'ın sağladığı altyapısı sayesinde, şu anda sitede bulunan 17349 kişiye ve her ay 13 milyon kişiye, ürün videolarını, haberleri ve forumları 7/24, ışık hızında ve kesintisiz olarak sunuyoruz.
Dostum tıbbı çabuk eleme. Derslerin iyiymiş. Tıpta kimseyle muhatap olmadığın bölümler vardır. Biokimya gibi. Sabahtan akşama laboratuvarda çalışırsın. Kanlar gelir gider. Raporlarını onaylarsın biter gider. Radyoloji bir nebze olsun daha az çalışır daha az muhatap olur insanlarla. Ama anlatmandan biraz abarttığını düşünüyorum. Bütün bunlar geçer. Sen gene benim dediğim gibi tıp seç zekanı boşa harcama. Üniversitede zaten dünyayı anlama şeklin değişir sana bakan bakışların aslında ne kadar zavallı olduğunu farkedersin. Kısaca psikolojinden dolayı bunlar bu kadar büyüyor olabilir. İşin ehli sayılırım. Sözlerime dikkat et. Hemen kulak ardı etme. Hiç değilse bir düşün.
Derslerini bırak git sosyalleş zaten senenin sonundayız neredeyse.
Benim durum senden çok daha iyi şükürler olsun Allah'ıma ama ben de bu sıralar gayret gösteriyorum kızlarla muhabbet edebilmek için sende göster.Senin sorunun tek karşı cinsle ilgili de değil.Eski ortamlarında her şey kalıplaşmıştır artık seni aralarına almaları zor olabilir.Bizim sınıfta da senin tıpa tıp aynın var.O da ruh gibidir.Üzülüyoruz sınıfça ben her zaman çocuğa "günaydın merhaba vayy reis gelmiş" gibi sempatikçe yaklaşıyorum ama tık yok malesef.Sen ortamlara girmedikçe millet bir yere giderken sen ders çalışırsan yazık olur gençliğine.Ayrıca yardım alman şart kesinlikle çok kötü bir durum ama aşarsın çabalarsan.Yaz tatillerini bilgisayar test kitabı başında geçirme yeter. Bu arada her meslekte insan içinde olacaksın kaçışın yok.
akademisyen ol.6 saat derse girersin gerisinde odana kapanırsın ya da evde falan grafik tasarımı yapanlar var.ya da kitap yaz evde.
Leica Sen fotoğrafçı mısın yoksa haritacı mı? Merak ettim.
Konuyu açan şahsa gelirsek. Bak kapandıkça daha çok kapanırsın. Gerçi açılmanın da bir faydası yok ama biraz insan içine çık sonra geçmişine bakar bakar küfür edersin.
fen lisesinde okuyormuşsun derslerinde iyiymiş. üniversitedn sonraki hayatında kızlar sana koşarak gelir merak etme. sabret bu zor bir dönemden geçiyorsun
fen lisesinde okuyormuşsun derslerinde iyiymiş. üniversitedn sonraki hayatında kızlar sana koşarak gelir merak etme. sabret bu zor bir dönemden geçiyorsun
Hocam sosyalleşmek illa kız arkadaşının olması değildir ki.Kızlarla konuşabilmek ve takılabileceğin arkadaşlarının olması gibi sürüyle ölçüt var.Sosyal olmadan bu hayatta bir halt yenmez söyleyeyim.Aşırı sosyal olmak da bir yerden sonra hoş değil arayı bilmek lazım.
Arkadaşlarının falan seni takmayışı tipinle alakalı değil tamam yakışıklı olsaydın belki orada pısırık pısırık otursan bile senle konuşmak isteyeceklerdi ama sen orada pısırık oturuyorsan suçu direk tipine bağlamak doğru değil.Mesela kız arkadaş aramayı bırak sadece arkadaş ara onların yanında rahat davran aslında onlara nasıl biri olduğunu göster ve tipinle değilde kişiliğinle yargılanmaya başla.Senin tipine laf atıyorlarsa altta kalmayacaksın ezeceksin gerekirse vuracaksın ama altta kalmayacaksın sonra yapmamaya başlayacaklardır.Ayrıca bir top al git basket sahasında tek başına oyna ne bileyim bisiklet al bol bol gez bir hobi bul kendine insanların arasına girdikçe aslında tipin sadece ilk etkilemede önemli olduğunu anlayacaksın.
