Eskiden tartaklandığım mahalleye gidemiyorum.

20 yaşlarıma kadar doğup büyüdüğüm mahallem de , kendi halim de ve korkak olduğum için hep ezildim. Güldüler , yolumu falan kestiler. Şimdi artık 30’a geldik. Bu ay eski mahalleme gideceğim , çocukluk zamanlarım da onurum ve kalbimin kırılmasını atlatamamışım. Gidesim gelmiyor eski anılara gidiyorum.

Şöyle bir anım da var , samimi olduğum bir arkadaşım bana 13-14 yaşlarım da bana vurmuştu. Ben karşılık verememiştim.

O kişi ile yediğimiz ayrı gitmez fakat bu anı aklıma geldiğin de adamı siliyorum.

Bu davranış normal mi arkadaşlar ?