Şimdi Ara

Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

Bu Konudaki Kullanıcılar:
2 Misafir - 2 Masaüstü
5 sn
17
Cevap
0
Favori
3.131
Tıklama
Daha Fazla
İstatistik
  • Konu İstatistikleri Yükleniyor
0 oy
Öne Çıkar
Sayfa: 1
Giriş
Mesaj
  • Arkadaşlar oyun Xbox360 için çıktı. Çok da kısa, haliyle bizler bitirmiş olduk bile.
    PC sahipleri için de yeni oyunda ne var ne yok bilgilendirme açısından bu yazımı koymak istedim.
    Yazı kesinlikle spoiler içermez. Umarım beğenirsiniz...




     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]


    Who said anything about hiding?

    Senaryo ve karakterde yapılan değişiklikler, rafa kalkmanın eşiğinden dönen seri ve ardı arkası kesilmeyen ertelenmelerden sonra, Sam Fischer tekrar sahalarda. Ubisoft Montreal’in son kararda ortaya çıkardığı oyun, serinin önceki oyunlarından çok daha farklı bir konumda.
    Bu yüzden bir değerlendirilme yapılacaksa, eski oyunlarla karşılaştırma yapmak pek adil olmayacaktır.
    Alıştığımız Sam’ in aksine, adamımız hiç olmadığı kadar öfkeli, acımasız ve ölümcül. Hal böyle olunca ciddi anlamda bir serbestlik üzerine kurulu oyun. Diğer bir deyişle, bölümün sonuna geldiğimiz halde, gölgeye taşımadığımız bir ceset yüzünden tüm görevin iptal olması gibi durumlar söz konusu değil. Aksine, düzinelerce düşmanı tek tek temizleyerek ilerliyor ve bir kez olsun arkamıza dönüp bakmıyoruz bile. Buda fazlaca tartışılan ceset taşıma olayının kalkmasının altında yatan esas sebep aslında. Neden aksiyonu öldürdüğümüz onlarca adamı temizlemekle bölmek isteyelim ki?

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]


    Double Agent’ dan birkaç sene sonrasını konu alıyor oyun. Third Echelon’la herhangi bir bağımız kalmamış, Lambert ölmüş ve Sam yeni bir terörist aktivitenin içine sürüklendiğinin farkında değildir. Tek amacımız kızının katilini bulup, ölümünün ardındaki sır perdesini aralamak.
    Video oyunlarından aşina olmadığımız yenilikçi ve özgün bir sunumu var oyunun. Yapmamız gerekenler ve geçmişe dair pek çok flashback, sinema perdesine yansıtılır gibi, bulunduğunuz çevrenin belirli bölgelerine yansıtılıyor.
    Bu durum aynı zamanda ara videolara da nadir rastlayacağınız oyunda, aksiyonun kesintisiz olmasına en büyük etkenlerden biri.
    Conviction’ da, karanlıkta gizlenerek ilerlediğimiz bölümler, serinin kabuk değiştirmesiyle de karanlığa gömdüğü özellikleri arasında maalesef.
    Yanlış anlaşılmasın, yine pek çok infazımızı karanlık yardımıyla gerçekleştiriyoruz. Fakat oyunun esas can alıcı noktası görünmez olmaktan çok seri olmaktan geçiyor.

    Oyuna eklenen yeni siper alma sistemi ile, fark ettirmeden düşmanlarımızı uzaktan avlayabilir yada bir siperden diğerine hızlıca geçerek rakibimizin ensesinde namlumuzu hissettirebiliriz.
    Siperden sipere yön tayin etmedeki kolaylık ve aim assist sayesinde, oyun hayli eğlenceli ve tempolu bir hal almış durumda. Ayrıca ola ki bir siperde fark edilirseniz, hızlıca hareket edip uzaklaştığınız zaman bir önceki siperde beyaz bir siluetiniz kalıyor. Yapay zeka o bölgeye doğru sizi aramaya çıktığı zaman, sizde fırsattan istifade mekandan uzaklaşabilir veya düşmanınızı avlayabilirsiniz. Karanlık yerlerdeyken oyun siyah beyaz görünmekte, ışığa geçtiğiniz zamansa renkler eski halini almakta. Gerçekten hoş bir uygulama olsa da, ışık kümelerini tam fark edemeyip karanlık zannettiğiniz bazı yerlerde kabak gibi açığa çıkmanız olası. Yani geçişleri tam kestirebilmek mümkün değil. Bu yüzden gördüğünüz hemen her ışık kaynağını susturuculu bir silahla devre dışı bırakıp avınız için en rahat ortamı yaratmanızda fayda var.

