6 Yıl Sonunda Biten İlişki

Arkadaşlar herkese merhaba, sizlere bitmiş olan ilişkimde danışmak istediğim bazı konular var. Biraz uzun bir yazı olabilir o yüzden kusura bakmayın lütfen. 6 yıllık bir ilişkim vardı ve 3 hafta önce bitti. Elbette ilişkide kavgalarımız oldu, bu kavgalardan dolayı ayrı geçirdiğimiz zamanlar oldu, güzel geçirdiğimiz zamanlar oldu. İlişkimiz uzaktan olmasına rağmen ilerletebildik, birlikte tatillere gittik, zor zamanlarda birbirimizin yanında olmaya özen gösterdik ailelerimiz birbirine defalarca gidip geldi, yaşamadığımız çok az şey kaldı öyle söyleyeyim. Benim sevgilim iyiyken gerçekten çok iyi fakat bir tartışma veya kavga esnasında çok aşırı tepki veriyor dünyası başına yıkılmış gibi. Bu bir ilişki elbette kimi zaman kavga çıkabiliyor. Kavga çıktığı zaman alttan alan toparlayan taraf hep ben oldum bugüne kadar. Ama bende artık toparlayamadığımın ve sabrım olmadığını uzun zaman önce fark etmeye başladım. Sürekli kavgalarda ''Ben bebek büyütüyorum'', ''Keşke daha olgun olsan'', ''Sana verdiğim emekler hep boş'', ''Keşke daha olgun birisi karşıma çıksa'', ''Biraz daha özgüvenli ol'', ''Daha atılgan ol, bir şeyi de ben demeden yap'', ''Dışarıdaki ilişkilere bakıyorum böyle böyle sen neden böylesin'' vs gibi şeyleri sürekli bana söylüyor. Bakın ben sevdiğim insanı el üstünde tuttum her zaman buna eminim. Keza ailem de sevdiğim kızı hep el üstünde tuttu bunu da biliyorum. Fırsatım oldukça ona hediye alıyorum, romantik davranıyorum, güzel sözler söylemekten asla geri kalmıyorum. Ama ne yaptıysam kavga sırasında bana bunları söylediği zaman eskiden aldırmazdım ama artık çok kafaya takar hale gelmiştim. Sürekli beni değiştirmeye çalıştı oysa ben onu öfkesiyle, hüznüyle, mutluluğuyla her şeyiyle olduğu gibi kabul etmiştim. Ama kendisi öyle değil ilişkimiz o da iyiyse gerçekten çok iyi gidiyor, ama o kendini kötü hissettiği zaman herhangi bir konuda, ilişkiyi bana da kendisine de zehir ediyor. Çok uçlarda yaşıyor anlayacağınız. Gri yok ya siyah ya beyaz. Kendisi ben üniversite okurken beni çok kısıtlamıştı, şimdi ben kendisini merak ettiğim zaman onu darlıyor oluyormuşum. Babası bile karışmazmış ben nasıl karışır mışım? Bazen ne istediğini anlayamıyorum, bunu kendisine de söyledim bu ilişkide bu kadar zaman geçti ben bazen hala daha senin ne istediğini anlayamıyorum diye. Öfkeliyken çok kırıcı konuşabiliyor, çok laf sokar tarzda konuşabiliyor. Bende artık onun bu halleriyle başa çıkamıyorum. Mesela bir tartışma olduğunda bu çok küçük bir tartışma bile olsa hemen ''senden ayrılıyorum ben yapamıyorum'' tarzında konuşuyor. Olay tatlıya bağlandıktan sonra da bu sözler sanki hiç denilmemiş gibi devam ediliyor. En son bir olay olduğunda bir daha ben ayrılıyorum gidiyorum dersen seni durdurmam dedim gitmek istediğini söyledi durdurmadım. 6 yıllık ilişkide ben bir veya iki kere ayrılığı dillendirmişken kendisi her kavgada bunu dillendirdi. En son artık yüz yüze gelince de birbirimizi sürekli yemeye başladığımızı gördüm. Artık sağlıklı bir ilişkiyse de bu sağlıklı olmaktan çoktan çıkmıştı. Sorunlarımızın baş başa konuşulması taraftarıyım her zaman ama en son ailemin yanında da beni rencide edip küçük düşürünce benim sınırlarım çoktan geçilmiş oldu. Ailemin yanında ''biraz büyü olgun ol'' ''daha düne kadar konuşurken ellerinle oynuyordun bugün yeni yeni kendine geldin'' vs. aşağılayıcı bir biçimde konuşunca dayanamadım artık. Bir kaç bir şey daha var onları anlatmak istemiyorum fakat öfkelenip kendini kaybedince bende 6 yılın sonunda kendisine ilk defa küfür ederek çok afedersiniz ''s*ktir ol git'' diyerek sonlandırdım bu ilişkiyi. Yalan söyleyecek değilim çok üzülüyorum çok acı çekiyorum ama bir erkeğe söylenmemesi gereken ne sözler varsa 6 yıldır düzenli bir şekilde onları söylüyor bana. Sadece bu da değil artık gerçekten de kavgalarda benim toparlamamdan, her şeyi yanlış anlamasına rağmen tane tane tekrar anlatmaktan çok yoruldum. Ama şöyle b*ktan bir durum var ki özlüyorum. Ne yapmalıyım ne yapmam gerekiyor önüme bakmak istiyorum ama çok zor geliyor her şey şu anda. Tekrar buluşup konuşmak imkansız istemiyorum da ama bir yandan gerçekten de çok üzülüyorum 6 yıl ortada koskocaman bir emek var. Okuduğunuz için teşekkür ediyorum.

