Er
28 Mart 2018
Tarihinde Katıldı
Takip Ettikleri
0 üye
Görüntülenme
Toplam: 71 (Bu ay: 0)
Gönderileri

İnsanların belli kişilikleri, belli prensipleri, belli hedefleri, belli hayalleri olur, bunlar doğrultusunda düzensizlikten kaçarak, bir şeylere tutunarak yaşarlar hayatlarını.


Benim böyle bir şeyim yok, sanki hiçbir şeye tam olarak bir isteğim veya isteksizliğim yokmuş gibi. Gerçekten hiçbir şey düşünmüyorum ve sadece öylesine yaşıyorum. Kendi kendime konuşuyor ve saçmalıyorum. Hiçbir şey için kaygılanmıyorum, hiçbir şeye motive olmuyorum, ölmeyi bile kafaya takmıyorum.


Ben kimin ne işine yararım? Nedir benim olayım? Neyden hoşlanırım? Neyden hoşlanmam? Neye yatkınım? Neye uzağım? Neyim ben?

Şu kişisel gelişim teorileri, kitapları ve optimistik filmleri bir kenara bırakalım ve şu fikri biraz sorgulayalım.

Fikir şu : Herkesin potansiyeli farklıdır, herkes her şey olamaz, bazılarının potansiyeli gerçekten düşük olabilir, bazıları çirkin olabilir, bazılarının maruz kaldığı şartlar onları boktan bir kafaya sokmuş olabilir. Sonuç olarak kimse hayata 0'dan başlamıyor.

Evet herkesin bir potansiyeli ve bu doğrultuda çabalayabileceği şeyler var. Elinden geleni yapmalı herkes, fakat herkes her şeyi başarmayı beklememelidir. Örneğin bazı şeyler olmuyorsa olmuyordur. Denersin, olmaz, veya en basitinden gerçekten denemek istemiyorsundur ve bırakırsın.

Yapamadığınız şeylere odaklanmayı kesin, yapabildiğiniz neler var onları sorgulayın, siz neye daha çok yatkınsınız, bunu sorunca çoğu kişi ben de dahil "hiçbir şeye yatkınlığım yok malın tekiyim" diyor. Evet bu doğru olabilir ama yanlış da olabilir. Bu konuda potansiyelinizi zorlamaktan çekinmeyin. He gerçekten herhangi bir şeye yatkınlığınız yok ise bu konu hakkında üzülmekten vazgeçin, kafaya takmayın. Demek ki siz böyle birisiniz ve olay bu.

Potansiyeliniz bu demek ki.
Şunu fark ettim, ben bir mazoşistim. Ben sürekli kendini depresyona sokan, bu depresyondan zevk alan, bu şekilde hayattan kaçan biriyim. Örneğin biraz önce satranç oynarken bile bile dikkatsiz oynayıp, kaybettim diye sinirden kendimi tokatladım resmen ve sonrasında hissettiğim şey rahatlamaydı.

Kaçıyorum bu şekilde, kendi hayatıma dikkat etmiyor ve ondan acıyla kaçıyorum. Tüm bu depresyon, dikkatsizlik, hepsi kendimi zorlamayıp başarısız olup daha sonra bundan kaçmamdan dolayı. Bu bende bağımlılık yarattı çünkü bu geçici bir rahatlama ve çaba göstermiyorum, son 1 yılım böyle geçti. Hiçbir şey yapmadan sadece acıyla. Umarım bu konuda gerekli aksiyonları alabilirim.

Sizin de benzer bir durumunuz olabilir. Unutmayın çözüme gitmeyen tüm diğer yollar kaçıştır ve bağımlılık yapıcıdırlar. Düşünceler bile bağımlılık yapabilir. Bu yüzden bilişsel terapi diye bir şey var.

Kaçtığınız yol her neyse, kaçmanın sizi sadece yıkıma götüreceğinin farkında olun. Yüzleşin, hayatınızla yüzleşin, nasıl biri olduğunuzla yüzleşin. Hayatın ne kadar zor olduğu ve ne kadar çaba göstermeniz gerektiği gerçeğiyle yüzleşin.
Ve bu hayatı anlamsız hale getiriyor. Hiçbir şey yapmak istemiyorsam niye yaşıyorum ki? Bir şeye odaklanmaya başladığım an bir süre sonra sıkılmam kaçınılmaz oluyor. Feel-good movie'ler izliyorum, böyle bir pozitif dalga geliyor, ama diğer gün yine aynıyım. Tembellik içime o kadar işlemiş ki, resmen beynim çabalamak istemiyor.

