It's over denilen an

Çarelerin tükendiğini anlamışsındır, kaybetmişlik hissi tüm bedenini sarmıştır artık ve hiçbir şey hissetmiyorsundur. Varoluşunu sorgularsın, bir anlam bulamazsın. İsyan etmek istersin, benim günahım ne! diye çıkışmak istersin ama bu yakarışın ne yazık ki bir muhatabı yoktur.

Susma ey yorgun forumdaş...  

ben her zaman pesimistliğe yamardım kendimi ama bir an geldi gerçekten 'its over' neymiş idrak ettim

öyle ekstra bir şey de olmadı sadece yaşadığım/yaşayamadığım şeyler yüzünden kalan hayatımda ruhsal olarak hiçbir zaman 'tam' olamayacağımı fark ettiğim bir an oldu. işte o zaman büyük bir şok yaşadım.

Aslında herkes bunu bir ölçüde yaşıyor hocam. İnsanlar kendisinin ne olduğunu belli bir yaşta anlayıp boyunun ölçüsünü alıyor ve üstündeki yüklerden kurtuluyor. Ergenlik, lise dönemlerimde çevremdeki insanların çok abartılı hedefleri olurdu. Herkes o yaşlarda sorumluluk olmamasının verdiği rahatlığın ve ben her şeyi yaparım ya kafasının etkisiyle daha mutlu olabiliyordu ama ne var ki gerçek hayata girince gerçeklerle karşılaşıp kuzuya dönüyorsun.