Şifremi/Kullanıcı Adımı Unuttum
Bağlan Google+ ile Bağlan Facebook ile Bağlan
Şimdi Ara

0'dan başlıyorum

Daha Fazla
Bu Konudaki Kullanıcılar: Daha Az
4 Misafir Kullanıcı, 4 Masaüstü Kullanıcı
107
Cevap
19
Favori
8.838
Tıklama
Cevapla
Sayfaya Git:
Sayfa:
Giriş
Mesaj
  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Umarım daha beterini görmem ama hayatımın en yalnız dönemindeyim. Herşeyden izole, hayattan uzak, tüm vaktimi evde geçiriyorum. Ara sıra (Misal bu gece sahilde yürüyüş yaptım) kafamı şöyle bi dışarı çıkarıyorum o kadar. İlginçtir dışarı çıktığımda örneğin taksiciyle konuşurken falan gayet rahatım. Normalde insanları sadece ekrandan gören ben gerçek hayatta onlarla iletişime geçtiğimde pek yadırgamıyorum. Genellikle sabahın erken saatleri ya da gece vaktini özellikle tercih ediyorum ki sokakta insan olmasın. Öyle bozdum psikolojiyi. Eve yemek getiren kuryeye dahi kapıyı annem açıyor, ben kaçıyorum. Evde vakit geçirdikçe yavaş yavaş bu hale geldim. Bu şekilde devam edersem sonuç ne olur bilmesem de evde geçirdiğim zamanlarda ölüp bitmiyorum. Vallahi zaman birşekilde geçiyor, tadını çıkarabiliyorum, o keyfi bir yerden yakalayabiliyorum. İlginç yani, belki içim sıkılıyor genel anlamda ama insan yine de oyalanabilecek birşeyler bulabiliyor. Pek tabi destekçilerim de var; spor yapıyorum, internet üzerinden iş yapıp para kazanıyorum, meditasyon yapıyorum ki müthiş dinginlik veriyor. Ve işte ailem ile sohbet muhabbet, ara sıra ablalarım geliyor yuvarlanıp gidiyoruz. Büyük bir umutla ''yeni bir başlangıç'' yapıp daha sonra bozarak vakit öldürüyorum. Yani Nofap kararı alıp şöyle 3-4 gün geçtikten sonra pornolara gömülmek insanın o tüm enerjisini alıyor. İşime geliyor tabi dört duvar arasında ne yapıcam enerjiyi? Demem o ki tüm bu ''keyif alınabilen aktiviteler'' durumun vehametini çok güzel örtüyor. Kalk, aç kapıyı çık git demi. Yok, ne güzel spora devam ediyorum fiziğim daha iyi, Nofap yapıyorum herşey çok iyi olacak düşüncesiyle yanıp tutuşuyorum. Belki dışarı çıkmaya korkmam müsebbibiyle evde birşeyler yapıp hayatımı değiştirebileceğim fikrine kapılıyorum ama gerçekten salak gibi buna inanıyorum. İçten içe kısa ömrümü değerlendirebilmeden geçirdiğimi bilsem de. Babamla bile konuşmaya çekiniyorum. İçimdeki ufak umut pırıltısını es geçiyorum, fena çakıldım.



    _____________________________




  • İnsan bu şekilde olduğunda saygı da görmüyor. Baban uyanıyor sen bilgisayar başındasın, adam yatmaya hazırlanıyor sen yine ekran karşısındasın. Şu hayatta iletişim kurabileceğim tek varlık ailem ama onlarla ne konuşacağım ki? Neyden bahsedeceğiz? Aile, koşulsuz şartsız sevse de dediğim gibi hiçbirşey yapmayan belki yapamayan bir insan saygı görmez. Bunu yeğenlerimden görebiliyorum ama neyse çocuklar deyip uzatmıyım.