Evden yapabileceğin bir iş olması lazım. Ne biliyim çizime yönel, iç mimarlık falan. Veya yine ev üzerinden yapabileceğin işlere yönel işte. İnternetle ilgili bir şeyler öğren, kod yazmak falan. İnternet sitesi tasarlamayı öğren. Başka diyebileceğim bir şey yok.
iç mimarlık aşırı sosyallik gerektşren bir iştir...
hafızası çok kuvvetli olan insanların bazılarında yüzünde sert somurtkan bir ifade oluşabiliyor diğer insanlar ondan çekinebiliyor sendede bu hastalıktan var olabilir dikkat dikkat ben tedavisini biliyorum
Önce bu asosyal halini düzelt yoksa hiçbi meslekte mutlu olamazsın şu durumunu bi hallet ondan sonra her mesleği seçebilirsin kendine zaten başarılıymışsın işte ne güzel
üstteki güzel yoruma katkıda bulunuyorum: önce bunu halletmen lazm oda kendini sevmenle alakalı ki buda sonradan düzelecek merak etme.Bende senn gibiydim üniversteye geçtim şimdi düzeldim biraz.ailenin değerini de anlıcaksn merak etme.şu video yu bi izle derim http://www.youtube.com/...3Iv457A&feature=relatedDERT DEDİĞİM ŞEYLERİN DERT OLMADIĞINI BEN O GÜN ÖĞRENDİM Bide ben yakışıklıyım ama senn gibiydim zamnın kızları pek tipe bakmıyo artık tipe bakanlar eskide kaldı sosyal olmaya çalışma sakın! kendin ol yeter dostum
tipim ve dolayısıyla özgüvenim sıfırın altında beyler... adeta bir hayalet gibi, bedeninden çekilmiş, hissizleşmiş bir ruh gibi yaşıyorum..
fen lisesindeyim, derslerim aşırı derecede iyi. 11.sınıf olmama rağmen bu seneki ygs'de 138 net yaptım mesela. maddi durumumuz da iyi. ama çok dua etmişimdir allah'a "para pul istemiyorum, sağlık istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum sadece sevilecek bir tip ver " diye.
gerçekten evde ve okulda zor günler geçiriyorum..
tamamen yapayalnız, zor... ve acı günler..
ciddi anlamda sıyırdım..
muhabbetsizlikten ve karamsarlıktan kafayı yemek üzereyim.. sınıfa giriyorum..kapı önünde lak lak eden grubun önünden geçiyorum sanki yokmuşum gibi..kimse fark etmiyor.... yanından geçtiğim insanların yüzlerine bakıyorum... beni gören yok... sırasının yanından geçtiğim insanlar, beni umursamıyorlar bile... bir kaç adım daha... gözlerim sınıfı taraya taraya... göz göze geldiğim herkes, ama herkes, neredeyse tepkisiz, başka yöne çeviriyor bakışlarını...
orada olduğuma, yaşadığıma..bir varlığa sahip olduğuma dair, en ufak bir kanıt bile yok beyler?? yoktum ben?..ölüydüm?..ya da gördüğüm tüm bu insanlar yoktu aslında, hepsi benim sanrılarımdan ibaretti..
gidip en tepedeki sıraya yalnız başıma çöküyorum..oturuyorum..izliyorum.
ne yapayım sonra açıp test kitaplarına gömülüyorum.. gömülüş o gömülüş, okul çıkışına kadar kalkmıyorum neredeyse..
sanki beni hocalar bile görmüyor.. derste açıp telefondan kulaklıkla müzik dinliyorum.. hiç bir hoca da bakıp "oğlum dersi dinle" demiyor..sınıftaki diğer çocuklara zorla not aldıran hocalar benim yanımdan geçerken önümde başka dersin test kitabını görmesine rağmen dönüp de "dersle ilgilen" demiyor... eminim dersime girenlerin %90'ı ismimi bilmiyordur..