Borderline Personality Disorder'ı biraz araştırmanı öneririm. Borderline insanlar genelde dediğin gibi hayatı çok uçlarda yaşıyor, ve ilişkileri hep bahsettiğin gibi devam ediyor. Güzelken süper, fakat en ufak bir sorunda dünyanın sonu gelmiş gibi tartışıyorsunuz.

Ayrıca kuralların tek taraflı konuluyor olması vs. de toksik ilişkinin göstergeleri.

6 yıl uzun süre, fakat doğru olanı yapmışsın. Kendini toparlaman zaman alacak, fakat dediğim gibi borderline'ı, narsist kişilik bozukluğunu araştırmaya başlayınca, eski kız arkadaşını davranışlarının normal olmadığını görünce bu süreci atlatman biraz daha kolaylaşacak.

Eğer dertleşmek istersen yazabilirsin özelden, seninki gibi bir ilişkiden çıktım 3-4 yıl önce, benzer süreçlerden geçtim. Belki kendine benzer birini dinlemek işine yarar.

Hocam aslında psikoloğum ben. Borderline'dan şüphelendiğim çok zaman oldu ama insan konduramıyor sevdiğine anlatabiliyor muyum? Ha düzeldi ha düzelecek derken bir arpa boyu yol kat edememek üzüyor beni. Elbette ki benim de hatalarım olmuştur. Kendisini daha çok anlamaya çaba gösterebilirdim belki. Ama onun dışında şöyle major hatalar yaptığım zaman çok oldu dediğim bir an aklıma gelmiyor. Kendime öz eleştiri yapan birisiyim ama bir yere kadar götürebiliyor işte insan. yazdığınız için teşekkürler dertleşmek istersem soluğu yanınızda alacağımdan emin olabilirsiniz.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş durumu olmuş biraz.

Ben de her "red flag" gördüğümde kendimi suçluyordum, dediğin gibi, insan sevdiğine yakıştıramıyor. Ne zaman tak etti, ayrılalım dedik, kendimi soyutlamaya başladım, o zaman bu davranışların toksik olduğunu görebilmeye başladım. Yoksa o kusursuzdu, sorun bendeydi, benim kafamda.

Ben mühendisim bir de, anlamam böyle psikolojiden, insan davranışlarından falan. Okudukça, araştırdıkça gördüm sorunun yalnızca bende olmadığını. Bu süreçte kendi hatalarımı da düzelttim, ben de kusursuz değildim.

Ben ilişkiler konusunda danışmanlık veriyorum. Olanı biteni daha iyi anlamak için, gelecekteki ilişkilerinizde destek almak için pm atabilirsiniz.

teşekkür ederim hocam, işim düşerse ilk PM atacaklarımdan birisi olacaksınız sağolun 

Hocam yaşım 25, bana çoğu zaman senin merhametini iyi yüreğini çok seviyorum diyordu. Bende ona hep öyle davranmaya çalışıyordum gerçekten de. Morali çok bozuk olduğunda zaten beni anlamıyorsun beni ne zaman anladın ki hallerine bürünüyordu. İçimden hep şey geçerdi o zaman ''madem seni anlamıyorum 6 yıldır napıyoruz biz?''. Gerçekten de alfa olma mevzularına hiç inanmazdım çok komik ve saçma bulurdum ama kadınların bir kısmının kibarlıktan anladığını düşünmüyorum. Bazı zamanlar erkek arkadaşlarının kendisine ettiği iltifattan bahseder mesela bana anlatır kıskanmamı bekler kıskanırım ama bu tepkimle başa çıkamaz. Kıskanmam sen beni sahiplenmiyorsun der çok garip gerçekten de insan her mevzuda iki arada bir derede kalmış gibi hissediyor. Ben gerçekten de kıskançlık konularını seven bir insan değilim ama kendisini zorla kıskandırtmaya çalışması benim çok garibime giderdi. Oysa kendisinin beklediği ilgiyi hep veriyorum zannediyordum demek ki veremiyormuşum ki sürekli böyle yapıyor.

son yazdığında çok haklısın hocam. teşekkürler tavsiyelerin için.

Başta kurmanız gereken cümleyi sonda kurmuşsunuz çok bile idare etmişsiniz valla

zor olacak cidden olur olmaz yerde yaşadıklarınız aklına gelecek ama dayanmaya çalış bu yaşadıklarını unutmanın çaresi zaman olduğu gibi başka insanlarla konuşmaya çalış öyle kurtulabilirsin özlem acısından.