    Av demişken, Sam son oyunda ciddi anlamda bir Rambo havasında. Öncelikle yakın dövüşte indirdiğimiz her düşman sayesinde, oyunun en can alıcı ve eğlenceli özelliği Mark&Execute uygulamasına hak kazanıyoruz. Sam bu sayede, aynı ekranda işaretlediği(tabi menzil dahilinde iseler) 4 kişiyi aynı anda kafasından vurabiliyor. Bu rakam kimi silah için dörtken, kimisi içinse 2 olarak kalabiliyor. Oyunu her ne kadar kolaylaştırsa da, bazı zamanlar düzinelerce düşmanı alt etmenin daha kolay bir yolu maalesef bulunmuyor. Ayrıca bu sayede hem stratejik düşünüyor, hem de farklı hareketleri birbirine bağlayarak izlenesi sahneler yaratıyorsunuz.
    Mesela; Sam 5 kişinin bulunduğu bir odaya pencereden dalıyor ve pencereye yakın ilk kişiyi canlı kalkan yapıyor. Kalan 4 kişi neye uğradığını şaşırıp, henüz esir arkadaşlarına sıkmaya kıyamazken, siz kalanları da işaretleyip, biri zaten avucunuzun içinde tüm düşmanlardan kısa bir süre içinde kurtuluyorsunuz. Gerçekten tempolu ve adrenalin dolu zamanlara hazır olun Conviction ile.
    Görsel olarak oyunun tavan yaptığı diğer bir noktaysa sorgulama sahneleri. Özellikle ilk bölümün sonunda karşılaştığımız ve sorguladığımız kişinin kafasını pisuvarlara ve kapılara canice vurduğumuz bölüm bir harika. Sam’ in öfkesini ciddi anlamda iliklerinizde hissediyorsunuz. Oyunun ilerleyen bölümlerinde de çok fazla olmasa da, bu sahnelerle karşılaşıp arada stres atmanız olası.

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Canlı kalkan kullanarak girdiğiniz mekanlar, diğer düşmanlarınızı işaretlemek adına size zaman kazandırıyor.


    Mark&Execute hakkında tek şikayet edilecek noktaysa, infaza başladığınız andan itibaren düşmanınız duvar arkasına geçmiş bile olsa her attığınızı indirebiliyor olmanız.
    Bütün bu efor aynı zamanda size exp. olarak geri dönüyor. Bu sayede silahlarınızı ve ekipmanınızı geliştirebilir, çok daha durdurulmaz olabilirsiniz.
    Silahlarınızın farklı kullanım alanlarına sahip olması da sizi, karşınıza çıkan her silah sandığının yanında seçim şansına zorluyor. Örneğin tabancalarınızın biri,(Five-Seven) etki olarak ciddi anlamda su tabancasından farksızken, ekranda dört kişiyi birden işaretleyip infaz etmenize olanak sunuyor. Bazı silahlarda attığını indirebilecek kadar güçlüyken, işaretleme bakımından zayıf kalıyor. Çatışmalar haricinde de, pencerelerden veya yüksek yerlerden aşağı düşmanlarınızı çekebilir, çevreyi kullanarak dev bir abajuru vurup altında ezilmelerini sağlayabilir veya yüksek bir yerden zıplayarak düşmanlarınızın tepesine çökebilirsiniz. Çoğu zaman yapay zekanında etrafta olan bitene fazla iyi tepki vermemesi oyunu kolaylaştıran diğer etmenler arasında. Bu yüzden, mümkünse Realistic zorluk derecesinde oynayarak daha zorlu bir oyun deneyimi yaşamanızı tavsiye ediyorum. Bu zorluk aynı zamanda çok kısa olan tek kişilik modun üzerine fazladan bir iki saat daha ekleyecektir.
    Senaryo modu her ne kadar kısa olsa da, görüp görebileceklerinizin sadece bir parçası. Oyun bunun yanında hayli fazla ve epeyce zamanınızı alacak çoklu, daha doğrusu co-op oyun modlarıyla da hayli uzun ömürlü.
    Yine de, alıştığımızın aksine senaryo haricinde bir beklentisi olmayanlar aradıklarını son oyunda bulamayacaklar maalesef.