ailem: allah kimsenin başına böyle anne baba vermesin.. bu kadar asosyal olmamın sebebi belki de onlar. bana küçükken neler yaptıklarını, nasıl birileri olduğunu anlatmak bile istemiyorum.. b.k gibi paraları var ama yol parasından başka harçlık alamıyorum.. "yol param yok okula gitmiyorum o zaman" demesem onu bile vermeyecekler.. galiba onlar da beni tipimden dolayı sevmiyor..
neyse daha fazla uzatmayayım arkadaşlar. durum bu..
bana kolayca işe girebileceğim bir meslek önermenizi istiyorum.. mümkünse grupla çalışılan bir iş olmasın.. parası da geçinebilecek kadar olsun yeter.. tıp falan demeyin, yapamam hastalara laf anlatamam.. mühendislik derseniz de boğaz içinden çıksam bile iş bulabileceğimi sanmıyorum..
yalnız yaşamaya alışmış biriyim.. zaten kalabalık ortamlara girdiğimde yürümekte bile zorlanıyorum, kontrolümü kaybediyorum, acayip kasıyorum..
dershane dönüşü kimse görmesin diye hep yolumu uzatıyorum..
her gün dua ediyorum allah'a beni yanına alması için ama olmuyor işte.. ömür boyu yalnız yaşayabilirim heralde artık ne yapalım..
hafızası çok kuvvetli olan insanların bazılarında yüzünde sert somurtkan bir ifade oluşabiliyor diğer insanlar ondan çekinebiliyor sendede bu hastalıktan var olabilir dikkat dikkat ben tedavisini biliyorum
hafızası çok kuvvetli olan insanların bazılarında yüzünde sert somurtkan bir ifade oluşabiliyor diğer insanlar ondan çekinebiliyor sendede bu hastalıktan var olabilir dikkat dikkat ben tedavisini biliyorum
Anlattıklarından bazıları silersek beni anlatıyor , Senin için en iyi meslek fizik kurtarıyorsa uzman çavuş olmak lise bitiminde jamyo'ya giriceksin kazanamazsan doğru askere ve sonrasındaki sınavla uzman çavuş olarak kalıcaksın sen ve dağlar tim komutanı olarak yapıcaksın görevini
İnsanlardan cekinme onlar seni gormuyorsa sen onlari gor ufak ufak muhabbetler kur kimse seninle tipinden dolayi arkadaslik yapmamazlik yapmaz.
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi upower -- 17 Nisan 2012; 23:00:47 >
_____________________________
Californication|Person of Interest|Fringe|How I Met Your Mother|Iron Maiden|Scorpions|Pink Floyd|Gamma Ray|Manowar|Metallica|AC/DC||Guns N' Roses|Korpiklaani|Kiss|Dream Theater||David Bowie|Tool|Megadeth|Helloween|Black Sabbath|Judas Priest|GALATASARAY
hafızası çok kuvvetli olan insanların bazılarında yüzünde sert somurtkan bir ifade oluşabiliyor diğer insanlar ondan çekinebiliyor sendede bu hastalıktan var olabilir dikkat dikkat ben tedavisini biliyorum
Bir fotoğrafçıya gidin. Düğünlerde sizi çekimlere yollasın (kameraman olarak). Bi anda kendni 100++++ insanın ortasında bulunca neye uğradığını şaşırırsın
tipsiz insan yoktur, bakımsız insan vardır. Kulakların mı kepçe 30 dkda kepçe kulak ameliyatı var burnunmu çok kötü onunda ameliyatı var, dişlerinmi yamuk onunda ameliyatı var herşeyin çözümü var herşeyin. Ben ne kızlar biliyorum benden çok çok çok kötü tiplerle takılıyorlar hatta aşık oluyorlar kaç aydır çıkanlar bile var ya adamda tip yok kız süper ama kız beni takmıyor tipim şöyle söyleyim wampir dizisi vardı kurtadama benzetiyorlar siyah saçlı esmer tenli çoçuğa o derece iyi sayılır diş teli bozuyor biraz ama kız bakmıyor bile neden bakmıyor muhabbetim hoşlarına gitmiyor o tipsize tapıyorlar aydeta yani örnek verdim herkes tipe bakmıyor bu konularda benden çok kötü olup benden fazla sevilen sayılan kişiler var.
