Er
23 Haziran 2020
Tarihinde Katıldı
Takip Ettikleri
1 üye
Görüntülenme
Toplam: 155 (Bu ay: 2)
Gönderileri

Arkadaşlar gönlüme hitap eden birinii bulamıyorum.Yani azcık güzel oldumu saçma saçma konuşuyor cevap vermemeye başlıyor ben kendi halinde orta gelirli evi barkı olan biriyim.Konuştuklarım oluyor hoşuma gitmiyor hoşlanmıyorum devam da ettiremiyorum ne yapacağımı şaşırdım bana iyi davranan biri hoşuma gitmiyor gidiyorum karaktersizlere yazıyorum cevap bile vermiyorlar.Yaş 29 oldu insanlara 28 diyorum böyle kalcam herhalde bennn

Ailem evlenme üzerine bana sürekli baskı yapıyor.Evliliği bende düşünüyorum ve şuanda tek uğraşım iş e gidip kadınlarla konuşmak oluyor.İş yerimdede kızlar çalışıyor ama onlarla fazla samimiyet kuramıyorum birde instagramdan yaşadığım yer ve çevresi taraflarını ekliyorum.3 5 kişiyle buluştum ama gönlüm hiç birşey hissetmedi ve hissetmeyince bir insanı sevemiyorum arkadaşlar.Yani beğenmiyorum ve 1 buluşmada işleri bitiriyorum.Ne zaman birini beğensem oda beni beğenmiyor kısır döngüye girdim ve artık yaşımda iycene geçiyor.Evliliği düşünüyorum çünkü böyle yaşamak bana boş geliyor yani bir işse gidiyorum sonra eve geliyorum başka hayatımda bir uğraş yok yani ufak bir ilçede yaşıyorum yapılacak şeyler kısıtlı imkanımda kısıtlı.Sizce nabmalıyım bu şekilde uğraşmaya devam etmelimiyim buluştuğum kızlar gönlüme hitap etmiyor yani ilk buluşmada birşey hissetmiyorum yada hissediyorsamda bu sefer karşımdaki hissetmiyor bitiyor gidiyor.Elde var 0

23 yaşına kadar asosyal yaşadım.Yaş 28 oldu artık çok fazla aldırış etmiyorum alıştım kendime.Ama sosyal olmayı beceremiyorum sosyal yaşantı beni bıktırıyor sıkıyor.İnsanların muhabbeti beni sıkıyor.Sadece alkol içince sosyal olabiliyorum.Oda kötü bir durum alkolik olmak değil ama arada sırada içmek daha güzel.Yani 8 saat bir işte çalışıyorum geriye kalan vakitde ne yapabilirim arkadaşlar ? Hiç sarmıyor hiç birşey.Bu sefer insanlarla iletişim bozukluğu yaşıyorum bilgisayarda fazla durunca.Ee nabcaz böyle ?

Yok arkadaş ya sakin ve muhabbet edemeyen insan için hayat çok sıkıcı.Ne yapmam gerekiyor ki azcık fırlama olmak için kimse benimle öyle muhabbet edemiyor hiç kız arkadaşım yok bu huylarımdan dolayı özgüvensizliğe de düşüyorum arada.Bazen böyle konuşup eğlenebiliyorum ama bazen hiç bir özelliğim yok hep dışlanıyorum.Nasıl fırlama olabilirimmm

Hayatıma 28 yaşında bir kız girdi yani kızdan o kadar çok hoşlanmıyorum ama verdiği değeri yüzüstü bırakmak istemiyorum.Yani ben başka kız bulma konusunda zorlanıyorum kimi tanısam çok acayip uğraşmaya değmez biri çıkıyor.Ki bu yaşımdan sonrada ben böyle yanlız başıma kalamam artık.Yani kızı bir şekilde yürütmem gerek çok fazla ilgi bekliyor çok mesaj atmamı istiyor yani sevdiğimi hissetmeyi istiyor ama bunu hissedemediği için hep kavga ediyoruz.Sorunlu biriyim kafamda saç kalmadı diye protez saç kullanıyorum ve o bunu biliyor birşey demiyor kabul ediyor her iki halimlede.Nabacağımı şaşırdım artık beyler yardımcı olun.Ben olsun istiyorum nabayım yani bu yaşımdan sonra belki bu ilgi alasıyle sevmeye başlarım diyorum ama hep kız anlıyor çok değer vermediğimi