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Marked and executed...


    Live together, die alone...

    Multiplayer modlarıysa ana senaryodan çok daha uzun soluklu ve eğlenceli. Toplamda 4 bölümden oluşan Co-op modunda, Third Echelon’dan Archer ve Vogron’dan Kestrel’ i yönetiyoruz. Army of Two benzeri bu ekip çalışmasına dayalı oyunda; infazlar, sorgulamalar ve çatışmalar birlikte yapılıyor. Durum böyleyken, takım arkadaşınızın ölmesi görevin iptaline, bu nedenle de sürekli birbirinizin sırtını kolladığınız müthiş bir eğlenceye dönüşüyor.
    Deniable Ops’ da ise Hunter görevleri tamamen gizlilik üzerine kurulu iken, Last Stand modunda da, dalga dalga gelen düşmanlardan bir EMP cihazını koruyorsunuz.
    Ayrıca senaryo ve bu görevlere bağlı bazı challange’larda oyunun ömrünü uzatan diğer etmenlerden. Örneğin, bir bölümü sadece yakın dövüş ile bitirmek veya düşmana görünmeden 10 kez headshot yapmak gibi…

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Salem & Rios
    Archer & Kestrel


    Görsel olarak da oyunun sınıfı kıl payı da olsa geçtiği bir başka nokta. Her ne kadar eski bir grafik motoru kullanıyor olsa da, sunum için grafikler gayet yeterli. Detaylı karakter modellemeleri ve özellikle animasyonlar oyunun ciddi anlamda iyi olduğu noktalar. Bulanık bazı çevre detayları ve özensiz kaplamalar ve çoğu zaman yaşanan tearing ve frame problemleriyse, oynanışa çok fazla etki etmese de kötü olan özellikler arasında. Seslendirmeler, -özellikle de Michael Ironside- gerçekten başarılı. Yine de tekrarlayan replikler ve bazı seslendirmeler, aynı özeni düşmanlarımız için geçerli kılmamakta. Tansiyona göre giren müziklerse aksiyona en çok etki eden unsur şüphesiz.

    Splinter’s Cell Conviction, belki özlediğiniz ve eski, zoru seven kemik oyuncuların çok da memnun olacağı bir yapım değil. Yeniliklere açık diğer pek çok oyuncuyuysa kesinlikle tatmin edecek ve belki de serinin yeni oyunları açısından belirleyici olacak bir yapım. Teknik bazı problemler, bütüne uymayan bazı bölüm tasarımları ve kısa senaryosunun yanında, hayli vaktinizi alacak co-op oyun modlarıyla Conviction sizi soluksuz bir maceraya davet ediyor. Kesinlikle denemelisiniz. İyi oyunlar…

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Sam' in öfkesini kusmasına saniyeler kala...


    Artılar:
    Aksiyon dolu ve tempolu oynanış.
    Başarılı sunum ve hikaye.
    Rahat kontroller.
    Uzun soluklu ve eğlenceli pek çok co-op oyun modu.

    Eksiler:
    Grafiklere daha çok özen gösterilmeliydi.
    Teknik bazı problemler. (Tearing, frame sorunları.)
    Kısa senaryo modu.

