Şimdi Ara

Evliliklerde çocuk zorunlu mu?Neden her evlenen çocuk yapıyor?

Daha Fazla
Bu Konudaki Kullanıcılar: Daha Az
2 Misafir (1 Mobil) - 1 Masaüstü1 Mobil
5 sn
41
Cevap
1
Favori
4.132
Tıklama
Daha Fazla
İstatistik
  • Konu İstatistikleri Yükleniyor
Öne Çıkar
0 oy
Sayfa: 123
Sayfaya Git
Git
sonraki
Giriş
Mesaj
  • Arkadaşlar, öncelikle belirteyim ki buranın kültür ve bilim bölümü olduğunu, dolaylı ya da doğrudan konumuzla ilgili olduğunu unutmayınız lütfen.

    Bir evlilik yaptık diyelim.Tabi iki kişi de tahsilini yapmış, az da olsa kariyeri olan kişiler olduğunu düşünün.Bundan sonrası isterse kariyerini devam ettirebilir, istemezse olduğu yerde kalabilir, kendisinin bileceği iş.Erkeğin yaşı 27, kızın yaşı 24 olsun -ideal ve ortalama evlilik yaşına göre söylüyorum-.Evlenmeden önce de iki yıllık bir ilişkilerinin olduğunu varsayın.Hadi belki evliliğin tadını çıkarmak için beş yıl çocuk yapılmadı diyelim(tabi bu sırada akrabalarınız ve etrafınızdaki herkes, çiftlerden birinin kısır vb. şeyler olduğunu düşünebilir).Eee, o beş yıldan sonra ne olacak?Evlilik yapan çocuk yapmak zorunda mı?Çocuksuz olmuyor mu?Çocuksuz derken hiç çocuk olmasın, evlatlık falanda almayın.Çocuğunuz olması bir yönden, bakın sadece bir yönden diyorum toplum dayatması/baskısı yüzünden değil mi?Süregelen bir şey olduğu için çocuk yapmadınız mı siz(sadece bir yönden diyorum dikkatinizi çekerim)?Bir de şu düşünce var, ileride çocuktan medet umarak, yaşladığımızda bize bakar, ele avuca düşürmez, saraylarda yaşatır falan filan.Bazılarında da şu var, neslini devam ettirmek.Hıh

    Şimdi diyeceksiniz çocuk yapmayacaksın da niye evlendin?Güzel soru.Ben evliliği de bir nevi düşündüm.Şöyle ki, illa evlenmek zorunda mıyız?Hayatımız boyunca bekar ama biriyle birlikte yaşasak olmaz mı?Madem çocukta yapmayacağız, bir kişiye bağlanmak zorunda mıyız?Ama bunun şu yönü var bir de, mesela sevdiğin biriyle evlisin, bir şey oldu mu sana o sahip çıkar.Ama birlikte yaşadığın kişi bunu pek yapmazmış gibi geliyor örneğin.Bir de mahalle baskısı var tabi.Neymiş, evli değiller ama birlikte yaşıyorlar

    Çocuğun sorumluluğunu kim alacak?Sürekli aklın onda kalacak.Şu üç günlük dünyada sürekli aklında o olacak, bir kere dünyaya geliyoruz ne de olsa.Sonuç ne, genelde sıfır.İlkokul, ortaokul, üniversite derken bir bakmışsın avucundan uçmuş gitmiş.Peki ya sonra?Hiç tanımadığınız, elin kişisiyle evlenmiş Olacak iş mi, değil.Sen yıllarca okut, besle, büyüt; ne için, hiç tanımadığın biri için.Sana ne faydası var bunun peki?Neden o kadar zahmet, o kadar uğraş, boşuna geçen yılların?Arada bir kan bağı var diye yapılır mı?Çok yanlış, çok yanlış.Tabi yararlı aile evlatları da yok değil.Kan bağı kutsaldır, biliyorum ama bunu önceden düşünüp çocuk yapmamak lazım.Yapıyorsan da mecbur katlanacaksın, bakacaksın.


    Bu bahsettiğim konu eğer ki irdelenirse çok ama çok uzayabilir.Sadece kısaca ve bazı yönleriyle ele aldım.Burada seviyeli bir şekilde tartışıp, karşılıklı olarak fikir alışverişi yapalım.Mesajın içinde istisna olan belirtmeler de olabilir.Yukarıdaki mesajda geçenler çiftlerin ortak kararına bağlıdır tabiki.Hemen muhalefet olmayın, çok yönlü düşünüp bakış açınızı geniş alınız rica ediyorum.

