- x
toplum içinde rahat olamıyorum..
17 Cevap4649 Görüntüleme1 Favori
Bu konudaki kullanıcılar: hiç
  Seçkin Yorumlar Yazdır
Sayfa: [1]
Giriş
Mesaj

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 0:10:56 

okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

not: yaş 17..

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 0:11:46 

o zaman onlara bu swfyi yolla.

http://www.swfcabin.com/swf-files/1284862991.swf

(okumadım)


1077 Mesaj
23 Ocak 2011; 0:12:27 

Ver numaranı çaldıralım ayıp ettin.


_____________________________


Hiçbir vietkonglu bana zenci demedi. Bu yüzden onlarla benim bir alıp veremediğim yok..


512 Mesaj
23 Ocak 2011; 0:14:02 


quote:

Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum
okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

not: yaş 17..

+785634796272

8-9 senedir aynı durumdayım. 20 yasindayim ve bu sekilde yalniz olmaktan, Icine kapanik olmaktan son derece mutluyum.



< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >


406 Mesaj
23 Ocak 2011; 0:19:18 

sende sosyal fobi var araştır biraz googleda vs . Bunu yenmeye çalış bence yoksa hep ezilirsin geride kalirsin hayatta



< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >


1200 Mesaj
Eski Kullanıcı Adı:
ŞahinAbi
23 Ocak 2011; 0:20:10 

Bak kardeşim,
ben kuzey korede yaşayan bir
çiftçiyim. adım ming huo. belki
biliyorsundur komünist rejim burda
halkın dış dünyayla bağlantı
kurmasını, interneti, yabancı
televizyonları yasaklamış durumda.
inanır mısın dünya kupasında
yenildiğimiz maçları bile 2 gün sonra
izledik milletçe. ancak ülkemin
güney kore'ye yaptığı son nükleer
füze saldırısı sonrasında garip bir
şeyler oldu ve oğluma yılbaşında
amerikadan kaçak getirttiğim
iphone ile şu an internete
bağlanabiliyoruz. ama her internete
girdiğimizde acaba gizli polis
peşimizde midir, farkedip bizi içeri
atarlar mı diye büyük korku
yaşıyoruz. ama inanır mısınız bu
siteyi buldum ve artık gizli polis
falan umrumda olmamaya başladı.
muson yağmurları yüzünden telef
olan pamuk tarlamı bile unutuyorum
bu siteye girince, inanılmaz deşarj
oluyorum. ama kardeşim bir haftadır
bu huzurum da kalmadı, kardeşim
diyorum çünkü kuzey kore'de biz
herkese kardeşim diye hitap ederiz.
kardeşim uzun süredir seni takip
ediyorum, açtığın bu başlıklar beni
delirtiyor, geceleri uyuyamıyorum,
çocuklarıma şiddet uyguluyorum
senin yüzünden. senin açtığın
başlıklar ve verdiğin capsleri
düşünmekten belimi doğrultamaz
oldum,hele o yanmayan ayağına
bakıp osbir çekmekten 7 kilo verdim,
kocalık görevimi yerine
getiremediğim için karım güney
kore'deki akrabalarının yanına kaçtı.
şimdi kardeşim bu başlığını,
kore'den türkiye'ye giden bir yük
gemisinin gizli bölmesinden
yazıyorum . evimi barkımı sattım
50.000 kuzey kore won'unu
birleştirdim ve bu ülkeden kaçmanın
bir yolunu buldum. kuzey kore polis
teşkilatında internet biriminde
çalışan amca oğlum sayesinde ip'ni
ve adresini tespit ettim. sen
perişanlığın feryadı sen yuvamı
yıktın, psikolojimi bozdun benim.
ama bunların hepsini ödeyeceksin
bu gemi türk kara sularına girdikten
sonra. seni bulacağım ve senin
açtığın einstein zekasına sahip
başlıkların, bana bir liseli gibi
hakaret etme çalışmalarının
hepsinin bedelini teker teker
ödeyeceksin. şeref yemini içtim
liselim. artık benden kork, o
yanmayan ayağını kökünden
kesmeye g-e-l-i-y-o-r-u-m


_____________________________

Steam id : Rodoplu
Katılım zamanı: 4 Ekim 2006
• PrisonBreak • BreakingBad • Hannibal • GameofThrones • Spartacus • TheWalkingDead • Vikings • Arrow


 
94 Mesaj
23 Ocak 2011; 0:24:24 

Kendi yeteneğini keşfet ve oraya yönel. en azından topluma faydalı bir birey olursun.
Anlattığın tipte bir insanım. İlkokulda yönlendiren olmadığı için Anadolu Lisesi'ne gittim. Hiç sevmedim okulu ve dersleri. Kendim için en faydalı olabilecek alan olarak Yabancı Dil'i seçtim. Ama Mezun olduğumda aslında bu alan için uygun biri olmadığımı farkettim. 3 Yıl tekrar okumaayı göze alarak Bilişim Teknolojileri bölümüne kayıt oldum Açık Öğretim Lisesi'nden.
Mantığıma güvenirim. Programlama konusunda sınıfımda en iyiyim diyebilirim. Hem fazla sosyallik gerektirmeyen bir alan, hem de severek okuyorum.

