DonanımHaber'de AraYENİ GELİŞMİŞ ARAMA
ForumBu Bölümde Ara
toplum içinde rahat olamıyorum..
17
Cevap
2
Favori
6.671
Tıklama
Tüm Forumlar >> Konu Dışı / Off Topic >> Konu Dışı >> toplum içinde rahat olamıyorum..
Sayfaya Git:
Sayfa: 1
Giriş
Mesaj
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 00:10:55
      okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

      yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

      eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

      uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

      mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

      bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

      sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

      şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

      var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

      not: yaş 17..


      _____________________________

    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 00:11:45
      o zaman onlara bu swfyi yolla.

      http://www.swfcabin.com/swf-files/1284862991.swf

      (okumadım)


      _____________________________





    • Binbaşı
      1195 Mesaj
      23 Ocak 2011 00:12:26
      Ver numaranı çaldıralım ayıp ettin.


      _____________________________

    • iOS Beta Kullanıcısı
      862 Mesaj
      23 Ocak 2011 00:14:01

      quote:

      Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum
      okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

      yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

      eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

      uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

      mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

      bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

      sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

      şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

      var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

      not: yaş 17..

      +785634796272

      8-9 senedir aynı durumdayım. 20 yasindayim ve bu sekilde yalniz olmaktan, Icine kapanik olmaktan son derece mutluyum.


      < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    • Yüzbaşı
      408 Mesaj
      23 Ocak 2011 00:19:18
      sende sosyal fobi var araştır biraz googleda vs . Bunu yenmeye çalış bence yoksa hep ezilirsin geride kalirsin hayatta


      < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 00:20:09
      Bak kardeşim,
      ben kuzey korede yaşayan bir
      çiftçiyim. adım ming huo. belki
      biliyorsundur komünist rejim burda
      halkın dış dünyayla bağlantı
      kurmasını, interneti, yabancı
      televizyonları yasaklamış durumda.
      inanır mısın dünya kupasında
      yenildiğimiz maçları bile 2 gün sonra
      izledik milletçe. ancak ülkemin
      güney kore'ye yaptığı son nükleer
      füze saldırısı sonrasında garip bir
      şeyler oldu ve oğluma yılbaşında
      amerikadan kaçak getirttiğim
      iphone ile şu an internete
      bağlanabiliyoruz. ama her internete
      girdiğimizde acaba gizli polis
      peşimizde midir, farkedip bizi içeri
      atarlar mı diye büyük korku
      yaşıyoruz. ama inanır mısınız bu
      siteyi buldum ve artık gizli polis
      falan umrumda olmamaya başladı.
      muson yağmurları yüzünden telef
      olan pamuk tarlamı bile unutuyorum
      bu siteye girince, inanılmaz deşarj
      oluyorum. ama kardeşim bir haftadır
      bu huzurum da kalmadı, kardeşim
      diyorum çünkü kuzey kore'de biz
      herkese kardeşim diye hitap ederiz.
      kardeşim uzun süredir seni takip
      ediyorum, açtığın bu başlıklar beni
      delirtiyor, geceleri uyuyamıyorum,
      çocuklarıma şiddet uyguluyorum
      senin yüzünden. senin açtığın
      başlıklar ve verdiğin capsleri
      düşünmekten belimi doğrultamaz
      oldum,hele o yanmayan ayağına
      bakıp osbir çekmekten 7 kilo verdim,
      kocalık görevimi yerine
      getiremediğim için karım güney
      kore'deki akrabalarının yanına kaçtı.
      şimdi kardeşim bu başlığını,
      kore'den türkiye'ye giden bir yük
      gemisinin gizli bölmesinden
      yazıyorum . evimi barkımı sattım
      50.000 kuzey kore won'unu
      birleştirdim ve bu ülkeden kaçmanın
      bir yolunu buldum. kuzey kore polis
      teşkilatında internet biriminde
      çalışan amca oğlum sayesinde ip'ni
      ve adresini tespit ettim. sen
      perişanlığın feryadı sen yuvamı
      yıktın, psikolojimi bozdun benim.
      ama bunların hepsini ödeyeceksin
      bu gemi türk kara sularına girdikten
      sonra. seni bulacağım ve senin
      açtığın einstein zekasına sahip
      başlıkların, bana bir liseli gibi
      hakaret etme çalışmalarının
      hepsinin bedelini teker teker
      ödeyeceksin. şeref yemini içtim
      liselim. artık benden kork, o
      yanmayan ayağını kökünden
      kesmeye g-e-l-i-y-o-r-u-m



