Asgari ücretle hayat geçmiyor vefasız hayatım

Sabah 06.30 da kalkıyorum ivedik sanayiye gidiyorum aracı yükleyip ankara bölgesine yemek dağıtımına çıkıyorum saat 12 de işim bitiyor öğleden sonra ekstra iş olursa sağa sola gidiyorum şoförlük yapıyorum işim genelde 15.00 da bitiyor. Yemek sevkiyatımı yaptığım 3 yerin üst katlarına merdivenle yemek çıkarıyorum çorbalar, küvetler ağır oluyor haliyle hafiften belim ağrıyor lakin alıştım. İş rahat sayılır başında patron yok, dır dır eden yok. Lakin aylık 5.600 tl ihtiyaç kredisi borcu ödüyorum. Kredi kartıydı sigarasıydı yeri geliyor susuyorsun şekerin düşüyor marketi bakkalı derken yetmiyor. Haliyle sürekli kredi kartına yükleniyorum asgarisini ödeye ödeye günü kurtarıyorum. İş değiştirsem 3-5 kuruş yukarı veriyorum diye adam oturtmuyor nefes aldırmıyor pestilini çıkarıyor birde yeni şirkette barınması insanlarla anlaşması mesele. Öyle böyle diye diye 5-6 ay uçtu geçti. Tolstoy un kitabında dediği gibi insan ne için yaşar ?

Hayattaki tek zevkim izin günümde evde bir başıma bira içmek. Sosyal hayat desen yok çünkü sosyalleşmek parayla oluyor. Akvaryum balığı gibi yaşıyorum. Huzur toprağın altında ama huzur vakti gene kadar sabretmek çok zor. Prozac antidepresanı kullansam işime yarar mı ? İnsan ne için yaşar ?

Ben ne yapayım sabah 6:10 da uyan servis 7:15 de alıyor akşam eve gelmem 17:40 maasta 25 bin lira

Nasil 25 bin şok markette calisiyordun servisi var mi ? Genel mudurluge mi gectin ???

Ne sok marketi kafayımı yedin

Şok markette calisan vardi anlamadim ben hicbisey elin adami sana 25 bin niye versin oturtmaz nefes aldirmaz somurur bana inandirici gelmedi

Gayet iyi maaş bu arada