    İmlâ

    Edit: Bu çiftin bugünkü şartlara göre güzel ve ortalama bir evi, ortalama bir arabası, bir miktar birikmiş parası(50 bin lira diyelim) ve aylık 6 bin lira gelirleri olsun.


    quote:

    Orijinalden alıntı: Impossible is nothing

    Bana ileride fayda sağlamayan kişiye ben neden emek sağlayım ki?Neden vakit kaybedip onunla uğraşayım?Ne biliyim mesleğimde iyi yerlere gelsem, eşimle ya da birlikte yaşadığım sevgilimle vakit geçirsem sadece.Belki de kendi bilgilerimi başkasına vermek istemiyorum.Sürekli seyahat falan etsek.Zaten hergün çalıştığımızdan dolayı çocuğu altı saat falan görebiliriz günlük, o da geç yatarsak.Çocuğu hizmetçi tutup baktırdıktan sonra ne anlamı kalır ki çocuklu bir aile olmanın?Biliyorum bu yazdıklarım saçma, tamam kabul.Sürekli eşle, sevgiliyle ya da bir başkasıyla vakit geçirmek çok sıkıcı olur bir yerden sonra, hatta dayanılmaz hâl alır.Çocuk yapmamak doğaya karşı bir isyan hâline dönüşebilir.Ama iki seçenek var, başka ihtimal, alternatif yok.İki bile değil tek seçenek, çocuk!

    Ama ben ileride bu seçeneğe karşı çıkıp, geçmişime döndüğümde hatalı olmak istemiyorum.Kafam çok karışık.Başka bir çözüm yolu yok mu şunun?



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Impossible is nothing -- 30 Aralık 2012; 11:10:29 >



    _____________________________




  • Çocuk yapmak türünü devam ettirme iç güdüsüdür.. Hayvanlarda olan bu içgüdü insanlıktada vardır.. Tabii ki gelişmişlikten dolayı daha farklı seyreder bu olay.. İnsanın sürü psikolojisinden kaynaklanan bu içgüdü herkes çocuk yapıyor bende yapmalıyım benimde çocuğum olmalı gibi bir bilinçaltına sebep oluyor..Bu konu hakkında hükümetlerin de büyük payı vardır..Hükümetler nufüs hakkında söylemler yaparak,politikalar hazırlayarak kendi vatandaşlarına bu konuda yol gösterirler.. Örneğin;Başbakan R.T.Erdoğan'ın en az 3 çocuk söylemi..

    Dinlerinde bu konu hakkında bazı kurallar oluşturduğu gözlemlenebilir.. Örneğin Müslümanlığa göre;evlilik dışı çocuk zinadır o yüzden çocuk yapmak için evlenilmelidir..Bu da evlilikle beraber çocuk yapma gibi bir bilinç altı oluşturabilir..

    Bir de mahalle baskısı diye bir olay var ki hiç sormayınız..Evlenen insanlar 2-3 yıl sonra çocuk yapmadıklarında "Aaa bunların çocuğu olmuyor galiba""Herifte iş yok"gibi dedikodular ortaya atılır.. Bu da saf çiftimizi çocuk yapma konusunda strese sokar(Bu da çocuk yapma konusunda bir bilinç altı oluşturan olaylardandır ama her toplumda görülmez tabii ki).. Eğer gerçekten çocuğu olmuyorsa tüp bebek yöntemine başvurulur.. Gerçi günümüzde geçerliliği fazla olmasada tüp bebekten önce erkeğe veya kadına koca karı ilaçları iksirleri hatta sözde büyüleri bile yapılırdı..
    _____________________________
    Extraordinary claims require extraordinary evidence. -Carl Sagan




  • Çocuk yapmamak doğaya veya yaratılışa artık ne derseniz deyin karşı çıkmak, isyan etmektir. Çünkü bir kere biyolojik olarak kaçınılmaz. Canlılarda üreme içgüdüsü boş yere değil, dünya üzerinde hayatın devamı için şart. İnsanların çift yaratılması, üreme uzuvları vs. hepsi adeta neslin devamı için tasarlanmış. Buna karşı olmak artık nasıl denir bilmiyorum. Siz en iyisi bir doktora görünün.