Bu kişiler neden seviliyor çünkü yaptığı aktivitelerde çok başarılılar herkes onlara imreniyor futbolda, basketbolda, espride, dansda herşeyde sende derslerinde iyisin şöyle azıcık kendine baksan kaşlarında fazlalıkmı var aldır, saçlarını şekile sok, kıyafet tarzını değiştir yeni arkadaşlar edin falan filan ondan sonra yavaş yavaş özgüvenin yerine geldimi herşeyi başarırsın. Özgüvenin olsun yeterki
_____________________________
Bizim her eylemimiz emperyalizme karşı bir savaş çağrısı ve insanlığın düşmanı 'Faşizme' ve 'Irkçılığa' karşı halkların birliği için savaş marşıdır.
Kardeşim seninkine çok yakın şeyler yaşadım kestirmeler tenhaları avcumun içi gibi bilir olmuştum cinayet işlesem FBI tarafından aransam o kadar kaçmazdım heralde insanlardan ve ulan benim tipim de ne var da diyor insan ister istemez kendine ben sırf bu insanlardan çekinmem dolayısı ile kıbrıstaki üniversitemi bıraktım 2 yıllık yazdım ona da gitmedim hayatım söndü belki ama kurtuldum bir şekilde şuan çıktığım bir kız var ( önceden çok hızlıydım asosyal oldum kız arkadaşımdan ayrılınca derken uzun süredir toparladım artık hiç bir şey kalmadı )herneyse emin ol çirkin filan değilsin sadece kendine bakmıyorsun çünkü dışarı bile çıkmak istemiyorsun kimse umrunda değil bakımlı ol ve iki güneş görsün tenin yeme içme ve uyku düzenini toparla zor bile gelse samimi bir arkadaşınla bi iki biyerlere git takıl o da mı yok tek başına git bi bankta otur al eline bi gaste sıkıldıkça oku ama topluma karış en önemlisi ise kendine güven emin ol sonsuza kadar bu böyle gitmeyecek şuan sana böyle gelse bile git me ye cek :)
Bu hayatta hiç kimse herşeye sahip olamaz. Herkesin mutlaka eksiği vardır. Kiminin az, kiminin çok. Ama sen, hayatını sende olmayanlara göre yönlendirmeye çalışırsan bu hayat bitmez. Sende olan özelliklerle mutlu olmalısın. Bazı özelliklerini yazmışsın. Bu yönlerine ağırlık ver. Tip hiçbir şeydir.
En kolaydan ortam yapmak için ortamı olan bir kafede garson ol. Böyle her gün aynı kişilerin geldiği olan bir cafe olabilir, nargile salonu, bilardo salonu olabilir. Onlara daha çok ilgi göster. Kolayca ortam yaparsın.
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi RevoluciónTR -- 18 Nisan 2012; 12:11:48 >
tipim ve dolayısıyla özgüvenim sıfırın altında beyler... adeta bir hayalet gibi, bedeninden çekilmiş, hissizleşmiş bir ruh gibi yaşıyorum..
fen lisesindeyim, derslerim aşırı derecede iyi. 11.sınıf olmama rağmen bu seneki ygs'de 138 net yaptım mesela. maddi durumumuz da iyi. ama çok dua etmişimdir allah'a "para pul istemiyorum, sağlık istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum sadece sevilecek bir tip ver " diye.
gerçekten evde ve okulda zor günler geçiriyorum..
tamamen yapayalnız, zor... ve acı günler..
ciddi anlamda sıyırdım..
muhabbetsizlikten ve karamsarlıktan kafayı yemek üzereyim.. sınıfa giriyorum..kapı önünde lak lak eden grubun önünden geçiyorum sanki yokmuşum gibi..kimse fark etmiyor.... yanından geçtiğim insanların yüzlerine bakıyorum... beni gören yok... sırasının yanından geçtiğim insanlar, beni umursamıyorlar bile... bir kaç adım daha... gözlerim sınıfı taraya taraya... göz göze geldiğim herkes, ama herkes, neredeyse tepkisiz, başka yöne çeviriyor bakışlarını...