    Grafik: 8
    Ses: 9
    Oynanabilirlik: 9.5
    Genel: 8.7



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi evo_4 -- 14 Nisan 2010; 16:17:27 >







  • eyvallah hocam emeğine sağlık..yalnız merak ettiğim birşey var, oyunda çevre etkileşimi ne durumda? hoş siz çevredeki dev abajurları devirip avlanmanın! mümkün olduğunu söylemişsiniz ama bu oyunun tümündeki mantıksal fizik etkileşimlerine bir örnek sayılmaz dimi? misal ateş ettiğimiz bir yüzey veya dokuda herhangi bir hasarın meydana gelmemesi gibi saçma durumlar sözkonusu mudur? ya da bunun gibi gözebatan başka bir durum dikkatinizi çekti mi?
  • Güzel bilgilendirme olmuş.Teşekkürler..
  • Çok teşekkürler.Oyunu oynayanlardan ilk izlenimi aldım.Merakla bekliyorum pc versiyonunu.
  • Emeğine sağlık, çok teşekkürler
  • Eline sağlık dostum...
  • quote:

    Orijinalden alıntı: MendhiCS

    eyvallah hocam emeğine sağlık..yalnız merak ettiğim birşey var, oyunda çevre etkileşimi ne durumda? hoş siz çevredeki dev abajurları devirip avlanmanın! mümkün olduğunu söylemişsiniz ama bu oyunun tümündeki mantıksal fizik etkileşimlerine bir örnek sayılmaz dimi? misal ateş ettiğimiz bir yüzey veya dokuda herhangi bir hasarın meydana gelmemesi gibi saçma durumlar sözkonusu mudur? ya da bunun gibi gözebatan başka bir durum dikkatinizi çekti mi?

    Sağolun arkadaşlar.
    Bir Crysis'deki gibi değil tabiki çevreye verilen hasar. Çok daha basit. Örneğin ışık kaynaklarını patlatma, camları indirme, tabak çanak kırma vs...
    Daha ötesinde bir çevre etkileşimi ve hasar motoru yok. Zaten grafiklerde fizik özürlüsü UE 2.5 olunca pek de birşey beklemeye değmez.




  • ana konuda soruma cevap gelmedi ama merak etmiyorda değilim sonuçta xbox incelemesi bu double agent taki durum gibi xbox ve pc için aynı tasarımmı hazırlanıyor yoksa farklı bir tasarımmı ben bunu bilmek isterim
  • quote:

    Orijinalden alıntı: St.LuCiFeR

    ana konuda soruma cevap gelmedi ama merak etmiyorda değilim sonuçta xbox incelemesi bu double agent taki durum gibi xbox ve pc için aynı tasarımmı hazırlanıyor yoksa farklı bir tasarımmı ben bunu bilmek isterim


    Bildiğim kadari ile 360dan port ediliyor pc'ye. Yani grafik yönünden aynı olacaktır her ikiside.
  • quote:

    Orijinalden alıntı: evo_4


    quote:

    Orijinalden alıntı: MendhiCS

    eyvallah hocam emeğine sağlık..yalnız merak ettiğim birşey var, oyunda çevre etkileşimi ne durumda? hoş siz çevredeki dev abajurları devirip avlanmanın! mümkün olduğunu söylemişsiniz ama bu oyunun tümündeki mantıksal fizik etkileşimlerine bir örnek sayılmaz dimi? misal ateş ettiğimiz bir yüzey veya dokuda herhangi bir hasarın meydana gelmemesi gibi saçma durumlar sözkonusu mudur? ya da bunun gibi gözebatan başka bir durum dikkatinizi çekti mi?

    Sağolun arkadaşlar.
    Bir Crysis'deki gibi değil tabiki çevreye verilen hasar. Çok daha basit. Örneğin ışık kaynaklarını patlatma, camları indirme, tabak çanak kırma vs...
    Daha ötesinde bir çevre etkileşimi ve hasar motoru yok. Zaten grafiklerde fizik özürlüsü UE 2.5 olunca pek de birşey beklemeye değmez.

    eyvallah hocam sağol tekrar..




  • quote:

    Orijinalden alıntı: evo_4

    Arkadaşlar oyun Xbox360 için çıktı. Çok da kısa, haliyle bizler bitirmiş olduk bile.
    PC sahipleri için de yeni oyunda ne var ne yok bilgilendirme açısından bu yazımı koymak istedim.
    Yazı kesinlikle spoiler içermez. Umarım beğenirsiniz...