Nabıcam ki bu yaştan sonra birini seversin o seni sevmez birinin peşinden koşarsın mafolursun.Yani hiç birşey istediğim gibi gitmiyor zaten ki bu kızıda kaybetmek istemiyorum ama onu çok sevemiyorum ama o beni seviyor karşılıklı zaten olmuyor bu işler illa bir kişi diğerini az seviyor.Bunu kabullenmek zorundayım yoksa yanlız kalıcam yoksa kimseyle ilişki kuramıyacağım çünkü asosyal rahat bir insanım ben diğer kızlarla uğraşmaya çalıştımmı pes ediyorum yürün gidin diyorum hepsi yol alsın kafam rahat kendimi idare edebiliyorum ama boşluktayım yanlız kalma korkusu var.Mecbur sevmem gerek nasıl olucak ?

Çalıştığım yerde bir kız var ama öyle bir muhabbetimiz yok vardiyalarımızda farklı zaten öyle birbirimizi görürüz sadece.İnstagramdan istek attım kabul etmiş geri takip atmış bende yazdım burdamı çalışıyorsun sanki seni bir kaç defa gördüm diye.Görüldü atmış bırakmış sizce sileyim mi bu kızı bir tarafları kalkmadan


Edit:Kız takipten çıkarmış

hala keyif vermiyor ve 28 yaşına az kaldı.Zamanda bir öyle hızlı geçiyor.Küçücük şehirde takıldım kaldım birşey yapamıyorum.Hayatımdada hiç öyle sevgilim olmadı son yıllarda kadınlarla aram iyileşmeye başladı ama nedense yazdığım kadınlar hoşuma gitmiyor hoşuma giden kadınlarda bana yazmıyor bunları kafaya takmayım diyorum sokakda görüyorum imreniyor insan.Ee dışarda yaptığım hiç bir sosyal aktivitem yok zaten küçücük bir şehirde yaşıyorum öyle işe gidip geliyorum eve ruhum bozuk muhabbet falan edemiyorum öyle ilgilendiğim birşeyle ilgili konuşamıyorum.Nabayım ben şimdi

Az biraz kızlarla konuştum 27 yaşından sonra ilk defa konuştuğum buluştuğum kızlar oldu hepside ortalama altıydı.Hadi dedim belki huylarını severim.Konuştum ettim bir gram birşey hissetmiyorum içim sıkılıyor ruhum daralıyor her sabah bunlara günaydın demekden.Ve kadın az biraz güzel olunca hiç birşekilde iletişeme geçemiyorum hiç takmıyorlar beni.Hayır yani kendim belki çok yakışıklı biri değilim ama boylu poslu biriyim en azından kendim gibi birini bulayım diyorum ama hiç bir şekilde imkan vermiyorlar.Ailem evlen diye başımın etini yiyor ama benim teammülüm yok sarmıyor sıkılıyorumm bunalıyorum bunlardan hepsi çok boşlar hepsi benden birşey bekliyor birşey yazmayınca neden yazmadın diye trip atıyorlar.Ben bunları çekmek için mi dünyaya geldim.Evlenmekde istemiyorum dünyaya bir çocukda bırakmak istemiyorum.Tek başıma böyle oyun oynayıp arada bir esorta gidip ne bileyim motorla dolanıp arabayla gezmek istiyorum.Bu türk kadınları ne kadar saçma sapan insanlar konuştukları şeylerin hepsi boş ettikleri muhabbet saçma instagramda o paylaştıkları hikayeler herşey çok acayip bunaltıcıı bunlarla evlenmeyi düşünemiyorum ben yazık olur bana korkuyorum piskolojim bozuldu bunların ben .................


ama asosyal olmak ne kadar güzel evde otur alta türkçe yama indir oyun oyna bitir.Ne bileyim bilgisayardan asosyal arkadaşlarınla oyun falan oyna ts den konuş aksiyona gir.Eğlenceli gayet ama bu hayat çok zor iki para kazanmaya başladım borç para isteyen lavuklar doluşuyor boş muhabbet yapan insanlar kendi egolarını tatmin etmekden zevk alan aptal gereksiz cahil kekolar.Bunlar neden varlar karşıma çıkmasınlar istiyorum.Çalışıyorum 10 ay oldu hadi dedim sosyal olayım ama hiç bir şey yok bu hayatta hiç birşeyy önemsiz herşey gereksiz