    Arkadaşlarım ararsa diye g*tüm çıkıyor. Durun olum ben hazır değilim lütfen beni bu halde görmeyin. Çok tırt oldum ben uzun süredir insan görmüyorum ve sizinle eski iletişimimizi yakalayabileceğimizi zannetmiyorum. Nitekim 43. reddedişten sonra onlar da aramıyor sağolsunlar. Ama ben onların 44. kez aramasını içten içe istiyorum. Unutulmadığımı görmek istiyorum. Bir zamanlar ailenden çok gördüğün insanların senin hakkında tek fikri ''gelmez ya o''.

    Çok acınası.

    Olağan yaşama alışmayı geç normal bir düşünce yapısına kavuşmam gerekiyor. Yani evde oturup hayatımı değiştireceğim ile ilgili o kadar salak kararlar alıp başaramadım ki kendime inancımı kaybettim. Şu an sosyal hayatta yapacaklarım, yapmam gerekenler ve yapmak istediklerimi çok etkiliyor bu durum. Yarın herhangi bir aktiviteye dahil olsam arkamdan bakan gözlerin ''bakalım yapabilecek mi?'' diye düşüneceklerini düşünüyorum ve bunu kaygısını duyuyorum. Hep öyle oldu çünkü. Hep birşeylere başlayıp finalde bırakıp eve döndüm. Bana gerçekten motivasyon veren bir durum olmadı. Para kaygım, sosyal statü merakı.. hiçbirşey. Cezbetmedi çünkü kendisi yerine her işi yapılan bir çocuktum. Yapılabilecek güzel şeylerin de hep alternatifini bulup onu yaptım sevip sevildiğin bir kadın ile vakit geçirmek yerine onları sanaldan izlemek gibi.

    Son güncellemeyi de okudum. İyi yırtmışsın ama bir dahakine o kadar şanslı olmayabilirsin



    Daha öncede yazdığım gibi senin sorunun rahatlık ve para. El bebek gül bebek büyütüldüğün için herşeye hemen heves edip hemen vazgeciyorsun. Hayatında hiç sorumluluk almadığın için elinden çok iş gelmiyor. (Tamamen aynı durumdayız ama Allah'a şükür ben hayatımdan memnunum, sorumluluk alma kısmı bende de yok stres baskı olunca hemen vınnn turizm. Strese baskıya gelemiyorum rahatlıktan yanayım, hiç bir zaman sorumluluk almadım.)



    Ayrı eve çıkıp kendi ayaklarının üzerinde durman, aylık belirli bir bütçe ile idare etmen lazım şuan tek çözüm yolu bu gibi gözüküyor. İnterneti de birakibilirsen büyük değişim yaşarsın. Ve en önemlisi annenden kurtulman gerek kendin için. Seni seviyor koruyor olabilir ama sana daha çok zarar veriyor böyle.

    Şimdi bu şekilde depresif yazıyorum ya akıllarda ''olum o kadar ümitsiz bakma olaya, gençsin, haydi kalk'' tarzı düşünceler oluşabilir. Ben tersini düşündüğümde de mantara bağlıyorum. Geçmişi unut, yaşam şimdi başlıyor motivasyonları bende ters tepiyor. Şöyle mi olacak böyle mi düşünücez aa en iyi bakış açısı şu mu. Tüm teoriler evde oturuldukça birbirine karışıyor. Sonra karman çorman oluyor bunlar kafa karıştırıyor. Hayat kalkıp birşeyler yapmak ve devam etmekten ibaret. Ne olursa olsun akıp gidiyor ve hiçbirşey yapmadığında kocamaan bir boşluk oluşuyor içinde. Yemin ederim yakın zamanda hatırlayabileceğim güzel bir olay yok. Olay yok yahi hayatımda olay. Yani ben şimdi gidip kafamı yastığa koyayım ''lan bu öğlen de şu oldu ne iyiydi ya hehe'' gibi bir düşünceye imkanı yok kapılamam. Hatırlamıyorum çünkü. Bunu 460 tur tekrar yaptığınızı düşünsenize? Sabah kalktın tuvalete girip bi sigara yakıp eline telefonu aldın sonra bilgisayar başına geçtin. Hayatı spontane yaşamak gerektiğini düşünen ben monotonlukta master yapıyorum. Yazık.