     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]


    Who said anything about hiding?

    Senaryo ve karakterde yapılan değişiklikler, rafa kalkmanın eşiğinden dönen seri ve ardı arkası kesilmeyen ertelenmelerden sonra, Sam Fischer tekrar sahalarda. Ubisoft Montreal’in son kararda ortaya çıkardığı oyun, serinin önceki oyunlarından çok daha farklı bir konumda.
    Bu yüzden bir değerlendirilme yapılacaksa, eski oyunlarla karşılaştırma yapmak pek adil olmayacaktır.
    Alıştığımız Sam’ in aksine, adamımız hiç olmadığı kadar öfkeli, acımasız ve ölümcül. Hal böyle olunca ciddi anlamda bir serbestlik üzerine kurulu oyun. Diğer bir deyişle, bölümün sonuna geldiğimiz halde, gölgeye taşımadığımız bir ceset yüzünden tüm görevin iptal olması gibi durumlar söz konusu değil. Aksine, düzinelerce düşmanı tek tek temizleyerek ilerliyor ve bir kez olsun arkamıza dönüp bakmıyoruz bile. Buda fazlaca tartışılan ceset taşıma olayının kalkmasının altında yatan esas sebep aslında. Neden aksiyonu öldürdüğümüz onlarca adamı temizlemekle bölmek isteyelim ki?

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]


    Double Agent’ dan birkaç sene sonrasını konu alıyor oyun. Third Echelon’la herhangi bir bağımız kalmamış, Lambert ölmüş ve Sam yeni bir terörist aktivitenin içine sürüklendiğinin farkında değildir. Tek amacımız kızının katilini bulup, ölümünün ardındaki sır perdesini aralamak.
    Video oyunlarından aşina olmadığımız yenilikçi ve özgün bir sunumu var oyunun. Yapmamız gerekenler ve geçmişe dair pek çok flashback, sinema perdesine yansıtılır gibi, bulunduğunuz çevrenin belirli bölgelerine yansıtılıyor.
    Bu durum aynı zamanda ara videolara da nadir rastlayacağınız oyunda, aksiyonun kesintisiz olmasına en büyük etkenlerden biri.
    Conviction’ da, karanlıkta gizlenerek ilerlediğimiz bölümler, serinin kabuk değiştirmesiyle de karanlığa gömdüğü özellikleri arasında maalesef.
    Yanlış anlaşılmasın, yine pek çok infazımızı karanlık yardımıyla gerçekleştiriyoruz. Fakat oyunun esas can alıcı noktası görünmez olmaktan çok seri olmaktan geçiyor.

    Oyuna eklenen yeni siper alma sistemi ile, fark ettirmeden düşmanlarımızı uzaktan avlayabilir yada bir siperden diğerine hızlıca geçerek rakibimizin ensesinde namlumuzu hissettirebiliriz.
    Siperden sipere yön tayin etmedeki kolaylık ve aim assist sayesinde, oyun hayli eğlenceli ve tempolu bir hal almış durumda. Ayrıca ola ki bir siperde fark edilirseniz, hızlıca hareket edip uzaklaştığınız zaman bir önceki siperde beyaz bir siluetiniz kalıyor. Yapay zeka o bölgeye doğru sizi aramaya çıktığı zaman, sizde fırsattan istifade mekandan uzaklaşabilir veya düşmanınızı avlayabilirsiniz. Karanlık yerlerdeyken oyun siyah beyaz görünmekte, ışığa geçtiğiniz zamansa renkler eski halini almakta. Gerçekten hoş bir uygulama olsa da, ışık kümelerini tam fark edemeyip karanlık zannettiğiniz bazı yerlerde kabak gibi açığa çıkmanız olası. Yani geçişleri tam kestirebilmek mümkün değil. Bu yüzden gördüğünüz hemen her ışık kaynağını susturuculu bir silahla devre dışı bırakıp avınız için en rahat ortamı yaratmanızda fayda var.

