Kefalci
=> Kardeşime Üzülüyorum
(11.8.2014 15:46:37)
Küçük bir kardeşim var,9'una girmedi daha.Sürekli konuşuyor,gereksiz sorular soruyor ben de sus diyorum.Tek başıma pc açtığım zaman yine bir sürü soru soruyor,oyun aç bana diyor vs.Yanımdan kovuyorum.Fakat sonra canım çok sıkılıyor,''neden böyle yaptım?'' diye üzülüyorum.
Pc oynamaktan başka eğlencesi de yok (küçükken legolarla oynardı şimdi onu da çok sık yapmıyor),ben onun yaşlarında tüm gün sokaktaydım,o ise ayda yılda bir apartmanın parkına iniyor o.Adamakıllı okul dışında arkadaşı da yok,yanda komşu çocuğu var sadece.Bu halini gördükçe üzülüyorum,ne yapabilirim?
edit:Şimdi uno oynayalım dedim,zıpladı sarıldı hemen.
Ne kadar kızsam da seviyorum da.
Pc oynamaktan başka eğlencesi de yok (küçükken legolarla oynardı şimdi onu da çok sık yapmıyor),ben onun yaşlarında tüm gün sokaktaydım,o ise ayda yılda bir apartmanın parkına iniyor o.Adamakıllı okul dışında arkadaşı da yok,yanda komşu çocuğu var sadece.Bu halini gördükçe üzülüyorum,ne yapabilirim?
edit:Şimdi uno oynayalım dedim,zıpladı sarıldı hemen.
Ne kadar kızsam da seviyorum da.
Sayfa:
[1]