  • Onbaşı
    27 Mesaj
    İnsan bu şekilde olduğunda saygı da görmüyor. Baban uyanıyor sen bilgisayar başındasın, adam yatmaya hazırlanıyor sen yine ekran karşısındasın. Şu hayatta iletişim kurabileceğim tek varlık ailem ama onlarla ne konuşacağım ki? Neyden bahsedeceğiz? Aile, koşulsuz şartsız sevse de dediğim gibi hiçbirşey yapmayan belki yapamayan bir insan saygı görmez. Bunu yeğenlerimden görebiliyorum ama neyse çocuklar deyip uzatmıyım.

    Arkadaşlarım ararsa diye g*tüm çıkıyor. Durun olum ben hazır değilim lütfen beni bu halde görmeyin. Çok tırt oldum ben uzun süredir insan görmüyorum ve sizinle eski iletişimimizi yakalayabileceğimizi zannetmiyorum. Nitekim 43. reddedişten sonra onlar da aramıyor sağolsunlar. Ama ben onların 44. kez aramasını içten içe istiyorum. Unutulmadığımı görmek istiyorum. Bir zamanlar ailenden çok gördüğün insanların senin hakkında tek fikri ''gelmez ya o''.

    Çok acınası.
    _____________________________




  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Şimdi bu şekilde depresif yazıyorum ya akıllarda ''olum o kadar ümitsiz bakma olaya, gençsin, haydi kalk'' tarzı düşünceler oluşabilir. Ben tersini düşündüğümde de mantara bağlıyorum. Geçmişi unut, yaşam şimdi başlıyor motivasyonları bende ters tepiyor. Şöyle mi olacak böyle mi düşünücez aa en iyi bakış açısı şu mu. Tüm teoriler evde oturuldukça birbirine karışıyor. Sonra karman çorman oluyor bunlar kafa karıştırıyor. Hayat kalkıp birşeyler yapmak ve devam etmekten ibaret. Ne olursa olsun akıp gidiyor ve hiçbirşey yapmadığında kocamaan bir boşluk oluşuyor içinde. Yemin ederim yakın zamanda hatırlayabileceğim güzel bir olay yok. Olay yok yahi hayatımda olay. Yani ben şimdi gidip kafamı yastığa koyayım ''lan bu öğlen de şu oldu ne iyiydi ya hehe'' gibi bir düşünceye imkanı yok kapılamam. Hatırlamıyorum çünkü. Bunu 460 tur tekrar yaptığınızı düşünsenize? Sabah kalktın tuvalete girip bi sigara yakıp eline telefonu aldın sonra bilgisayar başına geçtin. Hayatı spontane yaşamak gerektiğini düşünen ben monotonlukta master yapıyorum. Yazık.
    |
    |
    _____________________________




  • Yarbay
    7994 Mesaj
    Gayet güzel yaşantınız var.



    Kendinizi geliştirebilecek vaktiniz var.



    İlla sosyal olmak istiyorum diyorsanız blog yazarlığı yapın youtuber olun.



    Bir yeteneğiniz vardır müziktir resimdir odur budur onla ilgili içerik üretirsiniz insanlara faydalı olursunuz.



    Evde uzun süre boş vakitte kalınca iyice salıyorsunuz bende de oluyor o. O yüzden sizi meşgul edecek birşeyler bulmanız gerekiyor.