    Av demişken, Sam son oyunda ciddi anlamda bir Rambo havasında. Öncelikle yakın dövüşte indirdiğimiz her düşman sayesinde, oyunun en can alıcı ve eğlenceli özelliği Mark&Execute uygulamasına hak kazanıyoruz. Sam bu sayede, aynı ekranda işaretlediği(tabi menzil dahilinde iseler) 4 kişiyi aynı anda kafasından vurabiliyor. Bu rakam kimi silah için dörtken, kimisi içinse 2 olarak kalabiliyor. Oyunu her ne kadar kolaylaştırsa da, bazı zamanlar düzinelerce düşmanı alt etmenin daha kolay bir yolu maalesef bulunmuyor. Ayrıca bu sayede hem stratejik düşünüyor, hem de farklı hareketleri birbirine bağlayarak izlenesi sahneler yaratıyorsunuz.
    Mesela; Sam 5 kişinin bulunduğu bir odaya pencereden dalıyor ve pencereye yakın ilk kişiyi canlı kalkan yapıyor. Kalan 4 kişi neye uğradığını şaşırıp, henüz esir arkadaşlarına sıkmaya kıyamazken, siz kalanları da işaretleyip, biri zaten avucunuzun içinde tüm düşmanlardan kısa bir süre içinde kurtuluyorsunuz. Gerçekten tempolu ve adrenalin dolu zamanlara hazır olun Conviction ile.
    Görsel olarak oyunun tavan yaptığı diğer bir noktaysa sorgulama sahneleri. Özellikle ilk bölümün sonunda karşılaştığımız ve sorguladığımız kişinin kafasını pisuvarlara ve kapılara canice vurduğumuz bölüm bir harika. Sam’ in öfkesini ciddi anlamda iliklerinizde hissediyorsunuz. Oyunun ilerleyen bölümlerinde de çok fazla olmasa da, bu sahnelerle karşılaşıp arada stres atmanız olası.

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Canlı kalkan kullanarak girdiğiniz mekanlar, diğer düşmanlarınızı işaretlemek adına size zaman kazandırıyor.


    Mark&Execute hakkında tek şikayet edilecek noktaysa, infaza başladığınız andan itibaren düşmanınız duvar arkasına geçmiş bile olsa her attığınızı indirebiliyor olmanız.
    Bütün bu efor aynı zamanda size exp. olarak geri dönüyor. Bu sayede silahlarınızı ve ekipmanınızı geliştirebilir, çok daha durdurulmaz olabilirsiniz.
    Silahlarınızın farklı kullanım alanlarına sahip olması da sizi, karşınıza çıkan her silah sandığının yanında seçim şansına zorluyor. Örneğin tabancalarınızın biri,(Five-Seven) etki olarak ciddi anlamda su tabancasından farksızken, ekranda dört kişiyi birden işaretleyip infaz etmenize olanak sunuyor. Bazı silahlarda attığını indirebilecek kadar güçlüyken, işaretleme bakımından zayıf kalıyor. Çatışmalar haricinde de, pencerelerden veya yüksek yerlerden aşağı düşmanlarınızı çekebilir, çevreyi kullanarak dev bir abajuru vurup altında ezilmelerini sağlayabilir veya yüksek bir yerden zıplayarak düşmanlarınızın tepesine çökebilirsiniz. Çoğu zaman yapay zekanında etrafta olan bitene fazla iyi tepki vermemesi oyunu kolaylaştıran diğer etmenler arasında. Bu yüzden, mümkünse Realistic zorluk derecesinde oynayarak daha zorlu bir oyun deneyimi yaşamanızı tavsiye ediyorum. Bu zorluk aynı zamanda çok kısa olan tek kişilik modun üzerine fazladan bir iki saat daha ekleyecektir.
    Senaryo modu her ne kadar kısa olsa da, görüp görebileceklerinizin sadece bir parçası. Oyun bunun yanında hayli fazla ve epeyce zamanınızı alacak çoklu, daha doğrusu co-op oyun modlarıyla da hayli uzun ömürlü.
    Yine de, alıştığımızın aksine senaryo haricinde bir beklentisi olmayanlar aradıklarını son oyunda bulamayacaklar maalesef.