    Buraya kadar yazdığım olayın nesil kısmı. Birde bunun manevi tarafı var. Aklı başında her insan hayırlı bir evlat ister. Belki çocuğunuz güzel işlere imza atacak, sizin başaramadıklarınızı başaracak, hayalini kurduklarınızı gerçekleştirecek. Ne bileyim işte bu örnekleri kendinize göre istediğiniz kadar çoğaltabilirsiniz.

    Çocuk istemeyen bir insanın zaten çocuğa verebileceği hiçbir şeyi yoktur, boş insandır, boşa nefes tüketir, insanlığa külfettir.



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Guest-BF8E9B238 -- 29 Aralık 2012; 20:12:01 >




  • quote:

    Orijinalden alıntı: elektro_gadget

    Çocuk yapmamak doğaya veya yaratılışa artık ne derseniz deyin karşı çıkmak, isyan etmektir. Çünkü bir kere biyolojik olarak kaçınılmaz. Canlılarda üreme içgüdüsü boş yere değil, dünya üzerinde hayatın devamı için şart. İnsanların çift yaratılması, üreme uzuvları vs. hepsi adeta neslin devamı için tasarlanmış. Buna karşı olmak artık nasıl denir bilmiyorum. Siz en iyisi bir doktora görünün.

    Buraya kadar yazdığım olayın nesil kısmı. Birde bunun manevi tarafı var. Aklı başında her insan hayırlı bir evlat ister. Belki çocuğunuz güzel işlere imza atacak, sizin başaramadıklarınızı başaracak, hayalini kurduklarınızı gerçekleştirecek. Ne bileyim işte bu örnekleri kendinize göre istediğiniz kadar çoğaltabilirsiniz.

    Çocuk istemeyen bir insanın zaten çocuğa verebileceği hiçbir şeyi yoktur, boş insandır, boşa nefes tüketir, insanlığa külfettir.

    ne alakası var yahu? almanyada nüfus artış hızı diplerdeyken saçma sapan doğu ülkelerinde tavan yapıyor.şimdi almanlarmı boş insan oluyor? ayrıca bahsettiğin manevi örneklerin olumsuzlarıda gerçekleşebilir.sırf insanoğlunun devam etmesini sağladığı için ve kişisel şeylerinden dolayı üremeyi bukadar övmüşsün.
    _____________________________




  • Evliliğin amaçlarından biri çocuk yapmaktır.
    Evliliğimin ilk 1 yılında çocuk olmayınca aile baskısı arttı. Kontrollere gittik. Hanımda birşey çıkmadı. Ürolog testler yaptırdı(Sperm testi iğrençti. Zorno oynayan 37 ekran TV nin karşısında yağsız vazelinsiz boşalmaya çalışıyorsun. Banyoda peçete ve sabun yok. Cenabet bir şekilde geziyorsun)
    Nihayetinde "Sende grade 2 varikosel var. Ameliyat olmazsan çocuk yapma şansın %40 ameliyat yaparsan %60 a çıkar. İki bin lira maliyeti var ama sen sigortalı olduğun için 1.500 liraya hallederiz. 2 saat sonra kalkıp evine gidesin" deyip elime özel kliniğinin kart vizitini tutuşturdu.
    Aile bu ameliyatı olmam için baskı yaptı. Hatta "Sorun paraysa biz veririz" dediler. Ama ben internette bulduğum bir uzmana sonuçlarımı gösterdim ve bana sonuçların normal olduğunu varikoselin ise eğer beni rahatsız etmiyorsa ameliyatla alınmasının gereksiz olduğunu söyleyince ben de uçkuru kestirmekten tamamen vazgeçtim.
    Varikosel teşhisinden yaklaşık 1 ay sonra eşim hamile kaldı ve her ameliyat diyen doktora inanmamam gerektiğini anladım.



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi TuVNeRa -- 29 Aralık 2012; 20:37:37 >
    _____________________________
    Bazıları hayatı dolu dolu yaşar. Bazıları ise yavaşça akıp geçmesini bekler. Ama hayatı biryerde yakaladın mı, işte O zaman muhteşem birşey olur...




