EUROBASKET 2025 Finalde Kaybetsende Bize Yaşattığınız Güzel Duygular İçin TEŞEKKÜRLER

Bu turnuvada şimdiye dek oynadığımız en iyi maçtı. Kontrol hep bizdeydi. Yunanlılara hiç umut kırıntısı bile vermedik.

Takımımız öyle bir basketbol oynuyor ki, artık kimilerine göre ABD’yi bile majör saymayan bir seviyeye ulaşmış durumda. Bugün gelinen noktada ABD’nin majör olup olmadığı bile tartışmalı; acaba bizim takımımız onların üzerinde mi oynuyor, diye düşündürtecek düzeydeyiz  

Neyse… gelelim son dünya şampiyonasında majör olmayan Amerikanoyu deviren ve diğer majör olmayan Alaman ülkesine:

Ergin Hoca o kadar hin bir hoca ki, dünkü Yunan maçında fark 30’a dayandığında Alperen’i oyun kurucu pozisyonuna alıp bazı denemeler yaptı. Bu tamamen Almanya maçının provasıydı. Bir ara Alperen tam bir point forward gibi oynadı; yani guard edasıyla oyunu yönlendirdi. Yarı finalde Yunan takımını, finalin antrenman maçı gibi kullanmak mı? Bu nasıl bir lükstür? İşte hikaye böyle yazılıyor…

Almanya çok yönlü, sayı ve hız makinesi gibi çalışan bir takım. Hücumları Schröder’in patlayıcılığı ve Wagner kardeşlerin çok yönlülüğü üzerine kurulu. Bu düzeni bozmanın yolu ise Alperen’i merkezde oyun kurucu gibi kullanmak. Özellikle high post hand-off setleri burada kritik: Alperen’i faul çizgisi civarına çıkar, guardlarla el üstü pas oynat; yardıma çıkan Schröder veya Theis boşluk bırakır, ya köşe üçlüğü ya da drive yolu açılır. İşte Almanya’nın kırılmaz denilen o zinciri tam burada tuz buz olur.

İkinci anahtarımız tempoyu minimize etmek. Açık sahada hızlarını kesmek için yarı sahayı geçmeden baskı yapmak, oyunu yavaşlatmak, kaplumbağa taklidi yapmak şart. Bu turunuvada asla bozulamayan Schröder’in Alman motorunu bozarsak Almanya’nın en büyük kozu devre dışı kalır. Ribaundlarda ise sadece uzunlara güvenilmez; guardların da mutlaka box-out disiplinine girmesi gerekiyor. Aksi halde Wagner kardeşler ikinci şans sayılarıyla cezalandırır.

Bir diğer üçüncü hamle, Moritz Wagner ve Theis’i erken faul problemine sokmak. Potada sert temas, sürekli post denemeleriyle boyalı alan sertlikleri yarıya iner. Franz Wagner’e ise temassız şut imkanı vermemek; faul çizgisine gitmeden şuta zorlamak şart.

Savunmada Almanya’nın en çok yaptığı şey p’n’r (pick and roll) oynayan guardlara baskı. Çoğu takım bu baskıda top kaybediyor. Ama Türkiye’nin elinde farklı bir koz var: short roll. Yani uzun oyuncu perde sonrası potaya kadar gitmeden faul çizgisine açılıyor ve oradan karar veriyor. Almanya bu ara noktada pas dağıtan uzuna karşı gerçekten çok zayıf. Yunan maçında bunun provasını yaptık. Alperen’in pas vizyonu sayesinde ya köşe şutörleri beslenecek ya da Wagner kardeşler faul problemine girecek. Bunu oynadığımızda ikisinden birisi kaçınılmaz.

Yarın akşam Alperen merkezli bir planla ribaundları kontrol edip Almanya’nın hızını kesersek, kupa yolu ardına kadar açılır. Aksi halde büyük farklar da yiyebiliriz. Ama Türkiye’nin geniş rotasyonu, savunma direnci ve Ergin Hoca faktörüyle bir adım önde olduğumuzu düşünüyorum. Eminim ki Hoca’nın cebinde hâlâ kimsenin görmediği tahmin bile edemeyeceği gizli bir kaç hamle daha var.

Kolay olmayacak, hatta çok zor bir mücadele bizi bekliyor. Ama bu turnuvada rüzgâr bizden yana, takımımızın elinde büyük bir momentum var. Yunan maçındaki savunma direnci ve hücum akıcılığını sahaya koyarsak, sadece Almanya’nın değil, dünyanın dengesi alt üst olur.

Zor olacak ama başarabiliriz. Çünkü bu yaz Riga’da sahaya çıkan şey yalnızca bir takım değil; her maç üzerine koyan tarihi bir inanç.