İnstagramdan 1.5 hafta kadar bir kızla görüştüm.Kızın fotoğrafları yakından çekilmiş farkedemedim zayıf olduğunu düşünüyordum gayetde düzgündü yani.1.5 hafta sonra beni instagramdan görüntülü aradı dedi kuzenimle böyle böyle yerdeyiz senide bekliyoruz.O dedim iyi güzel en sonunda ortamım olcak.Bir gittim yanlarına biri 150 kilo diğeri 200 kilo zaten farkettiler beni gelir gelmez farketmeseler kaçıp gidecektim.Karşımda takmış gözlükleri bide konuşurken gözlüklerin camına bakıyorum ne kadar saçma.Neyse iğrendim kadından o kadar boş bir insan ki ne muhabbeti nede bir güzelliği var.Kuzeniyle biraz dedim en azından muhabbet eder sonra yok olurum burdan.Kuzeniyle konuştum bunu tınlamadım salak salak triplere giriyordu çünkü neyse kuzeniyle fazla konuştum diye bana dediki sen benim kuzenime yürüyon diye saçma sapan kelimeler kullandı.Birde bunların yanında gezerken bir arkadaşım görmüş akşamına beni aradı o da onları getir bir arada çadır kuralım gölgelerinde serinleriz diye.Böyle saçma sapan anım oldu buda.


27 yaşındayım yakında 28 e girecem.Bir insan ne kadar bahtsız olabilir hadi kendimde yakışıklı biri değilim o kadar ama 187 boyundayım fiziğime çok diikkat ederim hep ideal kilolardaydım.Giyinime özen gösteririm işimde var çalışıyorum.Neden karşıma bana yakın biri gelmiyor hani benden daha kötü olabilir.Benim için önemli olan şeylerden biri fiziki güzellik insan fiziğiyle belli eder bence kendine baktığını.Ama ne zaman dengime yazsam cevap vermiyor tınlamıyor beni.Benden çok çok kötü tiplerle takılıyorlar.

Kafayı yiyorum ya.27 senedir bu kadar mı çöp e batmış bir insanım ben.Nerde kev.şe ağızlı lavuk var hep onlarla muhattap oluyorlar.Bu kadar mı önemli çene.İnsana değer veriyoruz daha fazlasını istiyorlar daha fazlasını veriyoruz bu sefer yok olup gidiyorlar.Her seferinde üzülüyorum.Hadi diyorum kaderim bu belkide yanlız yaşayayım kendimi yanlız mutlu edeyim.Dışarı çıkıyorum bunları görünce gene hayal dünyasına kapılıp gidiyorum.El ele tutuşan sevgilileri görüyorum kafayı yiyorum.Evden dışarı çıkmayayım diyorum yaşım geldi işle ev arası gidip geliyorum.Evdede vakit geçiriyorum aslında ama hep aklımın ucunda nereye gidecek benim hayatım evin içinde ? Bu sefer sokağa atıyorum kendimi sokağa attıkçada morallerim bozuluyor.Ne yapmam gerek arkadaşlar siz söyleyin ?.O kadar kızın içinde çalışıyorum gene birşey yok.Her seferinde ben mi değer vericem ya erkeğim diye insan değilmiyim onlardan ne farkım var eşşek miyim ben

Hakkında
Konum: Manisa, Akhisar
Temel Bilgiler ve İstatistikler
Aktiflik: Şu anda DH'de değil
Son Giriş: 4 gün önce
Son Mesaj Zamanı: geçen hafta
Mesaj Sayısı: 1
Gerçek Toplam Mesaj Sayısı: 211
İkinci El Bölümü Mesajları: 0
Konularının görüntülenme sayısı: 0 (Bu ay: 215)
Toplam aldığı artı oy sayısı: 310 (Bu hafta: 0)
En çok mesaj yazdığı forum bölümü: Konu Dışı
Mesajları
İkinci El Referansları
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.