  • quote:

    Orijinalden alıntı: Radiohead

    ne alakası var yahu? almanyada nüfus artış hızı diplerdeyken saçma sapan doğu ülkelerinde tavan yapıyor.şimdi almanlarmı boş insan oluyor? ayrıca bahsettiğin manevi örneklerin olumsuzlarıda gerçekleşebilir.sırf insanoğlunun devam etmesini sağladığı için ve kişisel şeylerinden dolayı üremeyi bukadar övmüşsün.

    Hemen ülkeye genelleme yapmayalım. Ben çocuk sayısı falan söylemedim. Almanya nüfus artışını hızlandırmaya çalışıyor çünkü ülkenin geleceği için şart. Bak Çine, milyarı geçkin nüfusu var ama çocuk yapmayı yasaklamıyorlar çünkü onlarda biliyor ki bu insanın en tabi hakkı. Olumsuzluklarda gerçekleşebilir ama bu yüzden çocuktan geri durulmaz. Bu, sıklıkla duyduğumuz "ben bu kokuşmuş dünyaya çocuk getirmem" demek kadar saçma.

    Ha şunu da söyleyeyim. Kendilerine hayrı olmayan adamların karıyı doğum makinası olarak kullanıp bir düzine çocuğu sokağa salmalarına da şiddetle karşıyım. Ülkenin genelini ilgilendiriyorsa devlet eliyle doğum konrolü de yapılmalı.




  • quote:

    Orijinalden alıntı: nightwish34

    Çindeki olayı biliyorum tabiki. Önce bir okuduğunuzu anlayın. Dünyada nüfusu kontrol altına alma diye birşey yok. Sadece bazı ülkelere özellikle uygulanmak istenen illegal doğum kontrolü var. "Bu kadar insanın ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağız" da tam bir deli saçması, hiçbir mantığı yok. Çocuktan kaçmak için öne sürülen mazeretlere bak. Hayat öyle ya da böyle geçiyor. Yaşlandığınız zaman arkanıza dönüp baktığınızda dört duvar arasında gölgenizden başka birşey göremezsiniz.

    Eğer çok meraklıysanız nüfus artışını engellemeye, siz çocuk yapmayarak dengeyi sağlayabilirsiniz sorun yok.
    < Bu mesaj bir yönetici tarafından değiştirilmiştir >
  • Yapay Zeka’dan İlgili Konular
    Daha Fazla Göster
  • quote:

    Orijinalden alıntı: elektro_gadget
    Çocuk istemeyen bir insanın zaten çocuğa verebileceği hiçbir şeyi yoktur, boş insandır, boşa nefes tüketir, insanlığa külfettir.

    Diğer söylediklerinizi tolere ettim de, burası biraz ilginç olmadı mı sizce? Zırt pırt çocuk üreten bir ailenin mi, yoksa "çocuğuma bakabilecek kadar donanımlı mıyım" diye düşünen bir insanın davranışı mı daha zariftir? Hangi aile çocuğuna daha çok şey katacak mantalitededir sizce?

    Çocuk yetiştirmenin, insan "yönetmenin" (yönetme derken bile acaba doğru kelime mi diye düşünüyorum) insan piskolojisinin ne kadar komplike ve zor olduğunu bildiğim için çocuk yapmayı düşünmüyorum. Bencillik de var bunun içerisinde tabii. Zaten ömrünün yarısı okulla işle ıvırla kıvırla gitmiş olan hayatımın diğer yarısının amacının farklı bir insan olmasını istemiyorum biraz da... Ve bu düşüncelerimin ileride değişeceğini ve çocuk "yetiştirmek" isteyebileceğimi de biliyorum. Fakat nesil türetme gibi bir derdim, yalnız kalma gibi bir korkum yok.

    Hayatım boyunca da aileme çıkarcılıklarından dolayı kızmışımdır. Ben hep onlar için önemli oldum, çünkü "ben" onlar için bir gün kurtarıcı olacağım. Fakat gerçekten "ben" düşünülmediğim için çok ama çok eksik yetiştirildim. Üstelik ailem eğitimci bir aile ve çevrede örnek olarak gösterilen bir aile. Ülkemiz geneli için konuşmak bile içimi karartır ve sayfalar alır...