orada olduğuma, yaşadığıma..bir varlığa sahip olduğuma dair, en ufak bir kanıt bile yok beyler?? yoktum ben?..ölüydüm?..ya da gördüğüm tüm bu insanlar yoktu aslında, hepsi benim sanrılarımdan ibaretti..
gidip en tepedeki sıraya yalnız başıma çöküyorum..oturuyorum..izliyorum.
ne yapayım sonra açıp test kitaplarına gömülüyorum.. gömülüş o gömülüş, okul çıkışına kadar kalkmıyorum neredeyse..
sanki beni hocalar bile görmüyor.. derste açıp telefondan kulaklıkla müzik dinliyorum.. hiç bir hoca da bakıp "oğlum dersi dinle" demiyor..sınıftaki diğer çocuklara zorla not aldıran hocalar benim yanımdan geçerken önümde başka dersin test kitabını görmesine rağmen dönüp de "dersle ilgilen" demiyor... eminim dersime girenlerin %90'ı ismimi bilmiyordur..
ailem: allah kimsenin başına böyle anne baba vermesin.. bu kadar asosyal olmamın sebebi belki de onlar. bana küçükken neler yaptıklarını, nasıl birileri olduğunu anlatmak bile istemiyorum.. b.k gibi paraları var ama yol parasından başka harçlık alamıyorum.. "yol param yok okula gitmiyorum o zaman" demesem onu bile vermeyecekler.. galiba onlar da beni tipimden dolayı sevmiyor..
neyse daha fazla uzatmayayım arkadaşlar. durum bu..
bana kolayca işe girebileceğim bir meslek önermenizi istiyorum.. mümkünse grupla çalışılan bir iş olmasın.. parası da geçinebilecek kadar olsun yeter.. tıp falan demeyin, yapamam hastalara laf anlatamam.. mühendislik derseniz de boğaz içinden çıksam bile iş bulabileceğimi sanmıyorum..
yalnız yaşamaya alışmış biriyim.. zaten kalabalık ortamlara girdiğimde yürümekte bile zorlanıyorum, kontrolümü kaybediyorum, acayip kasıyorum..
dershane dönüşü kimse görmesin diye hep yolumu uzatıyorum..
her gün dua ediyorum allah'a beni yanına alması için ama olmuyor işte.. ömür boyu yalnız yaşayabilirim heralde artık ne yapalım..
bi teknik servisde tekniker usta vb gibi işler yapaiblirsin.müşteri ile başkaları muhattap olur.öğüt verenler bir deşu şekilde düşünün sürekli nefret ettiğiniz ortama uyanıyorsunuz.uykudan uyanmanın hissi bu olmuş durumda.lütfen kimse yaşamadan bu tür kişilere öneri vermesin.bana göre çözüm her insanın değişmesi ki oalcak bi iş değil
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi montevo -- 18 Nisan 2012; 15:19:54 >
tipim ve dolayısıyla özgüvenim sıfırın altında beyler... adeta bir hayalet gibi, bedeninden çekilmiş, hissizleşmiş bir ruh gibi yaşıyorum..
fen lisesindeyim, derslerim aşırı derecede iyi. 11.sınıf olmama rağmen bu seneki ygs'de 138 net yaptım mesela. maddi durumumuz da iyi. ama çok dua etmişimdir allah'a "para pul istemiyorum, sağlık istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum sadece sevilecek bir tip ver " diye.
gerçekten evde ve okulda zor günler geçiriyorum..
tamamen yapayalnız, zor... ve acı günler..
ciddi anlamda sıyırdım..
muhabbetsizlikten ve karamsarlıktan kafayı yemek üzereyim.. sınıfa giriyorum..kapı önünde lak lak eden grubun önünden geçiyorum sanki yokmuşum gibi..kimse fark etmiyor.... yanından geçtiğim insanların yüzlerine bakıyorum... beni gören yok... sırasının yanından geçtiğim insanlar, beni umursamıyorlar bile... bir kaç adım daha... gözlerim sınıfı taraya taraya... göz göze geldiğim herkes, ama herkes, neredeyse tepkisiz, başka yöne çeviriyor bakışlarını...