Şunu biliyorum ki insan beyni gerekli gördüğünü yapar, görmediğini yapmaz. Eğer açsanız, yemek bulmak için tüm opsiyonlarınızı kullanırsınız çünkü hayatta kalmak zorundasınızdır.

Kendime bunu yapman gerekli desem de olmuyor, sanki beynimin zeka kısmı kapalı ve sadece hayvansal içgüdü kısmı açık. Öylece yaşıyorum.

Thoughts?
Bir şey de düşünmüyorum aslında, sadece herhangi bir şey yaparken ondan zevk alamadığımı hissediyorum. İçimden hiçbir şey gelmiyor, yani hiçbir şey. Yaşamak denen bu çileli oyunda tutunacak hiçbir dalım yok gibi. Gençlik yıllarımı böyle karamsar, aksiyonsuz ve keyifsiz geçiriyorum. Yapmam gerekenleri biliyorum ama yapmıyorum. Onları yapsam ne değişecek, sahip olacağım hayattan mutlu olacak mıyım?

Artık sabahları uyanmayı istemiyorum. Uyandığımda hissettiklerimden nefret ediyorum. Anlamsızlık ve boşluk ruhuma hakim oluyor, içinden çıkamadığım bir döngüye girdim. Kendime söz vermek istemiyorum, çünkü biliyorum bir şekilde o sözü tutamayacağım. Kimim ben? Ne istiyorum? Neyim ben?
Çıkamıyorum, şöyle ki;

Çoğu insan depresyondan kurtulmak için porno, mastürbasyon, junk food, telefon, vesaire bırakmanızı öneriyor. Bırakmayı deniyorum biraz iyi hissediyorum ama sonra yine boktan hissedip başlıyorum bunlara.

Şimdi ben bunlara başladığım için mi depresyondayım yoksa depresyonda olduğum için mi bunları bırakamıyorum? Al sana döngü. Çıkamıyorum. Kafayı yiyeceğim artık, o kadar yoruldum ki, son 1 yılım hiçbir şey yapmadan, hiçbir deneyim kazanmadan bomboş geçti.
Evet yavaş yavaş kafayı yemeye başladım. Daha demin bir satranç maçını kaybettiğim için kendimi tokatladım suratım kızarana kadar. Aslında kötü oynadığımdan değil fakat dikkatimi vermediğimden kazanabileceğim net pozisyonu kaybettiğim için.

Ya ben neden hiçbir şeye dikkatimi veremiyorum? Ne yapıyorsam yarım kalıyor sonra üzülüyorum ve kendime kızıyorum. Hiçbir şeyi tam yapamıyorum.

Akamıyorum, anlıyor musunuz? Akamıyorum. Sürekli duraksıyorum, sürekli. Sürekli anlamsız bir kafaya giriyorum, sonra niye bu kafaya girdim diyip sorguluyorum, sonra yine bu kafaya giriyorum ve ortaya anlamsız bir durum çıkıyor. Bazen diyorum takma kafana anı yaşa, bazen geleceğim o kadar karanlık geliyor ki gözüme düşünmeyi bırakamıyorum. Genel olarak hayatımda hiçbir baltaya sap olamayacakmışım hissi yokluyor bu gibi anlarda.

Zaman akıyor, ama ben akamıyorum.
Mastürbasyon bağımlısıyım. Bırakamıyorum.

Samimi tavsiyeleriniz nelerdir?
Mesela geçtiğimiz hafta iyiydim, odaklanabiliyordum bir şeylere, dizi veya film izliyordum sıkılmadan. Tek hobim olan satrançta rekor filan kırdım, full odaklıydım. Ne olduysa 2-3 gündür sanki lanetlenmişim gibi bir gram istek yok. Hatırlıyorum iyi hissettiğim haftadan önce de kötüydüm. Hep böyle oluyor, şimdi ise rezil hissediyorum, keyifsizim, yaşama sevincim kaçtı. Sizde de böyle oluyor mu?
Temel Bilgiler ve İstatistikler
Aktiflik: Şu anda DH'de değil
Son Giriş: 24 dk. önce
Son Mesaj Zamanı: 2 sa. önce
Mesaj Sayısı: 2
Gerçek Toplam Mesaj Sayısı: 439
İkinci El Bölümü Mesajları: 0
Konularının görüntülenme sayısı: 0 (Bu ay: 2.524)
Toplam aldığı artı oy sayısı: 866 (Bu hafta: 4)
En çok mesaj yazdığı forum bölümü: Konu Dışı / Off Topic
Mesajları
İkinci El Referansları
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.