduğumuz insanlar değil midir ? bakın burası aslında kilit nokta; yoksa yoldan geçen ahmet efendi bana ne yaparsa yapsın ben ne kadar kendimi kötü hissedebilirim ki?

bizi '' iplemeyen'' , '' görmezden gelen'' , gerekli '' değeri vermeyen'' vs vs ... insanlara ne zamanki aynı hareketi yaparız o zaman karşıdaki ses yükselir, '' ben bunu hak etmiyorum'' minvalinde kelamlar edilir. e niye? sen bana kendimi değersiz hissettir, ben de burda armut toplayım değil mi?

değil kardeşim işte, sana verdiğim o ''değeri''-i şimdi geri alıyorum.

hayatta en önemli değer ; benim kendime verdiğim değerdir. ben belki yanlış yapmış, yanlış davranıp yanlış hareket(e)lere maruz kalmış olabilirim; ama ben yine aynı şekilde kendi değerimin farkına varıp kendimi çekip çıkarmasını da bilirim.

içimdeki aynaya bakmam bunun için yeter...

quote:

Orijinalden alıntı: Pargalı1905

şimdi ; ilk önce insan kendi değerini bilir evet , ve bu ''bilirlilik'' neticesinde kimi zaman bir an, kimi zaman uzun süreler boyunca karşı tarafın kişiye hissettirdiği ve hissedenin de kendisini kötü hissettiği bir vaziyettir bu.

kimse, bizim başımıza zorla silah dayayıp bizi kendimize ''değersiz'' hissettirmiyor esasen. biz izin veriyoruz buna, biz müdahale etmiyoruz '' aman noolcak'' diye, biz bizi '' görmezden'' gelen kişiye tölerans gösteriyoruz. değilse inanın kimse kimseye bu ''hak'' edilmeyen davranışı yap(a)maz; bazı istisnalar hariç elbette.

kendini değersiz hissetmekten kurtulmak basit aslında ; o kişiyle görüşmemek. bunu yapmak belki zor gibi görünebilir ama ruh sağlığı açısından bu davranışı yapmak zorunlu bir süreçtir.

bize kendimizi değersiz hissettirenler , hep bizim aslında ''onlar'' için güzel düşüncelere sahip olduğumuz insanlar değil midir ? bakın burası aslında kilit nokta; yoksa yoldan geçen ahmet efendi bana ne yaparsa yapsın ben ne kadar kendimi kötü hissedebilirim ki?

bizi '' iplemeyen'' , '' görmezden gelen'' , gerekli '' değeri vermeyen'' vs vs ... insanlara ne zamanki aynı hareketi yaparız o zaman karşıdaki ses yükselir, '' ben bunu hak etmiyorum'' minvalinde kelamlar edilir. e niye? sen bana kendimi değersiz hissettir, ben de burda armut toplayım değil mi?

değil kardeşim işte, sana verdiğim o ''değeri''-i şimdi geri alıyorum.

hayatta en önemli değer ; benim kendime verdiğim değerdir. ben belki yanlış yapmış, yanlış davranıp yanlış hareket(e)lere maruz kalmış olabilirim; ama ben yine aynı şekilde kendi değerimin farkına varıp kendimi çekip çıkarmasını da bilirim.

içimdeki aynaya bakmam bunun için yeter...