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
    There's a hunger still unsatisfied.
  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Olağan yaşama alışmayı geç normal bir düşünce yapısına kavuşmam gerekiyor. Yani evde oturup hayatımı değiştireceğim ile ilgili o kadar salak kararlar alıp başaramadım ki kendime inancımı kaybettim. Şu an sosyal hayatta yapacaklarım, yapmam gerekenler ve yapmak istediklerimi çok etkiliyor bu durum. Yarın herhangi bir aktiviteye dahil olsam arkamdan bakan gözlerin ''bakalım yapabilecek mi?'' diye düşüneceklerini düşünüyorum ve bunu kaygısını duyuyorum. Hep öyle oldu çünkü. Hep birşeylere başlayıp finalde bırakıp eve döndüm. Bana gerçekten motivasyon veren bir durum olmadı. Para kaygım, sosyal statü merakı.. hiçbirşey. Cezbetmedi çünkü kendisi yerine her işi yapılan bir çocuktum. Yapılabilecek güzel şeylerin de hep alternatifini bulup onu yaptım sevip sevildiğin bir kadın ile vakit geçirmek yerine onları sanaldan izlemek gibi.
    |
    |
    _____________________________
  • Yarbay
    7994 Mesaj
    Sabah erken kalkıp işe gider gibi birşeyler yapmanız gerekiyor.



    O kadar iradem yok diyorsanız midyecilik yapın pazarcılık yapın çiçek satın.



    Sokağa topluma karışıp etkileşim içinde olun.



    Bende aynı şekildeyim bana sigara - çay - internet ver biraz da yemek ver sonsuza kadar yaşarım :).



    Düzeltmek için ne yapıyorum sürekli kendime yapay heyecan buluyorum. Geçen tek başıma gürcistana gittim mesela cebimde parasız gayet güzel gezdim birsürü hikaye birikti yani sanki 1 gün değilde 1 ay yaşamışım gibi. Evde oturunca çok hızlı akıp gidiyor sanki.



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
    There's a hunger still unsatisfied.
  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Sabah 8'de uyandım fiziksel olarak da epey yoruldum. Gönül isterdi içimi biraz daha dökeyim ve birşeylere başlama isteğimi burada duyurayım ama dayanamayacağım. Tek başımayım. Ailem, bir gence nasıl yardım edilir bilgisine sahip değil. Kaldı ki acınası bir gururum olduğu için gerek dışarıdan gerek aileden tüm yardım çağrılarına sert bir karşılık verdim. Keşke kendim bir bok yiyebilseydim ama bugüne kadar olmadı. Bundan sonra olur mu? Kaybedecek neyim var? Daha kötü ne olabilir? Herşeyden öte birşeyler yapmak için özgüven bulabiliyorum ama maalesef nasıl başlıyacağım şöyle mi yapsam girdabında boğuluyorum. Mükemmelliyetçilikten kopamıyorum. Yapabilirim ama nasıl yapıcam sorusu kafamı o kadar kurcalıyor ki sıkılıyorum.

    Güzel bir uyku çekip hayatıma tekrardan başlayabilmek adına birşeyler yapmak istiyorum. Kendim için faydalı, hayatımı değiştirecek, yarın dönüp bu kararı aldığım için şükür edeceğim birşeyler. 0'dan başlıyorum. Ve ben burada hayatımın değiştiğine kendi sözcüklerimle şahit olmak istiyorum.

    Yapacaklarımı yazıp yapamayabilirim o yüzden adım adım ne yaptığımı burada yazıyor olacağım.
    |
    |
    _____________________________




  • Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
    2 Not
    maddi durumun iyiyse herhangi bir yardım kuruluşunda gönüllü üye ol mesela AKUT Kent Gönüllüleri
    |
    |
    _____________________________
    Hadi gel! basit yaşayalım, basit olmayalım!

    https://www.youtube.com/watch?v=iA1ZK2ZTC4I
  • Çavuş
    74 Mesaj
    Sapiens oku hacı evdesin madem.



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
  • Yüzbaşı
    984 Mesaj
    evde yaşayıp sosyal olmak para kazanmak enteresan bir vakıa.

    senin bi sorunun yok dostum
    |
    |
    _____________________________
    geldi yine tipini
  • Binbaşı
    1089 Mesaj
    Değisim grubumuz var hocam. Isterseniz alayim hergun yaptiklarinizi anlatirsiniz rahatlarsiniz



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
  • Yarbay
    7671 Mesaj
    Eski Kullanıcı Adı:
    ankara06ankara


    Evlenince çok ararsın bu hayatını. Bekarlığın tadını çıkar.