Kendini değerlendir ve ona göre hayata yeniden başla. Bir kaç yıl kaybı göze almalısın. Yoksa ömür boyu mutsuz olabilirsin.
Edit: Değişmene gerek yok. Sadece yaşadığın hayatı kendine uydur. Değişmeye çalışırsan zorlanırsın.



< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi BBoYSySTR -- 23 Ocak 2011; 0:27:29 >


_____________________________



Dacia Sandero 1.4 MPI Laurette Platin Gri

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 0:46:13 

quote:

Orijinalden alıntı: Ateşle Barut

8-9 senedir aynı durumdayım. 20 yasindayim ve bu sekilde yalniz olmaktan, Icine kapanik olmaktan son derece mutluyum.


bu şekilde gitmez diye düşünüyorum yine de, hep mutlu olamıyorum ben..

quote:

Orijinalden alıntı: BBoYSySTR

Kendini değerlendir ve ona göre hayata yeniden başla. Bir kaç yıl kaybı göze almalısın. Yoksa ömür boyu mutsuz olabilirsin.
Edit: Değişmene gerek yok. Sadece yaşadığın hayatı kendine uydur. Değişmeye çalışırsan zorlanırsın.

katılıyorum.. olmadığım biri gibi gözükerek yapmacık durumlara düşmek istemem zaten..

haklısın kendimi hayata uydurmak yerine, hayatı kendime uydurmaya çalışmalıyım..

ama işte ne biliyim daha bu yaştan evlilik, iş vb. konularda çok karamsarım.. tek başıma bir köşede ölücem heralde



< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi en birinci ben oldum -- 23 Ocak 2011; 0:48:51 >

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 0:59:59 

up :)


767 Mesaj
23 Ocak 2011; 1:03:13 

Ben de öyleyim. Normal olan biziz. Susmak ağırbaşlılıktır.


_____________________________


Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 1:18:08 


quote:

Orijinalden alıntı: Wasell

Ben de öyleyim. Normal olan biziz. Susmak ağırbaşlılıktır.

bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


 
94 Mesaj
23 Ocak 2011; 1:29:35 


quote:

Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


Elinde bir fırsat var. Değerlendirmen gerek. Bazıları isteseler de susamazlar, sürekli ön plandadırlar, bu yüzden arkalarında olanı göremezler.
Ama sen hep arkaplanda olursun. Her şey senin önünde gerçekleşir. İnsanlara kendini sevdirmek gibi bir çaba içinde olmadığın için de gözlemleme ve düşünmek için daha çok vaktin olur. Bir süre böyle yaşayarak bilgi birikimini geliştirirsin, ve yeterli seviyeye gelince kullanmaya başlarsın. İşte o zaman öne çıkarsın.

Asosyal olmanın avantajını kullan. Arkadaşlarınla gezmeyi sevmiyorsan, onlar gezerken sen evde otur ve sevdiğin bir alanda kendini geliştirmeye çalış. O alanda en iyisi olmak için çabala. En iyisi olamasan bile mutlaka iyiler arasına girersin. İyilerden biri olursan da sözü dinlenen bir insan olmaya başlarsın.

Bugünkü pısırıklığın geleceğe yatırım olabilir aslında.


_____________________________



Dacia Sandero 1.4 MPI Laurette Platin Gri

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 1:39:00 


quote:

Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


Yanlış düşünüyorsunuz tek sorunumuZ özgüven eksikliğidir.
Tek çözüm ise karşıdakini aşağılamaktır
Artık susmuyorum karşımda kim varsa yükleniyorum
Kısacası ;
Vur / Parçala / Yoket veya Yönet


767 Mesaj
23 Ocak 2011; 1:40:08 


quote:

Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum



bunu biz mi seçtik acaba.. ben bu kadar sessiz olmak istemezdim..

hayatım boyunca pısırık kalmak istemiyorum..


Pısırıklık farklı, bu farklı...


_____________________________



431 Mesaj
23 Ocak 2011; 1:40:26 

social anxiety disorder


_____________________________



3914 Mesaj
23 Ocak 2011; 1:43:29 

en birinci ben oldum 17 yaşında arkadaşları ona asosyal diyor.