    Çocuk yetiştirme hakkında en ufak bir fikri olmayan onlarca ana babanın "çocuğa ne verebilirim, ne kadar yeterliyim" diye düşünebilecek olgunluktan bile çok uzak olmalarına rağmen, BENCİLCE çocuk peydahlamalarına ifrit oluyorum. Sebebi olduğunuz canlıdan, siz sorumlusunuz. Onun eksikliği sizin eksikliğinizdir.
    _____________________________




  • quote:

    Orijinalden alıntı: PaiMei

    Diğer söylediklerinizi tolere ettim de, burası biraz ilginç olmadı mı sizce?

    Doğrudur. Forum ortamında bazen tartışmanın etkisiyle kelimeleri yanlış seçebiliyorum. O cümleyi yazarken zaten düşündüğüm şey kişinin çocuğa bakabilecek donanımda iken bencillikten vs. çocuk istememe durumuydu. Kısaca düşüncem şudur ki mantıklı, geçerli bir mazeret olmadıkça bakabileceğin kadar çocuk yapılmalıdır. Mazeret te kişiden kişiye değişebiliyor tabi tartışmaya sebep olan da o.
  • neyin tartışılması gerektiğini anlamadım pek, sen zaten kafanda kurmuşsun gibi, yorumlar düşüncelerini ve yönelimlerini değiştirecek mi? evlilikte çocuk zorunlu değil ama örneğin yeni evlenen bir çift çocuk istemese de hayatlarının ilerleyişi ile birlikte düşünceleri değişebilir. Ne kadar zorunlu olmasa da bir gerekliliktir hatta kaçınılmazdır. Bunun sebeplerini yazabilirim ama yaşayarak öğrenmek daha mantıklı olur. Şöyle anlatayım en basiti dünyada kimsenin çocuk yapmadığını ve zahmete girmediğini düşün 100 sene sonra dünyada insan kalır mı?

    Sen kendini hayat boyunca geliştirdin bir amaç edindin iyi kötü ve bunların boşuna gitmemesi için bu bilgilerin bir öğrenciye aktarılması şarttır gerekliliktir , genel olarak herkes çocuk sahibi oluyorsa sen neden bu görevde rol oynamayasın.

    Sen şuan kendini geliştirdiğinde, her alanda yeni şeyler öğrendiğinde ne kadar mutlu oluyorsan bunları çocuğuna öğretirken ve onu gözlemlerken eminim çok daha fazla mutlu olabilirsin. Bence öğrenmek kadar öğretmekte önemli ve bir mutluluk kaynağıdır ve öğretirken de daha önce bilmediğin farkına varmadığın şeylerde görmen mümkün. Bunlar haricinde izahını burada paylaşmayacağım çok durum var, yegane amacın arkasına gizlenmiş pek çok bahane sebep mevcut ister toplum baskısı dersin ister sürü psikolojisi ne dersen de bütün bahaneler seni yönlendirmek içindir. Her şeyi tümden görmek mümkün olsaydı mantıksız görünen hiçbir şey olmazdı sadece bilgi eksikliğinden ve anlayış çerçevesinin genişliğinden dolayı bu işler bize içinden çıkılmaz sorunlar gibi görünmekte. Son olarak cevap vermek boynumun borcu olsun bir kere geliyoruz dünyaya diyorsan elinden geleni ardına koyma her istediğini yapmaya çalış ama emin misin dünyaya bir kere mi geliyoruz ?



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi commodore63 -- 30 Aralık 2012; 1:31:24 >
    _____________________________
    DOST ARIYORSAN YAKININA, DÜŞMAN ARIYORSAN DAHA DA YAKININA BAKMALISIN.




  • rthfh cfgh mrjw rj w4j w4j w4j w4j



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi rob dö şambır -- 30 Nisan 2013; 18:43:12 >
    _____________________________
  • Bana ileride fayda sağlamayan kişiye ben neden emek sağlayım ki?Neden vakit kaybedip onunla uğraşayım?Ne biliyim mesleğimde iyi yerlere gelsem, eşimle ya da birlikte yaşadığım sevgilimle vakit geçirsem sadece.Belki de kendi bilgilerimi başkasına vermek istemiyorum.Sürekli seyahat falan etsek.Zaten hergün çalıştığımızdan dolayı çocuğu altı saat falan görebiliriz günlük, o da geç yatarsak.Çocuğu hizmetçi tutup baktırdıktan sonra ne anlamı kalır ki çocuklu bir aile olmanın?Biliyorum bu yazdıklarım saçma, tamam kabul.Sürekli eşle, sevgiliyle ya da bir başkasıyla vakit geçirmek çok sıkıcı olur bir yerden sonra, hatta dayanılmaz hâl alır.Çocuk yapmamak doğaya karşı bir isyan hâline dönüşebilir.Ama iki seçenek var, başka ihtimal, alternatif yok.İki bile değil tek seçenek, çocuk!

