Yalnizliga mecbur olmak

Dunyanin en agir yuklerindendir. Yasayanlar anlar

Siz mi bu durumdasınız ?

insanın sevdiği, ve bir o kadar da kendisini seven, değer veren birisiyle evlenmesi ve bir yuva kurması dünyanın en güzel şeyi. hiç evlenmedim ama zamanında bu hissi çok azıcık ucundan yaşadığım için biliyorum. fakat kadınlar yüzünden evlilik kurumu o kadar kirlendi ki insan böyle şeylere hiç bulaşmak istemez oldu. hep yalnız olmanın güzelliğini savunurdum ama insan belli bir evreden sonra yalnızlığa tahammül edemiyor. e yalnız olmayayım evleneyim desen başına daha büyük bir dert alıyorsun.

özetle kadınların doğasında karşısındaki erkeği olduğu gibi kabul etmek yokken yuva kurmak büyük sıkıntı. yalnızlık da insanı çürüten bir şey. iki ucu sıkıntılı değnek.

kafana uyan hobilerin, sosyal aktivitelerine katılmalısın. Öğrenmeye açık olmalısın ve aynı insanlar ile ortam paylaşmalısın . yalnızlığa mecbur olmak üşengeçliktir, ölü hayat yaşamaktır. yaşamamaktır.

yalnız hissetmek dünyanın en kötü hislerinden biri.

bu sadece fiziksel bir yalnızlıkta değil.

herhangi bir konuda, yaşanılan bir durumda yalnızlık hissetmek bile çok kötü hissettiriyor.

hastehanede yalnız kalınca insanlar daha iyi anlıyor sanırım. başıma geldi. almanya'da alman adam 70lerinde telde konuşuyordu. telde baba vs diyordu. eşimle ikimiz bu adam "dement" galiba dedik. meğer gerçekten babası varmış 100e yakın. eski alman muhtemelen erken evlenmiş.

adam eşime rica etmişti bizden kola almamız için parasını vereyim alın demişti.

adamın kola aldıracak bir tandığı bile yoktu. tabi biz aldık para da almadık yaşlı adamdan. biz olmasak muhtemelen yanına gelen başka bir hastanın refakatçisinden isteyecekti ki o da getirir miydi?

bunlar hayatın anlatılmayan gerçekleri.

Yalnızlığa parasızlık da eşlik ederse hissiyat olarak çaresizlik de yük olarak omuzlara biner. Bireysel yalnızlığın diğer boyutu ise kimsesizliktir. Akraban olsa bile onlar da senin gibiyse tam bir körler topallar birbirini ağırlar durumu. "Kimse"den kasıt gerektiğinde koruyup kollayan, yardım eli uzatan, gönüldaşlık yapan kişi aslında. Kupkuru amca, dayı, hala, arkadaş, komşu bir halta yaramadığı gibi ilave sıkıntı oluyor. Bence yalnızlığın çaresi aranabilir, bireysel olarak kendine yetmeye çalışmak ve içindeki gücü uyandırma gayretinde olmakla birşeyler olur. Ateşe atılan, kuyuya atılan, balığın karnından bile kurtulan peygamber kıssalarını okumak lazım. Hayat zorluklarla dolu, bunlar mücadele azmiyle aşılmayacak olsa sınanmazdık, yapamazsan zaten sınavda elenmek gibi eleniyorsun, ama çabalar, emek sarfedersen nasıl sınavda full bile çekebiliyorsan hayat da öyle, full çekmesen bile en azından iyi bir puan alacak kadar çabalayabilirsin.