    < Bu ileti tablet sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
  • Yüzbaşı
    984 Mesaj
    hiçbir zaman yalnız değilsin aga.sağında ve solunda kiramen katibin melekleri var.
    _____________________________
    geldi yine tipini
  • Binbaşı
    1003 Mesaj
    İşe yaramayacak. Eninde sona başa döneceksin. Ve 2 kat daha fazla üzülmüş olacaksın. Ruhun daha fazla hasar görecek.



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
    En hakiki yol gösterici ilimdir, fendir. İlim ve fenden başka yol gösterici aramak gaflettir, dalalettir, cehalettir.
  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Sabah uyanıp 1-2 saat kadar internetteki işlerimi hallettikten sonra psikologdan randevu aldım. Gitmeden önce müthiş kaygı hissetmeme rağmen dışarı çıktıktan sonra ergenlikten bu yana sırtımda yük olan ''insanlar bana mı bakıyor?'' düşüncesinin artık olmadığını farkettim. Sanırım artık büyüdüm 24 yaşındayım ve herkesin benim gibi sıçtığı kimsenin işinin sadece ama sadece beni eleştirmek olmadığı gerçeğine vakıfım. Kilolu olmama rağmen giydiğimin yakışması postürümün eskisi gibi tırt olmaması özgüvenimi artırıyor. Artık düzenli şekilde stretching yapıp bilgisayara bakmanın en büyük etkilerinden biri olan kambur duruşu düzeltmek istiyorum. Velhasılı çıktım gittim psikologa belki 6 aydır ilk defa güneş gördüm. Ekstrem kategorilerde porno izlememe psikologun verdiği tepkiyle olayın vehametini az buçuk anladım ve pornografiden uzun bir süre uzak kalma kararı aldım. Mastürbasyon serbest ama artık sapıklığa varan şu mevzudan sıyrılacağım. Düzenli spora devam. Kendim için faydalı birşeyler yapmak ve yavaş yavaş toparlanmak istiyorum.
    |
    |
    _____________________________




  • Onbaşı
    27 Mesaj
    Benim için harika bir gün oldu. Bir zamanlar çok yakınım olan arkadaşlarım çağırdı ve dışarı çıktık, az önce girdim eve. İnsan evde yalnız başınayken unutulduğunu düşünüyor. Görüşmek istemediğin insanların seni artık aramayı bırakması müthiş kırıyor yaralıyor. Ama sanırım ben gerçek dostlara sahibim ki hep aramayı sürdürdüler. İnsanlarda güzel etki bırakmak güzel, tekrar buluştuğumuzda muhabbetin kaldığı yerden devam etmesi, sanki uzun süredir görüşmüyormuş gibi takılmamız herşeyden güzel. Ve uzun süreli eve kapanmamın beni delirtmemesi, hala gülebiliyor olmam, arkadaşlarımla samimiyetimden birşey eksilmemesi vesaire güzel hissettiriyor.

    Daha önce de sosyal hayatın içinde bulunduğum güzel zamanlar geçirdiğim çok oldu. Ama hiçbirinde istediğim hayatı yaşayamadım. Yaklaştım ama sonu gelmedi. Çok flört ettim ama kız arkadaşım olmadı mesela. O cesareti bulamadım. Çok fırsatlar kaçırdım. Birşekilde topu taca attım hep. Ya kilom sorun oldu ya giyecek birşey bulamadım. 2013 yılında tuttuğum takımın kombinesini ilk alan kişi olduğum için kulüple yemek yeme ödülü kazandım gitmedim. 19-20 yaşlarımdayken bir kızı evde buluşmaya ikna ettim (İlk hatun bana yazdı, hep o istekliydi ben ise kezban gibi ağırdan satıyordum kendimi çünkü sanırım özgüvenim yoktu) hatun dünden hazırdı ben gitmedim. İzmir gibi bir yerde gerek karşı cinsten gerek sosyal hayattan gerekse iş anlamında karşıma pek çok fırsat çıktı hep içine ettim. Neydi sorun tam çözemedim. Mesela nelere nelere yazıldım da gitmedim. Artık parasını verip yazıldığı kursa gidebilecek kadar devval biri olmak istiyorum yahu. Kafanızda sevmediği şeyler için kendini zorluyor fikri uyanmasın sadece ilk gireceğim ortamlarda çok gerilebiliyorum.