orada olduğuma, yaşadığıma..bir varlığa sahip olduğuma dair, en ufak bir kanıt bile yok beyler?? yoktum ben?..ölüydüm?..ya da gördüğüm tüm bu insanlar yoktu aslında, hepsi benim sanrılarımdan ibaretti..
gidip en tepedeki sıraya yalnız başıma çöküyorum..oturuyorum..izliyorum.
ne yapayım sonra açıp test kitaplarına gömülüyorum.. gömülüş o gömülüş, okul çıkışına kadar kalkmıyorum neredeyse..
sanki beni hocalar bile görmüyor.. derste açıp telefondan kulaklıkla müzik dinliyorum.. hiç bir hoca da bakıp "oğlum dersi dinle" demiyor..sınıftaki diğer çocuklara zorla not aldıran hocalar benim yanımdan geçerken önümde başka dersin test kitabını görmesine rağmen dönüp de "dersle ilgilen" demiyor... eminim dersime girenlerin %90'ı ismimi bilmiyordur..
ailem: allah kimsenin başına böyle anne baba vermesin.. bu kadar asosyal olmamın sebebi belki de onlar. bana küçükken neler yaptıklarını, nasıl birileri olduğunu anlatmak bile istemiyorum.. b.k gibi paraları var ama yol parasından başka harçlık alamıyorum.. "yol param yok okula gitmiyorum o zaman" demesem onu bile vermeyecekler.. galiba onlar da beni tipimden dolayı sevmiyor..
neyse daha fazla uzatmayayım arkadaşlar. durum bu..
bana kolayca işe girebileceğim bir meslek önermenizi istiyorum.. mümkünse grupla çalışılan bir iş olmasın.. parası da geçinebilecek kadar olsun yeter.. tıp falan demeyin, yapamam hastalara laf anlatamam.. mühendislik derseniz de boğaz içinden çıksam bile iş bulabileceğimi sanmıyorum..
yalnız yaşamaya alışmış biriyim.. zaten kalabalık ortamlara girdiğimde yürümekte bile zorlanıyorum, kontrolümü kaybediyorum, acayip kasıyorum..
dershane dönüşü kimse görmesin diye hep yolumu uzatıyorum..
her gün dua ediyorum allah'a beni yanına alması için ama olmuyor işte.. ömür boyu yalnız yaşayabilirim heralde artık ne yapalım..
Amele olablirsin İş imkanın çok bulamazsan iş ben aldırırım işe
Ne tur muzik dinledigini soylermisin sakincasi yoksa tabi ?
halil sezai :D
Ya halil sezai falan dinlemem pek fakat bos zamanlarinda muzik dinledigini söylemişsin dinledigin muzigin ruh halinle inanilmaz alakasi var psikolojin bozuk bence iyice bozuyorsun neseli seyler dinleyebilirsin ac/dc sarkilari guzeldir mesela bunun haricinde guns n roses - paradise city,welcome to the jungle , sweet child o mine falan dinleyebilirsin halil sezaiden sonra bunlari dinlediginde kultur şoku yasamazsin umarim
ne la onlar onlar yabancı yabancı gardaşım sen yutuba gir ali yaprak ile parlement geceleri yaz bakalım o zaman haline :D mesela ben behzat ç. ve bu müziklerden sonra öyle bi degiştimki karısı kızı esnafla aram cok iyi arkadaşlar desen cogaldı hayata bakış acım degişti haa bide polis olmak istiyorum beni bi dinle yani kardeş :D
Lisede tipe bakarak seçilir arkadaşlar. Üniversitede zeka seviyene uygun adamlar bulabilirsin. Sen de kös kös oturma arada bi günaydın de selam ver hal hatır sor.