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Marked and executed...


    Live together, die alone...

    Multiplayer modlarıysa ana senaryodan çok daha uzun soluklu ve eğlenceli. Toplamda 4 bölümden oluşan Co-op modunda, Third Echelon’dan Archer ve Vogron’dan Kestrel’ i yönetiyoruz. Army of Two benzeri bu ekip çalışmasına dayalı oyunda; infazlar, sorgulamalar ve çatışmalar birlikte yapılıyor. Durum böyleyken, takım arkadaşınızın ölmesi görevin iptaline, bu nedenle de sürekli birbirinizin sırtını kolladığınız müthiş bir eğlenceye dönüşüyor.
    Deniable Ops’ da ise Hunter görevleri tamamen gizlilik üzerine kurulu iken, Last Stand modunda da, dalga dalga gelen düşmanlardan bir EMP cihazını koruyorsunuz.
    Ayrıca senaryo ve bu görevlere bağlı bazı challange’larda oyunun ömrünü uzatan diğer etmenlerden. Örneğin, bir bölümü sadece yakın dövüş ile bitirmek veya düşmana görünmeden 10 kez headshot yapmak gibi…

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Salem & Rios
    Archer & Kestrel


    Görsel olarak da oyunun sınıfı kıl payı da olsa geçtiği bir başka nokta. Her ne kadar eski bir grafik motoru kullanıyor olsa da, sunum için grafikler gayet yeterli. Detaylı karakter modellemeleri ve özellikle animasyonlar oyunun ciddi anlamda iyi olduğu noktalar. Bulanık bazı çevre detayları ve özensiz kaplamalar ve çoğu zaman yaşanan tearing ve frame problemleriyse, oynanışa çok fazla etki etmese de kötü olan özellikler arasında. Seslendirmeler, -özellikle de Michael Ironside- gerçekten başarılı. Yine de tekrarlayan replikler ve bazı seslendirmeler, aynı özeni düşmanlarımız için geçerli kılmamakta. Tansiyona göre giren müziklerse aksiyona en çok etki eden unsur şüphesiz.

    Splinter’s Cell Conviction, belki özlediğiniz ve eski, zoru seven kemik oyuncuların çok da memnun olacağı bir yapım değil. Yeniliklere açık diğer pek çok oyuncuyuysa kesinlikle tatmin edecek ve belki de serinin yeni oyunları açısından belirleyici olacak bir yapım. Teknik bazı problemler, bütüne uymayan bazı bölüm tasarımları ve kısa senaryosunun yanında, hayli vaktinizi alacak co-op oyun modlarıyla Conviction sizi soluksuz bir maceraya davet ediyor. Kesinlikle denemelisiniz. İyi oyunlar…

     Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction [İnceleme Yazım]

    Sam' in öfkesini kusmasına saniyeler kala...


    Artılar:
    Aksiyon dolu ve tempolu oynanış.
    Başarılı sunum ve hikaye.
    Rahat kontroller.
    Uzun soluklu ve eğlenceli pek çok co-op oyun modu.

    Eksiler:
    Grafiklere daha çok özen gösterilmeliydi.
    Teknik bazı problemler. (Tearing, frame sorunları.)
    Kısa senaryo modu.

    Grafik: 8
    Ses: 9
    Oynanabilirlik: 9.5
    Genel: 8.7




    Babacigim, bu oyun 6800 xtde kosar mi?




  • Eline emeğine sağlık, güzeL bi inceleme olmuş.
  • Biraz geç olucak ama emeğine sağlık okurken heyacanla okudum...
  • Bence mükemmel bir oyun. 10/10 hakediyor bence :)
  • güzel inceleme eline sağlık
  • Oyun gayet güzel benim çok hoşuma gitti harika
  • Pc de bitirmiştim oyunu beğenmiştim.Oyunun hikayesi de güzeldi sürükleyici.Oynamanızı tavsiye ederim.
  • 
Sayfa: 1
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.