    Bugün de nitekim dışarı çıkacağım diye öldüm öldüm dirildim. Zaten insan alışık olmadığı için bu kaygıyı duyuyor bi de uzun zamandır görüşmediğin ve belki seni ''sıyırdı artık'' olarak gören arkadaşlarının yanına gidiyorsun. Bir de o sevdiğin ''arkadaş ortamından kopmuşsun'' kırgınsın biraz. Ama yine kaygının sadece kafamın içinde ufak bir yanılsama olduğunu anladım.

    Güzel bir akşam, dost sohbeti. Geldim eve elimde nescafe yan sekmede müzik elde sigara. Keyfim gıcır. Bir insan evladı için yeterlidir, daha ne ister ki insan. Bundan 3-4 sene öncesine kadar da yetiyordu bunlar. Ama ben hayatımın kalitesini adım adım yükseltmek istiyorum.

    Hayatımın kontrolünü elime almak, başarılı, eğlenceli bir gelecek hazırlamak istiyorum ve bunun için çabalayacağım.

    İçtiğim kola dışında pişmanlık duymadığım, 10 bin küsür adım ve 100 adet mekikle kıyak bir şekilde tamamladığım gün oldu. Burayı günlük gibi kullanmak her gün yazmak rapor vermek falan istemem ama Pornosuz da bir gün oldu aynı zamanda. Salt mastürbasyonla devam ediyorum.

    Biraz nette işlerimi halledeyim yarın da dışarı çıkacağım uzun süredir üst üste 3 gün dışarı çıkmamıştım. Günde 1 saat dışarıda bulunmaya çaba sarfetmeliyim aslında.

    Yolun başından selamlar. Bakalım önümüzdeki zaman bize neler getirecek.
    |
    |
    _____________________________




  • Yarbay
    4180 Mesaj
    Yine mi



    < Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
    |
    |
    _____________________________
  • Er
    10 Mesaj

    Beni alabilir misin?
    |
    |
    Sembroni kullanıcısının, bahsedilen mesajını gör
    _____________________________
    Boğaziçi Üniversitesi
  • Yüzbaşı
    771 Mesaj
    Mesajım dursun.
    |
    |
    _____________________________
  • Yarbay
    2241 Mesaj
    Ben de hep evdeyim insanlardan ailem haric kesinlikle haz etmiyorum fiziken cok gucsuzlestim 4 yıldır böyleyim o eski neseli yerinde duramayan hoplayip ziplayabilen ben yok artık tabi baska olaylarda etkili oldu sadece evde durmak değil hic gucum yok kondisyonum cok dusuk parka giderken bile 1 kez mola veriyorum



    Velhasıl beni bitirdiler kasıtlı ve bilerek beni bitirdiler artik böyle düşünüyorum 4 yıldır yogun sekilde ve ondan oncede hep düşündüm bu kusatmayi yarmanin bir yolunu ama sindilik elim mahkum ve elimdeki kelepçeyi kiracak okuldan mezun olup para kazanacak halim yok vizeler 20 20 geldi hep finallere de az kaldi gecen donem 4 ders kaldi bu donem 7 8 tane bile kalabilir ki zaten 8dersim var



    Beni bitirdiler hepsinden nefret ediyorum ve kin duyuyorum



    < Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
    _____________________________
HızlıCevap
Sayfaya Git:
Sayfa:
Reklamlar
son dakika
Bey Azura
Masal
instagram takipçi
Bu sayfanın
Mobil sürümü
Mini Sürümü

DHBR1
0,625
1.2.165

Reklamlar
- x
Bildirim
mesajınız kopyalandı (ctrl+v) yapıştırmak istediğiniz yere yapıştırabilirsiniz.