toz pembe mi zifiri karanlık mı

bi tarafa bakıyorum lattesini kappüçinosunu keyifle yudumluyor, elektrikli arabasını şarj edip fırt oraya fırt buraya fink fink geziyor, bankada elli yüz milyona yakın parası da var, hayatın tadını çıkarıyor.

öbür tarafta gariban kesim toplu taşımada sürünüyor, faturasını, kirasını zor ödüyor, okuyim da bari kendimi kurtarıyım dese bile mezun olup oklunu bitirdiği halde kpss engelini aşamayıp neye uğradığını şaşıran diplomalı işsiz insanlar

eccük daha ileri bakınca o da ne, geleceğe dair ümidini kaybetmiş gençler, evlenemeyenler, evlense bile anlaşamayıp boşananlar, kanlı bıçaklı olanlar hatta birbirini pıçaklayanlar, eşini defalarca aldatanlar, kendi evladına acımayan sözde anne babalar, yollarda trafikte sürekli kaşınıp ona buna saldıranlar yada haksız yere saldırıya uğrayan insanlar, bana göre bunlar aşırı derecede b.ktan durumlar, böyle saçma bir dönemde insan nasıl yaşar, akıl sağlığın nasıl koruyabilir, nasıl sanki herşey yolundaymış gibi davranır.

bi de herkesin telefon, sosyal medya denen b.k batağına saplanmış milyonlarca insan. Çocuğu geçtim bebeklerin bile elinde telefon denen salak alet. İnsanların beyni bildiğin uyuşmuş, bu gidişle kısa sürede topu atarız

Sonsuz zifiri karanlık ve karanlıkta parlayan zifir demonik kedinin gözleri diyorum

Mikro boyuta kücülüp, O zifir rengi tüylerin içinde yürümek isterdim. Kuyruktan kafaya doğru yavaş yavaş gideceksin, kafaya gelince kulaklara doğru gideceksin

Sonra kulağından ısırıp o demonic kanı emcükleyeceksin