      _____________________________

    • Çavuş
      94 Mesaj
      23 Ocak 2011 00:24:24
      Kendi yeteneğini keşfet ve oraya yönel. en azından topluma faydalı bir birey olursun.
      Anlattığın tipte bir insanım. İlkokulda yönlendiren olmadığı için Anadolu Lisesi'ne gittim. Hiç sevmedim okulu ve dersleri. Kendim için en faydalı olabilecek alan olarak Yabancı Dil'i seçtim. Ama Mezun olduğumda aslında bu alan için uygun biri olmadığımı farkettim. 3 Yıl tekrar okumaayı göze alarak Bilişim Teknolojileri bölümüne kayıt oldum Açık Öğretim Lisesi'nden.
      Mantığıma güvenirim. Programlama konusunda sınıfımda en iyiyim diyebilirim. Hem fazla sosyallik gerektirmeyen bir alan, hem de severek okuyorum.

      Kendini değerlendir ve ona göre hayata yeniden başla. Bir kaç yıl kaybı göze almalısın. Yoksa ömür boyu mutsuz olabilirsin.
      Edit: Değişmene gerek yok. Sadece yaşadığın hayatı kendine uydur. Değişmeye çalışırsan zorlanırsın.


      < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi BBoYSySTR -- 23 Ocak 2011; 0:27:29 >
      _____________________________



      Dacia Sandero 1.4 MPI Laurette Platin Gri
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 00:46:13
      quote:

      Orijinalden alıntı: Ateşle Barut

      8-9 senedir aynı durumdayım. 20 yasindayim ve bu sekilde yalniz olmaktan, Icine kapanik olmaktan son derece mutluyum.


      bu şekilde gitmez diye düşünüyorum yine de, hep mutlu olamıyorum ben..

      quote:

      Orijinalden alıntı: BBoYSySTR

      Kendini değerlendir ve ona göre hayata yeniden başla. Bir kaç yıl kaybı göze almalısın. Yoksa ömür boyu mutsuz olabilirsin.
      Edit: Değişmene gerek yok. Sadece yaşadığın hayatı kendine uydur. Değişmeye çalışırsan zorlanırsın.

      katılıyorum.. olmadığım biri gibi gözükerek yapmacık durumlara düşmek istemem zaten..

      haklısın kendimi hayata uydurmak yerine, hayatı kendime uydurmaya çalışmalıyım..

      ama işte ne biliyim daha bu yaştan evlilik, iş vb. konularda çok karamsarım.. tek başıma bir köşede ölücem heralde


      < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi en birinci ben oldum -- 23 Ocak 2011; 0:48:51 >
      _____________________________

    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 00:59:59
      up :)


      _____________________________

    • Yüzbaşı
      790 Mesaj
      23 Ocak 2011 01:03:12
      Ben de öyleyim. Normal olan biziz. Susmak ağırbaşlılıktır.


      _____________________________

      Katılım zamanı: 2006
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 01:18:08

      quote:

      Orijinalden alıntı: Wasell

      Ben de öyleyim. Normal olan biziz. Susmak ağırbaşlılıktır.

      bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

      hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


      _____________________________

    • Çavuş
      94 Mesaj
      23 Ocak 2011 01:29:34

      quote:

      Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



      Alıntıları Göster


      bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

      hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


      Elinde bir fırsat var. Değerlendirmen gerek. Bazıları isteseler de susamazlar, sürekli ön plandadırlar, bu yüzden arkalarında olanı göremezler.
      Ama sen hep arkaplanda olursun. Her şey senin önünde gerçekleşir. İnsanlara kendini sevdirmek gibi bir çaba içinde olmadığın için de gözlemleme ve düşünmek için daha çok vaktin olur. Bir süre böyle yaşayarak bilgi birikimini geliştirirsin, ve yeterli seviyeye gelince kullanmaya başlarsın. İşte o zaman öne çıkarsın.

      Asosyal olmanın avantajını kullan. Arkadaşlarınla gezmeyi sevmiyorsan, onlar gezerken sen evde otur ve sevdiğin bir alanda kendini geliştirmeye çalış. O alanda en iyisi olmak için çabala. En iyisi olamasan bile mutlaka iyiler arasına girersin. İyilerden biri olursan da sözü dinlenen bir insan olmaya başlarsın.

      Bugünkü pısırıklığın geleceğe yatırım olabilir aslında.



      _____________________________



      Dacia Sandero 1.4 MPI Laurette Platin Gri
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 01:39:00

      quote:

      Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



      Alıntıları Göster


      bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

      hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


      Yanlış düşünüyorsunuz tek sorunumuZ özgüven eksikliğidir.
      Tek çözüm ise karşıdakini aşağılamaktır
      Artık susmuyorum karşımda kim varsa yükleniyorum
      Kısacası ;
      Vur / Parçala / Yoket veya Yönet


      _____________________________

      Bach'a çizik atanlar utansın.İleri demokrasi var burada...
    • Yüzbaşı
      790 Mesaj
      23 Ocak 2011 01:40:08

      quote:

      Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



      Alıntıları Göster


      bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

      hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


      Pısırıklık farklı, bu farklı...