ma çok dua etmişimdir allah'a "para pul istemiyorum, sağlık istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum sadece sevilecek bir tip ver " diye. cümlesinden sonrasını okumadım çünkü bunları söyleyen birisinin mesajı okunmaz dedim
gemici ol gemiye cıktınmı 8 ay ınemezsın zaten 8 aylık kontrat bıttı mı hemen cekmezler hadı 2-3 ay daha at derler gemiciliğin üstüne baska asosyal meslek tanımam 8-5 calıs aksam dıger elemanlarla okey oyna bütün olayı o kaptanlıkda barı kontrat daha kısa ve bıtınce de cekıyorlar çünkü armatore cok giriyo
_____________________________
Hep denedin. hep yenildin. olsun. yine dene. yine yenil. daha iyi yenil!
tipim ve dolayısıyla özgüvenim sıfırın altında beyler... adeta bir hayalet gibi, bedeninden çekilmiş, hissizleşmiş bir ruh gibi yaşıyorum..
fen lisesindeyim, derslerim aşırı derecede iyi. 11.sınıf olmama rağmen bu seneki ygs'de 138 net yaptım mesela. maddi durumumuz da iyi. ama çok dua etmişimdir allah'a "para pul istemiyorum, sağlık istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum sadece sevilecek bir tip ver " diye.
gerçekten evde ve okulda zor günler geçiriyorum..
tamamen yapayalnız, zor... ve acı günler..
ciddi anlamda sıyırdım..
muhabbetsizlikten ve karamsarlıktan kafayı yemek üzereyim.. sınıfa giriyorum..kapı önünde lak lak eden grubun önünden geçiyorum sanki yokmuşum gibi..kimse fark etmiyor.... yanından geçtiğim insanların yüzlerine bakıyorum... beni gören yok... sırasının yanından geçtiğim insanlar, beni umursamıyorlar bile... bir kaç adım daha... gözlerim sınıfı taraya taraya... göz göze geldiğim herkes, ama herkes, neredeyse tepkisiz, başka yöne çeviriyor bakışlarını...
orada olduğuma, yaşadığıma..bir varlığa sahip olduğuma dair, en ufak bir kanıt bile yok beyler?? yoktum ben?..ölüydüm?..ya da gördüğüm tüm bu insanlar yoktu aslında, hepsi benim sanrılarımdan ibaretti..
gidip en tepedeki sıraya yalnız başıma çöküyorum..oturuyorum..izliyorum.
ne yapayım sonra açıp test kitaplarına gömülüyorum.. gömülüş o gömülüş, okul çıkışına kadar kalkmıyorum neredeyse..
sanki beni hocalar bile görmüyor.. derste açıp telefondan kulaklıkla müzik dinliyorum.. hiç bir hoca da bakıp "oğlum dersi dinle" demiyor..sınıftaki diğer çocuklara zorla not aldıran hocalar benim yanımdan geçerken önümde başka dersin test kitabını görmesine rağmen dönüp de "dersle ilgilen" demiyor... eminim dersime girenlerin %90'ı ismimi bilmiyordur..
ailem: allah kimsenin başına böyle anne baba vermesin.. bu kadar asosyal olmamın sebebi belki de onlar. bana küçükken neler yaptıklarını, nasıl birileri olduğunu anlatmak bile istemiyorum.. b.k gibi paraları var ama yol parasından başka harçlık alamıyorum.. "yol param yok okula gitmiyorum o zaman" demesem onu bile vermeyecekler.. galiba onlar da beni tipimden dolayı sevmiyor..
neyse daha fazla uzatmayayım arkadaşlar. durum bu..
bana kolayca işe girebileceğim bir meslek önermenizi istiyorum.. mümkünse grupla çalışılan bir iş olmasın.. parası da geçinebilecek kadar olsun yeter.. tıp falan demeyin, yapamam hastalara laf anlatamam.. mühendislik derseniz de boğaz içinden çıksam bile iş bulabileceğimi sanmıyorum..
yalnız yaşamaya alışmış biriyim.. zaten kalabalık ortamlara girdiğimde yürümekte bile zorlanıyorum, kontrolümü kaybediyorum, acayip kasıyorum..
dershane dönüşü kimse görmesin diye hep yolumu uzatıyorum..
her gün dua ediyorum allah'a beni yanına alması için ama olmuyor işte.. ömür boyu yalnız yaşayabilirim heralde artık ne yapalım..