    Ama ben ileride bu seçeneğe karşı çıkıp, geçmişime döndüğümde hatalı olmak istemiyorum.Kafam çok karışık.Başka bir çözüm yolu yok mu şunun?
    _____________________________




  • quote:

    Orijinalden alıntı: Impossible is nothing

    Bana ileride fayda sağlamayan kişiye ben neden emek sağlayım ki?Neden vakit kaybedip onunla uğraşayım?Ne biliyim mesleğimde iyi yerlere gelsem, eşimle ya da birlikte yaşadığım sevgilimle vakit geçirsem sadece.Belki de kendi bilgilerimi başkasına vermek istemiyorum.Sürekli seyahat falan etsek.Zaten hergün çalıştığımızdan dolayı çocuğu altı saat falan görebiliriz günlük, o da geç yatarsak.Çocuğu hizmetçi tutup baktırdıktan sonra ne anlamı kalır ki çocuklu bir aile olmanın?Biliyorum bu yazdıklarım saçma, tamam kabul.Sürekli eşle, sevgiliyle ya da bir başkasıyla vakit geçirmek çok sıkıcı olur bir yerden sonra, hatta dayanılmaz hâl alır.Çocuk yapmamak doğaya karşı bir isyan hâline dönüşebilir.Ama iki seçenek var, başka ihtimal, alternatif yok.İki bile değil tek seçenek, çocuk!

    Ama ben ileride bu seçeneğe karşı çıkıp, geçmişime döndüğümde hatalı olmak istemiyorum.Kafam çok karışık.Başka bir çözüm yolu yok mu şunun?
    tt hsdgn sdfg ws4h6 juw46 6



    < Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi rob dö şambır -- 30 Nisan 2013; 18:42:52 >
    _____________________________




  • evlilikte çocuk zorunlumu umurumda değil ama ülkemizde evlilik oh panpa her gece seks diyerek yapılıyor gibi bir his var çevreme baktıkçada, hakda veriyorum bu düşünceye
    _____________________________
  • insan ölümlülüğünü yenmek için çocuk yapar.
    İnsan ömrü boyunca çalışır, sonra kendisine sorar; neden bu kadar çok çalışıyorum? Cevap basittir,çocuklarıma iyi bir gelecek sağlamak için, öldükten sonra çocuklara mal-mülk kalsın diye bu kadar çok çalışıyorum.
    Ancak insanın bilmediği bir şey var; eğer senin hiç çocuğun olmasaydı, yine çok çalışacaktın.
    Sen kendini kandırdın.
    İleride çocuklar beni hatırlasın diye çocuk yaparsın,200 yıl sonra kimse senş hatırlamaz. Aranızda dedenizin dedesini hatırlayan var mı?
    İnsan herkes çocuk yapıyor diye çocuk yapar. Bu kadar basit aslında.

    < Bu ileti tablet sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
  • quote:

    Orijinalden alıntı: antonidas

    insan ölümlülüğünü yenmek için çocuk yapar.
    İnsan ömrü boyunca çalışır, sonra kendisine sorar; neden bu kadar çok çalışıyorum? Cevap basittir,çocuklarıma iyi bir gelecek sağlamak için, öldükten sonra çocuklara mal-mülk kalsın diye bu kadar çok çalışıyorum.
    Ancak insanın bilmediği bir şey var; eğer senin hiç çocuğun olmasaydı, yine çok çalışacaktın.
    Sen kendini kandırdın.
    İleride çocuklar beni hatırlasın diye çocuk yaparsın,200 yıl sonra kimse senş hatırlamaz. Aranızda dedenizin dedesini hatırlayan var mı?
    İnsan herkes çocuk yapıyor diye çocuk yapar. Bu kadar basit aslında.