_____________________________

Eğer yapamıyorsan, yapmalısın


 
409 Mesaj
23 Ocak 2011; 2:25:32 


quote:

Orijinalden alıntı: en birinci ben oldum

okulda filan biraz rahat olabiliyorum ama ne biliyim bir avm'ye ya da farklı kalabalık ortamlara gittiğimde bunalıyorum, kalabalık arkadaş ortamlarında rahat olamıyorum..

yeni tanıştığım bir insanla muhabbet kuramıyorum.. konuşurken kasılıyorum..

eğlenmeyi bilmiyorum.. mesela kızlı erkekli bir kaç arkadaş gidip bowling oynamak sıkıcı bunaltıcı geliyor, bunlar bana çok uzak.. gitar kursuna gitmek, sınıfın içinde şarkı söylemek hiç yanımdan geçmez..

uzun vadede bu özelliklerimden kurtulup başka biri olmak da çok uzak geliyor..

mesela evlenmek de uzak geliyor.. geleceğe dair hayal kurduğumda, çocuklarıma iyi bir baba olabilmek, iyi bir koca olabilmek, manevi açıdan yetebilmek konusunda kendime hiç güvenemiyorum..

bazen de ben mi bunları büyütüp sorun haline getiriyorum diyorum ama sonra diğer insanlardan biraz farklı olduğumu anlıyorum..

sessiz bir yapım vardır zaten.. aramın iyi olduğu arkadaşlarımla konuşurken pek problem olmaz gibi ama genelde sessizimdir..

şimdi 15 gün tatile gireceğiz telefonum çalmayacak büyük ihtimalle

var mı benim gibi olan, değişebilir miyim sizce? ya da değişmeli miyim?

not: yaş 17..



17 sene önceki halimsin, değişirim dedim ama olmadı. O zamandan beri aynıyım. Yol yakınken değiş!.


_____________________________

Yanlış yapmayan insan yoktur. İnsanlık yanlışını kabul ve düzeltmekle ölçülür. Einstein

Uzaklaştırılmış
Süresiz olarak uzaklaştırıldı.
23 Ocak 2011; 2:43:11 


quote:

Orijinalden alıntı: VitoScalatte

Bak kardeşim,
ben kuzey korede yaşayan bir
çiftçiyim. adım ming huo. belki
biliyorsundur komünist rejim burda
halkın dış dünyayla bağlantı
kurmasını, interneti, yabancı
televizyonları yasaklamış durumda.
inanır mısın dünya kupasında
yenildiğimiz maçları bile 2 gün sonra
izledik milletçe. ancak ülkemin
güney kore'ye yaptığı son nükleer
füze saldırısı sonrasında garip bir
şeyler oldu ve oğluma yılbaşında
amerikadan kaçak getirttiğim
iphone ile şu an internete
bağlanabiliyoruz. ama her internete
girdiğimizde acaba gizli polis
peşimizde midir, farkedip bizi içeri
atarlar mı diye büyük korku
yaşıyoruz. ama inanır mısınız bu
siteyi buldum ve artık gizli polis
falan umrumda olmamaya başladı.
muson yağmurları yüzünden telef
olan pamuk tarlamı bile unutuyorum
bu siteye girince, inanılmaz deşarj
oluyorum. ama kardeşim bir haftadır
bu huzurum da kalmadı, kardeşim
diyorum çünkü kuzey kore'de biz
herkese kardeşim diye hitap ederiz.
kardeşim uzun süredir seni takip
ediyorum, açtığın bu başlıklar beni
delirtiyor, geceleri uyuyamıyorum,
çocuklarıma şiddet uyguluyorum
senin yüzünden. senin açtığın
başlıklar ve verdiğin capsleri
düşünmekten belimi doğrultamaz
oldum,hele o yanmayan ayağına
bakıp osbir çekmekten 7 kilo verdim,
kocalık görevimi yerine
getiremediğim için karım güney
kore'deki akrabalarının yanına kaçtı.
şimdi kardeşim bu başlığını,
kore'den türkiye'ye giden bir yük
gemisinin gizli bölmesinden
yazıyorum . evimi barkımı sattım
50.000 kuzey kore won'unu
birleştirdim ve bu ülkeden kaçmanın
bir yolunu buldum. kuzey kore polis
teşkilatında internet biriminde
çalışan amca oğlum sayesinde ip'ni
ve adresini tespit ettim. sen
perişanlığın feryadı sen yuvamı
yıktın, psikolojimi bozdun benim.
ama bunların hepsini ödeyeceksin
bu gemi türk kara sularına girdikten
sonra. seni bulacağım ve senin
açtığın einstein zekasına sahip
başlıkların, bana bir liseli gibi
hakaret etme çalışmalarının
hepsinin bedelini teker teker
ödeyeceksin. şeref yemini içtim
liselim. artık benden kork, o
yanmayan ayağını kökünden
kesmeye g-e-l-i-y-o-r-u-m




Saç malanmaz... taranır..


B.k taranır.Düpedüz saçmalanır işte.En güzel örneği
Sayfa:   [1]
Tüm forumlar » [Konu Dışı / Off Topic] » Konu Dışı » toplum içinde rahat olamıyorum..
Sayfa: [1]
Foruma Git
Bölümde Ara
Başa Dön


 
Reklamlar


DH VİDEO

 



Forum Software powered by ASP Playground Advanced Edition 2.3
Copyright © 2000 - 2006 ASPPlayground.NET

Bu sayfanın mobil sürümü / tablet sürümü / mini sürümü.



0.422