Uzun süre çalışamıyorum.

Pek bir vasfım yok. Bir işe girebilince de vasıfsız kişilerin yapabileceği işler olduğundan belki de değersiz hissediyorum ve stressli ortamlarını dedikodularını sevmiyorum. Benim burda ne işim var tarzı iş ilgimi çekmiyor. Alacağım para olsun çalışmaya değmez kendimi hasta ediyorum iş dışında bile işte kalıyorum . İlgimi çekmiyor . Aileme de mahçup oluyorum bir boka yaramıyorum ama sanırım yine sonum istifa oldu. Öylesine içimi dökmek istedim iyi günler

Kankam birebir beni tarif etmişsin,hatta beni benden bu kadar iyi tarif edebilmen şaşırttı.Aynı şeyleri cümle cümle işe her girdigimde yaşadım ve sonuç maksimum 1 ay oldu.

İstifa edince gelen rahatlıkla omzundan yük kalktı hep.Prangayla bağlanmış gibi veya mesai bitimi özgürlügüne kavuşan biri gibi hissederdim.Sonra ertesi gün gene aynı.

Mesela hafta sonu tatilimde vardı 2 gün bir işimde ama gene aynı şeyler.

Haftalık 1 gün izin olan işleri zaten hatırlamak bile istemiyorum.

Keşke 10bin yıl öncesine dönsek. Avla bir hayvan pişir ye sonra tekrar acıkana kadar ense :)

tek başına çalışabileceğin işlere bak. şoförlük gibi kuryelik gibi mesela. daha rahat hissedersin. o hissi ben de çok yaşadım cehennem gibidir.