|
Günümüzde Türkiye'de yaşam, sadece karın doyurmaktan ibaret olmanın çok ötesine geçti; ancak ekonomik koşullar nedeniyle sağlıklı ve dengeli beslenmek ile sadece karın doyurmak arasındaki çizgi ne yazık ki her geçen gün daha da kalınlaşıyor. Bugün pek çok insan için mesele artık "ne yediği" değil, sadece "karınlarının doysun" diye masaya ne koyabildikleridir. Bugün ülkemizde sofraya oturmak, ne yazık ki temel bir beslenme ihtiyacından ziyade bir hayatta kalma mücadelesine dönüştü. Hayat pahalılığı ve derinleşen ekonomik sıkıntılar, milyonlarca insanı "sağlıklı beslenme" kavramından uzaklaştırarak yalnızca karın doyurma telaşına mahkûm ediyor. Oysa beslenmek ile karın doyurmak aynı şey değildir; biri bedeni ve zihni inşa ederken, diğeri sadece açlık hiss Bastırır. Bugünkü tabloda asıl mesele, masaya bir şeyler koyabilmekten çok, o yiyeceklerin ne kadar besleyici ve güvenilir olduğudur. Artık et, balık, taze sebze ve meyve gibi kaliteli gıdalar pek çok hane için lüks haline geldi. Dar gelirli aileler bütçelerini denkleştirebilmek için un, şeker ve karbonhidrat ağırlıklı ucuz gıdalara yönelmek zorunda kalıyor. Bu durum, masada karınların doymasını sağlasa da uzun vadede başta çocuklar olmak üzere toplumun genel sağlığını sessizce tehdit ediyor. Bununla birlikte, sadece ekonomik kriz değil; doğal, güvenilir ve temiz gıdaya ulaşmanın zorluğu da büyük bir diğer yara. Raflarda yer alan ürünlerin ne kadar katkı maddesi içerdiği, tarımda kullanılan kimyasalların boyutu ve gıda güvenliğindeki denetimsizlikler kafalarda büyük soru işaretleri yaratıyor. Halkın büyük bir kesimi, hormonlu, ilaçlı veya işlenmiş gıdaları tüketmek zorunda kalırken; hormonsuz, geleneksel ve temiz gıdaya erişim yalnızca belirli bir kesimin ayrıcalığına dönüşmüş durumda. Sonuç olarak; sağlıklı beslenmek bir lüks, temel gıdaya erişmek ise giderek zorlaşan bir hak haline gelmemelidir. Karın doyurmak bir anlık açlığı bastırabilir, ancak geleceğimizi ancak doğru, dengeli ve temiz gıdayla besleyebiliriz. Toplum olarak asıl uyanmamız gereken gerçek, tam da bu eşikte yatıyor. Ancak işin en acı ve düşündürücü tarafı, ülkenin gerçek gündeminin bu olmamasıdır. Ne yazık ki ne ana akım TV medyası ne de sosyal medyanın popüler gündemi, hayat pahalılığını, halkın yaşadığı bu derin gıda krizini ve temiz gıdaya erişim mücadelesini konuşuyor. Ekranlar ve dijital mecralar yapay tartışmalarla meşgul edilirken, mutfaklardaki bu sessiz yangın görmezden geliniyor. |
|
_____________________________
Faniyim, fani olanı istemem.
Acizim, aciz olanı istemem. Ruhumu Rahman’a teslim eyledim, başka istemem. İsterim, fakat bir ölümsüz dost isterim. |




Yeni Kayıt

Konudaki Resimler