      _____________________________

      Katılım zamanı: 2006
    • Yüzbaşı
      431 Mesaj
      23 Ocak 2011 01:40:25
      social anxiety disorder


      _____________________________

    • Yarbay
      4128 Mesaj
      23 Ocak 2011 01:43:29
      en birinci ben oldum 17 yaşında arkadaşları ona asosyal diyor.


      _____________________________

      Eğer yapamıyorsan, yapmalısın
    • Yüzbaşı
      411 Mesaj
      23 Ocak 2011 02:25:32

      quote:

      Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum

      okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

      yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

      eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

      uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

      mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

      bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

      sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

      şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

      var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

      not: yaş 17..



      17 sene önceki halimsin, değişirim dedim ama olmadı. O zamandan beri aynıyım. Yol yakınken değiş!.


      _____________________________

      Yanlış yapmayan insan yoktur. İnsanlık yanlışını kabul ve düzeltmekle ölçülür. Einstein
    • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
      23 Ocak 2011 02:43:11

      quote:

      Orijinalden alıntı: VitoScalatte

      Bak kardeşim,
      ben kuzey korede yaşayan bir
      çiftçiyim. adım ming huo. belki
      biliyorsundur komünist rejim burda
      halkın dış dünyayla bağlantı
      kurmasını, interneti, yabancı
      televizyonları yasaklamış durumda.
      inanır mısın dünya kupasında
      yenildiğimiz maçları bile 2 gün sonra
      izledik milletçe. ancak ülkemin
      güney kore'ye yaptığı son nükleer
      füze saldırısı sonrasında garip bir
      şeyler oldu ve oğluma yılbaşında
      amerikadan kaçak getirttiğim
      iphone ile şu an internete
      bağlanabiliyoruz. ama her internete
      girdiğimizde acaba gizli polis
      peşimizde midir, farkedip bizi içeri
      atarlar mı diye büyük korku
      yaşıyoruz. ama inanır mısınız bu
      siteyi buldum ve artık gizli polis
      falan umrumda olmamaya başladı.
      muson yağmurları yüzünden telef
      olan pamuk tarlamı bile unutuyorum
      bu siteye girince, inanılmaz deşarj
      oluyorum. ama kardeşim bir haftadır
      bu huzurum da kalmadı, kardeşim
      diyorum çünkü kuzey kore'de biz
      herkese kardeşim diye hitap ederiz.
      kardeşim uzun süredir seni takip
      ediyorum, açtığın bu başlıklar beni
      delirtiyor, geceleri uyuyamıyorum,
      çocuklarıma şiddet uyguluyorum
      senin yüzünden. senin açtığın
      başlıklar ve verdiğin capsleri
      düşünmekten belimi doğrultamaz
      oldum,hele o yanmayan ayağına
      bakıp osbir çekmekten 7 kilo verdim,
      kocalık görevimi yerine
      getiremediğim için karım güney
      kore'deki akrabalarının yanına kaçtı.
      şimdi kardeşim bu başlığını,
      kore'den türkiye'ye giden bir yük
      gemisinin gizli bölmesinden
      yazıyorum . evimi barkımı sattım
      50.000 kuzey kore won'unu
      birleştirdim ve bu ülkeden kaçmanın
      bir yolunu buldum. kuzey kore polis
      teşkilatında internet biriminde
      çalışan amca oğlum sayesinde ip'ni
      ve adresini tespit ettim. sen
      perişanlığın feryadı sen yuvamı
      yıktın, psikolojimi bozdun benim.
      ama bunların hepsini ödeyeceksin
      bu gemi türk kara sularına girdikten
      sonra. seni bulacağım ve senin
      açtığın einstein zekasına sahip
      başlıkların, bana bir liseli gibi
      hakaret etme çalışmalarının
      hepsinin bedelini teker teker
      ödeyeceksin. şeref yemini içtim
      liselim. artık benden kork, o
      yanmayan ayağını kökünden
      kesmeye g-e-l-i-y-o-r-u-m




      Saç malanmaz... taranır..


      B.k taranır.Düpedüz saçmalanır işte.En güzel örneği



      _____________________________

Sayfa: [1]
Tüm Forumlar >> Konu Dışı / Off Topic >> Konu Dışı >> toplum içinde rahat olamıyorum..
Sayfaya Git:
Sayfa:
1
Facebook Sayfamız
Foruma Git
Bölümde Ara
Reklamlar
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.