    Bir sonuca bağlar mısınız?Siz çocuk yapar mıydınız mesela bu mantıkla?Ya da doğrusu nedir, ne olmalı?
    _____________________________




  • quote:

    Orijinalden alıntı: Impossible is nothing

    quote:

    Orijinalden alıntı: antonidas

    insan ölümlülüğünü yenmek için çocuk yapar.
    İnsan ömrü boyunca çalışır, sonra kendisine sorar; neden bu kadar çok çalışıyorum? Cevap basittir,çocuklarıma iyi bir gelecek sağlamak için, öldükten sonra çocuklara mal-mülk kalsın diye bu kadar çok çalışıyorum.
    Ancak insanın bilmediği bir şey var; eğer senin hiç çocuğun olmasaydı, yine çok çalışacaktın.
    Sen kendini kandırdın.
    İleride çocuklar beni hatırlasın diye çocuk yaparsın,200 yıl sonra kimse senş hatırlamaz. Aranızda dedenizin dedesini hatırlayan var mı?
    İnsan herkes çocuk yapıyor diye çocuk yapar. Bu kadar basit aslında.


    Bir sonuca bağlar mısınız?Siz çocuk yapar mıydınız mesela bu mantıkla?Ya da doğrusu nedir, ne olmalı?

    tartışmalı bir konuda, doğru karar kesin şudur, demek biraz zor olabilir.
    Tabiki herkesin kararı kendisini bağlar.
    Ben evliliğe ve çocuk yapmaya, olmazsa olmaz gözüyle bakmıyorum.
    Sırf evlenmek için evlenip, hayatı boyunca mutsuz olan insanlar var.
    Çocuk öyle bir şeyki, bu ortamda istemesende yapmak zorunda kalırsın.
    Annen-baban biz torun istiyoruz diye tutturur.
    Eşin ben anne olacağım diye tutturur.
    Mahalle baskısı vs, sebebiyle kendini bu işlerin içinde bulursun.
    Birde çalışmayan ve hayatta hiç bir amacı olmayan kadınlar, sırf sosyal statü olsun diye anne olmak isterler. İşte konuşacak bir şey olsun isterler. Sonra çocukları yarıştırılar vs, bence iğrenç bir durum.
    Kimse evlenmek ve çocuk yapmak zorunda değil, yeterince nüfus da var.
    O zaman insanlar özgür olmalı.
    Bir sürü çocuk yapmak, bana mantıklı gelmiyor. Eskiden çok çocuk yapılırmış, her çocuk tarlada çalışırmış, kendi işçini kendin yetiştirirmişsin. Öyle bir durum da yok.

    < Bu ileti tablet sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________




  • quote:

    Orijinalden alıntı: rob dö şambır
    Yalnız da kalacaksınız. Çocuklu dostlarınız yakınlarınız sizi zamanla dışlayacak, onlardan daha özgür ve mutlu olmanızdan içten içe nefret edecekler.

    Mükemmel bir noktaya değişmişsiniz. Esasında en değerli şey nedir biliyor musunuz, hiç bir şeyin sizin için o kadar da anlam ifade etmediğinde yaşadığınız "özgürlük" duygusu. Bunu ancak kafanıza tetiği dayadığınızda; her şey anlamını yitirdiğinde ve ölmek için de çok genç olduğunuza karar verdiğinizde anlarsınız. Ben bunu yapmadım, ama yapıp da tattığı özgürlük duygusunu kitap haline getiren var.

    İnsanlar her şeyi "sittiret" tiğinizde; çocuk yapmadığınızda, çılgın seyahatler ettiğinizde, evlenmediğinizde sizden çekinir ve içten içe kıskanırlar. Kendileri gibi "özgür" olmayan insanlarla takılmayı yeğlerler. Ülkemizde "özgür ve bireysel" olmaktan çok, "bağımlı" olmamız öğretildi bize ana ve babalarımız tarafından. Çünkü onlar da ana ve babalarından öyle gördüler. Karşılıksız sevgiyi pek az tattık, annelerimiz haricinde... Belki o da çok nadir okşadı başımızı. Bağımlı bireylerin bulunduğu bir kültürde, "bağımlı" göründüğünüz taktirde kabul edilirsiniz; evlenmeyenlerin yanlızlığa itilmesinin bir nedeni de budur.

