Ruhun varlığına inanıyor musunuz?

İnsan ruhu diye bir şey var mıdır, yok mudur?

Somnia Pathyoutube

A nighttime security camera in a cemetery captures a deeply emotional moment: a dog arrives at his owner’s grave and sits quietly, staring at the headstone. 🌙🐾 Suddenly, the dog begins jumping and moving happily, as if playing with someone we can’t see. ✨❤️ A bond that goes beyond life — pure loyalty caught on camera. 🎥

https://youtube.com/shorts/5FzRb63QOFE?si=0Jazu51BVBfwI8X_

Ruh vardır.

Bu konuyla ilgili dinimizislam.com sitesinde güzel bilgiler var:

Ruhun mahiyetini bilmek imkânsızdır. Bir âyet-i kerime meali şöyledir:

(Ruh hakkında soranlara de ki: Ruh Rabbimin işlerindendir, size az bilgi verildi.) [İsra 85]

Aklın erdiği bilgileri anlayan, his organlarından beyne gelen duyguları alan, bedendeki bütün kuvvetleri, hareketleri idare eden, kullanan ruhtur. Ruh, göz vasıtasıyla renkleri, kulakla sesleri kavrar, sinirleri çalıştırır. Adaleleri hareket ettirir, böylece bedene iş yaptırır. Böyle işlere ihtiyarî yani istekli işler denir. Aklı kullanmak, düşünmek ve gülmek gibi şeyleri yapan ruhtur. Ruh, parçalanmadığı ve parçalardan meydana gelmediği için, hiç değişmez, bozulmaz, yok olmaz. Ruh, bir sanatkâra benzer. Beden, sanatkârın elindeki sanat aletleri gibidir. İnsanın ölmesi, ruhun bedenden ayrılmasıdır. Bu da, sanatkârın sanat aletlerinin yok olmasına benzer. (Ahlak-ı alai)

İmam-ı Gazali hazretleri buyurdu ki: Cesetten ayrılan ruh, ya azaba, ya nimete kavuşur. İyilerinki yükselir, kötülerinki yedi kat yerin dibine iner. Bedenden ayrılan ruh, aletsiz, vasıtasız olarak her şeyi bilir. Bunun için, çeşitli nimet veya azapla karşılaşır. Ruh bedendeyken, bir uzuv, mesela insanın bir ayağı felç olsa, ruh bu ayağa tesir edemez. Ölüm ise, bütün uzuvların felç olmasına benzer; ancak ruh, bedenden ayrılınca, yine bilir, görür, anlar, sevinir, üzülür, bu halleri yok olmaz.

Uykuda da, ölünce olduğu gibi, ruh bedenden ayrılır; fakat rüyada ayrılmasıyla ölüm esnasında ayrılması arasında, çok fark vardır. Bir âyet-i kerime meali:

(Allah, öleceklerin ölümleri anında, ölmeyeceklerin de, uykuları esnasında ruhlarını alır. Ölmelerine hükmettiği kimselerinkini tutar, diğerlerini bir süreye kadar salıverir. Elbette, düşünenler için, bunda, alınacak ibretler vardır) [Zümer 42]

İmam-ı Rabbani hazretleri buyurdu ki:

Uykuda, ruhun bedenden ayrılması, bir kimsenin, geziye, kendi vatanından, sevinerek ayrılmasına benzer ki, gezdikten sonra, sevinç içinde yine vatanına döner. Ölürken ruhun ayrılması, böyle değildir. Bu ayrılık, vatanı yıkılan, evleri, binaları yok olan kimsenin, vatanından ayrılması gibidir. Bunun içindir ki, uykudaki ayrılmasında, sıkıntı ve acı yoktur. Tersine, sevinç ve rahatlık vardır. Ölürken ayrılmasında ise, çok acılar ve güçlükler hâsıl olur. Uyuyanın vatanı dünyadır. Ona, dünyadaki gibi davranırlar. Ölenin ise, vatanı yıkılır. Ahirete göç eder. Ona ahiret muamelesi yaparlar. (3/31)

Allahü teâlâ, insanın ruhunu bilinemez şekilde yarattı. Ruh, madde, cisim değildir, belli bir yeri yoktur. Ruh, bedenin ne içinde, ne dışındadır, ne bitişik, ne ayrıdır. Yalnız onu varlıkta durdurmaktadır. Bedenin her zerresini diri tutan ruhtur. Âlemi varlıkta durduran Allahü teâlâ, bedeni de ruh vasıtasıyla diri tutmaktadır. (1/287)

Var tabi ki, Ruh tüm canlılara hayat verendir, aksi imkansız

Allahü tealanın yarattığı kendisi gibi sayısız mahluklardan biri olan doğayı baz alarak her şeyi ona bağlayan materyalist kafaların adeta din gibi gördükleri bilime hiçbir zaman güvenmeyin. Dinde asla yalan dolan, olasılık ve sonu " -bilir " ile bitip ihtimal kokan anlayışlara yer yoktur ve hepsi kesin ve nettir.

Bana göre ruh vardır. Ancak farklı bakış açılarına ve fikirlere de açığım. Bu iki tarafa da kendini geliştirme fırsatı sunar. Gelişim demek evrimleşme demektir. (Evrim yaratılımın bir üst özelliğidir diye düşünüyorum.)

Bilimin de dinin de kör savunucusu olmamak evrimleşmek açısından önemlidir. Yoksa bilimi ya da dini savunacağım diye birilerinin yanlışlarının peşine takılabiliriz farkında olmadan.

Akıllı bedenlerde var edilmişiz.