    Ben bu sene içinde evleniyorum. Kendim için evleniyorum fakat daha az önce "sen benim için çok da anlamlı değilsin" diye bir mesaj atmam gerekti evleneceğim kişiye Hiç bir şeyin sizden önemli olmasına izin vermemek, üzerinizdeki baskı ve stres kalktığında hayatınızı dilediğinizce yaşamak yani gerçekten "özgür olmak" en doğrusu. Ondan sonra ister eşcinsel evlilik yapın, ister 10 çocuk yapın. Hiç bir şeyin o kadar da anlamı ve önemi yok, bir gün nefes alamayacağız nasılsa.
    _____________________________




  • cocuk evliligin benim dusunceme gore devam etmesini saglar yani iki kisi anne ve baba cocuk icin mucadele eder calisir duruma gelir birlikte gezilir onun mutlulugu ici ortak bisiler yapilir cocuk olmazsa bir yerden sonra iliski korelir bence.

    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
  • quote:

    Orijinalden alıntı: PaiMei

    quote:

    Orijinalden alıntı: rob dö şambır
    Yalnız da kalacaksınız. Çocuklu dostlarınız yakınlarınız sizi zamanla dışlayacak, onlardan daha özgür ve mutlu olmanızdan içten içe nefret edecekler.

    Mükemmel bir noktaya değişmişsiniz. Esasında en değerli şey nedir biliyor musunuz, hiç bir şeyin sizin için o kadar da anlam ifade etmediğinde yaşadığınız "özgürlük" duygusu. Bunu ancak kafanıza tetiği dayadığınızda; her şey anlamını yitirdiğinde ve ölmek için de çok genç olduğunuza karar verdiğinizde anlarsınız. Ben bunu yapmadım, ama yapıp da tattığı özgürlük duygusunu kitap haline getiren var.

    İnsanlar her şeyi "sittiret" tiğinizde; çocuk yapmadığınızda, çılgın seyahatler ettiğinizde, evlenmediğinizde sizden çekinir ve içten içe kıskanırlar. Kendileri gibi "özgür" olmayan insanlarla takılmayı yeğlerler. Ülkemizde "özgür ve bireysel" olmaktan çok, "bağımlı" olmamız öğretildi bize ana ve babalarımız tarafından. Çünkü onlar da ana ve babalarından öyle gördüler. Karşılıksız sevgiyi pek az tattık, annelerimiz haricinde... Belki o da çok nadir okşadı başımızı. Bağımlı bireylerin bulunduğu bir kültürde, "bağımlı" göründüğünüz taktirde kabul edilirsiniz; evlenmeyenlerin yanlızlığa itilmesinin bir nedeni de budur.

    Ben bu sene içinde evleniyorum. Kendim için evleniyorum fakat daha az önce "sen benim için çok da anlamlı değilsin" diye bir mesaj atmam gerekti evleneceğim kişiye Hiç bir şeyin sizden önemli olmasına izin vermemek, üzerinizdeki baskı ve stres kalktığında hayatınızı dilediğinizce yaşamak yani gerçekten "özgür olmak" en doğrusu. Ondan sonra ister eşcinsel evlilik yapın, ister 10 çocuk yapın. Hiç bir şeyin o kadar da anlamı ve önemi yok, bir gün nefes alamayacağız nasılsa.

    Gerçekten de evlenen insanlar bekar insanları kıskanıyorlar.
    Oh sen ne rahatsın, çocuk yok, geçim derdi yok, ev işi vs yok diyorlar.
    Kardeşim ben mi sizi zorla evlendirdim, evlenirken düşünmedin mi bunları diyorum, tabi cevap gelmiyor.
    Millet bir şeyi başarmış, cennete girmiş edasıyla evleniyor, sonuçlar o kadar iç açıcı olmayınca sıkıntı oluyor.
    Evlilik askerlik gibi; ben askere gittim sende gideceksin mantığı var, işte ben evlendim sende evleneceksin gibi.
    Birde günümüzde kimse kimseye katlanmıyor, 3-5 sonra boşanıyorlar, yazık küçük çocuklar ortada kalıyor.
    Toplum ve aile baskısından boşanamayıp, öyle yaşayanlarda var.

    < Bu ileti tablet sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________




  • 
Sayfa: 123
Sayfaya Git
Git
sonraki
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.